Halleluka: Ο ηγέτης Λούκα Ντόνσιτς έχει πια το δικό του τραγούδι

Ο λόγος που οι Μάβερικς έχουν θετικό ρεκόρ στη συμπλήρωση του 25% της φετινής σεζόν, δεν είναι ο Λούκα Ντόνσιτς. Ο Σλοβένος είναι υπεύθυνος για όλα τα άλλα.

Για δεύτερη φορά φέτος, οι Μάβερικς έχουν θετικό ρεκόρ (10-9). Η τελευταία φορά που ήταν κάπου καλά στη συμπλήρωση του 25%, του προγράμματος ήταν τη σεζόν 2015-16. Για πρώτη φορά από τα τέλη του 2015 είναι πάνω από το Χιούστον και το Σαν Αντόνιο στην κατάταξη.

Βοήθησε το 128-108 επί του Χιούστον ο Λούκα Ντόνσιτς. Επειδή όμως, αυτό δεν είναι εκατό τοις εκατό ακριβές, απόλαυσε την ωδή του The Ringer στον Σλοβένο και προχωράμε. Για την ακρίβεια, δες -και άκου- το τραγούδι που έγραψαν για τον 19χρονο οι Άιζακ Λι και Τζέισον Γκάλαχερ, παραγωγής Ringer Records, με τίτλο Halleluka*. Από το Hallelujah και το Luka, που έγινε και το παρατσούκλι του.

 

Για κάποιο λόγο, ο Ρικ Καρλάιλ ξεκίνησε το ματς με τους Ρόκετς -για τρίτο ματς δεν είχαν ενεργό τον Κρις Πολ, ταιριάζοντας στην starting five, μαζί με τους Ντένις Σμιθ, Ουές Μάθιους, Χάρισον Μπαρνς και ΝτιΑντρε Τζόρνταν.

Το 'για κάποιο λόγο' έχει να κάνει με το γεγονός ότι αυτά τα παιδιά είχαν περάσει μέχρι το ξημέρωμα, 150 αγωνιστικά λεπτά μαζί. Και είχαν -27 στο plus/minus.

Επειδή δεν είσαι υποχρεωμένος να ξέρεις ή να θυμάσαι, το +/- είναι μέτρηση της επιρροής του κάθε παίκτη στο παιχνίδι, όπως προκύπτει από τη διαφορά μεταξύ του σκοραρίσματος της παρέας του versus αυτού του -όποιου- αντιπάλου, ενόσω ο -κάθε συγκεκριμένος- παίκτης είναι στο παρκέ.

Καταλαβαίνεις πως η αρχική επιλογή του Καρλάιλ δεν αναμενόταν να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική. Το 2-9 στα πρώτα δυόμιση λεπτά επιβεβαίωσε τις υποψίες. Πριν αρχίσουν οι αλλαγές, άρχισε κάτι άλλο: να γίνεται ο Ντόνσιτς ηγέτης.

Με δυο τρελά τρίποντα, στη λήξη των επιθέσεων και ένα θεαματικό κάρφωμα στο transition κράτησε την ομάδα του κοντά στις "Ρουκέτες". Μετά μπήκαν στο παιχνίδι και οι άλλοι. Βλέπεις αποδείχθηκε πως όταν η μπάλα ήταν στα χέρια του, όλα τα κομμάτια έμπαιναν στις θέσεις τους

Απόλαυσε το ένα τρελό τρίποντο ("δουλεύει καθημερινά τα σουτ από πολύ μακριά, που δεν θα 'φτιάξουν' τη χρονιά μας, αλλά όταν προσπαθείς να τα κάνεις όλα σωστά, οι θεοί του μπάσκετ ευνοούν αυτούς που προσπαθούν" ενημέρωσε ο Καρλάιλ) και μετά το κάρφωμα. Στο δεύτερο video μέτρα πόσους νικά, στην ολοκλήρωση.

 

 

Στο τέλος της ημέρας, αυτό που έκανε τη διαφορά με τους Ρόκετς ήταν πως οι Μαβς είχαν βάθος στον πάγκο και οι άλλοι όχι -λόγω τραυματισμών-, όπως δείχνει το 61-25 της προσφοράς πόντων. Οι ρεζέρβες του Ντάλας σταμάτησαν στους 61 πόντους, συνεχίζοντας αυτό που κάνουν από τις αρχές του Νοέμβρη: να δίνουν νίκες. Με τη συμπλήρωση του 1/4 της αγωνιστικής περιόδου, είναι χρήσιμο να δούμε ποιοι είναι θετικοί -βάσει του plus/minus.

Μέχρι τον Ντόνσιτς, όσοι βλέπεις στον πίνακα είναι παγκίτες. Ο Ντόνσιτς είναι ο μόνος θετικός starter. Είναι και αυτός που παίζει σε τρεις θέσεις (point guard, shooting guard, small forward), κάτι το εύλογο σε έναν μπασκετικό κόσμο με γκαρντ που είναι όλο και ψηλότεροι, με σέντερ που κονταίνουν, με τους πάντες να εκτελούν τρίποντα κλπ.

Καταλαβαίνεις ωστόσο, ότι αν υπήρχαν και άλλοι θετικοί starters, ενδεχομένως να μην υπήρχε το 2-7 μακριά από το American Airlines Center, όπου ειρήσθω εν παρόδω έχει μαζευτεί το 8ο μεγαλύτερο κοινό από τους 30 οργανισμούς (197.910 μέχρι σήμερα). Αν δεν αλλάξει ωστόσο, η ιστορία με την προσφορά αυτών που έχουν υπολογιστεί για πρώτα βιολιά, δύσκολα οι Μαβς θα δουν ουσιαστική προκοπή.

O κόουτς δεν ανησυχεί

Ο Καρλάιλ έχει τη δική του άποψη. Επιμένει πως ακόμα είναι νωρίς για να ανησυχήσει. "Θα δώσω πολύ περισσότερο χρόνο πριν καταλήξω κάπου, γιατί έτσι όπως βλέπω εγώ τα πράγματα, κάθε μέρα οι starters μας κερδίζουν μια επιπλέον ημέρα που είναι μαζί, που μαθαίνουν να παίζουν μαζί, που μαθαίνουν πώς να αμύνονται μαζί".

Μια στάση εδώ: το Ντάλας έχει την 8η καλύτερη άμυνα, φέτος "και είναι ο λόγος που νικήσαμε τα οκτώ από τα 10 τελευταία ματς" που είπε και ο προπονητής. Ξεκάθαρα εν τω μεταξύ, τα όσα είπε ο Καρλάιλ για την υπομονή που 'χει, βγάζουν ένα νόημα. Είναι δηλαδή, λογικά. Εφόσον έχει βάθος στον πάγκο, όλα θα γίνουν. Μέχρι που θα βρει τον κατάλληλο τρόπο να ταιριάξει το ταλέντο που 'χει στα χέρια του.

Προς το παρόν, το rotation αφορά κυρίως τους Μπαρέα, Ντέβιν Χάρις, Ντουάιτ Πάουελ, Μάξι Κλέμπερ και Ντόριαν Φίνεϊ-Σμιθ, οι οποίοι μπαίνουν σιγά σιγά από τα μέσα της πρώτης περιόδου και μετά. Με την ακρίβεια των ελβετικών ρολογιών.

Ας απολαύσουμε μια χαρακτηριστική στιγμή του Χάρις, ο οποίος σε 15' συμμετοχές εναντίον των Ρόκετς είχε 5/6 τρίποντα, 4 ασίστ και 2 τάπες. Μαζί με τον JJ Μπαρέα -ηγέτη στις ασίστ με 5.8 ανά αγώνα και δεύτερο τον Ντόνσιτς με 4.3- έδωσαν 33 πόντους και 16 ασίστ, σε 33 λεπτά. Ο Χάρις (41.5% στα σουτ) μαζί με τον Κλέμπερ (45.1%) προστατεύουν τη στεφάνη, παίρνουν πρωτοβουλίες, διασφαλίζουν την κυκλοφορία της μπάλας και ευστοχούν στα ελεύθερα σουτ.

Ακολουθούν οι Τζάλεν Μπράνσον, Σαλάχ Μεζρί και Ράιαν Μπρόκχοφ. Από το Δεκέμβρη θα 'χουν κοντά τους και τον Νοβίτσκι. Αλλά ήδη η δυναμική του πάγκου είναι τέτοια που επιτρέπει στον Καρλάιλ να δοκιμάζει πράγματα. Και να απαιτεί θυσίες από τους παίκτες του. Του τύπου που να σταματήσουν κάποια στιγμή να 'δίνουν' από 15 επιθετικά ριμπάουντ, στους αντιπάλους τους και μαζί την ευκαιρία της επιστροφής στη διεκδίκηση της νίκης.

 

"Φέτος έχουμε περισσότερες τυχαίες πεντάδες, από ό,τι στο πρόσφατο παρελθόν. Αυτό συμβαίνει γιατί έχουμε δομηθεί κάπως διαφορετικά, από ό,τι στο παρελθόν. Βέβαια, έχουμε στον πάγκο ένα φοβερό γκρουπ παιδιών, που είναι ανταγωνιστικά και θέλουν να νικούν. Παιδιά που κάνουν θυσίες. Τις προάλλες ο Μπαρνς ήταν εξαιρετικός, αλλά δεν μπήκε στην τέταρτη περίοδο, γιατί ο Κλέμπερ έκανε εξαιρετική δουλειά στην πεντάδα που τον είχα βάλει". Πού θέλει να καταλήξει ο Καρλάιλ;

Αν θέλουμε να φτάσουμε εκεί όπου θέλουμε να πάμε, θα παίξει ρόλο η θέληση των παικτών να ανταγωνιστούν για τα λεπτά συμμετοχής και να ενθαρρύνουν τους συμπαίκτες τους που είναι στο παρκέ, όταν εκείνοι είναι στον πάγκο. 'Όλοι θέλουν να παίζουν. Όταν όμως, αυξάνονται οι νίκες οι παίκτες βλέπουν και αποδέχονται πιο εύκολα τους ρόλους τους.

Και εκείνος δεν έχει θέμα να αφήνει στο παρκέ, όποιον κάνει τη δουλειά. Όπως και αν λέγεται εκείνος που κάθεται στον πάγκο. Κάπως έτσι, ο Ντένις Σμιθ έκανε και αυτό.

 

Ήταν και εξαιρετικός στην άμυνα. Στα 4 κλεψίματα που έκανε, το ένα ήταν στον Harden, τη στιγμή που επιχειρούσε να αλλάξει το momentum υπέρ των Ρόκετες, πριν το τέλος του ημιχρόνου. Από τα χέρια του Σμιθ άρχισε αυτό που έγινε 74-56, στην ανάπαυλα.

Ας κλείσουμε όμως, όπως ξεκινήσαμε: με τον Ντόνσιτς, για τον οποίον ο Μάικ Ντ' Αντόνι συμφώνησε ως προς το ότι το ταλέντο και η απίστευτη ωριμότητα του 19χρονου τον βοήθησε να προσαρμοστεί άμεσα στο ΝΒΑ "αλλά βοήθησε και το γεγονός ότι το παιχνίδι στο ΝΒΑ έχει αλλάξει. Είναι λιγότερο δυνατό, γεγονός που επιτρέπει σε παίκτες με ικανότητες να επιτύχουν. Πλέον δεν παίζουμε ξύλο στο ΝΒΑ, αλλά μπάσκετ και αυτό έχει βοηθήσει τους Ευρωπαίους και τη λίγκα". Παρεμπιπτόντως, ο Ντ' Αντόνι είχε δει τι έχει καταφέρει ο Σλοβένος στην Ευρώπη και είχε εικόνα του τι θα κάνει στο ΝΒΑ "γιατί από μικρός κυριαρχούσε σε πράγματα, μεταξύ ανδρών".

Τον θυμάστε στα 13, όταν απέκτησε την πρώτη του φωτογραφία με τη Ρεάλ Μαδρίτης (2014);

 

*Οι στίχοι του Halleluka

Άκουσα πως υπάρχει ένα παιδί θαύμα

στο οποίο δεν θα έδιναν δουλειά πολλές ομάδες

αλλά δεν σας νοιάζουν πολύ οι Ευρωπαίοι, έτσι;

Οπότε πού θα πήγαινε; Στην 4η επιλογή; Στην 5η;

Ή θα 'έπεφτε' και θα γινόταν παίκτης των Νικς;

Οι παράξενοι Κινγκς προτίμησαν τον Μπάγκλεϊ από τον Λούκα

Halleluka (5)

To παιχνίδι του ήταν δυνατό, αλλά χρειαζόμασταν αποδείξεις

Δεν τον είχαμε δει να παίζει στο Missou (Μιζούρι, πανεπιστήμιο)

αλλά το playmaking και οι πάσες του ήταν ανατρεπτικά

έλεγχε το ρυθμό, δεν ήταν δίκαιο

το τρίποντο του με stepback πετούσε στον αέρα

Έπεσε και το Ντάλας τον πήρε με ανταλλαγή

Halleluka (5)

Λοιπόν, ίσως να μην έπρεπε να είναι η επιλογή σου (στο NBA draft)

Mολονότι είναι λευκός και βαρύς

Είναι πιο ψυχρός από ένα ψηλό ποτήρι με κομπούχα (σ.σ. ζυμομύκητας που υπάρχει 2000 χρόνια, αναπτύσσεται σε διάλυμα μαύρου ή πράσινου τσαγιού και ζάχαρης, με τη βοήθεια μαγιάς)

Όλοι πανηγυρίσαμε για το ντεμπούτο του

Ο τραυματισμένος Ντιρκ (Νοβίτσκι) πανηγύριζε επίσης

Και όλοι οι φαν των Μαβς φώναζαν Ηalleluka

Halleluka (5)

(Photos: Associated Press)

Face Control

Το bullying στον Φετφατζίδη

Ο Γιάννης Φετφατζίδης είναι ο Πάσπαλι του ποδοσφαιρικού Ολυμπιακού. Μία φάση που τον στιγμάτισε και η αναζήτηση της εξιλέωσής. Το γκολ με τη Λαμία ήταν το πρώτο βήμα, αναζητά το επόμενο.