Του μαθητή Ολυμπιακού Πειραιώς

Ο Γιάννης Φιλέρης γράφει για τον Ολυμπιακό που μοιάζει με τους μαθητές, οι οποίοι αλλάζουν δάσκαλο μετά από 4 χρόνια. Το άγχος, οι κραδασμοί, ο απογαλακτισμός από το παρελθόν και η ισορροπία.

Σαν τους μαθητές που άρχισαν πριν από λίγες μέρες τα σχολεία, οι παίκτες του Ολυμπιακού στο μπάσκετ έχουν, ενδεχομένως, την πιο δύσκολη αποστολή των τελευταίων ετών. Έτσι είναι όταν κάθε φορά μια ομάδα αλλάζει σελίδα. Η μετάβαση σε μια νέα εποχή έχει δυσκολίες και απαιτεί υπομονή.

Η αλλαγή προπονητή και κυρίως φιλοσοφίας, με τον Ντέιβιντ Μπλατ ν' αντικαθιστά το Γιάννη Σφαιρόπουλο, δημιουργεί σιγά-σιγά το 'νέο Ολυμπιακό'. 

Η δημιουργία, ωστόσο, μιας νέας ομάδας εν μέσω αγωνιστικής δράσης και υπό την πίεση του αποτελέσματος που έχει η ομάδα του Πειραιά φέρνουν άγχος και ενδεχόμενους κραδασμούς που θα χρειαστεί να αντέξουν άπαντες στο ΣΕΦ.

Εκτός των άλλων, έχουν προκύψει και προβλήματα ή τραυματισμοί (διόλου περίεργο, αν μιλάμε για τον Ολυμπιακό στο μπάσκετ) που 'αλλοιώνουν' την εικόνα της ομάδας. Η δυσκολία ωστόσο παραμένει ίδια. Κι οι Πειραιώτες είναι φανερό ότι τουλάχιστον στο ξεκίνημα της σεζόν θα έχουν σκαμπανεβάσματα όπως στα πρόσφατα φιλικά, με τελευταίο αυτό του Σαββάτου, στη Μόσχα, εναντίον της ανανεωμένης (και πολύ ισχυρής φέτος) Εφές.

Έχει γίνει πολύς λόγος για τα νέα δεδομένα του Μπλατ. Η περίφημη Princeton offense, βασικές αρχές της οποίας ανέλυσε στο Contra.gr ο κόουτς Γιώργος Κετσελίδης. Οι ίδιοι οι παίκτες της ομάδας μιλούν για ένα διαφορετικό τρόπο προσέγγισης του μπάσκετ, σε σχέση με τη φιλοσοφία του Γιάννη Σφαιρόπουλου. Οι δηλώσεις μάλιστα του Γιάνις Στρέλνιεκς, που έκαναν λόγο για 'παλαιομοδίτικο μπάσκετ' (αυτό δηλαδή που έπαιζε ο Ολυμπιακός την περασμένη σεζόν) είχαν αρκετή δόση αδικίας απέναντι στον πρώην τεχνικό της ομάδας.

Αυτό είναι ενδεχομένως και το... λάθος που κάνουν, ως τώρα στον Ολυμπιακό, το οποίο ωστόσο συμβαίνει κατά κόρον. Η σύγκριση δηλαδή με το πρόσφατο παρελθόν είναι αναπόφευκτη, γιατί ένας κορμός παικτών που είναι και ο 'κινητήριος μοχλός' της ομάδας, έχει μπει σε μια άλλου είδους προπονητική διαδικασία.

Το λογικό λάθος του μαθητή που πρέπει να μάθει τα 'χούγια' του νέου δασκάλου, τον οποίο δεν παύει να... συγκρίνει με τον προηγούμενο, δεν μπορεί να επαναλαμβάνεται εις το διηνεκές. Με αυτό τον τρόπο οι 'ερυθρόλευκοι' κινδυνεύουν να χάσουν την μπάλα, πριν καν τους την δώσει ο Ντέιβιντ Μπλατ, ο οποίος συν τοις άλλοις αντιμετωπίζει και δικό του πρόβλημα με την ταλαιπωρημένη του μέση.

Η ισορροπία είναι το ζητούμενο

Παρόλα αυτά όσο περνάει ο καιρός είναι επίσης λογικό, η ομάδα να προσαρμόζεται σε αυτό που θέλει ο νέος προπονητής. Λένε πολλοί ότι ο Μπλατ αδιαφορεί για την άμυνα και είναι κόουτς του 'όσα πάνε και όσα έρθουν', καθώς βασίζεται στο ένστικτο των παικτών του στην επίθεση.

Λάθος. Τα μεγάλα παιχνίδια του ο Μπλατ τα κέρδισε και μέσω της άμυνας. Οι περίφημες ζώνες προσαρμογής εφαρμόστηκαν με επιτυχία τόσο από την εθνική Ρωσίας όσο και από τη Μακάμπι Τελ Αβίβ.

Πράγματι στην επίθεση ο Μπλατ δίνει μεγαλύτερη ελευθερία στους παίκτες του, ζητώντας άμεση εκτέλεση ή διάβασμα της κάθε φάσης ξεχωριστά. Κι είναι λογικό ο Ολυμπιακός, αυτή την εποχή, τη μία να τα καταφέρνει και την άλλη όχι.

Αν θέλει να προχωρήσει ένα βήμα πιο μπροστά, ο Ολυμπιακός οφείλει...

- Να 'απογαλακτιστεί' όσο το δυνατόν πιο γρήγορα από το παρελθόν του, κάτι που αφορά και τον περίγυρο της ομάδας ακόμη και τα media. Αν είναι κάθε φορά να ρωτούν οι δημοσιογράφοι τους (παλιότερους) παίκτες "τι διαφορές έχει ο Μπλατ με τον Σφαιρόπουλο", άκρη δεν θα βρεθεί.

- Να μην έχει άλλες απώλειες σε τραυματισμούς, ώστε να αρχίσει να 'δουλεύει' στο φουλ ολόκληρη η μηχανή της ομάδας.

- να 'αντέξει' αποτελέσματα που δεν θα αρέσουν. Ενδεχόμενες ήττες, δηλαδή, ειδικά στο δύσκολο ξεκίνημα της Ευρωλίγκας όπου έτσι κι αλλιώς το πρόγραμμα του Ολυμπιακού είναι βεβαρημένο. Ο κίνδυνος σε αυτή την περίπτωση είναι να μην πάρουν τα όποια άσχημα αποτελέσματα την ομάδα από κάτω. Προφανώς υπάρχει και το... άλλο ενδεχόμενο. Νίκες, που χτίζουν την αυτοπεποίθηση της ομάδας και την αφήνουν να συνεχίσει τη δουλειά της.

Το ζητούμενο, άλλωστε, όχι μόνο για τον Ολυμπιακό αλλά για όλες τις ομάδες κορυφής της Ευρωλίγκας είναι το φορμάρισμα την κατάλληλη εποχή και όχι οι «εντυπώσεις» στο ξεκίνημα της χρονιάς, που έτσι κι αλλιώς είναι τεράστια…