"Γιατί δεν πάτε να κάνετε γήπεδο στο Περού";

Ο Άκης Γεωργίου σχολιάζει το νέο... επεισόδιο του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας με την ΑΕΚ και τα όσα διαδραματίστηκαν στην προγραμματισμένη δίκη των οπαδών της Ένωσης, την ίδια ώρα που γίνεται μεγάλη προσπάθεια από την ΠΑΕ να κλείσει ο φάκελος του γηπέδου για να βγει η οικοδομική άδεια.

To πρωί της Πέμπτης ήταν προγραμματισμένη να γίνει η δίκη των οπαδών της ΑΕΚ που διώκονται μετά από μήνυση του Δημάρχου Νέας Φιλαδέλφειας για συμμετοχή σε κάποια επεισόδια που σημειώθηκαν στην εκδήλωση των Θεοφανίων τον Γενάρη του 2015. Η εκδίκαση πήρε αναβολή για τις 19 Μαϊου, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για να μην υπάρξει επιπλέον έκταση σε ένα ακόμα επεισόδιο του σήριαλ στην κόντρα που προκαλείται λόγω της άρνησης της δημοτικής αρχής απέναντι στο ενδεχόμενο κατασκευής του γηπέδου της ΑΕΚ.

Για την ιστορία, μετά τη γνωστοποίηση της αναβολής τα μέλη του δημοτικού συμβουλίου έφευγαν από το κτίριο της Ευελπίδων, χωρίς τον Άρη Βασιλόπουλο (ο οποίος έφυγε προφανώς από κάποια άλλη έξοδο). Την ίδια ώρα έφευγαν περίπου 10 οπαδοί της ΑΕΚ, με αποτέλεσμα οι δύο πλευρές να συναντηθούν στην έξοδο των δικαστηρίων της Ευελπίδων και να ανέβουν για μερικά λεπτά οι τόνοι. Οι οπαδοί της «Ένωσης» που βρέθηκαν στον χώρο εξέφρασαν με έντονο τρόπο τη δυσαρέσκειά τους για την καθυστέρηση στο θέμα του γηπέδου και για τις συνεχόμενες αναβολές, αλλά και για το γεγονός ότι ο Βασιλόπουλος τους σύρει αδίκως -σύμφωνα με τους ίδιους- στα δικαστήρια (υπάρχει μήνυση των φίλων της ΑΕΚ εναντίον του Δημάρχου για συκοφαντική δυσφήμιση που θα ενεργοποιηθεί αν αθωωθούν).

Κουβέντα στην κουβέντα ανέβηκαν οι τόνοι ωστόσο το επεισόδιο περιορίστηκε σε λεκτικό επίπεδο χωρίς ευτυχώς να πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις, δεδομένου του γεγονότος ότι όλο το περιστατικό σε κάθε περίπτωση θα είχε ελεγχόμενη ένταση αφού έγινε σε περιοχή με έντονη αστυνομική παρουσία (ακριβώς απέναντι από την είσοδο των δικαστηρίων, μπροστά από μία κλούβα των ΜΑΤ και τέσσερις αστυνομικούς της ομάδας Δέλτα).

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΞΑΝΑ-ΜΑΝΑ

Μετά από μερικές ώρες ο Δήμος Νέας Φιλαδέλφειας εξέδωσε ανακοίνωση ζητώντας από την ΑΕΚ να καταδικάσει το συμβάν, και η «κιτρινόμαυρη» ΠΑΕ απάντησε με αρκετά καυστικό τρόπο, αμφισβητώντας και αυτή τη σοβαρότητα του περιστατικού της Ευελπίδων, βάζοντας παράλληλα απέναντι τον Δήμαρχο που «πάει να χτίσει πολιτική καριέρα» βασισμένη στην κόντρα του με το γήπεδο της ΑΕΚ. Γενικώς ροντέο, σε μια ιστορία (αυτή του γηπέδου) που εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον Δήμο. Σε κανένα τόσο μεγάλο έργο δεν ευνοεί η συγκυρία να είναι ο τοπικός φορέας απέναντι, πόσο μάλλον στην περίπτωση της ΑΕΚ που ο Δήμος είναι κυριολεκτικά -και αποδεδειγμένα- απέναντι. Προσέφυγε στο ΣτΕ, ξεχνούσε να υπογράψει χαρτιά, ξεχνάει ακόμα την υψομετρική μελέτη, το σκέφτεται να απαντήσει στην ΑΕΚ για τη συνάντηση που του ζήτησε, μπας και βρεθεί ποτέ μια άκρη και καταφέρει κάποια στιγμή να χτίσει στο οικόπεδό της.

Για την ώρα αυτό δεν συμβαίνει, παρότι η ΑΕΚ είναι εμφανές ότι ακολουθεί πλήρως τη νόμιμη οδό και περιμένει με υπομονή ελέφαντα: Πήρε το νομοσχέδιο από τη Βουλή, πήρε τη συνταγματικότητα του νόμου από το ΣτΕ, πήρε όλες τις ΜΠΕ που έπρεπε να πάρει, περιμένει το ΚΕΣΑ και την άδεια. Το τι άλλο μπορεί να εφεύρει κάποιος για να κερδίσει δημοσιότητα και να καθυστερήσει κάτι που είναι δεδομένο πως θα γίνει είναι ένα ζήτημα. Η ιστορία έδειξε πως η απέναντι πλευρά στο θέμα του γηπέδου διαθέτει μεγάλη ποικιλία.

Βέβαια, με αφορμή το περιστατικό στην Ευελπίδων, η δημοτική αρχή δεν έχασε την ευκαιρία να εκφράσει για μία ακόμα φορά την αντίθεσή της με το γήπεδο και με το ρυθμιστικό. Να υπενθυμίσουμε ότι είναι η ίδια δημοτική αρχή που έβγαζε τον κόσμο στους δρόμους για να καταργηθούν άρθρα του νομοσχεδίου που είχαν ήδη καταργηθεί. Και που τέλειωσαν το παραμύθι ότι ο Μελισσανίδης πάει να πάρει το άλσος, που τώρα μπορεί να φαίνεται κωμικό όμως τότε ευσταθούσε ως άποψης μιας μερίδας ανθρώπων (ακόμα και κάποιων σοβαρών) και δυστυχώς γινόταν αιτία έντασης και πόλωσης.

Σε ότι έχει να κάνει με την ουσία στο θέμα του γηπέδου υπάρχει το προφανές. Από άποψη πρόθεσης της δημοτικής αρχής είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχει μια απέραντη και διάπλατη άρνηση απέναντι στην ΑΕΚ και στο γήπεδό της (το ενδεχόμενο εν πάση περιπτώσει!). Ακόμα και ένα λεπτό να μπορεί ο Δήμος να καθυστερήσει την κατασκευή του γηπέδου, τότε θα το καθυστερήσει. Αν μπορεί μια βδομάδα, θα το κάνει επίσης, αν μπορεί 100 χρόνια τότε ακόμα καλύτερα για αυτόν. Το θέμα είναι η ΑΕΚ να φτάσει την ιστορία σε ένα σημείο που ο Δήμος να πιεστεί από τις συγκυρίες για να υπάρξει φως. Γιατί όπως και να το δούμε, για τον τρόπο που διαχειρίζεται την ποδοσφαιρική ΑΕΚ ο Μελισσανίδης μπορεί να πει κανείς τα μύρια όσα, αφού ο τρόπος που λειτουργεί η ομάδα από το καλοκαίρι μέχρι σήμερα, μόνο ομάδα Μελισσανίδη δε θυμίζει και παραπέμπει σε δυσάρεστες χρονιές. Στο θέμα του γηπέδου όμως είναι τρομερό αυτό που ζουν οι «κιτρινόμαυροι» την τελευταία 3ετία (πάμε για 4 χρόνια αισίως). Δεν εξηγείται με λόγια ότι υπάρχει μια μερίδα ανθρώπων, έστω και μικρή, που να προτιμά αυτό το άθλιο χωράφι σε σχέση με αυτό που όλοι είδαμε στις μακέτες τον Νοέμβρη του 2013.

ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΝΑΝΕ…

Ο Γιώργος Τανίδης, παλαίμαχος ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ, πρωταγωνίστησε σε ένα παρόμοιου τύπου λεκτικό επεισόδιο με το χθεσινό, πριν από μερικά χρόνια στη Ρόδο, σε μια προεκλογική συγκέντρωση του Τσίπρα (τότε). Φώναξε ένα σύνθημα υπέρ του γηπέδου στη Νέα Φιλαδέλφεια σηκώνοντας ένα κασκόλ και απομακρύνθηκε από την ασφάλεια με άκομψο τρόπο, δεδομένου και του γεγονότος ότι είχε σοβαρά προβλήματα υγείας και ήταν σε κακή κατάσταση.

Ο Τανίδης έκανε μια πράξη που δεν ήταν τίποτα σπουδαίο υπό την έννοια ότι δεν έθεσε σε κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα κάποιου, αλλά έκανε κάτι κατά γενική ομολογία ακραίο με βάση τις προτεραιότητές του, έτσι όπως τις έθετε αυτός. Κακώς τις έθετε θα πει κάποιος, και δίκιο θα έχει θα πω εγώ, όμως αυτή ήταν η προτεραιότητά του, σε μια Ελλάδα που βυθίζεται καθημερινά για πολλούς λόγους, να βγάλει το παράπονό του για το γήπεδο της ΑΕΚ. Καλώς ή κακώς αυτό ήταν το παράπονό του.

Ο Τανίδης που είχε περάσει πολλά με την υγεία του συμπεριλαμβανομένου και εγκεφαλικού επεισοδίου, έφυγε από τη ζωή στις 4 του περασμένου Ιουλίου. Με βάση τα παραπάνω δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς ότι έφυγε με τον καημό. Τον Τανίδη έτυχε να τον ξέρουμε επειδή ήταν παλαίμαχος παίκτης της ΑΕΚ. Υπάρχουν χιλιάδες Τανίδηδες που ζουν με τον ίδιο καημό, τα χρόνια περνάνε και η αλήθεια είναι ότι η συγκεκριμένη ιστορία δεν είναι παιχνίδι, αντίθετα με τον τρόπο που προσεγγίζεται.

Ούτε είναι ένα πάρκο της Νέας Φιλαδέλφειας που πρέπει να αποφασίσει ο Δήμαρχος ή οι δημοτικοί του σύμβουλοι αν θα μπει μια κούνια ή μια τσουλήθρα. Είναι κάτι που ξεπερνάει τα στενά όρια του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας και -πέρα από τους πρακτικούς λόγους- αγγίζει χιλιάδες κόσμο που έχει αφήσει ένα κομμάτι της ζωής του εκεί μέσα. Σε κάθε περίπτωση πάντως το θέμα είναι να πρυτανεύσει η λογική και να υπάρξει ηρεμία στο διαφαινόμενο τέλος του πολυετούς σήριαλ.

Ολυμπιακός

Ξορκίζοντας τον Κόντε

Ο Γιάννης Φιλέρης θυμάται το γκολ του Κόντε και πιστεύει ότι το φάντασμα του προ 20ετίας αποκλεισμού ξορκίστηκε οριστικά από το ευτυχισμένο Καραϊσκάκη στο 3-1 του Φορτούνη.