Ο κόκκινος... ασθενής Ολυμπιακός!

Ο Γιάννης Ψαράκης γράφει για τον Ολυμπιακό που νοσεί και δεν μπορεί να ξεκολλήσει από τις ήττες με Μπασκόνια, Χίμκι και έχει βυθιστεί σε μία κατάσταση που δείχνει μη αναστρέψιμη. Οι "ερυθρόλευκοι" ηττήθηκαν από μία ομάδα δίχως προπονητή και... μισή ομάδα.

Ο Ολυμπιακός νοσεί. Ο Ολυμπιακός είναι «άρρωστος». Και χρειάζεται γιατρικό… χθες. Οι (βαριές) ήττες από Μπασκόνια και Χίμκι αποδείχθηκε ότι δεν ήταν απλά μία κακή παρένθεση αλλά έχουν πλέον παγιώσει τον Ολυμπιακό σε μία κατάσταση που μοιάζει μη αναστρέψιμη. Η ήττα από τον μισό και δίχως προπονητή Ερυθρό Αστέρα και μάλιστα με τον τρόπο που αυτή ήρθε το επιβεβαιώνει.

Μέσα σε λίγες εβδομάδες οι ερυθρόλευκοι έχουν καταφέρει να γκρεμίσουν τα περισσότερα απ’ όσα έχτιζαν μέχρι την 16η αγωνιστική. Και πλέον τους έχει πάρει για τα καλά η κατηφόρα με άγνωστες συνέπειες για τη συνέχεια της σεζόν. Με το αδιάφορο μεν βαθμολογικά αλλά ντέρμπι γοήτρου με τον Παναθηναϊκό να έπεται τη Δευτέρα στο ΟΑΚΑ και τους ερυθρόλευκους να κουβαλάνε μία αρνητικότατη παράδοση περιθώρια δεν υπάρχουν για τον Γιάννη Σφαιρόπουλο. Για τον οποίο μάλιστα το κλίμα στις τάξεις του συντριπτικά μεγαλύτερου ποσοστού των φιλάθλων είναι κάτι παραπάνω από βαρύ…

Ο χθεσινός Ολυμπιακός με εξαίρεση εκείνο το 9λεπτο στην 3η περίοδο όταν και μετέτρεψε το εις βάρος του -9 σε υπέρ του +8 με επιμέρους νταμπλ-σκορ ήταν ο ίδιος άρρωστος Ολυμπιακός της Βιτόρια και της Μόσχας. Ομάδα δίχως σφυγμό σε άμυνα και επίθεση. Ομάδα δίχως ξεκάθαρο προσανατολισμό στο παρκέ, προβλέψιμη, τολμώ να πω «αντιτουριστική».

ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΤΙΠΟΤΑ

Κατ’ αρχήν η άμυνα. Ή τέλος πάντων αυτό που έμοιαζε να παίζει στην άμυνα και επέτρεψε στον Αστέρα να βάλει 43 πόντους στο 1ο ημίχρονο και 32 (ναι, 32) στην τελευταία περίοδο. Καμία συνέπεια, καμία βοήθεια, καμία στόχευση. Ο Ένις έκανε ρεκόρ καριέρας κάνοντας γιο-γιο τον Μάντζαρη, ο Ντάνγκουμπιτς έσταζε τρίποντα, οι φόργουορντ του Αστέρα κέρδιζαν όλες τις προσωπικές μάχες. Και κυρίως; Η χρήση των φάουλ ήταν η χειρότερη δυνατή, δεν υπήρχε τρανζίσιον άμυνα, δεν υπήρχε τίποτα.

Όσο για την επίθεση; Το γεγονός ότι σε όλο το πρώτο ημίχρονο οι σέντερ Μιλουτίνοβ και ΜακΛιν επιχείρησαν ένα (1) μόνο σουτ τα λέει όλα. Ο Πρίντεζης «εξαφανισμένος» και διστακτικός, ο Παπανικολάου φιλότιμος μεν αλλά μόνος και έμειναν οι ατομικές ενέργειες Σπανούλη και Ρόμπερτς να κρατάνε τα προσχήματα. Όμως από ένα σημείο και ύστερα η άμυνα του Αστέρα προσαρμόστηκε επάνω τους, έγινε πιο πιεστική και επιθετική στη μπάλα, έχασαν το οπτικό πεδίο προς το καλάθι και μαζί ο Ολυμπιακός έχασε και το ματς.

Κανείς στο τέλος της ημέρας δεν θα θυμάται ούτε την καλή εμφάνιση του Ρόμπερτς, ούτε το χέρι-αλφάδι του Ουίλτζερ αφού η ήττα και μάλιστα από το «αδερφό» για τους ερυθρόλευκους σωματείο του Αστέρα, ειδικά αυτή η ήττα, δεν χωνεύεται με τίποτα. Και κάτι μας λέει ότι θα φέρει άμεσες εξελίξεις…

Face Control

Στην Arsenal ο Ηλίας έμαθε να διασκεδάζει

Ξέρεις τι ισχύει για τα παρασκήνια. Όταν είναι καλά, βγαίνει προς τα έξω. Πόσω μάλλον όταν η 'παράσταση' αφορά μια ομάδα νεαρών που διασκεδάζουν. Αυτό έμαθε να κάνει στην Arsenal o Ηλίας Χατζηθεοδωρίδης.

Face Control

Ο Μαρτίνς βάζει δύσκολα στον εαυτό του

Ο Πέδρο Μαρτίνς ακόμα ψάχνεται, ακόμα 'χτίζει' και το κάνει σε μία κρίσιμη καμπή του πρωταθλήματος. Ο κόσμος του Ολυμπιακού, όμως, αντέχει δεύτερη σερί χρονιά χωρίς πρωτάθλημα; Ιδού η απορία...