Δεν είναι μάγος ο Ουζουνίδης

Ο Κώστας Καίσαρης γράφει για το χαμόγελο που είχε χαθεί από τους ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού, τα αυτονόητα που έκανε ο Ουζουνίδης και τον ανήφορο που έχει να ανέβει.

Η δημοσιογραφική κοινοτοπία, όταν μιά ομάδα σέρνεται, προσομοιάζει  την αλλαγή προπονητή,με ηλεκτροσόκ. Τρίχες κατσαρές.Με τον απινιδωτή,μία καρδιά που έχει σταματήσει,μπορεί να ξαναπάρει μπρος. Να σωθεί μια ζωή.

Στο ποδόσφαιρο δεν είναι το ίδιο. Στο ποδόσφαιρο είναι πιο δύσκολο. Το ποδόσφαιρο είναι πολύ πιο σύνθετο. Γι αυτό και ποδοσφαιριστές  και προπονητές βγάζουν πολλά περισσότερα λεφτά από τους γιατρούς. Δεν είναι τόσο απλό όσο φαίνεται:Αλλάζουμε προπονητή κι όλα πάνε πρίμα. Κι όταν είχανε σφουγγαρίσει τον Φερέιρα, είχανε αλλάξει προπονητή, στον Παναθηναϊκό.

Κι είχανε πάρει αυτόν τον περίεργο τον Φάμπρι και γέλαγε ο κόσμος. Το ηλεκτροσόκ ωστόσο,αυτή τη φορά στον Παναθηναϊκό έπιασε. Δύο στα δύο με τον Μαρίνο Ουζουνίδη. Έστω και με μισό-μηδέν. Καθόλου εύκολο. Πριν δέκα ημέρες ο Παναθηναϊκός ήταν σε παρατεταμένη αποσύνθεση. Μια ομάδα παρατημένη.

-Ο πρόεδρος απογοητευμένος δεν έχει το κουράγιο να πάει στο γήπεδο.

-Οι οργανωμένοι σε νεύρα  έτοιμοι να ξεσπάσουν .

-Οι ποδοσφαιριστές απλήρωτοι.

-Η ψυχολογία στο ναδίρ.

-Η ομάδα  χωρίς δυνάμεις να μην μπορεί να βγάλει ενενήντα λεπτά.

ΔΕΝ είναι εύκολες καταστάσεις αυτές. Κι όταν μάλιστα δεν υπάρχει ο ηγέτης, που θα βγει μπροστά. Ο Γιάννης Αλαφούζος,ένα λαϊκό δικαστήριο άντεξε. Μετά το 0-3 στο Καραισκάκης από τον Ολυμπιακό. Στη συνέχεια έδιωξε τον Στραματσόνι και κάθισε σπίτι του.

Ο Ουζουνίδης ήταν (και παραμένει ) μόνος, αλλά  έτοιμος.Από τη στιγμή που δεν πήγε στον Ατρόμητο και στον Αστέρα ήταν εμφανές ότι είχε σημαδέψει τον Παναθηναϊκό. Έβλεπε τα παιχνίδια του Παναθηναϊκού και περίμενε. Έτσι η αλλιώς, για τη δουλειά του πρόκειται,αλλά κάθε παιχνίδι του Παναθηναϊκού το διάβαζε δύο και τρεις φορές. Ο Ουζουνίδης ήξερε τι θα κάνει, πριν ακόμα χτυπήσει το τηλέφωνό του, για το ραντεβού με τον Αλαφούζο. Πριν κάνει τη πρώτη προπόνηση.

Ήξερε ποιόν θα βάλει στην άμυνα δίπλα στον Μολέδο, ήξερε ποιόν θα βάλει στα χαφ δίπλα στον Ζέκα ποιόν θα βάλει στην επίθεση δίπλα στον Μπεργκ.

ΤΑ αυτονόητα έκανε ο Ουζουνίδης. Σταθεροποίησε το σχήμα και τα πρόσωπα της ομάδας. Σταμάτησαν τα πειράματα. Αλλάζοντας η ψυχολογία με τον ( όποιο)  καινούργιο προπονητή, η ομάδα αποσυμπιέστηκε. Λύθηκε.

Η διάθεση άλλαξε. Τα λάθη έγιναν λιγότερα. Δεν προέκυψε κάποια θεαματική αλλαγή. Και δεν θα μπορούσε να προκύψει. Αυτά τα λίγα, αυτά τα βασικά, ήταν αρκετά. Για να έρθουν αυτές οι δυο νίκες  που είχε τόσο ανάγκη ο Παναθηναϊκός.

Να ηρεμήσουν ,να κερδίσουν χρόνο να πάνε παρακάτω. Μεγάλη υπόθεση στο ποδόσφαιρο,στον ομαδικό αθλητισμό,το χαμόγελο. Οτι πάμε κάθε μέρα στη δουλειά,στη προπόνηση,με όρεξη. Με καλή διάθεση. Έβλεπες μια ομάδα από την αρχή της σεζόν, που έπαιζε κουτουρού.

Μια ομάδα χωρίς ταυτότητα. Χωρίς κέφι. Η εικόνα του Μπεργκ τα λέει όλα. Και δεν είναι θέμα κούρασης από το Γιούρο. Είναι ότι είχε χάσει το χαμόγελο,που πρέπει να διακρίνει κάθε αθλητή έστω και επαγγελματία. Όταν ο καλύτερός σου ποδοσφαιριστής ( και μάλιστα Σουηδός,όχι κανένας Βραζιλιάνος,η, κανένας Σέρβος ) παίζει λες και κάνει αγγαρεία,κάτι φταίει.

Κάτι,που δεν έβλεπαν,η,δεν ήθελαν να δουν στον Παναθηναϊκό. Κάτι που αλλάζει  με τον καινούργιο προπονητή αλλά πολύ περισσότερο με τις νίκες. Οι νίκες είναι που ξαναφέρνουν το χαμόγελο και την αυτοπεποίθηση στα αποδυτήρια. Που αυξάνουν τη διάθεση για δουλειά.

ΔΕΝ είναι μάγος ο Ουζουνίδης. Ξέρει τη δουλειά,ξέρει το πρωτάθλημα,έκανε τα αυτονόητα. Ακόμα δεν έχει τελειώσει ο πρώτος γύρος. Υπάρχει δρόμος. Το ρόστερ έχει ελλείψεις. Στο πάτο ήταν ο Παναθηναϊκός και σε μια εβδομάδα κατάφερε ν ανέβει δύο σκαλιά. Υπάρχει πολύς ανήφορος ακόμα.

Στο τραγούδι της ημέρας ο Δημήτρης Πουλικάκος και Dead Flowers.

 

Wonderkid

Είναι ο Zion Williamson ο νέος LeBron James;

Οι συγκρίσεις καλό είναι να αποφεύγονται. Εκτός και αν τις κάνουν τύποι σαν τον Steve Kerr. Τότε μάλλον αποκτούν αξία και εμείς λόγο να σου γνωρίσουμε τον Zion Williamson.

Face Control

Ο Ινσούα έπαιξε και για την Μπόκα

Πολλά χιλιόμετρα μακριά από το Φάληρο η αγαπημένη του Μπόκα Τζούνιορς έπαιζε κόντρα στη 'μισητή' Ρίβερ Πλέιτ και ο Εμανουέλ Ινσούα έπαιξε και γι' αυτή στο ντέρμπι. Και μάλιστα χωρίς να δεχθεί κάρτα!