Το μίσος γεμίζει τα ελληνικά γήπεδα, όχι η αγάπη

Ο Κώστας Καίσαρης με αφορμή το ντέρμπι της ΑΕΚ με τον Ολυμπιακό γράφει για την ιδιομορφία όλων των Ελλήνων οπαδών. Που περισσότερο μισούν τον αντίπαλο και λιγότερο αγαπάνε την ομάδα τους. Φαινόμενο που παρατηρείται έντονα τα τελευταία χρόνια ΜΟΝΟ στα ελληνικά γήπεδα.

Στις ταυρομαχίες οι αρένες γεμίζουν για τους ταυρομάχους. Οι αρένες των ελληνικών γηπέδων γεμίζουν για τον ταύρο. Να το κάνουμε πενηνταράκια: Για ποιον θα πάνε στο γήπεδο οι πολλοί περισότεροι ΑΕΚτζήδες τη Κυριακή; Για την ομάδα τους;  Η για τον Ολυμπιακό;

Το 2-2 στο Καυτανζόγλειο έκοψε κάπως τη φόρα στη προπώληση των εισιτηρίων. Σε κάθε περίπτωση ωστόσο το ρεκόρ προσέλευσης γι' αυτή τη σεζόν είναι δεδομένο. Είναι δεδομένο οτι τα εισιτήρια θα φτάσουν ή και θα ξεπεράσουν τις 25.000. Για να επιβεβαιωθεί για μία ακόμη φορά, οτι ο Ελληνας οπαδός δεν αγαπάει την ομάδα του. Πρώτα και πάνω όλα μισεί. Μισεί τον αντίπαλο. Αυτοί που αγαπάνε την ομάδα τους, αυτοί που  πάνε κάθε Κυριακή στο γήπεδο, είναι οι λίγοι. Οι πολλοί  είναι αυτοί που μισούν το αντίπαλο. Ο Ολυμπιακός έχει εφέτος στο Καραισκάκης 18.038 μέσο όρο εισιτήρια. Στα παιχνίδια με τις "μικρές" ομάδες τα εισιτήρια είναι μεταξύ 10 και 15 χιλιάδων. Το μοναδικό ματς που ξεπέρασε τις 30.000 ήταν με τον Παναθηναϊκό.

Η αγάπη για την ομάδα δεν είναι αρκετή για να γεμίσει τα γήπεδα στην Ελλάδα.

Κι αυτό δεν έχει καμιά σχέση με την κρίση και τα οικονομικά προβλήματα. Δεν είναι κάτι καινούργιο. Είναι κάτι που με τη πάροδο των χρόνων επιδεινώνεται. Ο Ελληνας οπαδός σιγά-σιγά μεταλλάχθηκε. Το είδος εξελίχθηκε κι έγινε διαφορετικο. Η αγάπη το πάθος για την ομάδα, άρχισαν σιγά-σιγά να υποχωρούν. Τη θέση τους την πήρε το μίσος για τον αντίπαλο. Του ΠΑΟΚτζή, γιά τον Αρειανό. Του Αρειανού για τον Παοκτζή.

Σαφώς και όλα τα παιχνίδια δεν είναι ίδια. Σαφώς και παίζουν ρόλο η σπουδαιότητα  του ματς και ο αντίπαλος. Έχει σημασία όμως το μέγεθος της απόκλισης. Η ΑΕΚ έχει μέχρι τώρα 6.546 μέσο όρο εισιτηρίων, (με μάξιμουμ τις 11.677 στη πρεμιέρα με τη Ξάνθη και μίνιμουμ 3.755 με τον Λεβαδειακό). Αυτοί είναι που πάνε στο γήπεδο βρέξει χιονίσει.

Ανεξάρτητα από το αν ματς γίνεται Κυριακή μεσημέρι ή Δευτέρα βράδυ. Ανεξάρτητα ποιός είναι ο αντίπαλος, (ούτε ένα ντέρμπι άλλωστε δεν έδωσε εντός έδρας το πρώτο γύρο). Ανεξάρτητα ποιο ήταν το αποτέλεσμα στο προηγούμενο ματς. Οι είκοσι περίπου χιλιάδες που θα προστεθούν την Κυριακή πρώτα μισούν τον Ολυμπιακό κι ύστερα αγαπάνε την ΑΕΚ. Η σχέση είναι τουλάχιστον τρεις προς έναν. Για κάθε έναν που αγαπάει την ομάδα του υπάρχουν άλλοι τρεις που έχουν προτεραιότητα το μίσος για τον αντίπαλο. Κάποιοι, οι περισσότεροι  από τους  "καινούργιους" θα πάνε αυτή τη σεζόν για πρώτη φορά στο ΟΑΚΑ.

Κι αυτό δεν έχει σχέση με την κακή πορεία της ΑΕΚ. Πέρυσι είχε μέσο όρο 11.591 και στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακο έκοψε 31.121 εισιτήρια. Κι αυτό ξαναλέω ισχύει για τους οπαδούς όλων των ομαδων. Το ότι όλα τα γήπεδα αδειάζουν είναι άλλη συζήτηση. Η κουβέντα δεν έχει να κάνει αν αυτοί που πάνε στο Καραισκάκης, στη Λεωφόρο, στο ΟΑΚΑ και στη Τούμπα είναι πολλοί ή λίγοι.

Λέμε ότι σε όλα τα γήπεδα είναι λίγοι επειδή πέρα από όλα τα ολα αυτό που κυριαρχεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο είναι το μίσος. Πάντα τα ντέρμπι είχαν μεγαλυτερο ενδιαφέρον. Δεν υπήρχε όμως αυτή η μεγάλη ψαλίδα. Ο Παναθηναϊκός τη δεκαετία του 80 έχει κόψει σε πρεμιέρα με τον Απόλλωνα 40.000 εισιτήρια. Λογικό οτι στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό θα το γέμιζε. Οταν μάλιστα έπαιρνε εισιτήρια κι ο αντίπαλος.

Αδειάζοντας σιγά σιγά όλα τα γήπεδα το κίνητρο για κάποιους προκειμένου να επιστρέψουν είναι το μίσος για τον αντίπαλο. Η Λεωφόρος δεν θα γεμίσει για πρώτη και τελευταία φορά εφέτος στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό επειδή αυτοί που θα πάνε αγαπάνε τον Παναθηναϊκο.Το μίσος για τον εχθρό θα είναι το κίνητρο. Όπως το μίσος για τον Παναθηναϊκό γέμισε για μοναδική φορά εφέτος το Καραισκάκης. Θα πει κάποιος στη Τούμπα έγινε τη Πέμπτη στο ματς με τη Σάλκε σολντ-άουτ. Αυτοί οι έξτρα που πήγαν είχαν προηγούμενα με τους Γερμανούς; Δεν είναι το ίδιο.

Τα παιχνίδια για την Ευρώπη, είναι διαφορετικά. Τραβάνε στο γήπεδο άλλον κόσμο. Που θέλει να αισθάνεται ασφαλής. Μακρυά από τις εντάσεις και το φανατισμό των ντέρμπι. Ο μύθος λέει ότι οι οπαδοί κάνουν κακό στο ποδόσφαιρο. Τρίχες κατσαρές. Το οξυγόνο του ποδοσφαίρου,το αίμα που κυκλοφορεί στις φλέβες των ομάδων είναι οι οπαδοι. Πουθενά στον κόσμο οι φίλαθλοι αυτοί που βλέπουν ποδόσφαιρο στη χάση και στη φέξη δεν είναι αρκετοί να γεμίσουν τα γήπεδα.Τα γήπεδα τα γεμίζουν οι οπαδοι.

Στην Αγγλία, στην Γερμανία, στην Ισπανία, όλα  τα γήπεδα των μεγάλων ομάδων είναι γεμάτα. Όποιος κι αν είναι ο αντίπαλος το Μπερναμπέου,το Ανφιλντ,η Αλιάνζ Αρένα είναι σόλντ-άουτ. Επειδή αυτό που κυριαρχεί είναι η αγάπη (του οπαδού) στην ομάδα. Τη δικιά του την ομάδα. Αυτή παει να δει. Χωρίς να τον ενδιαφέρει ο αντίπαλος. Είτε με τη Γιουνάιτεντ παίζει η Λίβερπουλ είτε με τη Λέητον Όριεντ για το Λιγκ Καπ το γήπεδο είναι φίσκα. Στην Ελλάδα η αγάπη στην ομάδα δεν αρκεί.Τα γήπεδα γεμίζουν (όσο γεμίζουν) μόνο στα ντέρμπι.Τα γεμίζει το μίσος για τον αντίπαλο.

Στο τραγούδι της ημέρας, Tom Waits-Chocolate Jesus

 

Wonderkid

Ρέντις, ο τρίτος καλύτερος ρούκι των ΗΠΑ

Ο Κέβιν Ντουράντ έχει πει πως 'θα γίνει σταρ'. Αναλυτές εξηγούν ότι κάνει όλα αυτά που απαιτεί πια το παιχνίδι. Ο Καμ Ρέντις δεν νοιάζεται για τίτλους και highlights. Μόνο για το πώς θα γίνει ο καλύτερος.

Podcasts

Θα πάρει η Ολλανδία το Euro 2020;

Οι εθνικές ομάδες βγάζουν... άγρια ένστικτα στο Pod-όσφαιρο, που καταπιάνεται με την επιστροφή του Λιονέλ Μέσι, τις πιθανότητες να κάνει κάτι η Ολλανδία, με την Εθνική Ελλάδας και με το Euro 2004.