Ο κύκλος των χαμένων χαφ κι ο Γκιγέρμε

O Σταύρος Γεωργακόπουλος ανοίγει τον κύκλο των χαμένων... χαφ για τον Ολυμπιακό από το ξεκίνημα της μεταγραφικής περιόδου και περνά από ακτινογραφίες τον Αράο και τον Γκιγέρμε. Ποιος υπερέχει και πού τι ήθελε από τον έναν και τι από τον άλλο ο Μαρτίνς. Τι αποδεικνύει το Football Manager.

Όχι τόμο, ολόκληρη εγκυκλοπαίδεια μπορεί να γράψει κανείς αναζητώντας το γιατί ο Ολυμπιακός δεν έχει αποκτήσει ακόμη ούτε έναν από τους δύο παίκτες που αναζητά για να ενισχύσει τη μεσαία του γραμμή. Οι αναγκαίες προσθήκες στον άξονα δεν είναι κάτι που προέκυψε ξαφνικά κι αυτό είναι που προκαλεί τα πιο μεγάλα ερωτηματικά.

Παράλληλα, πολύς κόσμος αναρωτιέται πως γίνεται οι «ερυθρόλευκοι» να είχαν αποκτήσει πέρυσι Οφόε, Ζιλέ και Ταχτσίδη πληρώνοντας εκατομμύρια και φέτος να μην μπορούν να κάνουν κάτι αντίστοιχο, ενώ πριν από μερικές ημέρες αποχώρησε και ο έμπειρος Ρομαό, μεσούσης της προετοιμασίας για να επιστρέψει στη Γαλλία και τη Ρεμς.

Την ίδια ώρα, Ταχτσίδης, Σιώπης και Αντρέ Μαρτίνς είναι «κομμένοι» και... απενεργοποιημένοι για διαφορετικούς λόγους ο καθένας στις εγκαταστάσεις του Ρέντη.

«ΡΑΒΕ-ΞΗΛΩΝΕ»

«Ράβε-ξήλωνε» που λέει και η παροιμία. Αν θέλουμε, ωστόσο, να ξετυλίξουμε σωστά το κουβάρι, όλα αυτά δεν έγιναν τυχαία. Υπήρχαν λόγοι που λέει και ο Γιάννης Πλούταρχος στο γνωστό άσμα. Ο Οφόε ήρθε, αλλά δεν... εγκαταστάθηκε ποτέ στον Πειραιά. Ο Ζιλέ, καλός παίκτης και επαγγελματίας, στα 34 του ήταν δύσκολο να μείνει και να παίρνει κοντά στο εκατομμύριο, με δεδομένη την -αναμενόμενη- προσαρμογή του μπάτζετ από τα επίπεδα του Champions League σε εκείνα του Europa. O Ταχτσίδης «πληρώνει» κυρίως θέματα συμπεριφοράς και απειθαρχίας. Κάτι αντίστοιχο συνέβη με τον Σιώπη, ενώ τον Αντρέ Μαρτίνς του ενάμιση ματς πέρυσι, δεν τον πίστεψε ούτε ο συμπατριώτης του κόουτς.

Στο δια ταύτα, είναι γεγονός ότι οι «ερυθρόλευκοι» στάθηκαν και άτυχοι αναφορικά με τις αναζητήσεις για τον άξονα. Δεν είναι ένας, ούτε δύο, οι χαφ που βολιδοσκόπησαν, κατέθεσαν επίσημες προτάσεις, αλλά όλο κάτι γινόταν ως τώρα για να χαλάσει τη δουλειά. Θέλετε και παραδείγματα;

Ο πρώτος παίκτης που ζήτησε ο Πορτογάλος κόουτς ήταν ο Βραζιλιάνος Ντανίλο (22) της Μπράγκα. Έγινε ερώτηση από Πειραιά μεριά στην ομάδα του και από την άλλη μεριά ακούστηκε ο αριθμός 10! Σε εκατομμύρια ευρώ. Λίγες μέρες αργότερα πήρε μεταγραφή για τη Γαλλία με αυτό ακριβώς το αντάλλαγμα.

ΠΡΙΣΙΤΣ ΟΠΩΣ... ΒΙΛΕΝΑ

Στη συνέχεια, μπήκε στο ρεπορτάζ ο Βόσνιος Πρίσιτς. Όχι τυχαία. Ελεύθερος από τη Ρεν, ο Ολυμπιακός του έκανε πολύ καλή προσφορά (πάνω από 700.000 ετησίως «νετ», συν μπόνους). Τον έφεραν και στην Ελλάδα, τον ξενάγησαν σε Ρέντη, Καραϊσκάκη. Είπε «ευχαριστώ», απέφυγε το «ναι» και μόλις προχθές ανακοινώθηκε από τη Λεβάντε! Προτίμησε Ισπανία από Ελλάδα και ποιος μπορεί να του ρίξει άδικο;

Όποιοι δεν έχουν ασθενή μνήμη, θυμούνται ότι πρόπερσι κάτι αντίστοιχο είχε γίνει και με τον Ολλανδό Τόνι Βιλένα. Ο αριστεροπόδαρος μέσος έμενε ελεύθερος από τη Φέγενορντ. Δέχθηκε πρόταση από τον Ολυμπιακό, ήρθε, είδε, μίλησε, δεν είπε το «ναι» και μετά από περίπου ένα μήνα ανανέωσε με την ομάδα του, με τη φανέλα της οποίας αγωνίζεται μέχρι σήμερα. Φέτος, έτσι για την ιστορία, έπαιξε σε 33 ματς πρωταθλήματος κι έβαλε 11 γκολ. Και είναι μόλις στα 23...

Για να επιστρέψουμε στο σήμερα, ο επόμενος που μπήκε στην... κόκκινη λίστα ήταν ο Καμερουνέζος Κουντέ της Ατλέτικο Μαδρίτης. Τον 22χρονο διεθνή, ουσιαστικά τον «έκλεισε» προφορικά ως δανεικό με οψιόν αγοράς, αλλά μέχρι να πέσουν οι υπογραφές ανατράπηκαν τα δεδομένα. Μπήκε «σφήνα» η γερμανική Μάιντς, οι άνθρωποί της έσκασαν 8 «χαρτιά» και τον απέκτησαν με συνοπτικές διαδικασίες.

ΑΡΑΟ VS ΓΚΙΓΕΡΜΕ

Με τον Βραζιλιάνο Γουίλιαν Αράο η ιστορία είναι λίγο-πολύ γνωστή. Το deal με την ομάδα του «κλείδωσε» στα 2,4 εκατ. ευρώ, μετά από παζάρια ενός μήνα, αλλά με τους εκπροσώπους του άκρη δεν βγήκε.

Τρεις νύχτες η μεταγραφή είχε «κλείσει» και το επόμενο πρωί χαλούσε, επειδή όλο και «κάτι παραπάνω» έμπαινε στο τραπέζι των απαιτήσεων. Λέγεται ότι η τελευταία απαίτηση δεν ξεπερνούσε τα 200 χιλιάρικα, αλλά κάπου στον Πειραιά έκριναν πως χάθηκε η μπάλα με τα μεροκάματα των ατζέντηδων και είπαν stop. Κάποιοι αφήνουν να εννοηθεί ότι με τον μέσο της Φλαμένγκο είχε, έμμεση, εμπλοκή και ο μεγαλοατζέντης Ζόρχε Μέντες. Αν αποδειχθεί κάτι τέτοιο, δικαιολογείται και το γενικότερο... στράβωμα που έχουν μαζί του στην Πλατεία Αλεξάνδρας το τελευταίο διάστημα...

Μαζί με τον Αύγουστο, μπήκε στη ζωή μας ένας άλλος Βραζιλιάνος, ο Γκιγέρμε Τόρες της Ντεπορτίβο. Από χθες το πρωί το Contra.gr σας έβαλε στο κόλπο αναδεικνύοντας το σοβαρό ενδιαφέρον των «ερυθρολεύκων», το προχωρημένο της επαφής, αλλά και τη συμβατότητα του 27χρονου μέσου με τα «θέλω» του Πέδρο Μαρτίνς. Ένα 24άωρο αργότερα ο πρόεδρος της «Ντέπορ» τον έβγαλε στο σφυρί και οι μνηστήρες κάνουν ένας-ένας την εμφάνισή τους.

Για να τον αποκτήσει ο Ολυμπιακός θα χρειαστεί να γίνει υπέρβαση στο οικονομικό συγκριτικά με τα χρήματα που έχουν δαπανηθεί έως τώρα. Κάτω από 3 εκατομμύρια ευρώ δύσκολα θα γίνει η δουλειά. Σε γενικές γραμμές, ωστόσο, φαίνεται καλύτερος του Αράο, έστω κι αν λάβουμε υπόψη απλά πως έχει προϋπηρεσία τριών ετών στην Ευρώπη (έναν χρόνο στην Ιταλία με την Ουντινέζε κι άλλα δύο στην Ισπανία).

 

Με τη βοήθεια του καλού συναδέλφου και expert στο Football Manager Αντώνη Τσακαλέα συγκρίναμε τους Αραό και Γκιγέρμε. Τα σχετικά γραφήματα είναι ικανά να αποτυπώσουν ομοιότητες και διαφορές. Το ζουμί, ωστόσο, είναι το εξής:

Σε ότι αφορά τα αμυντικά καθήκοντα:

* Στις εναέριες μονομαχίες υπερτερεί ο Αράο.

 

* Στα κλεψίματα και την ανάκτηση κατοχής ο Γκιγιέρμε

 

* Αμφότεροι έχουν μικρή συνεισφορά επιθετικά

 

* Ο Αράο δοκιμάζει κάποιες φορές σέντρες και πατάει στην αντίπαλη περιοχή, ο Γκιγιέρμε συνήθως μένει μακριά απ' αυτή.

 

Συμπερασματικά, ο Γκιγιέρμε παίζει πιο… ευρωπαϊκά στο ρόλο του 6αριού, ο Αράο προσπαθεί να πάρει και πρωτοβουλίες, είναι περισσότερο 8άρι.

Το ζητούμενο είναι αν ο Ολυμπιακός μπορεί να πάρει ένας από τους δύο, καθώς το να αποκτηθούν και οι δύο, μοιάζει ακατόρθωτο με τα τωρινά δεδομένα...