Ο Τζέιμς Ντόλαν έκανε τους Νικς κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση του

Οι Νιου Γιορκ Νικς είναι η ακριβής αντανάκλαση του χαρακτήρα που 'χει το αφεντικό τους, Τζέιμς Ντόλαν. Τους ανέλαβε από το 1999, μετά την τελευταία παρουσία τους σε τελικούς του ΝΒΑ. Αν θες να καταλάβεις γιατί έκτοτε δεν έχουν κάνει κάτι, αρκεί να διαβάσεις την ιστορία του Ντόλαν, που πουλάει.

Οι New York Knicks υπάρχουν από το 1946. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν πάρει δυο πρωταθλήματα. Το τελευταίο ήταν το 1973. Έκτοτε έχουν βρεθεί άλλες δυο φορές σε τελικούς (1994, 1999). Δαχτυλίδι όμως δεν φόρεσαν. Από το 2013 δεν έχουν πατήσει καν το πόδι τους στα playoffs.

Παρ' όλα αυτά τα τρία τελευταία χρόνια είναι ο πιο πολύτιμος οργανισμός του ΝΒΑ, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που κάνει το Forbes. Η αξία του εκτιμήθηκε στα 3.6 δισεκατομμύρια δολάρια. Ήταν +9% από το 2017. Στο Νο2 παραμένουν οι Lakers.

Βοήθησε (και) η ανακαίνιση του Madison Square Garden -αξίας 1.000.000.000 δολαρίων- που δημιούργησε περισσότερους χώρους, προς εκμετάλλευση. Το brand παραμένει ισχυρό ό,τι και αν κάνει η ομάδα, ενώ το εισιτήριο διαρκείας είναι το πιο ακριβό που υπάρχει στην άλλη ακτή του Ατλαντικού.

Δες λίγο πότε πήγαν τελευταία φορά σε τελικούς. Ε, εκείνη τη χρονιά ανέλαβε όλους τους αθλητικούς οργανισμούς της Νέας Υόρκης ο James Dolan (Τζέιμς Ντόλαν). Είναι το απόλυτο αφεντικό έως σήμερα. Η αλήθεια είναι πως δεν χρειάζεται να σπαταλήσεις τρελή φαιά ουσία για να σκεφτείς τι έχουν κάνει επί των ημερών του οι Knicks. Θα σου πω ότι αυτά που βλέπεις είναι προέκταση του ίδιου του Ντόλαν. Τώρα, έλα να γνωριστούμε μαζί του.

Δεν θα έπρεπε να είναι ζωντανός. Στα νιάτα του δεν άφησε ουσία που να μη τη δοκιμάσει και μετά να τη χρησιμοποιήσει. “Ήμουν ψυχαναγκαστικός. Δεν μου άρεσε τίποτα σε εμένα. Προσπαθούσα διαρκώς να γίνω κάποιος άλλος. Να γίνω αυτός που ήθελαν οι άλλοι να είμαι. Αυτό ήταν αδύνατο. Έτσι, άρχισα να παίρνω ουσίες, προσπαθώντας να πείσω τον εαυτό μου πως ήμουν κάποιος που στην τελική, δεν υπήρξα ποτέ. Ήταν φρικτό”, είχε πει το 2007 στο Sports Illustrated.

Toν Αύγουστο του 1993 'έπιασε' πάτο. Ο πατέρας του, Charles τον έβαλε σε jet με προορισμό κλινική της Μινεσότα. Προηγουμένως είχε διατάξει από τους ανθρώπους της προσωπικής του ασφάλειας, να ψάξουν το γραφείο του -για ναρκωτικά. Οι υποψίες του επαληθεύτηκαν και ο γιος του έκανε και τα 12 βήματα. Στη διαδρομή αμφισβήτησε τα πάντα που τον αφορούσαν.  Στο τέλος, κατέληξε στο ότι όφειλε στον εαυτό του να είναι ο εαυτός του. Ό,τι και αν σήμαινε αυτό.

Η απεξάρτηση άλλαξε τη ζωή μου. Έπρεπε να είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου. Και η ειλικρίνεια μου ήταν πλήρως συνυφασμένη με τη νηφαλιότητα μου. Έτσι προσπαθώ έκτοτε να ζω τη ζωή μου: προσπαθώ να είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου πρώτα και μετά με τους άλλους.

Η ειλικρίνεια του δεν αφορούσε εκείνον να λέει πάντα την αλήθεια, αλλά να λέει πράγματα που έρχονταν σε συνέπεια με τα 'πιστεύω' του -τα οποία μεταξύ μας, δεν ήταν και τα πιο σταθερά του κόσμου.



Ο Charles, αριστερά.

Δεν ήθελε πια να γίνει ο πατέρας του, να φορά κοστούμια, να διευθύνει επιχειρήσεις και να γεμίζει τους χώρους στους οποίους βρισκόταν με ψεύτικη ευγένεια. Ο Charles ήταν το αφεντικό, ένας δισεκατομμυριούχος με τον οποίον συμφωνούσαν όλοι -ήθελαν, δεν ήθελαν. Ήταν ο τύπος που άδραξε την ευκαιρία της καλωδιακής τηλεόρασης, το '70, ιδρύοντας την Cablevision. Ο στόχος του πατέρα Charles (για τους φίλους Chuck) ήταν το μονοπώλιο. Όποιος έμπαινε στο δρόμο του, ήταν εχθρός του. 

Στην Cablevision άνηκαν -μέχρι το 2016 και την πώληση της για 2.2 δισεκατομμύρια δολάρια- τα AMC Networks (εταιρεία διασκέδασης, με καλωδιακά κανάλια, θέατρα, ανεξάρτητη κινηματογραφική εταιρεία και υπηρεσίες streaming), MSG Networks (αμερικανικό περιφερειακό καλωδιακό και δορυφορικό τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό δίκτυο), Newsday (εφημερίδα, site) και η The Madison Square Garden Company.

Η τελευταία είναι δημόσια εταιρεία (εισηγμένη στο χρηματιστήριο) και δημιουργήθηκε το 2010. Είναι ιδιοκτήτρια και υπεύθυνη για τη λειτουργία αθλητικών οργανισμών (New York Knicks, New York Rangers και New York Liberty) και για τη διοργάνωση διαφόρων εκδηλώσεων -συναυλιών, θεατρικών παραγωγών κλπ.

Η οικογένεια αγόρασε το Garden (γνωστό ως 'το καλύτερο κομμάτι γης στη Νέα Υόρκη) το 1994. Πέντε χρόνια μετά (το 1999) το ανέλαβε ο James -και μαζί τους τρεις επαγγελματικούς αθλητικούς οργανισμούς της Νέας Υόρκης και την 'αρένα'.

Από τα 12 βήματα και τις μετέπειτα επισκέψεις του σε συναντήσεις Ανώνυμων Αλκοολικών, έμαθε να μένει πιστός στο -όποιο- πλάνο. Να ακολουθεί την όποια στρατηγική. Να μην παρεκκλίνει. Απαιτούσε το ίδιο και από τους συνεργάτες του.

 

Έθεσε προτεραιότητες. Στο Νο1 ήταν να κάνει κάτι που αγαπά. Βασικά, λάτρευε να παίζει κιθάρα και ήθελε να γίνει μουσικός. Είχε φτιάξει και μπάντα (άσε που από τις πρώτες κινήσεις που έκανε στο Garden ήταν να αντικαταστήσει τους ερασιτέχνες μουσικούς, με επαγγελματίες). Ήταν και καλός. Ακόμα κάνει κάποιες εμφανίσεις σε μπαράκια της Νέας Υόρκης. Αλλά ως Dolan είχε άλλες υποχρεώσεις.

Ανέκαθεν λοιπόν, είχε καινοτόμες ιδέες. Άρχισε να γεμίζει γήπεδα με διαφημίσεις, να αναλαμβάνει ευθύνες και να τσακώνεται με όλον τον κόσμο. Μια κλασική μέρα διέθετε τουλάχιστον ένα πεντάλεπτο σόλο (βλ. ξέσπασμα) σε συνεργάτες του. Θεωρούσε πως αν δεν πιαστούν στα χέρια, είναι ένα καλό μίτινγκ. “Συμπεριφέρεται όπως γουστάρει, χωρίς να τον νοιάζει. Και χωρίς συνέπειες, καθώς μας δίνει τόσα πολλά λεφτά. Λέει ό,τι θέλει, χωρίς να τον ενδιαφέρουν τα γεγονότα” είπε κάποιος.

“Δεν τον νοιάζει αν τον αγαπάς ή τον μισείς. Μόνο να τον ξέρεις”, πρόσθεσε ο κάποιος, “αλλιώς δεν θα καθόταν πάντα μπροστά μπροστά και δεν θα εμφανιζόταν οπουδήποτε τελευταίος. Θέλει να βλέπουν όλοι για ποιον δουλεύουν, να τον αναγνωρίζουν ως αφεντικό, ως τον τύπο που υπογράφει τις επιταγές τους”.

Ακόμα δουλεύω στη διαχείριση του θυμού. Πάντα προσπαθώ να γίνω καλύτερος άνθρωπος, πιο έξυπνος, πιο συμπονετικός, πιο επιτυχημένος στις σχέσεις μου. Σιχαίνομαι να “ρίχνω” κάποιον. Και πάντα απολογούμαι”, λέει ο ίδιος. Όντως το κάνει. Αφότου έχει εξευτελίσει κάποιον, ενώπιον λαού.

Όταν δανείστηκε λόγια του Bruce Springsteen

Το Σεπτέμβριο του 2000, ως ο CEO των Cablevision Systems (ή καλύτερα, ο κακομαθημένος, οξύθυμος, γιος του Charles) κάλεσε τους πάντες σε θέρετρο της Φλόριντα για να γιορτάσουν. Μεταξύ τους ήταν και ο Dave Checketts, πρόεδρος του Garden που επί των ημερών του (10 χρόνια) ανανέωνε διαρκώς τα ρεκόρ άφιξης φιλάθλων, τα έσοδα από τα εισιτήρια ενώ οι Knicks έφτασαν το 1994 και το 1999 στους τελικούς. Οι φήμες ήθελαν να 'χει απομακρυνθεί από τον James. Ο τελευταίος τις διέψευσε, όταν άρπαξε το μικρόφωνο και άρχισε να τραγουδάει

Dave, αυτή η εταιρεία 'ξεσκίζει' τα κόκαλα από την πλάτη σου. Είναι παγίδα θανάτου, μια παγίδα αυτοκτονίας. Θα έπρεπε να 'χεις φύγει, όταν ήσουν νέος, γιατί έχω κάτι να σου πω: είμαι ο γιος του Chuck Dolan.

Κάποια μέρα, Davey, δεν ξέρω πότε, θα πάμε σε εκείνο το μέρος στο οποίο θέλουμε να πάμε. Και θα περάσουμε καλά. Αρκεί να θυμάσαι πως είμαι ο γιος του Chuck Dolan.

Είχε παραφράσει τους στίχους από το Born to run και το κοινό έμεινε με το στόμα ανοιχτό. Δυο μήνες μετά έγινε η ανταλλαγή του Patrick Ewing που έγραψε -αρνητική- ιστορία και ήταν απόφαση του Checketts, ο οποίος εννέα μήνες μετά αποχώρησε για να φτιάξει δική του εταιρεία media και διασκέδασης.

Έχουν πει πως δεν είναι ο πιο έξυπνος κάτοικος του πλανήτη

Ο Dolan έχει χαρακτηριστεί “ηλίθιος” και σε τίτλο κειμένου του Yahoo!Sports. Αυτό το επίθετο έχει χρησιμοποιηθεί από αρκετούς που 'χουν μιλήσει -ανώνυμα- για εκείνον. Η αλήθεια ωστόσο, φαίνεται να είναι ελαφρώς πιο περίπλοκη για τον τύπο που βοήθησε στη διοργάνωση του Concert for New York, πέντε εβδομάδες μετά την 11η Σεπτεμβρίου, που νίκησε την Bloomberg στη διεκδίκηση του Garden, που έσωσε τον πατέρα του από την καταστροφή στα χρόνια της τεχνολογικής εξέλιξης κλπ, κλπ.

“Δεν είναι ηλίθιος. Είναι απρόσεχτος με την προσωπική του ζωή και τα τελευταία χρόνια με τις ομάδες” εξήγησε άνθρωπος που δουλεύει δεκαετίες μαζί του. Τώρα καταλαβαίνεις γιατί οι Knicks δεν μπορούν να σταυρώσουν επιτυχία.

 

Η The New York Daily News τον ανέδειξε “αντί-παράγοντα της χρονιάς” το 2006.

Έγραψαν και ότι θα έπρεπε να μην αφήσει ποτέ την μπάντα του, που ήταν το πάθος του. “Δεν παίζω μπάσκετ. Δεν παίζω χόκεϊ, δεν φτιάχνω τηλεοράσεις, δεν ασχολούμαι με την παραγωγή τηλεοπτικών σόου, αλλά είμαι αυτός που μανατζάρει όλα τα παραπάνω. Και έχω την αίσθηση πως παίζω το ρόλο μου στο πόσο επιτυχημένες είναι αυτές οι εταιρείες. Αλλά στην πραγματικότητα, δεν κάνω κάτι”, είχε παραδεχθεί. Μαζί με τη λατρεία του για το ταλέντο. Αν το εντοπίσει, θα κάνει οτιδήποτε περνά από το χέρι του για να το φροντίσει.

 

Ουδείς αμφισβητεί πως αγαπά αυτό που κάνει. Όλοι αμφισβητούν τις λεπτομέρειες της συμπεριφοράς του, που κάνουν τη διαφορά. “Αν δεν είσαι προσεχτικός το πάθος γίνεται φανατισμός”, διευκρίνισε στενός του συνεργάτης, έως το 2004, ο οποίος κλήθηκε να απαντήσει στην ερώτηση αν οι Knicks μπορούν να πετύχουν, με τον Dolan ιδιοκτήτη. Αρκέστηκε στο “όχι” και έδωσε τον James -το ποιόν του χαρακτήρα του- ως το βασικό λόγο.

Η νηφαλιότητα είναι μια καθημερινή μάχη για εκείνον.

Κάθε μέρα θέλω να πιω, αλλά δεν το κάνω. Το να είμαι νηφάλιος είναι η απόλυτη προτεραιότητα. Ομολογώ ωστόσο, ότι δεν βοήθησε πολύ το ότι 'έκοψα' το τσιγάρο” έχει πει στο παρελθόν. Οι συνεργάτες του ενημερώνουν ότι “αν έχεις τεράστιο 'εγώ', αν εκρήγνυσαι με το παραμικρό, αν φέρεσαι σαν παιδί, ανεύθυνα, υπερβολικά πρέπει να απευθύνεσαι στο γιατρό σου. Εκείνος δεν το κάνει”.

Σου είπα και πριν ότι όποιος τον σέβεται (και μαζί το πλάνο του), τυγχάνει εξαιρετικής μεταχείρισης. Οι υπόλοιποι γνωρίζουν την οργή του. Δημοσίως. “Για εκείνον το να κερδίσει το παιχνίδι των media είναι πολύ πιο σημαντικό από το να κερδίσει αγώνα μπάσκετ”.

Και κάπως έτσι φτάσαμε στον Larry Brown.

Τον Οκτώβρη του 2006 οι Knicks και ο Brown συμφώνησαν να ολοκληρώσουν τη συνεργασία τους, τέσσερα χρόνια πριν το τέλος του συμβολαίου του κόουτς, για 18 εκατ. δολ. Στο “αντίο” ο Brown πήρε 28 εκατομμύρια δολάρια, για ένα χρόνο όχι και τόσο καλής δουλειάς. Τότε όλοι θύμισαν πως επρόκειτο για προπονητή με τη συνήθεια να εκθέτει παίκτες στα media, με τον ιδιοκτήτη να είναι πολέμιος αυτής της τακτικής.

Ο Brown είχε θέματα με τις πολλές αλλαγές, έβριζε τους Trevor Ariza, Nate Robinson και Stephon Marbury και ο Dolan σύντομα έγινε έξαλλος. Αφότου τον έδιωξε έγινε γνωστό ότι ο Brown κινούνταν για αλλαγές στο ρόστερ, χωρίς να συνεννοηθεί με τον Isiah Thomas, δεν του μιλούσε καν και επέμενε πως έπρεπε να αλλάξουν οι μισοί παίκτες. Συνήθιζε δε, να τσακώνεται διαρκώς με τον Marbury, με τους καβγάδες να γίνονται πρωτοσέλιδα.

Στο τελευταίο ραντεβού, ο Dolan πήγε με τη λογική να λυθεί η... παρεξήγηση. “Μόνο που ο κόουτς πίστευε πως δεν υπάρχει το παραμικρό πρόβλημα”. Τον έδιωξε και έβαλε στη θέση του τον Isiah Thomas. Μόνο που υπήρχε ένα θεματάκι, πέραν του ότι το αφεντικό έταξε τίτλο. Και όχι, δεν εννοώ τον καβγά με τους Nuggets. Aυτό ήλθε ως κερασάκι στην τούρτα.

 

Τρεις ήταν οι άνθρωποι που έφεραν ευθύνη για το χάλι των Knicks (Dolan, Thomas, Brown), δυο πληρώνουν ακόμα το μάρμαρο.

Ο ιδιοκτήτης και ο Hall of Famer -ο οποίος προσελήφθη το 2000 για πρόεδρος. Τρία χρόνια αργότερα, η ανοικοδόμηση ήταν ακόμα ένα ρευστό, απροσδιόριστο πράγμα. Είχε αλλάξει τρεις προπονητές, είχε προσλάβει ταλαντούχους βετεράνους που τους είχε ταιριάξει με παίκτες, των οποίων τα συμβόλαια έληγαν και όσο περισσότερα έδινε, τόσο χειρότερη ήταν η ομάδα. Το 2004 αντάλλαξε και τον Μutombo, ο οποίος είχε πει “έχασε όλο το σεβασμό μου. Με προσέβαλε. Την πρώτη μέρα ήλθε και μου είπε “αν θες, μπορείς να πας διακοπές”.

 

Παρ' όλα αυτά, ο Dolan τον έκανε και κόουτς, το 2006, σκέψη που δεν είχε μοιραστεί μαζί του. Απλά του την ανακοίνωσε, μαζί με το “αν δεν εμφανίσει πρόοδο του επιπέδου να μπορούμε να διεκδικήσουμε τον τίτλο, θα απολυθεί”. Ο Thomas συνέχισε να κάνει λάθη -σε επιλογές στο NBA draft, σε επεκτάσεις, σε free agents. Δικά του... έργα ήταν η άφιξη του Marbury στην πόλη, το Γενάρη του 2004, η καταστροφική ανταλλαγή για τον Εddy Curry (τον Οκτώβρη του 2005) και αυτή του Steve Francis, το Φλεβάρη του 2006. Πέρα από κακές συμφωνίες, έκανε και κακές επιλογές στα NBA drafts. Highlight ήταν η προτίμηση του Renaldo Balkman, αντί του Rajon Rondo το 2006.

Ο κόσμος τον κατακεραύνωνε. Εκείνος αρκούνταν στο “δεν παραιτούμαι”. Τον Απρίλιο του 2008 αντικαταστάθηκε από τον Donnie Walsh στο διοικητικό πόστο και στο εξής έπρεπε να λογοδοτεί σε εκείνον. Παύθηκε λίγο μετά το ιστορικό ξύλο των Knicks με τους Nuggets -και εμφανίστηκε ο Mike D' Antoni που έφτιαξε λίγο τα πράγματα, την ατμόσφαιρα, τον τρόπο λειτουργίας. Αλλά ποτέ δεν υπήρξε ελευθερία. Ούτε επί Phil Jackson (από το 2015 έως τον Ιούνιο, οταν απολύθηκε -και είχε άλλα δυο χρόνια και 24 εκατ. δολ. συμβόλαιο).

 

Το ρεκόρ του (34.1%) ως κόουτς στης Νέας Υόρκης ήταν το πέμπτο χειρότερο, στην ιστορία του οργανισμού. Το 2009 δέχθηκε πρόταση κολεγίου. Επέστρεψε στη Νέα Υόρκη το 2015. Για τους New York Liberty, του WNBA. Μια στιγμή όμως, γιατί είχε συμβεί κάτι που μάλλον έκανε τρελή αυτήν την επιλογή του Dolan.

Το χειρότερο σκάνδαλο στην ιστορία του ΝΒΑ -μέχρι το #metoo

Το Γενάρη του 2006 ο Thomas κατηγορήθηκε από την αντιπρόεδρο των Κnicks, Anucha Browne Sanders- ότι την προσέγγισε ερωτικά, της πρότεινε να κάνουν σχέση -ήταν παντρεμένος με δυο παιδιά- και όταν εκείνη δεν δέχθηκε, έγινε εκδικητικός. Είχε προηγηθεί το δεύτερο χειρότερο ρεκόρ της λίγκας ενώ οι Knicks είχαν δώσει τους πιο υψηλούς μισθούς.

Η υπόθεση πήγε στα δικαστήρια και ο τότε πρόεδρος του οργανισμού κρίθηκε ένοχος για την υπόθαλψη επιθετικού εργασιακού περιβάλλοντος, στηριζόμενο στο σεξ. Στο θύμα επιδικάστηκαν 11.6 εκατ. δολ. Δυο μήνες αργότερα, η εταιρεία του Dolan έδωσε στην Browne 11.5 εκατ. δολ. και το θέμα έληξε εκεί.

Παίκτης του Thomas είχε πει ότι “αν ήθελα να μάθω πόκερ, θα έπαιρνα αυτόν για δάσκαλο. Ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις πώς νιώθει. Αν θα 'σπάσει', αν θα ξεσπάσει, τι πραγματικά σκέφτεται”.

Το περιστατικό με τον υπεύθυνο ασφαλείας

Το 2004 ο Dolan απέλυσε τον αντιπρόεδρο της ασφάλειας στο Garden, John Fahy γιατί είχε δει μια βαλίτσα κάτω από καρέκλα που ήταν κοντά στο σημείο, στο οποίο καθόταν, σε ματς για τα playoff. Ο απολυμένος είχε σχολιάσει “αν δεν συμφωνείς μαζί του, φεύγεις. Άσχετα από το αν έχει δίκιο ή όχι. Του βάζεις άνθρωπο να τον προσέχει και ουρλιάζει να τον πάρεις από κοντά του. Δεν του βάζεις, τον πλησιάζει κάποιος και σε βρίζει που τον άφησες μόνο. Δεν μπορείς να τον νικήσεις”.

Το σκεπτικό του ήταν πως όταν είσαι στην κορυφή της διατροφικής αλυσίδας, προφανώς και δοκιμάζεις τα όρια όλων. Πολλοί εκ των πρώην συνεργατών του, έκαναν λόγο για “συνθήκες παράνοιας”. Τόνισαν ότι “η οικογένεια του ζει με το δόγμα πως δεν μπορεί ποτέ να είναι λάθος”.

Εξαιτίας του, οι Knicks είχαν χαρακτηριστεί ερασιτέχνες και μισογύνεις. Το θύμα είχε καταθέσει ότι ο Marbury είχε πιέσει πρακτηκάρια του οργανισμού να κάνει σεξ μαζί του, σε φορτηγό έξω από ένα strip club και εμφανίστηκε video με τον Thomas να αποκαλεί το θύμα “bitch”.

Σχεδόν μια δεκαετία μετά το σκάνδαλο σεξουαλικής παρενόχλησης, το 2015, ο Dolan επέλεξε τον Thomas για πρόεδρο της New York Liberty, ομάδας του WNBA. Του έδωσε και μετοχές του οργανισμού. Ναι, τον έκανε συνιδιοκτήτη.

Είναι γνωστός για τη συνήθεια του να ηχογραφεί συζητήσεις, με τα media να 'χουν παραπονεθεί πως τους κατασκοπεύει. Έχει λίστα με 'εχθρούς' και δεν αφήνει κάτι στην τύχη, με τους ανθρώπους που 'χει στο επικοινωνιακό κομμάτι να έχουν τέτοιους τρόπους που άνετα θα έκαναν καριέρα στην Ελλάδα.

Σε ξεχωριστή θέση, στη συνείδηση του κόσμου είναι και το γράμμα που έστειλε σε φίλαθλο. Ένας φαν διαμαρτυρήθηκε για τα τρελά και άκαρπα deals -εξηγώντας πως τα λεφτά δεν είναι το μόνο πράγμα. Ο Dolan, ο οποίος έχει λόγο και για την dance team- έγραψε τα εξής, ως απάντηση.

Είσαι θλιμμένος άνθρωπος. Αλλιώς ποιος είναι ο λόγος που έχει κάποιος να γράψει ένα γράμμα μίσους. Βάζω στοίχημα πως η ζωή σου είναι ένα μισητό χάλι. Δεν έχεις κάνει κάτι που να είναι θετικό ή καλό. Είσαι αρνητική δύναμη για όποιον έρχεται σε επαφή μαζί σου. Πιθανότατα έχεις κάνει την οικογένεια σου δυστυχισμένη. Ίσως και αλκοολική. Εγώ φέτος γιορτάζω την 21η επέτειο ως νηφάλιος. Θα έπρεπε να το δοκιμάσεις. Ίσως να σε βοηθήσει να γίνεις ο άνθρωπος που οι άλλοι θα θέλουν να κάνουν παρέα. Στο μεσοδιάστημα, άρχισε να υποστηρίζεις τους Nets γιατί οι Κnicks δεν σε θέλουν.

Ο ίδιος άνθρωπος δίνει κάθε χρόνο εκατομμύρια δολαρίων σε φιλανθρωπίες. Ο Mutombo έχει πει πως “όταν χρειάζομαι χρήματα για ένα σκοπό, ξέρω σε ποιον να τηλεφωνήσω”. O ίδιος άνθρωπος κάλεσε τον Vin Baker σε ουκ ολίγα ραντεβού, το 2005 όταν έγινε γνωστό πως είναι αλκοολικός. Μοιράστηκε μαζί του τη δική του μάχη. Ενδιαφέρθηκε πραγματικά για τη σωτηρία του. Έκανε το έξτρα μίλι για να τον βοηθήσει.

Φέτος 'έβγαλε' κοντά στα 50 εκατ. δολ.

Ένα χρόνο αφότου ανέλαβε τη θέση του CEO (Chief Executive Officer ή αλλιώς ο καθ' ύλην υπεύθυνος για διοικητικές αποφάσεις) της The Madison Square Garden Company (φέτος) έγινε εκ των πιο υψηλά αμειβομένων στελεχών -σε δημόσιες εταιρείες. To συμβόλαιο του έγραφε ως αμοιβή 12 εκατομμύρια δολάρια, το χρόνο. Έφτασε τα 40.000.000 δολ., με τα μπόνους στόχων.

Έκανε και μια μήνυση στην πόλη που ήθελε να δημιουργήσει γήπεδο μόνο για τους Clippers, το Inglewood. Βλέπεις, του ανήκει το Forum.

Με αυτήν την κίνηση μπλόκαρε τη διαδικασία που τελικά, ανέλαβε ο ίδιος μέσω της εταιρείας "Τhe Forum" που ανήκει στην The Madison Square Garden Company. Ο δήμαρχος της περιοχής, James Butts υπαινίχθηκε πως η μήνυση είχε ως στόχο να μην δημιουργηθεί ανταγωνιστική αρένα στην περιοχή. Αυτό ακριβώς αναφέρθηκε στη μήνυση που έκαναν οι Clippers στην εταιρεία του Dolan, τον τελευταίο μήνα του 2018, οπότε ο άνθρωπος μας ενημέρωσε πως πουλάει τους οργανισμούς του ΝΒΑ και του NHL.

Το 2017 είχε περιγράψει ως “ζωντανή κόλαση” την ενασχόληση του με τον οργανισμό. Ακολούθησε διορθωτική δήλωση (“απολαμβάνω να ασχολούμαι τα καλοκαίρια”).

Τώρα είπε πως θα πουλούσε τους Knicks για μια καλή προσφορά -άνω των 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Λίγο μετά πρόσθεσε “λατρεύω τον οργανισμό, όπως λατρεύω και τους Rangers. Ως κάτοχος του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών όμως, μια ευθύνη απέναντι στους μετόχους. Δεν βρίσκονται εδώ γιατί είναι φαν. Και δεν επενδύεις εκατομμύρια δολάρια σε μετοχές, ως φαν. Το κάνεις για να βγάλεις χρήματα. Έχω ευθύνη απέναντι σε όλους τους μετόχους να είμαι διαυγής και ανοιχτός. Και υπ' αυτήν την έννοια, αν εμφανιζόταν κάποιος να δώσει πολλά λεφτά, θα σκεφτόμουν να πουλήσω”.

 

Τις ώρες που ακολούθησαν, η τιμή της μετοχής πήρε την ανιούσα. Όπως έγραψε το Deadspin “αυτή ήταν άλλη μια ένδειξη για την άποψη που έχει η ελεύθερη αγορά για τον Dolan”.

Photos: Associated Press