O Δώνης έχει λόγο να βγάλει γούστα!

Το κίνητρο του Γιώργου Δώνη να πετύχει στον Παναθηναϊκό το οποίο δεν εντοπίζεται στα χρήματα, οι σχέσεις ζωής του Μακεδόνα τεχνικού με τους πράσινους, ο Πέδρο Κόντε και μία...διδακτική ιστορία από τη Θεσσαλονίκη.

Ως πρακτικός άνθρωπος που είναι, ο Γιώργος Δώνης σκέφτεται σαν να ήταν ήδη προπονητής του Παναθηναϊκού αλλά ταυτόχρονα προετοιμάζεται να ακούσει προσφορές από το εξωτερικό.

Εστω και αν αυτό μοιάζει εκ πρώτης όψεως αντιφατικό, είναι μία πραγματικότητα την οποία μάλιστα ο Ελληνας προπονητής έχει αποδεκτεί. Ετσι και αλλιώς αυτή είναι η μοίρα του προπονητή.

Ωστόσο, τον Μακεδόνα τεχνικό κάτι τον... γαργαλάει στην υπόθεση του Παναθηναϊκού. Αν μιλούσαμε για οποιαδήποτε άλλη ελληνική ομάδα, θα είχε ήδη απορρίψει την πρόταση και θα είχε πάει παρακάτω σκεπτόμενος απολύτως επαγγελματικά.

Με τους πράσινους όμως τον συνδέοουν συναίσθημα και αναμνήσεις. Ο Παναθηναϊκός τον έκανε επαγγελματία ποδοσφαιριστή, φορώντας τη φανέλα του έκανε όργια στο Τσάμπιονς Λιγκ τη σεζόν 1995-1996 κερδίζοντας τη μεταγραφή-ρεκόρ για την εποχή στην Μπλάκμπερν, στους πράσινους εμπιστεύτηκε την ποδοσφαιρική παιδεία των τριών πρώτων παιδιών του, του Χρήστου (που παίζει ακόμη στον Παναθηναϊκό), του Τάσου και του μικρού Κωνσταντίνου.

Για τον Δώνη ο Παναθηναϊκός είναι-κακά τα ψέματα- η ομάδα του, όσο μπορεί να το ισχυριστεί αυτό κάποιος για έναν επαγγελματία του ποδοσφαίρου. Και αν τελικώς αναλάβει την τεχνική ηγεσία του,δεν θα το κάνει για τα χρήματα, αυτό είναι το μόνο σίγουρο.

Ετσι και αλλιώς ο Γιώργος Δώνης δεν έχει άμεση ανάγκη τα χρήματα. Μεγάλα συμβόλαια έκανε ως παίκτης, μεγάλα ως προπονητής, διαχειρίστηκε καλά τις υποθέσεις του και κομπόδεμα έχει κάνει.

Ηρθε η ώρα λοιπόν για ποδοσφαιρική τρέλα. Να αποδείξει ότι στο πέρασμά του από την ΑΕΚ και τον ΠΑΟΚ δεν τον ευνόησαν οι συγκυρίες, να αναγεννήσει τον Παναθηναϊκό (με λίγα χρήματα), να απαντήσει σε μία σειρά από προκλήσεις.

Δεν θα είναι εύκολο, δεν θα είναι περίπατος στο δάσος αλλά προφανώς θα αξίζει τον κόπο να προσπαθήσει κανείς.Ο Δώνης, με τα κουσούρια και τις αδυναμίες του όπως όλοι, έχει αποδείξει ότι δεν την φοβάται τη δουλειά.

Για το τέλος, κρατήστε και ένα όνομα. Με τον Παναθηναϊκό εγκλωβισμένο στις δαγκάνες των περιορισμένων της μη αδειοδότησης χρήματα για μεταγραφές δεν μπορεί να δώσει πολλά. Για τη θέση του φορ, άρα, τι καλύτερο από τον Πέδρο Κόντε, τον Ισπανό που έκανε θραύση πέρυσι με τον ΠΑΣ;

ΜΟΥΣΙΚΟ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

Από τα τιμημένα 80s ένας ύμνος των Queensryche. Το εκπληκτικό "i don't believe in love"από το εμβληματικό concept album "Operation: Mindcrime". O Geoff Tate σε μία από τις καλύτερες ερμηνείες της καριέρας του.

 

ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ (ΤΗΣ ΦΑΚΗΣ)

Τους καμαρώσατε τους παλικαράδες που αποπειράθηκαν (ή χτύπησαν πράγματι) τον Γιάννη Μπουτάρη τι καλά και φρόνιμα παιδιά ήταν στο δικαστήριο; Και συγγνώμη ζήτησαν (ένας και από τον πατέρα του μάλιστα που είναι παπάς) και το...συναίσθημα άφησαν να τους πλημμυρίσει.

Μετάνιωσαν ή, τέλος πάντων, έτσι ισχυρίστηκαν. Ετσι είναι. Με τη δύναμη του όχλου οι πάντες μπορούν να κάνουν το μάγκα αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Οταν έρχεται η ώρα όμως να πληρωθεί ο λογαριασμός εκεί τα γάλατα σφίγγουν. Απότομα μάλιστα!

Αποδεικνύεται έτσι στην πράξη ότι οι περισσότεροι από αυτούς που τραμπουκίζουν είναι μάλλον θρασύδειλοι του γλυκού νερού και τίποτα άλλο. Δεν θα πρέπει λοιπόν να τους φοβάστε/φοβόμαστε. Τους στηρίζει μόνο η δύναμη του όχλου και τίποτα άλλο.

Για να μην μιλήσουμε για το επίπεδό τους. Ούτε να σχολιάσουμε ότι ένας από δαύτους αφού έκανε ότι έκανε στον Μπουτάρη στη συνέχεια αποπειράθηκε να ληστέψει κρεοπωλείο.Και να θες να αγιάσεις, δεν σε αφήνουν...

Και μιας που μιλάμε για φασισμό, αν πέσει στα χέρια σας το βιβλίο του Ερικ Βυϊγιάρ "Ημερήσια Διάταξη" (εκδόσεις Πόλις), διαβάστε το χωρίς δεύτερη σκέψη.  Εκπληκτικό αφήγημα μέσω του οποίου θα κατανοήσετε πως φασισμός και μεγάλο κεφάλαιο πηγαίνουν πάντα χέρι-χέρι με το μικροαστό της διπλανής πόρτας.  Προφανώς δεν πήρε άδικα το βραβείο Goncourt το εν λόγω πόνημα.

Wonderkid

Είναι ο Zion Williamson ο νέος LeBron James;

Οι συγκρίσεις καλό είναι να αποφεύγονται. Εκτός και αν τις κάνουν τύποι σαν τον Steve Kerr. Τότε μάλλον αποκτούν αξία και εμείς λόγο να σου γνωρίσουμε τον Zion Williamson.

Face Control

Ο Ινσούα έπαιξε και για την Μπόκα

Πολλά χιλιόμετρα μακριά από το Φάληρο η αγαπημένη του Μπόκα Τζούνιορς έπαιζε κόντρα στη 'μισητή' Ρίβερ Πλέιτ και ο Εμανουέλ Ινσούα έπαιξε και γι' αυτή στο ντέρμπι. Και μάλιστα χωρίς να δεχθεί κάρτα!