Ντιρκ Νοβίτσκι, ο Γερμανός που αγαπήσαμε όλοι

Ένας φόρος τιμής στον κορυφαίο Ευρωπαίο του ΝΒΑ. Μια καριέρα-ελεγεία στην ψυχή ενός ανυπέρβλητου μπασκετμπολίστα. Ο πιο συμπαθής Γερμανός της τελευταίας 20ετίας σε ένα αφιέρωμα, μέσα από τα δικά του λόγια.

Ακόμη δεν έχει πει το οριστικό αντίο, αλλά σε κάθε γήπεδο που πάει τον αποχαιρετούν εν χορδαίς και οργάνοις. Πρόσφατα ο Ντοκ Ρίβερς παρότρυνε το κοινό των Κλίπερς να σταματήσει ό,τι έκανε και να τον χειροκροτήσει στο ματς με τους Μάβερικς.

Ο Ντιρκ Νοβίτσκι το καλοκαίρι θα είναι 41 ετών (τα κλείνει στις 19 Ιουνίου) θα έχει συμπληρώσει 21 χρόνια μεγάλης καριέρας στο ΝΒΑ και δύσκολα θα συνεχίσει να παίζει καθώς λήγει το συμβόλαιό του.

Ο πιο συμπαθής Γερμανός που είδαμε ποτέ, ένας αθλητής πολύ μεγάλος, ένας μπασκετμπολίστας ξεχωριστός και ένας ωραίος άνθρωπος, κάνει (μάλλον) τα τελευταία του βήματα στα παρκέ. Τα απολαμβάνει, ρουφώντας κάθε δευτερόλεπτο μέχρι το μεδούλι και ο κόσμος στην Αμερική του ανταποδίδει όλα όσα σε αυτές τις δυο δεκαετίες ο μεγάλος άσος πρόσφερε στο άθλημα.

Σήμερα το Contra προσπαθεί να αποκρυπτογραφήσει τον Ντιρκ και την καριέρα του μέσα από τα δικά του λόγια. Θυμόμαστε τις στιγμές που μεγαλούργησε και τη συναρπαστική ζωή του από το Βούρζμπουργκ της Γερμανίας μέχρι το Ντάλας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής...

Πάντα ήθελα να γίνω μπασκετμπολίστας. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο

Ναι, εντάξει αλλά λατρεύει και το τένις (διοργανώνει και τουρνουά σελέμπριτι) σαν γνήσιος Γερμανός. Ξεκίνησε μάλιστα να ασχολείται με ρακέτες και μπαλάκια, μέχρι που το υπερβολικό (για την παιδική του ηλικία) ύψος τον έστειλαν στα γήπεδα του μπάσκετ. Νωρίτερα είχε ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο, ακόμη και το χαντμπολ. Κατέληξε με την πορτοκαλί μπάλα στα χέρια του.

Στα 15 του, έπαιζε ήδη στην Βούρτζμπουργκ κι εκεί τράβηξε την προσοχή του πρώην διεθνή μπασκετμπολίστα Χόλγκερ Γκεσβίντνερ, ο οποίος εξελίχθηκε σε μέντορά και προσωπικό του προπονητή. Τα παράτησε όλα, άλλωστε, για να αφοσιωθεί στην εξέλιξη και τη βελτίωση ενός αυθεντικού ταλέντου, για το οποίο ήταν σίγουρος ότι θα διαπρέψει.

(Νεανική φωτο του Ντιρκ με τη φανέλα της Βούρτζμπουργκ σε ...φοβερή ραβέρσα)

Ο Γκεσβίντερ, έπεισε την οικογένεια του Νοβίτσκι (η μητέρα του Χέλγκα Μπρεντεμπρόκερ έπαιζε μπάσκετ στα νιάτα της και ήταν μέλος της Εθνικής Δ.Γερμανίας, ενώ ο πατέρας του Γιοργκ-Βέρνερ έπαιζε χάντμπολ, επίσης σε υψηλό επίπεδο, η αδερφή του που τώρα διαχειρίζεται ένα μεγάλο μέρος των οικονομικών του, έπαιξε κι αυτή μπάσκετ) ότι ο Ντιρκ θα γινόταν αστέρι πρώτου μεγέθους.

Αν δεν με έβρισκε ο Χόλγκερ, καθώς μεγάλωνα, το πιθανότερο θα ήταν να γίνω ένας βαρετός επιχειρηματίας, ή ένας ελαιοχρωματιστής στην εταιρεία του πατέρα μου. Και για να αποφύγω να έχω ... μπυροκοιλιά, θα έπαιζα μπάσκετ με τους φίλους μου, μια φορά την εβδομάδα

Πράγματι, ο “Χοτς” τον έκανε άλλον άνθρωπο. Ένα χρόνο μετά τις ατομικές προπονήσεις που του έκανε, έπιασε το νεαρό Ντιρκ και του είπε: “Τώρα, πρέπει να το σκεφτείς καλά. Θες να παίξεις εναντίον των καλύτερων του κόσμου, ή απλά να παραμείνεις ένας τοπικός ήρωας στην Γερμανία. Αν θες το δεύτερο, θα σταματήσουμε αμέσως την προπόνηση, γιατί δεν χρειάζεσαι κάτι περισσότερο. Κανείς δεν πρόκειται να σε ξεπεράσει. Αν θέλεις όμως να ανταγωνιστείς με τους καλύτερους, θα πρέπει να προπονούμαστε σε καθημερινή βάση”

Ποτέ δεν είδα το μπάσκετ σαν δουλειά. Πάντα το απολάμβανα σαν χόμπι. Όταν θα περάσει αυτός ο έρωτας, όταν θα βαρεθώ την καθημερινή προπόνηση, τα βάρη και οτιδήποτε χρειάζεται για να είμαι σε κατάσταση να παίξω καλα, πάει τελείωσε. Θα φύγω...

Από τα 15 του μέχρι και τώρα, που πέρασε τα 40 ο Νοβίτσκι είναι μέσα σε ένα γήπεδο μπάσκετ. Ο Γκετσβίντερ επέμενε στο σουτ, στην πάσα και προπονήσεις με βάρη. Ο 73χρονος σήμερα, προπονητής που πριν από μερικά χρόνια είχε καταδικαστεί σε φυλάκιση για φοροδιαφυγή, διέγνωσε ένα απλό γεγονός. Ο Ντιρκ ήταν πολύ ... ψηλός για να γίνει δρομέας μεγάλων αποστάσεων, ή αρσιβαρίστας ή αθλητής της γυμναστικής. Έπαιζε μπάσκετ και έπρεπε να εκμεταλλευτεί τα φυσικά του προσόντα, ωστε να γίνει καλύτερος στο άθλημά του. “Το μπάσκετ είναι επιθετικό σπορ, πρέπει να βάζεις την μπάλα στο καλάθι” έλεγε ο Γερμανός κόουτς. Γι αυτό και εστίασε στο να βελτιώσει όσο το δυνατόν περισσότερο την τεχνική του Νοβίτσκι στο σουτ.

Μη κοιτάτε τι γίνεται τώρα στο ΝΒΑ, όπου κοντοί, ψηλοί και ημίψηλοι το έχουν ρίξει στα ... τρίποντα. Ο Νοβίτσκι ήταν ο πρώτος παίκτης άνω των 2.10, που είχε 50% στα σουτ, τουλάχιστον 40% στα τρίποντα και περισσότερο από 90% στις ελεύθερες βολές, σε μια ολόκληρη σεζόν. Δεν το έκανε επειδή είχε το χάρισμα. Και ο ίδιος έχει ξεχάσει πόσα σουτ έκανε όταν ήταν μικρός και όσο μεγάλωνε ... ακόμη περισσότερο. Κάπως έτσι πέρασε τους 30.000 πόντους στην καριέρα του στο ΝΒΑ (7ος καλύτερος σκόρερ όλων των εποχών) ενώ το 2006 κέρδισε τον διαγωνισμό τριπόντων στο ολ-σταρ γκέιμ.

Να ένα δείγμα (από το 2011) των προπονήσεων του με τον μέντορα και αιώνιο δάσκαλό του:

Nομίζω ότι καθιέρωσα το δικό μου dream shake. Σε ... λευκή έκδοση

Η dream shake ανήκε στον Χακίμ. Ήταν η περίφημη κίνηση πίβοτ και η εκτέλεση με τα δυο χέρια. Ο Νοβίτσκι, στην δική του εκδοχή κάνει περισσότερο σουτ εκτός ισορροπίας (φενταγουέι) με το ένα πόδι σηκωμένο. Επίσης έγινε “δολοφόνος” σουτάροντας με βήμα προς τα πίσω (στεπ-μπακ) που επίσης ήταν χαρακτηριστικό του παιχνιδιού του. H κίνηση Νοβίτσκι έγραψε ιστορία στο ΝΒΑ, αλλά και στα υπόλοιπα γήπεδα που αγωνίστηκε ο Ντιρκ με την Εθ,νική Γερμανίας...

(Κλασικό ...φέινταγουέι σουτ του Ντιρκ)

Όταν σκέφτομαι την σεζόν που βγήκα MVP, μου έρχεται στο μυαλό και η ήττα στο Γκόλντεν Στέιτ. Όταν όμως ανακηρύσσεσαι κορυφαίος παίκτης στο ΝΒΑ είναι μια υπέρτατη τιμή. Δεν το είχαν συνειδητοποιήσει, μέχρι που είδα τον Μαρκ Κιούμπαν να δακρύζει

Τη σεζόν 2006-07, ο Νοβίτσκι συμπλήρωνε μια επταετία στο ΝΒΑ, 28 ετών και έφτανε σιγά-σιγά στην εποχή της ωριμότητάς του. Με 24.6π, 8.9 ριμπάουντ και 3.4 ασίστ, ήταν οδηγός των Μάβερικς στο εντυπωσιακό ρεκόρ των 67 νικών της κανονικής περιόδου, το καλύτερο απ' όλες τις ομάδες του πρωταθλήματος. Ο Ντιρκ γίνεται μόλις ο τέταρτος παίκτης (μέχρι τότε) του ΝΒΑ, που μπαίνει στο κλαμπ 50-40-90 (ποσοστά επί τοις εκατό σε δίποντα, τρίποντα, βολές) και παίρνει δικαιωματικά το βραβείο του MVP (ο πρώτος Ευρωπαίος που κατάφερε κάτι τέτοιο) αλλά τα πλέι-οφ αποδεικνύονται σκέτος όλεθρος.

(Απογοήτευση από τον αποκλεισμό του 2007)

Απέναντι στην 8η ομάδα της Δύσης (το Γκόλντεν Στέιτ), οι Μάβερικς καταρρέουν. Ξεκινούν με ήττα και χάνουν τη σειρά 4-2, με τον Νοβίτσκι να σουτάρει με 38.3%, ενώ στη ρέγκιουλαρ σίζον είχε 50.2%. Στο έκτο ματς είναι τραγικός και έχει 2/13 σουτ, με τον Στίβεν Τζάκσον να τον “εκμηδενίζει”. Είναι η χειρότερη στιγμή της καριέρας του, όπως την οριοθέτησε ο ίδιος και η πρώτη φορά στην ιστορία του ΝΒΑ, που μια ομάδα από το νο 8 αποκλείσει εκείνη στο νο 1, σε πλέι-οφ best of seven.

Είμαστε παγκόσμιοι Πρωταθλητές. Ακούγεται απίστευτο...

Ο απόλυτος θρίαμβος του Ντιρκ. Tο πρωτάθλημα του 2001. Σύμφωνα με τον Τσαρλς Μπάρκλεϊ αυτός ο τίτλος έχει μεγαλύτερη αξία από τους αντίστοιχους που κέρδισαν οι «αστέρες» του ΝΒΑ. Σε μια χρονιά με τραυματισμούς (παρόλα αυτά είχε 23π, 7ρ και 3 ασίστ, κατά μέσο όρο), ο ανυπέρβλητος Γερμανός πάτησε γκάζι στα πλέι-οφ. Η εικόνα να βρίσκεται πίσω η ομάδα του κι αυτός να σαλπίζει κάθε φορά το σύνθημα της αντεπίθεσης επαναλαμβανόταν λες και το Ντάλας με τον Νοβίτσκι το … έκαναν επίτηδες.

Οι Μπλέιζερς υπέκυψαν στον πρώτο γύρο (4-2) και οι Μάβερικς σκούπισαν (!) τους δυο φορές πρωταθλητές τα προηγούμενα χρόνια Λέικερς, βρίσκοντας στον τελικό της περιφέρειας τους Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ.

Ντουράντ και Γουέστμπρουκ, ακόμη δεν είχαν τσακωθεί, είχαν βάλει στόχο την πρόκριση στον τελικό. Με το ξεκίνημα της σειράς ο Ντιρκ σημειώνει 48 πόντους σε ένα ανεπανάληπτο ρεσιτάλ, που δίνει το προβάδισμα στην ομάδα του. Με την Οκλαχόμα να έχει ισοφαρίσει σε 1-1, οι Μάβερικς θα χρειαστούν άλλους … 40 πόντους από τα χέρια του Γερμανού, για να προηγηθούν ξανά με 2-1 πετυχαίνοντας μεγάλη εκτός έδρας νίκη κι ενώ οι Θάντερ είχαν προηγηθεί στην αρχή του τέταρτου 12λέπτου με 99-84.

Το Ντάλας πήρε τη σειρά με 4-1 και ήρθε η σειρά των τελικών εναντίον των Μαϊάμι Χιτ που έπαιζαν με ΛεΜπρον, Γ,ουέιντ και Μπος είχαν το πλεονέκτημα έδρας και τον τίτλο του φαβορί.

(Με το ιερό δισκοπότηρο, τον τίτλο του ΝΒΑ, ανά χείρας)

Ο Νοβίτσκι δεν καταλαβαίνει … Χριστό. Στον πρώτο αγώνα, τραυματίζεται στο μεσαίο δάχτυλο του αριστερού του χεριού, αλλά δηλώνει ότι δεν πρόκειται να επηρεαστεί για τη συνέχεια και παρά το 1-0 υπέρ των Χιτ. Έχει δίκιο. Οι Μάβερικς θα ισοφαρίσουν μέσα στο Μαϊάμι με τον Νοβίτσκι να σαλπίζει ξανά αντεπίθεση από το -15 και με ένα λέι-απ να κάνει το 1-1 υπέρ της ομάδας του, μπροστά από τον Κρις Μπος.

Ο Γουέιντ θα σκοράρει 28 πόντους στο 2-1 του Μαϊάμι κι αφού ο  Νοβίτσκι αστοχήσει στο τελευταίο σουτ του αγώνα, για τη νίκη. Με μια νίκη ακόμη οι Χιτ θα σκέφτονταν πλέον την … παρέλαση των πρωταθλητών στο Μαϊάμι, καθώς ο πέμπτος αγώνας θα γινόταν στο σπίτι τους. Ο Νοβίτσκι αισθάνεται πόνους σε όλο το κορμί του, ειδικά στο χέρι του και σα να μην έφτανε αυτό, παίζει στο ματς με 40 πυρετό. Όλα αυτά δεν τον εμποδίζουν να βάλει 21 ποντάκια σε μια μνημειώδη εμφάνιση που θύμιζε το “flu game” (το παιχνίδι της γρίπης) του Μάικλ Τζόρνταν στους τελικούς Μπουλς-Τζαζ το 1997. Με 10π στην τελευταία περίοδο, μαζί και το νικητήριο καλάθι (83-86) ο Νοβίτσκι ισοφάρισε… σχεδόν μόνος του τη σειρά σε 2-2.

Πριν από τον πέμπτο αγώνα, σε ένα μάλλον ντροπιαστικό βίντεο, Γουέιντ και ΛεΜπρον εμφανίστηκαν να ειρωνεύονται τον άρρωστο Νοβίτσκι. Μάλλον δεν είχαν καταλάβει τι γινόταν. Το ντροπιαστικό βίντεο.

 

Ο κεραυνός Νοβίτσκι τους τιμώρησε με 29 πόντους στο 3-2 και τρεις μέρες αργότερα, σήκωνε τα χέρια ψηλά πανηγυρίζοντας τον τίτλο μέσα στο Μαϊάμι. Η Αμέρικαν Ονλάιν Αρένα είχε σχεδόν αδειάσει πολύ νωρίτερα από το τέλος. Οι Μάβερικς ήταν πρωταθλητές και ο Νοβίτσκι αναδεικνυόταν σε MVP των πλέι-οφ, σε μια ανεπανάληπτη παράσταση. Ένα πρωτάθλημα απάντηση στον εγωκεντρισμό και το σταριλίκι των Χιτ, σε ένα παιχνίδι-αποθέωση του τεράστιου Ντιρκ.

 

Όλα τα πλέι-οφ ήταν μια ραψωδία. Εδώ μαζεμένες οι καλύτερες στιγμές του, μέχρι την κατάκτηση του τίτλ

Ένιωσα τα δάκρυα να έρχονται. Γι αυτό έφυγα, από το γήπεδο. Δεν είναι η πρώτη φορά που μου συμβαίνει. Το 2008, στην Αθήνα, όταν προκριθήκαμε με τη Γερμανία στους Ολυμπιακούς Αγώνες, έκλαψα σα μωρό παιδί...

Πριν τελειώσει καλά-καλά ο έκτος τελικός των πλέι-οφ του ΝΒΑ, ο Ντιρκ βρισκόταν στα αποδυτήρια των Μάβερικς. Ξέσπασε σε λυγμούς ο μέγιστος Γερμανός, αναλογιζόμενος το μεγαλείο της στιγμής και τον θρίαμβο στο Ντάλας.

Τρία χρόνια νωρίτερα, με την Εθνική Γερμανίας, ο Νοβίτσκι έκανε πραγματικότητα το όνειρό του. Θα αγωνιζόταν στους Ολυμπιακούς Αγώνες (του Πεκίνου) καθώς η Γερμανία ήταν μαζί με την Ελλάδα και την Κροατία, οι τρεις ομάδες που έπαιρναν το εισιτήριο από το ΟΑΚΑ και το προολυμπιακό τουρνουά. Ακόμη ηχούν τα αυτιά μας τα χειροκροτήματα του ελληνικού κοινού, που τον αποθέωνε.

Το ίδιο είχε κάνει και τρία χρόνια πριν στον τελικό του Ευρωμπάσκετ, όταν η Ελλάδα είχε καθαρίσει την υπόθεση χρυσό μετάλλιο και ο Ντιρκ Μπάουερμαν, αποφάσιζε να αποσύρει τον καλύτερό του παίκτη από το παρκέ. Η Μπεογκράτσκα Αρένα, όπου οι Έλληνες είχαν κάνει κατάληψη, σηκώθηκε όρθια για ένα παρατεταμένο standing ovation. Δεν συνηθίζεται να αποθεώνονται παίκτες των ηττημένων, ο Νοβίτσκι όμως δεν είναι απλά ένας αντίπαλος.

Θυμηθείτε την σκηνή που σε κάνει και τώρα να ανατριχιάζεις...

 

Όσοι τυχεροί πρόλαβαν να τον δουν να παίζει με τη φανέλα της Εθνικής Γερμανίας, την οποία υπηρέτησε πιστά για 18 χρόνια, θα θυμούνται έναν που τα έβαζε με όλους. Ο Νοβίτσκι κατέβαζε την μπάλα, έπαιρνε τα ριμπάουντ, έδινε τις ασίστ, σκόραρε ακατάπαυστα, έπαιζε άμυνα. Ένας για ... όλους, που έφερε τη Γερμανία στον αφρό, για όσο καιρό έδινε το παρών στα γήπεδα. Μπορεί οι Γερμανοί (με την τρομερή φουρνιά των Σρεμπφ, Μπλαμπ και του μακαρίτη του Βελπ) να ήταν πρωταθλητές Ευρώπης το 1993, με το Νοβίτσκι, ωστόσο, κέρδισαν την σταθερότητα.

> Το 2001, φτάνουν μέχρι τον μικρό τελικό, όπου πέφτουν ηρωικά μαχόμενοι κόντρα στην Ισπανία (99-90) με τον Ντιρκ να έχει μόλις ... 43 πόντους και 15 ριμπάουντ. Με 28.7π αναδεικνύεται πρώτος σκόρερ του τουρνουά

> Ένα χρόνο αργότερα (το 2002) δεν θα του ξεφύγει το μετάλλιο, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Ινδιανάπολης. Στον μικρό τελικό οι Γερμανοί νικούν τη Νέα Ζηλανδία 117-94 και ανεβαίνουν στην τρίτη θέση του πόντιουμ. Ο Νοβίτσκι είναι και πάλι πρώτος σκόρερ με μ.ο 24π.

> H ώρα του μεγάλου τελικού, θα έρθει το 2005 όταν η Γερμανία θα κάνει ένα καταπληκτικό τουρνουά κερδίζοντας στα προημιτελικά την Σλοβενία (76-62) και κάνοντας τη μεγάλη υπέρβαση στον ημιτελικό. Οι Ισπανοί με το Ναβάρο να σημειώνει 4 συνεχόμενους πόντους και προηγούνται 73-72, έχοντας επιστρέψει από το -11, με το χρονόμετρο να μετράει μόλις 15'' για το φινάλε.

Ο Ρόλερ κατεβάζει την μπάλα, πασάρει στο Νοβίτσκι, που με αντίπαλο τον Γκαρμπαχόσα πάει στα πλάγια του γηπέδου, κάνει μια προσποίηση και γράφει το 74-73! Στα 3'' που απομένουν ο Καλδερόν προλαβαίνει να κάνει σουτ, αλλά η μπάλα βρίσκει το σίδερο. Να το μεγάλο σουτ:

 

Η Γερμανία για πρώτη φορά μετά το 93 ξαναπαίζει σε τελικό (και η Ελλάδα ... από το 1989) αλλά ο Νοβίτσκι που σημειώνει 23π δεν μπορεί να κερδίσει μόνος του. Οι Έλληνες αναδεικνύονται πρωταθλητές Ευρώπης και ο Ντιρκ που είναι ξανά πρώτος σκόρερ του τουρνουά (26.1π) θα πάρει (όπως και οι συμπαίκτες του) το αργυρό μετάλλιο.

Είναι δύσκολο να βρει πολλούς αθλητές να έχουν αγαπήσει τόσο πολύ την εθνική τους ομάδα. Ο Ντιρκ Νοβίτσκι αν δεν είναι μοναδικός, βρίσκεται σίγουρα μέσα στους τρεις πρώτους. Τα δάκρυα θα ξανάρθουν στα μάτια του στις 10 Σεπτεμβρίου του 2015. Μέσα στην Ο2 Αρενα του Βερολίνου, ο Ντιρκ αποχαιρετάει τους συμπατριώτες του. Το γήπεδο που έχει “σκάσει” από το 77-76 των Ισπανών (ο Σρέντερ αστόχησε στην τελευταία βολή για να ισοφαρίσει, ενώ ο Νοβίτσκι όχι άδικα διαμαρτυρήθηκε για εμφανές τράβηγμα της φανέλας του από τον Μαρκ Γκασόλ) αλλά όλοι μένουν στη θέση τους, για να χειροκροτήσουν τον κορυφαίο Γερμανό, που κάνει δακρυσμένος δηλώσεις στην γερμανική τηλεόραση.

 

Το 2008 είχε κρατήσει τη γερμανική σημαία στην παρέλαση της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων, συνολικά έπαιξε σε 15 διεθνείς διοργανώσεις με μ.ο 19.7π, 7.5 ρ και 1.6 ασίστ.

Μπορεί να μην είμαι ο πιο σκληρός και δυναμικός παίκτης σε αθλητικό επίπεδο. Στο πνευματικό, ωστόσο, είμαι... εκεί

Ξαναπέστο Ντιρκ. Αν και το να κόψει κανείς τον ΛεΜπρον Τζέιμς απαιτεί και αθλητικότητα και κότσια, ο Νοβίτσκι έβαλε τον εαυτό του να ανταγωνίζεται τους κορυφαίους μέσα στο μυαλό του. Τους νίκησε πρώτα απ' όλα διανοητικά και μετά ... παίζοντας μπάσκετ. Κάπως έτσι έγινε ο μοναδικός παίκτης της λίγκας που αγωνίστηκε 21 σεζόν στην ίδια ομάδα και όχι μόνο. Έγινε 14 φορές ολ-σταρ κι άλλες 12 μέλος της καλύτερης ομάδας του πρωταθλήματος.

 

(Αντικρίζοντας το βραβείο του MVP το 2007)

Ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος που πήρε MVP, ο καλύτερος ξένος σκόρερ όλων των εποχών (7oς με 31.351π, θέλει 68 πόντους για να περάσει τον Γουίλτ Τσάμπερλεϊν και να μπει στην πρώτη 6άδα, μαζί με ΛεΜπρον, Τζόρνταν, Κόμπε, Καρλ Μαλόουν και Τζαμπάρ). Έχει σχεδόν όλα ρεκόρ των Μάβερικς, ενώ έγινε ο πρώτος Αμερικανός που βραβεύτηκε με το Naismith Legacy Award. Καθόλου άχημα για ένα παίκτη, που στην αρχή της καριέρας του έλεγαν λάθος ακόμη και το ... όνομά του. Ιρκ. Χωρίς το D μπροστά!

Θέλω να μεγαλώσω μια οικογένεια, κάποτε. Να βλέπω δυο-τρεις μικρούληδες Ντιρκ να τρέχουν πέρα-δώθε μέσα στο σπίτι. Δεν θα' ναι εύκολο να νικήσω την καρδιά μου (σ.σ. και να σταματήσει το μπάσκετ)

Το πλήρωμα του χρόνου έρχεται για να κρεμάσει τα παπούτσια του, ωστόσο ήδη στο σπίτι του τρέχουν όχι δυο αλλά τρία παιδιά. Η Μαλάικα, που γεννήθηκε το 2013 και οι δυο μπόμπιρες, Μαξ και Μόρις, τεσσάρων και τριών ετών αντίστοιχα. Είναι οι καρποί του έρωτα και του γάμου του πανύψηλου Γερμανού, με την Σουδο-κενυάτισσα, Τζέσικα Όλσον. Το ζευγάρι γνωρίστηκε το 2010 και δυο χρόνια αργότερα παντρεύτηκε με παραδοσιακό κενυάτικο γάμο, που έγινε στο σπίτι του Ντιρκ στο Ντάλας.

 

(Πώς να αντισταθεί στην όμορφη Τζέσικα;)

Πριν από την όμορφη Τζέσικα, ο Ντιρκ είχε αρραβωνιαστεί την Κρίσταλ Τέιλορ, η οποία το 2009 καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια φυλάκιση, έχοντας παραβιάσει αναστολή για υπόθεση ληστείας και πλαστογραφίας. Η Κρίσταλ είχε γνωρίσει τον Ντιρκ τυχαία. Ήθελε να τηλεφωνήσει σε μια φίλη της, πληκτρολόγησε λάθος και βγήκε το νούμερο του Νοβίτσκι. Έπιασαν την κουβέντα, έγιναν φίλοι και στο τέλος εραστές. Ο αρραβώνας έδειχνε γάμο, τον οποίο μετά την καταδίκη της επιζήτησε η Τέιλορ ισχυριζόμενη ότι είναι έγκυος στο παιδί του Νοβίτσκι, χωρίς να είναι! Η όλη ιστορία στοίχισε αρκετά στον Γερμανό μπασκετμπολίστα που έκανε πολύ καιρό μέχρι να την ξεπεράσει. Η πρώτη μεγάλη αγάπη, πάντως, του Ντιρκ ήταν η συμπατριώτισσά του Σιμπίλε Κέλερ με την οποία ήταν μαζί από το 1992 και για μια δεκαετία. 'Έπαιζε κι αυτή μπάσκετ στην Βούρζμπουργκ. Χώρισαν όταν η Σιμπίλε ήθελε να προχωρήσουν πιο σοβαρά στον δεσμό τους, αλλά εκείνη την εποχή, δεν σκεφτόταν τίποτε άλλο, εκτός από το μπάσκετ.

Δεν είμαι πολύ των υλικών αγαθών, μου αρέσουν, όμως, τα αυτοκίνητά μου. Είναι γερμανικής κατασκευής και... ειδικά για μένα

Kι εγώ με συνολικά έσοδα από το ΝΒΑ περίπου 180 εκατομμύρια δολάρια, δεν θα ήμουν των ... υλικών αγαθών, σίγουρα. Ο Ντιρκ ζει σε μια πολυτελή βίλα στο κέντρο του Ντάλας, στην περιοχή των δισεκατομμυριούχων, η οποία εκτείνεται σε 9.215 τμ, διαθέτει γήπεδο τένις, πισίνα και διάφορα καλούδια. Πράγματι ο Ντιρκ έχει αδυναμία στα γερμανικά αυτοκίνητα, με τελευταίο απόκτημα ένα Αudi R8, το οποίο στοιχίζει μόλις 171.994 δολάρια...

 

Μεγαλώνοντας είχα σαν είδωλα τον Λούκι Λουκ και την Ντόλι (!). Και τον Σκότι Πίπεν.

Ο Ντιρκ είναι ωραίος τύπος. Φαίνεται από τις κατά καιρούς βιτριολικές και γεμάτες χιούμορ δηλώσεις του, σαν αυτή που διαβάστε πιο πάνω αλλά και μια πρόσφατη ανάρτηση του στο twitter για το ύψος του: “Δεν θα πω ότι ενοχλούμαι γιατί το ακούω τόσες πολλές φορές, αλλά πόσο ... ευχάριστο είναι για τους γονείς που όταν με συναντάνε λένε στα παιδιά τους: κοίτα πόσο ψηλός είναι; Μπορώ εγώ να γυρίσω και να ρωτήσω πόσο ... κοντοί είναι;”

 

Εκτός των άλλων, ο Νοβίτσκι παίζει πιάνο και κιθάρα, τραγουδάει Ντέιβιντ Χάσελχοφ ο οποίος ... είναι ποπ-είδωλο στη Γερμανία (!) όλα απομεινάρια της προπόνησής του όταν ήταν μικρός. Ο Γκεσβίντερ του έβρισκε διεξόδους να αποτοξινώνεται από το μπάσκετ. Βλέπει ποδόσφαιρο, είναι οπαδός της Χέρα Βερολίνου και φυσικά λατρεύει την Εθνική Γερμανίας

Έτσι κι αλλιώς, τον βλέπετε κιόλας, ο Ντιρκ είναι ο φίλος που πάντα είχατε, πάντα τον συμπαθούσατε, πάντα θέλατε να κάνετε παρέα μαζί του και πάντα τον θαυμάζατε μέσα στο γήπεδο. Γι αυτό, όπου βρεθεί γίνεται ό,τι και στη Βοστώνη, πρόσφατα...

 

Πηγές: Spiegel, FIBA Archive, Εspn, Heightline.com, Hot Cars, Wikepedia

Podcasts

Ποιος θα πάρει αυτό το Champions League;

Τρεις δημοσιογράφοι του Contra.gr κλείνονται γρήγορα στο στούντιο μετά τις τελευταίες προκρίσεις στα προημιτελικά και εκτίθενται προβλέποντας την ομάδα που θα το σηκώσει στη Μαδρίτη.