Ο Άντριαν Μούτου παραλίγο να 'γκρεμίσει' το ακριβοθώρητο CAS

Ο Άντριαν Μούτου καλείται να πληρώσει αποζημίωση 17.000.000 ευρώ στην Τσέλσι και γι' αυτό επιχείρησε να... διαλύσει το CAS γι' αυτήν τη δικαστική απόφαση. Σχεδόν τα κατάφερε...

Χρειάστηκε να περάσουν 8,5 χρόνια για να βρει ένα τέλος η κόντρα του Αντριάν Μούτου με την Τσέλσι. Μία δικαστική διαμάχη που ενέπλεξε ακόμα και το CAS, το Αθλητικό Διαιτητικό Δικαστήριο που εδρεύει στη Λοζάνη και εδώ και τρεις δεκαετίες επιλύει αθλητικές διαφορές.

Η υπόθεση του άλλοτε διεθνή επιθετικού και νυν Ρουμάνου ατζέντη κλόνισε τη λειτουργία του θεσμού, που κινδύνεψε ακόμα και με δικαστικές αποφάσεις εις βάρος του, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται. Εν τέλει, θα αναγκαστεί αργά ή γρήγορα να αλλάξει πρακτικές τόσων ετών και όλα οφείλονται στον Μούτου και σε μία πρωταθλήτρια skate, την Κλάουντια Πέχτσταϊν.

Η υπόθεση του Μούτου

Ο βετεράνος επιθετικός αποκτήθηκε από την Τσέλσι το καλοκαίρι του 2003. Οι 'μπλε' βρίσκονταν πλέον σε εποχή Ρομάν Αμπράμοβιτς και δεν είχαν πρόβλημα να καταβάλλουν 22.500.000 ευρώ για την αγορά ενός 24χρονου επιθετικού, που είχε δυνατότητες, αλλά είχε αποτύχει νωρίτερα στη θητεία του στην Ίντερ.

Την 1η Οκτωβρίου 2004, ο Μούτου υποβλήθηκε σε έκτακτο έλεγχο ντόπινγκ και λίγες ημέρες αργότερα το δείγμα βρέθηκε θετικό σε κοκαΐνη. Στις 28 Οκτωβρίου η Τσέλσι έλυσε το συμβόλαιο του παίκτη, ο οποίος άρχισε να προσφεύγει σε αρμόδιους φορείς, την ώρα που η FIFA τον τιμωρούσε με επτάμηνη ποινή αποκλεισμού από το ποδόσφαιρο.

Ο Μούτου συνέχισε την καριέρα του σε Λιβόρνο, Γιουβέντους, Φιορεντίνα, Τσεζένα, Αζαξιό, Πετρολούλ Πλοϊέστι, Πούνε Σίτι και Τάργκου Μούρες, μέχρι να κρεμάσει τα 'παπούτσια' του το 2016, ωστόσο όλο αυτό το διάστημα σερνόταν στα δικαστήρια.

 

Η Τσέλσι ζήτησε αποζημίωση περίπου 25.000.000 ευρώ για διαφυγόντα κέρδη (το ποσό της μεταγραφής του και το ποσό της μεταγραφής του αντικαταστάτη του) και η FIFA απεφάνθη ότι δεν είχε την αρμοδιότητα να κρίνει αυτήν την υπόθεση, η οποία διαβιβάστηκε στο CAS. Το CAS την επέστρεψε στη FIFA, επισημαίνοντας ότι η παγκόσμια ομοσπονδία μπορούσε να βγάλει απόφαση για το αίτημα της Τσέλσι και εν τέλει τον Σεπτέμβριο του 2007 της επιδίκασε το ποσό των 17.173.990 ευρώ, το οποίο έπρεπε να καταβληθεί εντός 30 ημερών. Σε αυτό προστίθεται 5% τόκος για κάθε χρόνο που δεν έχει καταβληθεί το ποσό.

Ο Μούτου δεν αποδέχθηκε την ετυμηγορία και επέστρεψε στο CAS, το οποίο διατήρησε την απόφαση της FIFA. Σε αυτό το σημείο, ο Ρουμάνος επιθετικός έφερε τα πάνω κάτω, αφού επιτέθηκε στο ίδιο το CAS. Απευθύνθηκε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Στρασβούργου και αμφισβήτησε την απόφαση του CAS, θεωρώντας ότι ένας εκ των διαιτητών δεν ήταν αμερόληπτος.

Ο Μούτου ισχυρίστηκε ότι ο Ντιρκ Ράινερ Μάρτενς, υπήρξε συνεργάτης της δικηγορικής φίρμας που εκπροσωπούσε τον Αμπράμοβιτς και ως εκ τούτου υπήρξε σύγκρουση συμφερόντων και δεν έπρεπε να κρίνει την υπόθεσή του.

Η υπόθεση της Πέχσταϊν

Η Πέχσταϊν, από την πλευρά της, μετά από μία μεγάλη καριέρα στο πατινάζ ταχύτητας με παγκόσμια και ολυμπιακά ρεκόρ που κρατούν μέχρι και σήμερα, βρέθηκε στο 'μάτι του κυκλώνα' όταν τον Φεβρουάριο του 2009 κατηγορήθηκε για ντόπινγκ με μετάγγιση αίματος. Η ομοσπονδία πατινάζ της επέβαλε διετή αποκλεισμό, ωστόσο η Ανατολικογερμανίδα πρωταθλήτρια προσέφυγε στο CAS.

Μεταξύ άλλων η Πέχσταϊν υποστήριξε ότι έχει μία εκ γενετής πάθηση που εξηγεί τις περίεργες τιμές στο δείγμα αίματός της, ωστόσο το ελβετικό δικαστήριο δεν βρήκε στοιχεία που να αποδεικνύουν κάτι τέτοιο και τον Νοέμβριο του 2009 διατήρησε την ποινή αποκλεισμού. Αυτή ήταν η πρώτη υπόθεση ντόπινγκ που δεν υπήρξε απαγορευμένη ουσία κι όμως ο παραβάτης τιμωρήθηκε.

 

Η Πέχσταϊν συνέχισε τη δικαστική μάχη, προσφεύγοντας στα ελβετικά δικαστήρια επικαλούμενη κακοδικία, ωστόσο δεν δικαιώθηκε ποτέ. Παρότι επέστρεψε στη δράση το 2011 και συνέχισε να κατακτά μετάλλια και νίκες, στράφηκε δικαστικά εναντίον του CAS για τον τρόπο με τον οποίο έφτανε στις ετυμηγορίες του. Στην προσφυγή στο Ανώτατο Ομοσπονδιακό Διαιτητικό Δικαστήριο της Ελβετίας υποστήριξε ότι το CAS 'δεν ήταν μία ανεξάρτητη και αμερόληπτη διαιτητική αρχή λόγω της μεθόδου ορισμού των διαιτητών, της σκληρής γραμμής που υιοθετεί εναντίον του ντόπινγκ από δεδικασμένα και της άρνησης να επιτρέψει η δίκη να διεξαχθεί δημόσια'.

Τι ισχύει με το CAS

Το Court of Arbitration for Sport πρόκειται για ένα αθλητικό διαιτητικό δικαστήριο που συστάθηκε από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή το 1984 για την επίλυση διαφορών που σχετίζονται με τον αθλητισμό.

Μια διαφορά μπορεί να υποβληθεί στο CAS, μόνο εάν υπάρχει συμφωνία διαιτησίας μεταξύ των εμπλεκόμενων μερών. Σύμφωνα με τον Ολυμπιακό Χάρτη, όλες οι διαφορές σε σχέση με τους Ολυμπιακούς Αγώνες μπορούν να υποβληθούν μόνο στο CAS.

 

Μέχρι εκείνη την εποχή, οι υποθέσεις που έφταναν στο CAS κρίνονταν από μία διαιτητική επιτροπή, που αποτελείτο από τρία μέλη, τα οποία προέκυπταν από μία λίστα εγκεκριμένη από το δικαστήριο. Το ένα μέλος το πρότεινε η μία πλευρά, το άλλο η άλλη πλευρά και το CAS επέλεγε το τρίτο μέλος που προέδρευε της επιτροπής.

Επιπροσθέτως, η εκδίκαση της υπόθεσης ήταν ανοιχτή μόνο όταν το ζητούσε η μία πλευρά και το αποδεχόταν η άλλη, με συνέπεια σχεδόν ποτέ να μην μπορεί ο οποιοσδήποτε να παρακολουθήσει μια δίκη.

Η απόφαση του Στρασβούργου

Μετά από 8,5 χρόνια από την προσφυγή των Μούτου και Πέχσταϊν στο δικαστήριο του Στρασβούργου, η ετυμηγορία που ανακοινώθηκε την Τρίτη ήταν ενθαρρυντική. Αν και ο Ρουμάνος δεν δικαιώθηκε, αφού το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο θεώρησε ότι το CAS έκρινε αμερόληπτα, η αξιοπιστία του τρόπου λήψης της απόφασης τέθηκε εν αμφιβόλω.

Η Πέχσταϊν δικαιώθηκε, αφού το δικαστήριο έκρινε ότι παραβιάστηκαν δικαιώματά της από τη στιγμή που το CAS αρνήθηκε μία ανοιχτή εκδίκαση της υπόθεσής της και της επιδικάστηκαν 8.000 ευρώ.

 

Μετά από αυτήν την απόφαση, το CAS εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία σχολίασε τη δικαστική απόφαση και μεταξύ άλλων επεσήμανε ότι υπάρχει η σκέψη, με τη μετακόμιση στα μεγαλύτερα γραφεία στο Παλέ ντε Μπολιέ της Λοζάνης, να υπάρξει η δυνατότητα οι εκδικάσεις να είναι ανοιχτές για το κοινό, αν υπάρχει αίτημα έστω από τη μία πλευρά.

Ήδη τα τελευταία χρόνια έχουν αλλάξει πολλά στη μέθοδο εκδίκασης των 550 υποθέσεων που φτάνουν κάθε χρόνο στο CAS. Το ICAS, το σώμα που διοικεί το CAS, αποτελείται πλέον σε μία μεγάλη πλειονότητα από νομικούς που δεν προέρχονται από τις αθλητικές ομοσπονδίες και υπάρχει ίση παρουσία ανδρών - γυναικών. Επιπλέον, η λίστα των διαιτητών αυξήθηκε και καταργήθηκε το δικαίωμα των αθλητικών οργανισμών να προτείνουν τον δικό τους διαιτητή στην επιτροπή που εκδικάζει υπόθεση στην οποία εμπλέκονται.

Photo credits: AP Photo/KEYSTONE/Laurent Gillieron, Sergei Grits, Anja Niedringhaus, Vadim Ghirda, Richard Lewis

Μπάσκετ

Το Μεγάλο, Φιλερικό Λεξικό του Μπάσκετ

Μεγάλο ερμηνευτικό λεξικό μπάσκετ, από τον Γιάννη Φιλέρη. Τώρα που η μπασκετική χρονιά βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, αξίζει να την παρακολουθήσετε χωρίς να ρωτάτε "τί είπε", "τι λέει", "τι σημαίνει".