Ο "αθάνατος" Σερ. Ο θρυλικός Μπόμπι Τσάρλτον αποκαλύπτεται στους Έλληνες δημοσιογράφους

Απόγευμα (προς βραδάκι) Παρασκευής της 28ης Μαΐου. Το World Cup της Betfair στον αγωνιστικό χώρο του Old Trafford έχει ολοκληρωθεί λίγες ώρες νωρίτερα. Σειρά τώρα, έχει το δείπνο των διοργανωτών στους συμμετέχοντες, στο εστιατόριο του "Θεάτρου των ονείρων".
Ένα ποτήρι σαμπάνια για καλωσόρισμα με φόντο τις εξέδρες του επιβλητικού γηπέδου των "κόκκινων διαβόλων". Ευκαιρία για έναν μίνι απολογισμό της ανεπανάληπτης εμπειρίας που είχε προηγηθεί.



"Τι άλλο να ζητήσει κανείς;"
, ψελλίζουμε με την έκφραση της απόλυτης ικανοποίησης ζωγραφισμένη στα πρόσωπα όλων. Η απάντηση ήρθε γρήγορα και προφανώς κανείς δεν την περίμενε. Ο Έλληνας εκπρόσωπος της Betfair έρχεται στο τραπέζι μας και με αμηχανία μας ψιθυρίζει: "Στη διπλανή σουίτα βρίσκεται ο Μπόμπι Τσάρλτον. Αν θέλετε μπορείτε να ανταλλάξετε δυο τρεις κουβέντες μαζί του". Νεκρική σιγή μέχρι να συνειδητοποιήσουμε τι έχει ξεστομίσει για να πάρει την αυθόρμητη απάντηση: "Κάνεις πλάκα..."



Κι όμως δεν έκανε. Χρειάστηκε να διανύσουμε μια απόσταση 10-15 βημάτων και να ανοίξουμε μια πόρτα για να διαπιστώσουμε ιδίοις όμμασι ότι σοβαρολογούσε.



Ο Σερ Μπόμπι Τσάρλτον, περιτριγυρισμένος από ανθρώπους της Μάντσεστερ μας περίμενε εκεί χαμογελαστός και ευδιάθετος, έτοιμος να μας μιλήσει. Μας χαιρέτησε δια χειραψίας όλους και αμέσως πήρε θέση στο τραπέζι, περιμένοντας τις ερωτήσεις μας.
Το contra.gr βρέθηκε στο Old Trafford για το World Cup 5X5 που διοργάνωσε η Betfair, το Νο1 ανταλλακτήριο στοιχημάτων στον κόσμο.




Η κουβέντα άρχισε ζητώντας του να μας κάνει συγκρίσεις της τότε εποχής με τη σημερινή. Είχαμε μπροστά μας "ζωντανή" την ιστορία της Μάντσεστερ, τον πλέον κατάλληλο άνθρωπο να μιλήσει γι αυτό.



"Στη δική μου εποχή, είχαμε παίκτες όπως ο Ντάνκαν Έντουαρντς, ο Έντι Κόλμαν, ο Τόμι Τέιλορ κ.α. οι οποίοι όλοι τους ήταν διεθνείς και παίζαμε σε άθλιους αγωνιστικούς χώρους κάθε εβδομάδα... Δεν είχαμε τις πολυτέλειες τις σημερινές. Δεν υπήρχαν παίκτες όπως ο Ρόι Κιν, ο Ρονάλντο, ο Ράιαν Γκιγκς οι οποίοι ωστόσο δεν θα μπορούσαν να παίξουν με τις συνθήκες εκείνης της εποχής...", άρχισε -αναπολώντας- να μας διηγείται.





"Ο Ντάνκαν Έντουαρντς που πέθανε στο δυστύχημα του Μονάχου, ήταν ίσως ο καλύτερος και πιο προικισμένος παίκτης που είδα ποτέ... είχε πολύ καλό δεξί πόδι, πολύ καλό αριστερό πόδι, είχε κοντινές και μακρινές μπαλιές, ήταν καλός στα στημένα. Ήταν παντού μέσα στο γήπεδο, έκανε τα πάντα... Μου αρέσει αυτός ο τρόπος παιχνιδιού όταν κάποιος κρατάει και προστατεύει τη μπάλα και η ομάδα διατηρεί την κατοχή. Είχαμε καλούς παίκτες, θα μπορούσαν να παίξουν σήμερα....".



"Είμαι περήφανος για τη σημερινή Μάντσεστερ"




"Πριν από 40 χρόνια για να δεις έναν παίκτη έπρεπε να πας στο γήπεδο. Σήμερα κάθεσαι στον καναπέ σου και από την τηλεόραση μπορείς να βλέπεις ασταμάτητα ποδόσφαιρο... Είναι απίστευτο πλέον το γεγονός πως μεγάλα κλαμπ όπως η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έχουν φανατικούς οπαδούς σε όλο τον κόσμο. Στην Κίνα έχουμε περίπου 25.000, φίλους της ομάδας οι οποίοι δεν μας έχουν δει ποτέ να παίζουμε από κοντά. Έτσι θα πρέπει να πάμε εμείς σε αυτούς.



Σε πολλές χώρες της Ασίας (Βιετνάμ, Σιγκαπούρη, Φιλιππίνες, Μαλαισία) ο κόσμος σηκώνεται μέσα στη νύχτα για να παρακολουθήσει από την τηλεόραση ένα παιχνίδι Τσάμπιονς Λιγκ..."
, δε "χόρταινε"  να μας μιλάει για όλα αυτά και δεν έπαψε δευτερόλεπτο να μας δείχνει το πόσο υπερήφανος ένιωθε που αποτελεί "κομμάτι" αυτής της ομάδας.







"Έχω πολλούς φίλους στο Χονγκ Κονγκ και θυμάμαι έναν αγώνα πριν από μερικά χρόνια απέναντι στην Γιουβέντους, όταν μέσα σε 10 λεπτά είχαμε δεχτεί δύο γκολ. Ήμουν τόσο στεναχωρημένος και σκεφτόμουν ότι όλος αυτός ο κόσμος θα νιώθει το ίδιο άσχημα με μένα. Όταν πήγα ξανά στο Χονγκ Κονγκ και τους ρωτούσα πως ένιωθαν μετά από εκείνη την ήττα, όλοι μου έλεγαν «Η Μάντσεστερ Γιουνάιντετ είναι εκπληκτική», κανείς δεν είχε σταθεί στην ήττα....



Είμαι πολύ περήφανος για αυτό που είναι σήμερα η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Βλέπω κόσμο να έρχεται για ξενάγηση και να κοιτάνε με δέος το γήπεδο. Είναι κάτι το φανταστικό...".




"Το ποδόσφαιρο ξεπερνά... και την πολιτική"



Ζητώντας του στη συνέχεια να μας περιγράψει κάτι που του έχει μείνει όλα αυτά τα χρόνια αποτελώντας ο ίδιος μια από τις πλέον αναγνωρίσιμες φιγούρες στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο, μας είπε...



"Κάποτε ήμουν στο Κατάρ και θυμάμαι ότι βρισκόμουν στο δωμάτιο μου στο ξενοδοχείο, όταν χτύπησε το τηλέφωνο και στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν ο Πρέσβης του Ηνωμένου Βασιλείου. Τον άκουσα να μου λέει: «κ. Τσάρλτον προσπαθώ εδώ και δύο χρόνια να έχω μια συνάντηση με τον Εμίρη του Κατάρ και ξέρω ότι εσείς είστε προσκεκλημένος του. Θα ήθελα να σας ζητήσω μια χάρη… να με πάρετε μαζί σας». Είναι φορές που το ποδόσφαιρο ξεπερνά την πολιτική και όχι μόνο…".





Το μυστικό της επιτυχίας: "Να κερδίζουμε με στυλ..."




"Ποια είναι η συνταγή της επιτυχίας και πως θα καταφέρει η Μάντσεστερ να παραμείνει στην κορυφή σε βάθος χρόνου;", ήταν η επόμενη ερώτηση... και η απάντηση, έτοιμη, συνειδητοποιημένη και συγκεκριμένη:



"Υπάρχει μια φιλοσοφία στην ομάδα λόγω της ιστορίας της αλλά και λόγω της ποιότητας των ποδοσφαιριστών που διαθέτει, όχι να κερδίζει μόνο έναν αγώνα, αλλά να τον κερδίζει αποδίδοντας καλό ποδόσφαιρο. Αυτό συμβαίνει τώρα και αυτό συνέβαινε τα τελευταία 20 χρόνια. Ο κόσμος θέλει μετά από μια εξαντλητική εβδομάδα στη δουλειά να έρθει στο γήπεδο και να διασκεδάσει. Δεν περιμένει να δει βαρετό αμυντικό ποδόσφαιρο. Αν παίξουμε έτσι θα πάψει να έρχεται και να μας υποστηρίζει...



Γνώμη μου είναι πως η συνταγή για να παραμείνει η ομάδα επιτυχημένη στο πέρασμα των χρόνων, είναι διατηρήσει αυτόν τον τρόπο παιχνιδιού και στο μέλλον. Όχι απλά να κερδίζει, αλλά να κερδίζει με στυλ…"
, απόφθεγμα με το οποίο έκανε τον επίλογό του μετά από μια "χορταστική" κουβέντα.



Το φαγητό είχε ήδη αρχίσει να σερβίρεται στα τραπέζια και εμείς είχαμε μόλις "γευτεί" το "επιδόρπιο" πριν από το ορεκτικό.





Σερ Μπόμπι Τσάρλτον: Ένας επιζών εντός και εκτός γηπέδου



O Σερ Μπόμπι Τσάρλτον (γεννημένος στις 11 Οκτωβρίου του 1937, στο Ashington, Northumberland), αποτελεί διαχρονικά τη «σημαία» των «κόκκινων διαβόλων», αφού σχεδόν όλη την επαγγελματική του ποδοσφαιρική πορεία του, τη διήνυσε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, όπου αν και μέσος, καταξιώθηκε για τα επιθετικά του ένστικτα και την εκτελεστική του δεινότητα.



Έχοντας κερδίσει το Παγκόσμιο κύπελλο και έχοντας ανακηρυχθεί «Καλύτερος Ποδοσφαιριστής του 1966», έχει συνδέσει το όνομά του με την ιστορία της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, γεγονός που μαρτυρεί και το άγαλμα, που δεσπόζει έξω από το Old Trafford.





Ξεκίνησε την καριέρα του στην πρώτη ομάδα το 1956 και μετά από δύο σεζόν εξασφάλισε θέση του βασικού. Την περίοδο εκείνη σημειώθηκε το αεροπορικό δυστύχημα στο αεροδρόμιο του Μονάχου (6 Φεβρουαρίου 1958), όπου έχασαν τη ζωή τους 23 άνθρωποι (από τους 44 επιβαίνοντες, ποδοσφαιριστές, πλήρωμα και δημοσιογράφους) από το οποίο επέζησε.



Αφού βοήθησε τη Γιουνάιτεντ να κερδίσει το πρωτάθλημα του 1965, κέρδισε με την Εθνική ομάδα της Αγγλίας το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966. Το 1968 χρίστηκε αρχηγός της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και κέρδισε το κύπελλο Πρωταθλητριών, σκοράροντας 2 γκολ στον τελικό.



Ο Σερ Μπόμπι Τσάρλτον είναι ο πρώτος σκόρερ της Εθνικής Αγγλίας και της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ενώ κατέχει τη δεύτερη θέση στον πίνακα με τις περισσότερες συμμετοχές στους «κόκκινους διαβόλους» (758).

Ολυμπιακός

Ξορκίζοντας τον Κόντε

Ο Γιάννης Φιλέρης θυμάται το γκολ του Κόντε και πιστεύει ότι το φάντασμα του προ 20ετίας αποκλεισμού ξορκίστηκε οριστικά από το ευτυχισμένο Καραϊσκάκη στο 3-1 του Φορτούνη.