Λίβερπουλ-Πόρτο: Το θέαμα μπορεί να περιμένει

Με τη νίκη επί της Πόρτο, η Λίβερπουλ έβγαλε ένα κάτω του μέσου όρου παραγωγικό ματς το οποίο ήθελε να την οδηγήσει στο επόμενο χωρίς απώλειες και χωρίς να ανησυχεί ιδιαιτέρως τι θα γίνει την άλλη Τετάρτη.

Ο πρώτος προημιτελικός του Champions League στο 'Άνφιλντ', μεταξύ της Λίβερπουλ και της Πόρτο, κύλησε όπως πήγαιναν παλιότερα τα εντός έδρας ματς της μεγάλης Μίλαν. Το 2-0, ουσιαστικά χωρίς να ανεβάσει σφυγμό, ενδεχομένως τη στέλνει στα ημιτελικά του τουρνουά, αφού η φετινή ομάδα του Γιούργκεν Κλοπ αφήνει πολύ λίγο χώρο στην αστάθεια.

 

Αυτήν τη στιγμή, η Λίβερπουλ μοιάζει η top ομάδα στη δεύτερη κατοχή. Δηλαδή, στην ανάκτηση της μπάλας και στην ακαριαία επίθεση, η οποία βρίσκει την αντίπαλη άμυνα ανέτοιμη να προσαρμοστεί στην κατάσταση, όχι μόνο του παίκτη που βρίσκεται στην πλεονεκτική θέση, όχι μόνο των κυνηγών που κάνουν τις απαραίτητες κινήσεις είτε για να προμηθευτούν την μπάλα είτε για να ανοίξουν τον χώρο, αλλά και των μέσων, που έρχονται από πίσω για να δημιουργήσουν την απαραίτητη υπεραριθμία, προκειμένου να βρουν τον αντίπαλο σε μειονεκτική θέση.

Από την άλλη μεριά, πρέπει να είσαι και τυχερός. Αν το άνοιγμα του Τζέιμς Μίλνερ στον Σαντιό Μανέ δείχνει την ομοιογένεια που μπορούν να αποκτήσουν δύο παίκτες επί 1,5 έτος, με τον θεατή να την πατάει… άνετα, σε ένα video με παρατεθειμένα τέτοια ανοίγματα, νομίζοντας ότι είναι η ακριβώς ίδια στιγμή, η μπάλα παίρνει την τροχιά που κάνει το άλογο στο σκάκι, κάτι σαν 'Γ', που εν είδει παιχνιδιού μπορούμε να το αποκαλέσουμε "ναπολεόντιο", δεν λείπει αυτό το δείγμα και από τις κινήσεις, που γίνονται ενώ ακόμα η μπάλα είναι στον αέρα και πολύ πριν ο Μανέ γίνει παραλήπτης της.

Ο Ναμπί Κεϊτά ευτυχεί να δει τη σπόντα να μην αλλοιώνει το σουτ του παρά, μετατρέποντας την μπάλα σε... φτερό του μπάντμιντον, να ξεγελά τον Ίκερ Κασίγιας και να βάζει τη Λίβερπουλ μπροστά στο σκορ μόλις στο 5', σχεδόν 8 λεπτά πριν ο Σέρχιο Αγκουέρο χάσει πέναλτι στο Λονδίνο.

Οι Αμερικανοί λένε "καλύτερα να είσαι τυχερός παρά καλός’", αλλά στην περίπτωση της Λίβερπουλ ισχύουν και τα δύο. Αυτό το γκολ στο 5', αν και προφανώς δεν μπορούσε να συνιστά οιωνό πρόκρισης, με ακόμα τουλάχιστον 88 λεπτά παιχνιδιού, είχε πολλαπλά οφέλη. Της έδινε έναν αέρα ώστε να μπορεί να είναι άνετη ότι το προβάδισμα έχει έρθει και να φροντίσει το δικό της μισό, το οποίο, όπως της έχει μάθει ο Κλοπ να πράττει, το έκανε στο μέρος που αμύνεται ο αντίπαλός της.

Μία φάση στο 41', όταν ο Κασίγιας παίζει συρτή πάσα με το χέρι για να βγάλει την Πόρτο στην αντεπίθεση, είναι χαρακτηριστική. Διότι με το που πάει η μπάλα δεξιά, ο Κεϊτά ορμάει ώστε να την κερδίσει ξανά. Κι ενώ ουδείς αμφιβάλλει για την επιδεξιότητα του Χεσούς Κορόνα, του οποίου η ντρίμπλα δείχνει την αμιγή ποδοσφαιρική αξία του, ο Μανέ, που φτάνει για να δώσει τη βοήθεια, ενσαρκώνει όλη την αλήθεια, επί του πρακτέου, του gegenpressing.

 

Οι παίκτες του Σέρζιο Κονσεϊσάο, αν δεν επιστρέψουν την μπάλα στον Κασίγιας, ξέρουν ότι θα έχουν πρόβλημα, γι' αυτό και το κάνουν. Ο Ισπανός την διώχνει με τα πόδια κι εκεί σκέφτεσαι ότι ήταν μάταιος χρόνος αυτός που χάθηκε για την Πόρτο, γεμάτος φθορά.

Μέχρι τότε, όμως, το σκορ είχε γίνει ήδη 2-0, με τον Τζόρνταν Χέντερσον να κάνει τη γεωμετρική χόκεϊ ασίστ στον Τρεντ Αλεξάντερ Άρνολντ, που έκανε την τελική πάσα στον Ρομπέρτο Φιρμίνο στο 26', τον οποίο το πρώτο πλάνο έβγαλε λίγο πιο μπροστά, αλλά εκείνο στην ευθεία αποκατέστησε την τάξη, δίνοντάς μας ένα μάθημα που πιθανότατα θα ξεχάσουμε ακριβώς την επόμενη φορά που θα αποφανθούμε πως ένας παίκτης είναι οφσάιντ από ένα διαγώνιο ριπλέι.

Η Λίβερπουλ δεν κρατούσε κάτι πίσω, είχε χάσει ανάμεσα στα δύο γκολ της μία σπουδαία ευκαιρία με τον Μοχάμεντ Σαλάχ, ενώ ήταν ο Ντάνι Μιλς που σχολίαζε μέσω του BBC ότι θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτική, αφού δεν θα χρειαζόταν να πιεστεί για να βάλει περισσότερα γκολ. Όντως, στο πρώτο 10λεπτο του 2ου μέρους έδωσε τον έλεγχο στην Πόρτο, για να διαπιστώσει αν θα μπορούσε να διαχειριστεί το ματς με τους παίκτες της πίσω από την μπάλα.

Οι Πορτογάλοι, μπροστά στους φιλάθλους τους (τόσοι δεν πηγαίνουν στο 'Ντραγκάο'), προσπάθησαν να δημιουργήσουν, αλλά άμεσα απειλητικοί δεν έγιναν. Κάποιες στημένες φάσεις έφεραν κόσμο στα καρέ, χωρίς όμως να δημιουργηθεί η ευκαιρία που θα δημιουργούσε τους ψυχολογικούς κραδασμούς που τουλάχιστον οι φιλοξενούμενοι θα χρειάζονται.

Από το 55' και έπειτα, η Λίβερπουλ ανέκτησε τον έλεγχο και δεν τον έχασε ποτέ. Ένα από τα κάτω του μέσου όρου παραγωγικά ματς της φέτος έπρεπε να είναι τέτοιο, καθώς την Κυριακή έχει το ματς-κλειδί με την Τσέλσι, το οποίο αν κερδίσει, θα περάσει πολλή από την πίεση που νιώθει στη Μάντσεστερ Σίτι. Γι' αυτό και το ζητούμενο ήταν να πάρει περισσότερα από αυτά που θα έδινε. Πρέπει να παραδεχθεί κάποιος ότι το έκανε.

Ένα penalty check στο χέρι του Αλεξάντερ Άρνολντ, που ό,τι και να είπαν οι Ισπανοί υπεύθυνοι του VAR στον Ματέου Λαόθ, αυτός έδειξε 'παίζεται', μία φάση στο 2ο ημίχρονο, όταν η μπάλα βρήκε στο χέρι του Ντέγιαν Λόβρεν μετά από κόρνερ και η περίπτωση του 82', όταν ο Φελίπε Μοντέιρο ζήτησε πέναλτι πάνω στον πανικό (ο Ισπανός έχασε το πάτημα με την τάπα του Σαλάχ στον Ντανίλο Περέιρα), ένα χτύπημα που, ασχέτως επιδίωξης, θα μπορούσε να χρεωθεί με κόκκινη κάρτα, ήταν όλο κι όλο το διαιτητικό δράμα. Ψίχουλα.

 

Ο Σαλάχ ήταν μπερδεμένος κι αυτό το βράδυ, αφού το θέμα με το σκοράρισμα τον κατατρύχει, παρ' ό,τι (ή ίσως γι' αυτό) αντέδρασε σαν να μην είναι σημαντικό πρόβλημα, καταλογίζοντας στη μερίδα του Τύπου υποκειμενικότητα, αφού η χρονιά του είναι όντως παραγωγική. Ο Μο, που με τη Σαουθάμπτον έσπασε ένα σερί 8 παιχνιδιών στην Premier League χωρίς γκολ, είναι αλήθεια ότι δεν κάνει την περυσινή χρονιά, αλλά απέχει μόλις ένα γκολ από τον Αγκουέρο στο πρωτάθλημα και η Λίβερπουλ έχει την ευχέρεια να τον προστατέψει και να τον περιμένει, αν και η δική του συνεισφορά στο άγονο σερί θα την έφερνε στην κορυφή της βαθμολογίας.

Ο Σαλάχ, ούτως ή άλλως, φέτος αλλάζει λιγότερο από πέρυσι θέση με τον Φιρμίνο ή τον Μανέ, που σημαίνει ότι βγάζει ματς παίζοντας μόνο με το ανάποδο πόδι, όπως και το βράδυ της Τρίτης στο 'Άνφιλντ' με την Πόρτο. Τα σουτ δεν του βγήκαν, αφού πλην της μεγάλης χαμένης ευκαιρίας, είχε ένα πλασέ με προοπτική, στο οποίο παρενεβλήθη ο... Χέντερσον, αλλά και ορισμένες άλλες περιπτώσεις, που προσπάθησε να περάσει την μπάλα από τρύπες οι οποίες, αφού πρόκειται για ανθρώπους κινούμενους, είναι δύσκολο να μένουν ακάλυπτες για πολύ.

Η πλάκα είναι ότι τις περισσότερες τελικές προσπάθειες εντός εστίας είχε ο Μουσά Μαρεγκά (3), ενώ άλλες τόσες είχαν οι δύο ομάδες μαζί. Ο Άλισον αντιστάθηκε, εύκολα ή δύσκολα, στον 27χρονο ποδοσφαιριστή από το Μάλι, ενώ οι τελικές της Λίβερπουλ ήταν τα... γκολ της.

Το αποτέλεσμα, λοιπόν, ήταν περίφημο και δύσκολο για Λίβερπουλ συνολικά, όχι τόσο για τη φετινή. Ο Κλοπ έβγαλε Μανέ και Φιρμίνο όταν κατάλαβε ότι το σκορ δεν θα άλλαζε ούτε στο σινεμά, η ώρα κύλησε, οι παίκτες θα κάνουν αποκατάσταση και όχι αποθεραπεία, πληγές δεν λάβωσαν το κορμί των 'κόκκινων' και, ενώ μετά από το 'Γουάιτ Χαρτ Λέιν' και την ήττα από την Τότεναμ με 0-1, η Σίτι μπορεί να μπει σε ένα υπαρξιακό δίλημμα, η Λίβερπουλ έβγαλε ένα ματς το οποίο ήθελε να την οδηγήσει στο επόμενο χωρίς απώλειες και χωρίς να ανησυχεί ιδιαιτέρως τι θα γίνει την επόμενη Τετάρτη, σε περίπτωση που η αναμέτρηση με τους Λονδρέζους έχει ζημία, σε βαθμολογία ή έμψυχο δυναμικό.

Δουλειά μπελαλίδικη.

Photo credits: AP Photo/Dave Thompson

Podcasts

Ο Ζοζέ Σα είναι ο νέος Ρομπέρτο;

Η επικείμενη μεταγραφή του Εντέν Αζάρ στη Ρεάλ Μαδρίτης και του Αντουάν Γκριεζμάν στην Μπαρτσελόνα εξετάζονται από το Pod-όσφαιρο, που απαντά στο αν ο Ζοζέ Σα είναι ο νέος Ρομπέρτο του Ολυμπιακού.