ΑΕΚ - Αστέρας Τρίπολης: Ο Ουζουνίδης άργησε έναν γύρο

Όπως με τον Παναθηναϊκό έτσι και τώρα με την ΑΕΚ, ο Μαρίνος Ουζουνίδης βρήκε -καθυστερημένα- τον τρόπο για να έρθει το όμορφο ποδόσφαιρο και οι εύκολες νίκες.

Για τους κακεντρεχείς, οι ομάδες του Μαρίνου Ουζουνίδη είθισται να φορτσάρουν όταν... όλα έχουν χαθεί. Έγινε με τον Παναθηναϊκό γίνεται και τώρα με την ΑΕΚ, η οποία φαίνεται αδύνατο να καλύψει τη διαφορά με τον πρωτοπόρο της βαθμολογίας ΠΑΟΚ.

Η ΑΕΚ του β' γύρου της Super League δεν έχει καμία σχέση με την ΑΕΚ του πρώτου. Σύνολο επτά γκολ σε δύο ματς ή, για να το θέσουμε καλύτερα, επτά γκολ στο πρώτο ημίχρονο. Το έκανε στους Ζωσιμάδες, το έκανε στο ΟΑΚΑ με τον Αστέρα Τρίπολης. Αυτή η ΑΕΚ του 3-5-2 είναι η ΑΕΚ που θα μπορούσε να διεκδικήσει το δεύτερο συνεχόμενο πρωτάθλημα.

Το βράδυ της Κυριακής η ΑΕΚ και ο Ουζουνίδης τα έκαναν όλα ίδια, σε σχέση με τον αγώνα κόντρα στον ΠΑΣ Γιάννινα, ίδιο σύστημα, ίδια ενδεκάδα, ίδιο πρώτο 45λεπτο, αλλά τρία διαφορετικά γκολ. Όλα από στατικές φάσεις, στην ουσία όμως του αποτελέσματος, η εικόνα της πρωταθλήτριας στο 3-5-2 είναι αυτή που της ταιριάζει. Κι αν το 2-0 ήρθε στα πρώτα 11 λεπτά από τους Πόνσε και Αλεφ, με διαφορά δύο λεπτών το καθένα, η διαχείριση του αποτελέσματος ήταν εύκολη απέναντι σε μία ομάδα που παίζει πιο ανοικτά και επιθετικά από το συγκρότημα του Πετράκη.

Η ειδοποιός διαφορά για ένα ακόμη ματς είναι ότι ο Ουζουνίδης βρήκε τους ιδανικούς ρόλους στον Μάνταλο και τον Μπακασέτα. Η τοποθέτηση τους στο κέντρο, σαν οκτάρια, όχι μόνο τους φέρνει κοντά, άρα φέρνει και καλύτερες συνεργασίες, αλλά αυτομάτως απελευθερώνει τον Λιβάγια. Κι αν αυτό σας θυμίζει κάτι, έχετε δίκιο. Οταν ο Παναθηναϊκός του Ουζουνίδη έχασε τον Μπεργκ, ο Έλληνας προπονητής διαφοροποίησε το σύστημα του τριφυλλιού για να αποφέρει αποτελέσματα τόσο στη μεσαία γραμμή όσο και στην επίθεση (δημιουργώντας υπεραριθμία μπροστά όταν η ομάδα του ήταν η επιτιθέμενη).

Το 3-5-2 ήρθε στην... καθημερινότητα του τεχνικού της ΑΕΚ όχι για να κερδίσει τον ΠΑΣ και τον Αστέρα, αλλά για τα ντέρμπι που έρχονται. Πρώτα ο ΠΑΟΚ έπειτα οι υπόλοιποι. Ο Ουζουνίδης είδε το... μέλλον, δούλεψε το νέο σύστημα στο διάστημα της διακοπής του πρωταθλήματος και προετοίμασε μία διαφορετική ΑΕΚ σε... στιλ Παναθηναϊκού.

Η ΑΕΚ νικούσε και πριν. Η διαφορά πλέον έχει να κάνει με το γεγονός ότι το συνδυάζει με ωραία μπάλα. Άργησε ένα γύρο; Προφανώς. Για τους υπερασπιστές του Μαρίνου Ουζουνίδη, κάλλιο αργά παρά ποτέ. Για τους άλλους, για ακόμη μία φορά, μετά τον Παναθηναϊκό, ο έμπειρος προπονητής κάνει πρωταθλητισμό όταν το τρένο έχει χαθεί.

Ακόμα κι έτσι, όμως, τόσο η ΑΕΚ όσο και ο Ουζουνίδης βγαίνουν κερδισμένοι από όλο αυτό. Ελάχιστοι θα θυμούνται το 3-0 επί του Αστέρα ή το 1-4 επί του ΠΑΣ. Πολλοί, όμως, θα θυμούνται ότι σε μία περίοδο που η περιρρέουσα ατμόσφαιρα ήθελε τον Ουζουνίδη να βρίσκεται σε κρίση από τον Μελισσανίδη, αυτός δούλεψε για να παρουσιάσει στον κόσμο (και το αφεντικό του) μία καλύτερη ΑΕΚ. Και τα έχει καταφέρει.

Photo credits: Eurokinissi

Ήμουν Μέσα

Όταν μας έφτυναν στο Αμπντί Ιπεκτσί

Ολυμπιακός και Εφές έχουν παίξει 41 φορές στην Ευρωλίγκα στο τελευταίο τέταρτο του αιώνα και ο Γιάννης Φιλέρης θυμάται την πρώτη μονομαχία τους. Όταν ο Ιωαννίδης θύμιζε τον Νικηταρά τον Τουρκοφάγο.