Το τολμάει; Ναι. Θα πετύχει; Θα δείξει

Ο Ζοζέ Μοράις επαναφέρει το 4-4-2 με ρόμβο στην ΑΕΚ μετά από πολύ καιρό και κάνει κάτι που κανένας από τους προηγούμενους προπονητές της Ένωσης δεν εφάρμοσε, ωστόσο έχει μπροστά του πολλή δουλειά για να αποδείξει ότι μπορεί να... ισιώσει την κατάσταση.

O Moράις και στην τελευταία προπόνηση της ΑΕΚ πριν από την αναχώρηση της αποστολής με προορισμό την Κέρκυρα, έδειξε πως ενόψει του αγώνα στο νησί των Φαιάκων, έχει «κλειδώσει» στο μυαλό του το 4-4-2 και την ρόμβο στη μεσαία γραμμή της «Ένωσης». Η μοναδική διαφορά που έκανε ο Πορτογάλος στην προπόνηση της Παρασκευής σε σχέση με την προπόνηση της Πέμπτης, ήταν η διαφοροποίηση στα στόπερ αφού αντί για τον Τσιγκρίνσκι, δίπλα στον Κολοβέτσιο έπαιξε ο Λαμπρόπουλος.

Από εκεί και πέρα οι Ντίντακ και Γκάλο παρέμειναν κανονικά στις θέσεις τους, ο Σιμόες έπαιξε μπροστά από τα στόπερ ως 6άρι και οι Γιόχανσον-Γαλανόπουλος έπαιξαν ως εσωτερικοί. Στην κορυφή του ρόμβου ήταν ο Μάνταλος ενώ οι δύο επιθετικοί ήταν οι Αραβίδης και Αλμέιδα. Για κάποιο διάστημα ο Μοράις δοκίμασε και τον Πατρίσιο Ροντρίγκεζ με την παραπάνω 11άδα σε έναν πιο ελεύθερο ρόλο.

Ο Μοράις σύμφωνα με τα όσα έδειξε στα Σπάτα, εμφανίζει μια προσέγγιση που παρότι είναι λογική δεν ήταν συνηθισμένη στην ΑΕΚ. Τι έκανε; Του λείπουν κάποιοι από τους ποδοσφαιριστές που συνήθως παίζουν στα άκρα της επίθεσης (Λάζαρος, Βάργκας, Πλατέλλας που δεν υπολογίζεται) με αποτέλεσμα να μείνει με έναν εξτρέμ διαθέσιμο: Τον Πατίτο.

ΛΟΓΙΚΗ ΑΛΛΑ… ΠΡΩΤΟΕΜΦΑΝΙΖΟΜΕΝΗ ΣΚΕΨΗ

Με τα παραπάνω δεδομένα και αφού από άποψη ακραίων επιθετικών υπάρχει μόνο ένας διαθέσιμος, ο Πορτογάλος δείχνει ότι καταλήγει στη λογική σκέψη «αφού δεν έχω εξτρέμ, ας παίξω χωρίς εξτρέμ». Θα μπορούσε να εμφανιστεί νωρίτερα η συγκεκριμένη προσέγγιση, είναι η αλήθεια, αφού όπως και να το δει κανείς, η ΑΕΚ -από πέρσι- είναι μια ομάδα που έχει ταλαιπωρηθεί με τους ακραίους της ή δεν είχε πολλούς καθαρόαιμους ακραίους. Παρόλα αυτά, ούτε ο Δέλλας, ούτε ο Πογιέτ, ούτε ο Κετσπάγια, ούτε κανένας προπονητής που πέρασε την τελευταία διετία από τον πάγκο της «Ένωσης» δεν επέλεξε να παίξει χωρίς εξτρέμ, προσπαθώντας να προσαρμόσουν κάποιους ποδοσφαιριστές στις ανάγκες της θέσης.

Κανείς δεν μπορεί να ξέρει αν η συγκεκριμένη ιστορία βγει στον Μοράις, αφού πέραν του γεγονότος ότι πρόκειται για μια λογική προσέγγιση, οι κίνδυνοι είναι αρκετοί. Υπάρχουν όμως και καλές πιθανότητες που δημιουργούνται από ενθαρρυντικά στοιχεία:

-- Για παράδειγμα ο Σιμόες παίζει στη φυσική του θέση στην οποία καμουφλάρονται οι αδυναμίες του στις μεταβιβάσεις, από τις δυνατότητες που «γεννούν» τα τρεξίματά του στην ανασταλτική λειτουργία μέσω της κάλυψης αρκετών χώρων.

-- Υπάρχουν τρία ανασταλτικά χαφ στην 11άδα (Σιμόες, Γιόχανσον, Γαλανόπουλος) για μεγαλύτερη κάλυψη σε περίπτωση που τα πλάνα του Μοράις «στραβώσουν».

-- Παίζει στη φυσική του θέση ο Μάνταλος, στην οποία με κάποιες… ανακατατάξεις μπορεί να ανταπεξέλθει και ο Πατίτο, ο οποίος αν λάβουμε υπόψη τις δοκιμές του Μοράις μένει εκτός 11άδας.

ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙ ΚΑΠΟΥ Ο ΜΟΡΑΙΣ ΓΕΝΙΚΑ;

Για την ώρα το πιο σοβαρό συμπέρασμα που μπορεί να βγει, είναι ότι ο Μοράις δεν έχει καταλήξει κάπου συγκεκριμένα σε ότι αφορά τη διάταξη. Για την ακρίβεια δείχνει να προσπαθεί να αλλάζει κατευθύνσεις και συστήματα στην ομάδα, κρατώντας δύο τρία στάνταρ πράγματα που είναι χαρακτηριστικά ως προς αυτό που θέλει να περάσει στην ΑΕΚ, όπως για παράδειγμα τα μέτρα που θέλει να στέκεται στο γήπεδο, ή η πίεση ψηλά.

Η αλήθεια είναι ότι ο Πορτογάλος παρά το γεγονός ότι δεν έχει καταλήξει κάπου, δείχνει να το ψάχνει. Δουλεύει πολλές ώρες στην τακτική, κάνει σχεδόν τα… αντίθετα από αυτά που έκανε ο Κετσπάγια και περιμένει κάποια αποτελέσματα για να «αγοράσει» χρόνο προκειμένου να δουλέψει ακόμα περισσότερο.

Το αν αυτό θα του βγει θα το δείξει ο χρόνος, πάντως η αλήθεια είναι ότι τόσο ο ίδιος ο Πορτογάλος όσο και η ΑΕΚ έχουν τρομερά πολλή δουλειά μπροστά τους μέχρι να φτάσουν σε ένα -έστω- ικανοποιητικό σημείο που θα φανεί αρκετό για να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι όντως, άλλαξε κάτι προς το καλύτερο.

Ολυμπιακός

Ξορκίζοντας τον Κόντε

Ο Γιάννης Φιλέρης θυμάται το γκολ του Κόντε και πιστεύει ότι το φάντασμα του προ 20ετίας αποκλεισμού ξορκίστηκε οριστικά από το ευτυχισμένο Καραϊσκάκη στο 3-1 του Φορτούνη.