Ο Reigns έγινε Joe, είπε την αλήθεια του για τη λευχαιμία και ορκίστηκε να γυρίσει

Ο Roman Reigns του WWE στάθηκε στον καθρέπτη και είδε τον Leati Joseph Anoa'i. Έβγαλε το κοστούμι και μίλησε στο ρινγκ για την άγνωστη μάχη του με τη λευχαιμία. Υποσχέθηκε πως θα επιστρέψει για ένα σκοπό.

Μια επίπλαστη πραγματικότητα. Ένας κόσμος ψεύτικος. Μια θεατρική παράσταση σε ρινγκ με σενάριο, ηθοποιούς, κατανεμημένους ρόλους και προδιαγεγραμμένο φινάλε. Τα shows του WWE είναι σκηνοθετημένα, ουδείς το κρύβει πλέον, όπως κάποτε. Δεν έχει λόγο, μια και όσοι συνεχίζουν να παρακολουθούν, πληρώνοντας εισιτήριο ή τηλεοπτικά δικαιώματα, έχουν κάνει επιλογή συνειδητή. Μην τους ψέγεις οπότε.

Πίσω, πάντως, από το ψέμα καθρεπτίζεται μια αλήθεια. Πίσω από την κάθε φιγούρα κρύβεται ένας κανονικός άνθρωπος. Πίσω από τη λάμψη υπάρχει μια σκιά.

Brandon Wade/AP Images for WWE

Μια επίπονη αρχή κατανόησης των όλων εκείνων που δεν θέλουν να δείξουν οι πρωταγωνιστές του θιάσου είναι ο λόγος του Roman Reigns. Ο λόγος του βασιλιά (του ρινγκ). Ενός σύγχρονου αστέρα της ξεχωριστής αυτής μορφής πάλης. Ενός άνδρα με ταυτότητα και ονοματεπώνυμο, οικογένεια και καθημερινότητα. Ενός ήρωα με διαδοχικούς τίτλους στη σκηνή, ενός αντιήρωα έξω από τα σχοινιά.

Κάνε μια παύση 5 λεπτών και δες το video από το Raw της Δευτέρας, προτού παραδώσει τον τίτλο του Universal Champion.

 

Ο (κακός, σκληρός και αμφιλεγόμενος) Roman Reigns δεν υπήρχε πια στη σκηνή. Ο (ευάλωτος) Leati Joseph Anoa'i είχε αφαιρέσει από πάνω του τη στολή και 'γυμνός' μπροστά στο κοινό έλεγε την αλήθεια του. Ο Joe είχε το μικρόφωνο στα χέρια και, μολονότι ήταν κάτι που είχε κάνει 100άδες φορές, μιλούσε σαν να 'ταν η πρώτη. Φορτισμένος συναισθηματικά, κόμπιαζε. Οι λέξεις δύσκολες, σκληρές.

Λευχαιμία. Δεν την άκουγε για πρώτη φορά.

Ετών 22 ήταν μόλις, όταν ο 'λευκός' καρκίνος που 'εγκαταστάθηκε' για πρώτη φορά και αναπτύχθηκε στον οργανισμό του 33χρονου πλέον (25 Μαΐου 1985) παλαιστή με τις ρίζες  από την αμερικανική Σαμόα (ο πατέρας του Sika επίσης παλαιστής που στα 14 μετανάστευσε στο Σαν Φραντσίσκο το 1959) και την Ιταλία (η μητέρα του Patricia). Τότε ήταν ακόμη αθλητής του american football.

Defensive tackle η θέση του. Στο high school είχε αναδεχθεί (σε ψηφοφορία εφημερίδας) μέχρι και αμυντικός της χρονιάς, ακολούθως είχε τελειώσει το Georgia Tech με σπουδαίους αριθμούς (108 tackles, 12 sacks) και είχε κυνηγήσει το όνειρό του να γίνει επαγγελματίας παίκτης του NFL, γιατί δεν επελέγη στο draft. Υπέγραψε δύο δοκιμαστικά συμβόλαια (Minnesota Vikings, Jacksonville Jaguars), αλλά κανένα εξ αυτών δεν είχε διάρκεια μεγαλύτερη του ενός μηνός. Κατέληξε να παίζει στην υποδεέστερη καναδική λίγκα παίζοντας για ένα χρόνο στους Edmonton Eskimos με αξιομνημόνευτη επίδοσή του τα πέντε tackles και το fumble στο οποίο είχε υποχρεώσει τον αντίπαλο quarterback βοηθώντας εμπράκτως στο νικηφόρο 38-33 επί των Hamilton Tiger-Cats.

Μετά η ασθένεια του χτύπησε την πόρτα.

Ο Leati Joseph Anoa'i, που από το 2012 ενσαρκώνει τον Reigns, άρχισε τη διήγησή του.

"Νιώθω ότι οφείλω σε καθέναν μια συγγνώμη. Για μήνες, ίσως για όλο το χρόνο εμφανιζόμουν ως Roman Reigns και έλεγα κάθε εβδομάδα πως θα είμαι ένας μαχόμενος πρωταθλητής, ότι θα είμαι συνεπής και εργατικός. Ήταν όλα ψέματα".

Δεν ήταν ένα show, κομμάτι της παράστασης. Ήταν ο μονόλογος που είχε συγγράψει ο ίδιος για τον εαυτό του. Βιωματική κατάσταση. "Είναι ψέμα γιατί η πραγματικότητα είναι, το αληθινό όνομά μου είναι Joe και ζω με τη λευχαιμία εδώ και 11 χρόνια. Δυστυχώς επέστρεψε".

Παγωμάρα. Το καλά κρυμμένο μυστικό είχε αποκαλυφθεί. Ξεγύμνωμα. "Επειδή γύρισε, δεν μπορώ να εκπληρώσω το ρόλο μου. Δεν μπορώ να είμαι ο μαχόμενος πρωταθλητής και πρέπει να παραδώσω τον τίτλο μου".

Οι στιγμές για τον ίδιο επίπονες, το κοινό βουβό, η ατμόσφαιρα βαριά. "Δεν θα πω ψέματα. Θα πάρω όποια προσευχή κι αν μου στείλετε. Δεν επιζητώ όμως συμπόνοια. Δεν περιμένω να νιώσετε άσχημα επειδή έχω πίστη".

AP Photo/Manish Swarup

Τα δάκρυα άρχισαν να μετατρέπονται σε ελαφρά χειροκροτήματα. Μετά πιο έντονα και ηχηρά. "Ήταν η χειρότερη περίοδος της ζωής μου. Δεν είχα δουλειά, χρήματα, σπίτι και είχε ένα παιδί που ερχόταν. Το ποδόσφαιρο είχε τελειώσει για μένα. Ξέρετε όμως ποιος μου έδωσε μια ευκαιρία; Ήταν το WWE. Εσείς όλοι που κάνατε τα όνειρά μου πραγματικότητα. Δεν είχε σημασία αν ζητωκραυγάσατε ή με γιουχάρατε. Πάντα αντιδράσατε προς εμένα και αυτό ήταν το σημαντικότερο και γι' αυτό σας ευχαριστώ".

Μικρές παύσεις, επευφημίες από τους θεατές, βαθιές ανάσες για τη συνέχεια. Οξυγόνο ζωής που έχει ανάγκη. "Ξέρετε όλοι τη συμφωνία και πώς είναι η ζωή. Δεν είναι πάντα δίκαιη. Δεν είναι όλα μέλι-γάλα. Κάποιες φορές η ζωή σου επιφυλάσσει μια curve ball (ρίξιμο του pitcher στο baseball). Και αυτή τη στιγμή το καλύτερο για μένα είναι να πάω σπίτι, να εστιάσω στην οικογένειά μου και στην υγεία μου".

Λέξεις σκόρπιες, χωρίς σύνταξη πότε-πότε. Πριν από ένα φινάλε που άρμοζε στην περίσταση. Σε ρινγκ ήταν.

"Θέλω να ξεκαθαρίσω, δεν πρόκειται για ομιλία απόσυρσης. Διότι μόλις κλωτσήσω τη λευχαιμία στον κώλο, θα επιστρέψω σπίτι. Δεν θα το κάνω για τους τίτλους και την κορυφή, αλλά για ένα σκοπό. Θα επιστρέψω, διότι θέλω να δείξω σε όλους σας, σ' όλον τον κόσμο, την οικογένειά μου, τους φίλους μου, τα παιδιά και τη γυναίκα μου, πως όταν η ζωή σου πετάει μια τέτοια μπαλιά, εγώ είμαι ο τύπος που θα σταθώ στο σημείο, θα γεμίσω την περιοχή, θα σηκώσω το μπαστούνι και θα χτυπήσω προς τους τοίχους. Γιατί θα το νικήσω αυτό και θα γυρίσω. Θα με δείτε πολύ, πολύ σύντομα. Πιστέψτε το".

 

Ο Reigns άφησε τη ζώνη, αποχώρησε και δάκρυσε. Αγκάλιασε τους δικούς του, τους εμπιστούς (Seth Rollins, Dean Ambrose), διότι δένεται με τους ανθρώπους που του δείχνουν εμπιστοσύνη, κέρδισε δύναμη. Η μεγάλη μάχη ενός γίγαντα του κατς μόλις είχε αρχίσει.

Για τη γυναίκα του Galina Becker, την κόρη τους Joelle και τα δίδυμα αγόρια τους που ήρθαν στη ζωή πριν από δύο χρόνια. Για τον αδερφό του Matthew Tapunu'u Anoa'i ή μαχητή Rosey, επίσης πρωταθλητή στο World Tag Team Championship του WWE, ο οποίος τον Απρίλιο του 2017, στα 37 του, έφυγε από τη ζωή λόγω συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας. Για τον εαυτό του...

Columns

Ο Γιάννης δεν μίλησε μόνο για τον Θανάση

Με αφορμή τη ρατσιστική επίθεση στον Θανάση Αντετοκούνμπο, ο Δημήτρης Κωνσταντινίδης εξηγεί την αναγκαιότητα της παρέμβασης του Γιάννη κυρίως για λογαριασμό των ανώνυμων θυμάτων του ρατσισμού.