Ο Νικ Κύργιος δεν 'χαρίζει' σεβασμό και καλά λόγια σε κανέναν

Ο Τζόκοβιτς λέει μόνο ό,τι θέλει να ακούσει ο κόσμος. Έχει τρελή εμμονή με το να είναι αρεστός. Ο Ναδάλ είναι μια χαρά όταν νικά, και ο χειρότερος όταν χάνει. Δεν τα λέμε εμείς. Ο Νικ Κύργιος τα είπε, σε podcast, στο οποίο ήταν τίμιος και με τον εαυτό του.

Ο Νικ Κύργιος κάθισε δίπλα στον Αμερικανό δημοσιογράφο των The New York Times, Ben Rothenberg, εκείνος πάτησε το κουμπί που είχε το 'on' πάνω και άρχισε η μετάδοση του “No Challenges Remaining Podcast” που έγινε viral. Βλέπεις, ο Ελληνοαυστραλός απαντούσε σε ό,τι τον ρωτούσε ο ρεπόρτερ. Και ο ρεπόρτερ τον ρώτησε για όλα και για όλους εκείνους που βρίσκονται με τον Κύργιο στη Ρώμη -και μετά θα βρεθούν στο Roland Garros.

Στην κατηγορία 'όλα' ανήκει το αν φοβάται να προσπαθήσει όσο περισσότερο μπορεί. Απάντησε πως υπάρχει μια αλήθεια σε αυτό "γιατί φοβάμαι την αποτυχία. Την ίδια ώρα, βέβαια στα 19 ήμουν στα προημιτελικά του Wimbledon και έδινα όλον μου τον εαυτό. Κυριολεκτικά αυτή ήταν η καλύτερη ευκαιρία που είχα να κερδίσω Grand Slam. Έκτοτε, φτάνω έως τα προημιτελικά όπου πέφτω σε κάποιον που είναι πολύ καλό. Κυριολεκτικά δεν μπορώ να νικήσω". Βασικά, στο Μexican Open νίκησε τους Βαβρίνκα, Ναδάλ, Άισνερ και Ζβέρεφ. Αλλά ας μη στεκόμαστε στις λεπτομέρειες.

Δεν είναι η έλλειψη ταλέντου αυτό που με κρατάει πίσω και δεν επικρατώ των μεγαλύτερων ονομάτων. Έχω συζητήσει πολύ με τον εαυτό μου για το τι φταίει. Κατέληξα στο ότι και το να κατακτήσω Grand Slam δεν θα με κάνει ευτυχισμένο.

"Για παράδειγμα, σήμερα μόλις 'πήρα' το ματς (με τον Μεντβέντεφ) έφυγα τρέχοντας από το γήπεδο για να πάω να φάω -γιατί δεν είχα φάει όλη μέρα. Όταν ήμουν μικρός πίστευα πως θα ήταν cool να 'χω χρήματα και διασημότητα. Γρήγορα κατάλαβα ότι αυτά δεν με κάνουν ευτυχισμένο. Προτιμώ να είμαι σπίτι μου και να κάνω όλα τα μικρά πράγματα που απολαμβάνω -να πίνω καφέ με τους φίλους μου, να παίζουμε μπάσκετ κλπ".

Έχει πάρει το ματς και κάνει αυτό:




 

Ας δούμε λοιπόν, τι είπε για

τον Νόβακ Τζόκοβιτς

> “Νιώθω πως ο Τζόκοβιτς έχει μια τρελή εμμονή με το να είναι αρεστός. Θέλει να είναι σαν τον Ρότζερ (Φέντερερ). Έχω την αίσθηση πως θέλει να τον συμπαθείς τόσο πολύ που δεν τον αντέχω”.

>”Λέει πάντα ό,τι περιμένει ο κόσμος να πει. Όχι την άποψη του. Αυτό που με σκοτώνει είναι ο τρόπος που πανηγυρίζει. Ειλικρινά, αν ξαναπαίξουμε μαζί και νικήσω, να κάνω ό,τι κάνει, μπροστά του”.

> “Ο πανηγυρισμός του, τα φιλιά στο πλήθος, όσα κάνει μετά τα παιχνίδια προκαλούν  αποστροφή. Είναι ένας απίστευτος παίκτης, ένας πρωταθλητής του σπορ, εκ των καλύτερων όλων των εποχών. Μιλάμε για έναν τύπο που αποσύρθηκε από το Australian Open πριν ένα χρόνο, γιατί είχε πολλή ζέστη”.

> “Έχω παίξει δυο φορές μαζί του και τον νίκησα και τις δυο. Σκεφτόμουν πως αν δεν μπορείς να με νικήσεις, μάλλον δεν θα γίνεις ο καλύτερος όλων. Αν δείτε τη δική μου ρουτίνα και δείτε και τι δική του -πόσο προσπαθεί ο καθένας, καθημερινά- εγώ δεν κάνω τίποτα. Δεν είναι κακός άνθρωπος, αλλά με 'σκοτώνουν' οι πανηγυρισμοί του”.

τον Ράφα Ναδάλ

> “Είναι διαμετρικά αντίθετος από εμένα. Και πολύ salty -εκνευρίζεται για ασήμαντα, για πολύ μικρά πράγματα. Αν κερδίζει, όλα είναι καλά. Δεν έχει ποτέ κάτι άσχημο να πει για κανέναν, δίνει συγχαρητήρια. Όλα είναι καλά. Όταν τον νίκησα άρχισε τα 'δεν με σέβεται τους φαν, το σπορ και εμένα'. Είχα τρελαθεί γιατί δεν καταλάβαινα τι εννοούσε. Είχα παίξει ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που αγωνίστηκα στα ματς που έχασα. Δεν είχα αλλάξει το παραμικρό. Ήμουν ο ίδιος άνθρωπος. Δεν χρειάζεται να περιμένει να χάσει, για να πει πράγματα”.

>”Μετά πετάχτηκε ο θείος -και προπονητής του- και είπε ότι μου λείπει η παιδεία. Σκεφτόμουν 'αδελφέ πήγα 12 χρόνια στο σχολείο. Ηλίθιε, μια χαρά παιδεία έχω. Κατανοώ ότι εκνευρίστηκες γιατί νίκησα την οικογένεια σου, πάλι”.

τον  Ρότζερ Φέντερερ

> “Για εμένα ήταν και θα είναι ο απόλυτος και ο αναμφισβήτητος GOAT. Έχει κάνει τα πάντα, σε όλα τα γήπεδα και τις επιφάνειες. Αυτά που κάνει είναι τρομακτικά. Πόσα Grand Slam έχει πάρει; Προσαρμόστηκε και στο γρασίδι. Είναι τρελό!”.

τον Άντι Μάρεϊ

> “Πιστεύω ότι είναι καλύτερος του Τζόκοβιτς. Έχω παίξει και με τους δυο και για αυτό το λέω. Ο Άντι έχει καλύτερες επιστροφές και καλύτερο σερβίς. Θα έπρεπε να 'χει κατακτήσει και άλλα Grand Slams”.

τον Φερνάντο Βερντάσκο

> “Με τρελαίνει. Με εκνευρίζει και μόνο ότι μιλάω για εκείνον. Μου ανεβάζει την πίεση και μόνο να ακούω το όνομα του. Είναι ο πιο αλαζόνας τύπος που ξέρω. Δεν χαιρετά τον κόσμο, πιστεύει ότι είναι ο καλύτερος, ένα δώρο του Θεού στην ανθρωπότητα. Dude, το backhand σου είναι μέτρο. Ας είμαστε ειλικρινείς. Τύποι σαν και αυτόν με τρελαίνουν. Χωρίς λόγο, χωρίς να 'χει καταφέρει τίποτα συμπεριφέρεται λες και είναι ο καλύτερος και ο πιο σημαντικός”.

για το 'ο Κοκκινάκης π... την κοπέλα σου' που είχε πει στον Σταν Βαβρίνκα, σε Masters του 2015 στο Μόντρεαλ.

> “Εξακολουθώ να πιστεύω ότι ήταν ένα διασκεδαστικό αυτό που είπα. Εν τούτοις, δεν θα το ξανακάνω”.

Συμπέρασμα

Με ρωτάτε γιατί κάνω αυτά που κάνω, γιατί τα βάζω με το κοινό. Αυτοί οι παίκτες είναι οι λόγοι. Δεν με σέβονται, οπότε γιατί να πρέπει να τους σεβαστώ εγώ; Όταν παίζω, δεν με νοιάζει αν έχεις πληρώσει το εισιτήριο. Αν μου συμπεριφερθείς σκατά, θα σου συμπεριφερθώ με τον ίδιο τρόπο.

Photo: Associated Press

Longread

Ρεάλ - Μπάρτσα 2011, τελικά έμεινα απ' έξω!

Με αφορμή τον τελικό του Copa del Rey, ο Θανάσης Κρεκούκιας θυμάται εκείνον του 2011. Το μοναδικό εισιτήριο, το κέρμα της κρίσης, τα 9 γκολ, τα "no" του Μουρίνιο και το Πάσχα στο Πουέρτο δε Σαγούντο!

Why we love

23 λόγοι που αγαπάμε τον Ερίκ Καντονά

Η κλοτσιά σε ρατσιστή φίλαθλο της Κρίσταλ Πάλας, οι διαφημίσεις που πρωταγωνίστησε, τα γκολ που δεν πανηγύριζε και ο γιακάς. Με αφορμή τα γενέθλια του Ερίκ Καντονά, βρήκαμε 23 λόγους που τον αγαπάμε.