Αυτοί που μένουν κι αυτοί που φεύγουν (vids)

Είναι πραγματικά εντυπωσιακό αυτό που συμβαίνει τις τελευταίες ημέρες στο ελληνικό μπάσκετ. Λες και εισακούστηκαν από τους θεούς του αθλήματος, του πιο πετυχημένου στη χώρα μας μην ξεχνιόμαστε, όλοι αυτοί που έλεγαν ότι πίσω από τον
Παναθηναϊκό και τον
Ολυμπιακό δεν υπάρχει τίποτα, και τώρα οι δυο υπερδυνάμεις δείχνουν έτοιμες να σωριαστούν σαν τραπουλόχαρτα που τα πήρε το αεράκι.

Η είδηση της προφορικής συμφωνίας στην οποία έφτασε η Μπαρτσελόνα με τον Αντώνη Φώτση, και το μπάι άουτ των 1,3 εκατομμυρίων ευρώ που δίνει η ΤΣΣΚΑ Μόσχας για τον Μίλος Τεόντοσιτς, είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου. Η… χιονοθύελλα μέσα στους σημερινούς 35+ βαθμούς Κελσίου μοιάζει ικανή να συμπαρασύρει κι άλλες μορφές που έχουν χαρακτηρίσει αυτές τις τιτάνιες ομάδες, καθώς ο Θοδωρής Παπαλουκάς έχει καλή πρόταση από το Μιλάνο, ο Ντρου Νίκολας από τη Σιένα και την Εφές Πίλσεν, η οποία κατέθεσε πρόταση και στον Στράτο Περπέρογλου, ο Λουκάς Μαυροκεφαλίδης από τη Σπαρτάκ Αγίας Πετρούπολης, ο Μάρκο Κέσελ από τη Μάλαγα…

Ο Βασίλης Σπανούλης είναι από μόνος του ένα ξεχωριστό κεφάλαιο, ως το μεγαλύτερο συμβόλαιο, και ήδη φαίνεται να τον έχει προσεγγίσει η Μπαρτσελόνα έστω και με διαφορετικά οικονομικά δεδομένα.

Την ίδια ώρα, πάντως, ο Άρης αρνείται τη wild card για να αγωνιστεί στα προκριματικά της Ευρωλίγκας, καθώς το οικονομικό σκέλος στην ΚΑΕ παραμένει θολό, ενώ στον Πανιώνιο ο Ηλίας Λιανός το σκέφτεται σοβαρά, στον Κολοσσό Ρόδου το μπάτζετ μειώνεται δραστικά, το Περιστέρι αναζητά την επόμενη μέρα του, όπως ακριβώς το Μαρούσι, και η ΑΕΚ δεν υπάρχει καν στην κατηγορία!

Όλα προκλήθηκαν από την πρόθεση που εξέφρασαν οι δύο οικογένειες, Γιαννακόπουλων και Αγγελόπουλων, να αποσυρθούν από το μπάσκετ. Για διαφορετικούς λόγους η κάθε μία, κόπωση επικαλούνται οι ηγέτες του Παναθηναϊκού και ανισονομία αυτοί του Ολυμπιακού, αλλά και πάλι το αποτέλεσμα είναι κοινό: η διάλυση βρίσκεται προ των πυλών. Κι αν η αποψινή συνάντηση του Παύλου Γιαννακόπουλου με τον Ζέλικο Ομπράνοβιτς δεν βγάλει αποτέλεσμα, ή αν η επίσης αποψινή συγκέντρωση των χιλιάδων φίλων του Ολυμπιακού στο ΣΕΦ δεν καταφέρει να ακουμπήσει το συναίσθημα των ιδιοκτητών της ΚΑΕ, τότε όλα τα παραπάνω θα γίνουν πράξη με μικρές διαφοροποιήσεις.

Τρία επομένως, είναι τα συμπεράσματα που εξάγονται.

Πρώτον, πέραν της τρέλας και της αγάπης των δύο οικογενειών για τις ομάδες τους, δεν υφίσταται κανένα πλαίσιο ικανό να τους κρατήσει έστω και με περιορισμένα οικονομικά δεδομένα στο μπάσκετ. Δεύτερον, η ΕΟΚ και ο ΕΣΑΚΕ αποδεικνύεται πως δεν έχουν κάνει το οτιδήποτε για να αναπτύξουν έννοιες όπως σύγχρονο μάρκετινγκ και μάνατζμεντ στο πρωτάθλημα, αφήνοντάς το στη μοίρα του. Τη σκληράδα της βιώνουμε τώρα, γι’ αυτό και τα κροκοδείλια δάκρυα δεν συγκινούν κανέναν. Τρίτον, από την επόμενη σεζόν ο πήχης θα πέσει αισθητά, σε βαθμό που θα βλέπουμε το φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας και θα έχουμε να λέμε πως κάποτε ήμασταν κι εμείς εκεί.

Αλλά θα δοθεί και η δυνατότητα για να μικρύνουν οι αποστάσεις μεταξύ των ομάδων της Α1. Τα πλέι οφ θα αποκτήσουν και πάλι ανταγωνισμό, οι εκπλήξεις θα μπουν επιτέλους στη ζωή μας, και τα νέα ταλέντα θα ξεπηδήσουν στο μπάσκετ. Αυτή είναι η θετική προοπτική που μας δίνει τη δυνατότητα να δούμε το ποτήρι και μισογεμάτο. Αυτό μελλοντικά, καθώς αν δεν αλλάξει κάτι μέχρι το βράδυ, τις ερχόμενες μέρες θα βλέπουμε τον ένα μετά τον άλλο παίκτη να ξενιτεύεται, όπως ακριβώς πράττουν ήδη οι καλύτεροι Έλληνες προπονητές.

Κι αυτή η εξέλιξη μαρτυρά επακριβώς την κατάσταση του ελληνικού μπάσκετ.