Αλβέρτης: “Η ομάδα στα χέρια του Διαμαντίδη”
Ετοιμος να... παραδώσει τον Παναθηναϊκό στον Δημήτρη Διαμαντίδη είναι ο Φραγκίσκος Αλβέρτης, ο οποίος παραχώρησε συνέντευξη στην αθλητική εφημερίδα "Πράσινη", με αφορμή την ολοκλήρωση της θητείας του στο χώρο του μπάσκετ ως παίκτης.
Ζέλικο Ομπράντοβιτς και το τώρα του Παναθηναϊκού. Τα κυριότερα σημεία…
Πώς προετοίμασες τον εαυτό σου όλον αυτόν τον χρόνο για να έρθει το τέλος όσο πιο απαλά γίνεται;
“Σίγουρα χρειάστηκε μια προετοιμασία, αλλά έτσι όπως ήρθε με βοήθησε πάρα πολύ. Ηξερα από την αρχή της χρονιάς πως θα είναι πάνω κάτω η κατάσταση. Με βοήθησε να δω κάποια πράγματα από άλλη γωνιά, επίσης βοηθήθηκα να καταλάβω τι έκανα και εγώ τόσα χρόνια όντας ενεργό μέλος σ’ αυτήν την ομάδα. Γιατί είναι διαφορετικά να είσαι μέσα και να παίζεις και διαφορετικά να βλέπεις απ’ έξω”.
Ποιο είναι πιο δύσκολο;
“Το να είσαι απ’ έξω, δεν συζητάω, αλλά εννοώ ότι με βοήθησε να καταλάβω τι γινόταν όλα αυτά τα χρόνια. Γιατί όταν παίζεις και ξέρεις πως την επόμενη χρονιά θα έχεις την ίδια ευκαιρία να διεκδικήσεις κάποια πράγματα δεν μπορείς να αναλογιστείς τι έχεις κάνει και πίστεψέ με είναι τελείως διαφορετικός”.
Πολλοί λέγανε πως ίσως θα ήταν καλύτερα να τελείωνες την καριέρα σου έχοντας πιο ενεργό ρόλο, ίσως μετά την περσινή χρονιά. Εσύ επέλεξες και έδωσες χρόνο στον εαυτό σου να το χωνέψει…
“Πιστεύω πως με βοήθησε πολύ και ποτέ δεν σκεφτόμουνα να κάνω κάτι έτσι όπως νόμιζαν πολλοί πως πρέπει να είναι. Πάντα ήθελα να κάνω τα πράγματα όπως τα σκέφτομαι εγώ. Το θέμα είναι πως νιώθεις εσύ με τον εαυτό σου και όχι πως νομίζουν οι άλλοι ότι είσαι, όταν κάνεις απολογισμό και όταν πέφτεις το βράδυ για ύπνο κανείς δεν μπορεί να ξέρει ούτε το πως νιώθεις ούτε το πως σκέφτεσαι ούτε τι φαντάζεσαι”.
Ο Παναθηναϊκός αποφάσισε να αποσύρει τη φανέλα σου για πάντα στην οροφή του γηπέδου. Πώς νιώθεις;
“Τιμή και πράγματα που δεν μπορείς να φανταστείς ποτέ. Νιώθω μεγάλη τιμή και συγκίνηση. Ευτυχισμένος”.
Ακόμη μπορεί να είναι νωρίς χρονικά για τελικές αποφάσεις, αλλά ποια θα είναι η επόμενη μέρα του “Φράγκι” στον Παναθηναϊκό;
“Η διάθεση υπάρχει, κάποιες κουβέντες έχουν γίνει και δεν μπορούμε να πούμε κάτι επίσημο για το τι, πως και που”.
Αρα είμαστε κοντά να παραμείνουμε στον Παναθηναϊκό;
“Αυτή είναι η θέληση η μεγάλη. Μην ξεχνάς δεν είναι εύκολο πράγμα 20 χρόνια σε μια ομάδα σε ένα χώρο είναι σαν το σπίτι σου. Δεν φεύγεις εύκολα. Είναι σαν να φύγεις από το σπίτι σου ξαφνικά και να τα διαγράψεις όλα. Δεν γίνεται”.
Τι θυμάσαι χαρακτηριστικότερα σε αυτή την πορεία;
“Χαρακτηριστική είναι η πρώτη μου χρονιά όπου δεν έχω ξεχάσει τίποτε λες και ήταν χθες. Πρώτη φορά που πάτησα το πόδι μου στον ‘Τάφο του Ινδού’ και συνάντησα τους παίκτες που έβλεπα μόνο στις εφημερίδες και την τηλεόραση. Τότε που πήγαινα κάθε μέρα με τον Ντέιβις στην προπόνηση”.
Εφτασες ποτέ κοντά στο να φύγεις από τον Παναθηναϊκό μετά από πρόταση ομάδας;
“Να φτάσω πραγματικά κοντά να φύγω όχι. Υπήρξε κάποτε μια πρόταση από την Τιμ Σίστεμ, αλλά έμεινε εκεί”.
Από Ελλάδα τόλμησε κανείς;
“Από Ελλάδα όχι, μόνο πριν πάω στον Παναθηναϊκό υπήρξαν κάποια θέματα, από και πέρα το θέμα έκλεισε”.
Εχεις απογοητευτεί ποτέ γιατί μπορεί τα τελευταία δέκα χρόνια να φαίνονται όλα ρόδινα αλλά έχετε περάσει παλαιότερα πολύ δύσκολες καταστάσεις.
“Ρόδινα τα κάνεις, δεν είναι τα πράγματα τόσο εύκολα όσο φαίνονται έχουν προηγηθεί πολλές ώρες δουλειάς προπόνησης, με ιδρώτα κόπο και στέρηση”.
Ναι, αλλά υπήρξαν φορές που χύσατε ιδρώτα, κόπο αλλά δεν ήρθε τίποτε, όπως για παράδειγμα τις χρονιές του Ιωαννίδη στον Ολυμπιακό;
“Θα το ξαναπώ άλλη μια φορά. Μάθαμε από κάποια πράγματα. Βασικό ρόλο έπαιξε η διοίκηση που ήταν συνεπέστατη δεν έλειψε ούτε μια μέρα από την ομάδα είχε στόχο είχε όραμα και υλοποίησε αυτά τα πράγματα. Δεν έρχεται κανείς ουρανοκατέβατος και να τα ξέρει όλα και είναι πολύ βασικό να μαθαίνεις μέσα από τα λάθη και να συνεχίζει μετά από μια περίοδο που δεν παίρνεις αυτά που θέλεις. Οταν φτάνεις μέσω εμπειρία, επίγνωσης των λαθών και κάνοντας κινήσεις σωστές και συνειδητοποιημένες”.
Το δυσκολότερο κομμάτι είναι να διατηρηθείς στην κορυφή αν και εσείς το έχετε πετύχει. Παρ’ όλα αυτά μετά την κούπα του 2007, ήρθε σφαλιάρα στην Ευρώπη.
“Σφαλιάρα; Γιατί δεν παίζουν σφαλιάρες στην Ευρώπη; Πως θα γίνει δηλαδή, ξέρεις καμιά ομάδα που να σαρώνει τα πάντα κάθε χρονιά;”.
Μα για ελληνική ομάδα όταν λες σφαλιάρα στην Ευρώπη αν δεν πάει στο Final 4 είναι τιμή.
“Αποτυχία θεωρείται με βάση της παρουσίας και των δεδομένων του Παναθηναϊκού όλα αυτά τα χρόνια. Ξαφνικά αν μια ομάδα προκριθεί στο Final 4 είναι τεράστια επιτυχία. Αν μια άλλη κουβαλάει τίτλους, διακρίσεις και δεν πάει είναι αποτυχία. Αλλά ένα κακό παιχνίδι μπορεί να τα φέρει όλα πάνω κάτω”.
Φέτος κινδυνέψατε. Ο Ομπράντοβιτς είχε πει τον Γενάρη “θα γελάνε μαζί μας”…
“Η δεδομένη εικόνα της στιγμής εκείνης δεν προμήνυε το triple crown όμως όλα τα άλλα συστατικά της ομάδας έθεταν γερές βάσεις για μια μεγάλη επιτυχία”.
Δέκα χρόνια αυτοκρατορία με τον ίδιο προπονητή;
“Τελικά όπως αποδεικνύεται δεν φτάνει να είσαι μόνο καλός προπονητής… Πολλοί είναι αλλά νομίζω πως ο Ομπράντοβιτς με τον Ιτούδη είναι πάντα ένα βήμα μπροστά και το εννοώ αυτό που λέω. Οι άνθρωποι είναι παλαβοί με το μπάσκετ, δουλεύουν πολύ μεθοδικά, χρόνο με το χρόνο βλέπεις καινούρια πράγματα, καινοτομίες, ψάχνονται πολύ”.
Πόσο δύσκολο είναι να τα εφαρμόσετε;
“Εχει να κάνει με τον τρόπο μετάδοσης. Το απλό είναι το πιο δύσκολο. Η ομάδα εδώ και δέκα χρόνια έχει μια χημεία, οι προπονητές μπορούν να μεταδίδουν τι ακριβώς θέλουν. Το νιώθουμε δεν το κάνουμε μηχανικά, είμαστε ένα ενιαίο σώμα χωρίς διαχωρισμούς”.
Στον Παναθηναϊκό έχετε καταφέρει να Ελληνοποιήσετε και του ξένους. Βλέπε Μπατίστ…
“Ο Μάικ είναι σε διάρκεια ο κορυφαίος ξένος που έχει περάσει από τον Παναθηναϊκό και από τα ελληνικά γήπεδα. Με διάρκεια, συνέπεια χαρακτήρα και απόδοση. Και πιστεύω ότι η φετινή χρονιά ήταν η καλύτερή του. Είναι από τα σπάνια παραδείγματα Αμερικανών που έχουν έρθει στην Ευρώπη”.
Ο Μάικ είπε για τον Ντρου πως είναι πολύ κοντά στη φιλοσοφία του Παναθηναϊκού… Μπορεί να βαδίσει στα χνάρια του;
“Οταν έρχεσαι σε έναν σύλλογο που λειτουργεί υγιέστατα όχι μόνο αγωνιστικά αλλά και εξωαγωνιστικά αφομοιώνεσαι ευκολότερα και πόσο μάλλον ένας χαρακτήρας σαν τον Ντρου που είναι διαμάντι, όπως χρησιμοποιείται εσείς αυτή την έκφραση”.
Με τη λέξη Διαμάντιδη δίνεις ασίστ…
“Την παίρνω. Αρχηγός επόμενος. Βαδίζει σε πολύ καλό δρόμο, τίποτε δεν είναι τυχαίο, ό,τι κερδίζει ο καθένας το κερδίζει με την αξία του και για κάποια στοιχεία που διαθέτει. Δικαιωματικά επόμενος αρχηγός, η ομάδα στα χέρια του. Και δεν θέλω να πω πολλά για τον Δημήτρη, τον εκτιμώ ιδιαίτερα. Δεν θέλω να πω πολλά λόγια δεν είναι το στυλ μου ούτε το δικό του. Όλα είναι καλά”.
Τι σημαίνει επιτυχία για σένα;
“Ελα ντε, τι σημαίνει επιτυχία; Δεν μπορώ να πω αντικειμενικά ότι και να πω θα είναι μέσα. Για τη δική μου την περίπτωση τι να πω, ότι δεν γεύτηκα τίτλου; Δεν πέρασα όμορφα; θα πέσει φωτιά να με κάψει. Δεν τελείωσα καλά;Κατά τη γνώμη μου ονειρεμένα. Και ίσως όλα αυτά γίνονται γιατί δεν σχεδιάζεις ποτέ τίποτε, δεν φαντάζεσαι τι θα γίνει ύστερα από δύο χρόνια, σκέφτεσαι την επόμενη μέρα. Ετσι τα πράγματα έρχονται όπως τα θες γιατί παλεύεις κάθε μέρα ξεχωριστά και δεν κοιτάς τι θα γίνει ύστερα από πέντε χρόνια. Μέχρι τα μέσα της χρονιάς δεν είχα φανταστεί πως θα είναι το τώρα, το μόνο που με ενδιέφερε είναι το πρωτάθλημα και τίποτε άλλο. Ούτε καν πριν από το τελευταίο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό και το εννοώ. Επιτυχία πολύ μεγάλη είναι να φεύγεις ψηλά το κεφάλι σε ότι αφορά στις σχέσεις που έχεις κάνει μέσα στον χώρο με τους ανθρώπους που έχεις συναναστραφεί την εκτίμηση που ίσως έχεις, το σεβασμό. Με αυτούς που έχεις την καθημερινή τριβή. Πιο καλά και από τις οικογένειές μας μας ξέρουν άνθρωποι που είμαστε πρωί, μεσημέρι, βράδυ σε ταξίδια νίκες, ήττες. Και κοίτα, οι χαρακτήρες φαίνονται στις ήττες, στις νίκες είναι όλα καλά με χαρές και πανηγύρια. Άνθρωποι και ομάδες δοκιμάζονται στα δύσκολα”.
Ποια είναι η στιγμή που έχει μείνει χαραγμένο στο μυαλό σου όλα αυτά τα χρόνια;
“Το περιστατικό με τον Μπόμπαν Γιάνκοβιτς ήταν ότι πιο στραβό μου έχει τύχει. Πραγματικά η χειρότερη στιγμή της καριέρας μου αυτή. Όλα τα άλλα που έχουν να κάνουν με νίκες και ήττες είναι δευτερεύοντα”.
