Άρης-Ολυμπιακος 75-83

Είναι δυνατόν
ένα και μόνο παιχνίδι να διασώσει μια αποτυχημένη -ως τώρα- χρονιά; Οπωσδήποτε, αρκεί να υπάρχει
ανάλογη συνέχεια. Για πρώτη φορά στη σεζόν, σε ματς-δίχως επιστροφή ο
Ολυμπιακός όρθωσε ανάστημα. Η νίκη με
83-75 επί του
Άρη στο “φλεγόμενο” από παλμό Αλεξάνδρειο του χαρίζει
μια μοναδική ευκαιρία να διεκδικήσει το πρωτάθλημα και να αντιστρέψει (αν πάρει τον τίτλο) πλήρως το εναντίον του κλίμα. Οι “ερυθρόλευκοι” πιο
ψύχραιμοι και
εύστοχοι στα κρίσιμα σημεία, με
περισσότερες λύσεις από τον πάγκο και
νικητές στη μάχη των ριμπάουντ παρέμειναν… ζωντανοί στη μάχη της επιβίωσης. Από την άλλη, οι “κίτρινοι” έχασαν απλά την ευκαιρία για έναν τελικό πρωταθλήματος μετά από 16 χρόνια. Ίσως ακόμη
δεν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου. Έχοντας πάντως το πλεονέκτημα της έδρας θα ψάξουν για το εισιτήριο προς την Ευρωλίγκα, το βασικό στόχο τους από την αρχή της περιόδου. Ο κόσμος έδωσε το σύνθημα: ”
Δεν ξενερώνω και τραγουδάω “.

Κάτι μου θυμίζει…



Το πρώτο 7λεπτο έμοιαζε με…
remake του αντίστοιχου τρίτου ματς, στο ίδιο περιβάλλον. Ο Άρης
ήρθε φουριόζος από τον “καταραμένο” Πειραιά, ενέταξε την καλή άμυνα στο ρεπερτόριό του και με γρήγορες αλλά αποτελεσματικές επιθέσεις, εκτελεσμένες από τους Μάσεϊ, Σεραπίνας και Γουίλκινσον,
έφτασε ως το +7 (18-11) διατηρώντας μάλιστα το προβάδισμα από το ξεκίνημα (8-2, 12-8, 15-9).




The Big fat… Sofo

Η “ερυθρόλευκη” απάντηση ήρθε
μέσω Σχορτσιανίτη. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες από τους αντίπαλους ψηλούς στην άμυνα, ο “Σόφο”… αγρόν ηγόραζε. Πήρε όπως ήθελε τη μπάλα και με μονοδιάστατο αλλά καρποφόρο τρόπο (λέι-απ) έφερε τον Ολυμπιακό σε
απόσταση αναπνοής (20-17). Ήταν αυτό που ζητούσαν εκείνη τη στιγμή οι συμπαίκτες του. Τονωτική ένεση ούτως ώστε η ομάδα του Αντρέα Ματσόν να μην πάρει… αέρα.




Ελληνική υπόθεση, με λίγη από… Γουίλκινσον

Το αποτέλεσμα αυτού ήταν να αναθαρρήσουν οι Βασιλόπουλος και Παπαμακάριος. Με προσωπικές ενέργειες τα δύο Ελληνόπουλα μετέτρεψαν το 20-17 σε 24-30 αλλάζοντας πλήρως τις ισορροπίες του ματς. Οι γηπεδούχοι, χάρη κυρίως στον Μάικ Γουίλκινσον, δεν έχασαν την επαφή τους με το σκορ (29-30, 33-34, 37-38), αλλά όποτε είχαν τη δυνατότητα να προσπεράσουν απέτυχαν μένοντας να κυνηγούν. Εξάλλου, ο Μάσεϊ σώπασε, ενώ οι περιφερειακοί, πλην των εύστοχων ελεύθερων βολών, δεν έδωσαν τις απαιτούμενες βοήθειες.

“Κίτρινος” χείμμαρος

Ένα ξέσπασμα, πάντως, των “κίτρινων” στις αρχές του τρίτου δεκάλεπτου έφτασε και περίσσεψε για να… πυρπολήσει το Αλεξάνδρειο. Οι
καλές αμυντικές προσπάθειες πάνω στον Σχορτσιανίτη (εγκλωβίστηκε σε νταμπλ-τιμ) η
αδιαπραγμάτευτα μεγάλη εμφάνιση του Γουίλκινσον και η
άνοδος των Μάσεϊ-Καστλ κάλυψαν πρωτίστως το -6 (40-46) και εν συνεχεία έφεραν τον Άρη
μέχρι το ασφαλές +7 (54-47). Τέσσερα μαγικά λεπτά για τους γηπεδούχους, οι οποίοι όμως δεν προστάτευσαν τους κόπους του.




Η λύση του τρίποντου

Ο Ολυμπιακός δεν τα παράτησε. Πάλεψε και με λύσεις από την περιφέρεια (Ματσιγιάουσκας, Βασιλόπουλος, Πεν) επέστρεψε. Στο 28′ ήταν ήδη μπροστά με 62-61, ενώ έκλεισε την περίοδο προηγούμενος με τρεις (67-64). Ένα ντέρμπι μόλις είχε αρχίσει και οι δυο ομάδες έδειχναν έτοιμες για μάχη μέχρι εσχάτων. Οι Πειραιώτες είχαν πιο ορθολογικές επιλογές στην επίθεση και προηγήθηκαν με 5 (66-71), αλλά το μοναδικό εύστοχο τρίποντο του Σκέιλς στο ματς, η προσπάθεια του Μάσεϊ και η βολή του Γουίλκινσον υπερκάλυψαν τη διαφορά (72-71).

Πιο έτοιμος ο Ολυμπιακός

Αλλά ήταν φανερό πως οι παίκτες του Ματσόν ήταν
περισσότερο αγχωμένοι για το αποτέλεσμα. Οι επίμονες προσπάθειες του Σκέιλς για τρίποντο και τα λάθη στην κυκλοφορία τους
πρόδωσαν ανεπιστρεπτί, καθώς οι “ερυθρόλευκοι” με πέντε αναπάντητους πόντους (72-76, 1:45) αγκάλιασαν μια σπουδαία νίκη που τους έδωσε την ευκαιρία να παίξουν στους τελικούς. Άλλωστε Πεν, Παπαμακάριος και Χαρίσης έκαναν τη δουλειά τους από τις βολές κρατώντας ως κόρη οφθαλμού το διπλό.

Σταρ
Ο Σχορτσιανίτης έσπρωξε και πάλι τον Ολυμπιακό, αλλά κατά την ταπεινή άποψή μας, η εμφάνιση του Παναγιώτη Βασιλόπουλου ήταν η πλέον πληθωρική. Στην επίθεση είχε 13 πόντους με 4/5 δίποντα και 1/1 τρίποντο, ενώ στην άμυνα μόχθησε όσο κανείς άλλος. Έδωσε μάχες τόσο ψηλά (παίρνοντας πέντε ριμπάουντ) όσο και χαμηλά (κλέβοντας μία φορά τη μπάλα) και με την αθόρυβη μα ουσιαστική δουλειά του “πλήγωσε” τον Άρη.

Απογοήτευση
Στα μεγάλα ματς, ο Άρης έχει ανάγκη από σκορ. Ο Μάικ Γουίλκινσον ήταν συγκινητικός, ο Μάσεϊ δυναμικός, ο Καστλ σταθερή αξία, αλλά ο Σκέιλς απογοήτευσε πραγματικά. Επέμεινε να σουτάρει ακόμη και όταν το ματς δεν τον πήγε (1/7 σουτ). Περίμενε πολλά περισσότερα από αυτόν ο Ματσόν.

Σχόλιο
Ο Άρης έκανε μεγάλη προσπάθεια. Ασύγκριτη για τα δεδομένα που χτίστηκε αυτή η ομάδα. Φάνηκε όμως πως αυτό το παιχνίδι ήταν του Ολυμπιακού. Ακόμα και όταν οι γηπεδούχοι ξέφυγαν, οι “ερυθρόλευκοι” δεν υποτάχθηκαν, όπως πρόσφατα. Αντίθετα σήκωσαν μπαϊράκι. Κάνοντας αναμφίβολα το καλύτερο παιχνίδι της το τελευταίο τρίμηνο, η ομάδα του Πίνι Γκέρσον πάει με άλλον αέρα στους τελικούς κόντρα στον “αιώνιο” αντίπαλο, Παναθηναϊκό. Πλέον δεν έχει το άγχος της… αποτυχίας και με μειονέκτημα έδρας θα ψάξει την έκπληξη. Για τον Άρη η χρονιά δεν τέλειωσε. Η πρόκληση της συμμετοχής στην Ευρωλίγκα καλείται να… ερεθίσει τους παίκτες του Αντρέα Ματσόν.

Τα δεκάλεπτα: 20-22, 40-44, 64-67, 75-83

Άρης: Καστλ 12(3), Σιγάλας, Τσαλδάρης 2, Σεραπίνας 6(2), Σκέιλς 7(1), Καλαϊτζής 8, Ηλιάδης 4, Γουίλκινσον 21(2τρ, 8ρ), Μάσεϊ 14(9ρ), Γιαννούλης 1

Ολυμπιακός: Πεν 10(2), Παπαμακάριος 11(3), Ματσιγιάουσκας 12(1), Ζίζιτς 7, Μπουρούσης, Ντόμερκαντ 6, Χαρίσης 3, Μπάρλος, Βασιλόπουλος 13(1), Στακ 6, Σχορτσιανίτης 15(6/7δ)