Αξέχαστες στιγμές από τους τελικούς των “αιωνίων” (vids)

Οι ερυθρόλευκες στιγμές




1992-1993: Το πρώτο είναι το πιο γλυκό

Το 1993 ο Ολυμπιακός έκανε κάτι που έμελλε να μείνει στην ιστορία των ελληνικών πλέι οφ. Εγινε η πρώτη (και μέχρι στιγμής τελευταία ομάδα) που κατέκτησε τον τίτλο, αν και τερμάτισε τέταρτη στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος. Αφού ξεπέρασε το εμπόδιο του ΠΑΟΚ με μειονέκτημα έδρας, ο Ολυμπιακός κλήθηκε να αντιμετωπίσει τον Παναθηναϊκό, πάλι με μειονέκτημα. Ο Ολυμπιακός πήρε κατά σειρά το δεύτερο ματς (στην ουδέτερη έδρα του Περιστερίου), το τρίτο και καθοριστικό στη Γλυφάδα και το τέταρτο, άνευ αγώνα, στο ΣΕΦ. Αν θυμάστε, στο παρκέ του Σταδίου εκείνο το βράδυ παρέλασαν χορεύτριες από γνωστό καμπαρέ φορώντας μόνο τα απολύτως απαραίτητα. Ετσι ο Γιάννης Ιωαννίδης και οι παίκτες του πήραν το πρώτο από τα πέντε συνεχόμενα πρωταθλήματα χωρίς να αγωνιστούν στη φυσική τους έδρα!

1995-1996: Η αξεπέραστη 35άρα

Τον τελευταίο τελικό εκείνης της σεζόν οι οπαδοί του Ολυμπιακού θα τον κρατήσουν για πάντα φυλαγμένο στη μνήμη τους. Στο τελευταίο παιχνίδι του Γιάννη Ιωαννίδη στον “ερυθρόλευκο” πάγκο, οι Πειραιώτες έκαναν επίδειξη δύναμης κόντρα στον πρωταθλητή Ευρώπης εκείνη την εποχή Παναθηναϊκό (που έπαιζε χωρίς τον φευγάτο Ντόμινικ Ουίλκινς) διαλύοντάς τον με το εκπληκτικό 73-38. Η διαφορά των 35 πόντων δεν καλύφθηκε σε κάποιον από τους επόμενους τελικούς και αποτελεί φυσικά ρεκόρ για την Α1. Αμέσως μετά το τέλος του, ο Ιωαννίδης ανήγγειλε μέσα σε κλίμα συγκίνησης τον τερματισμό της συνεργασία του με τον Ολυμπιακό μετά από πέντε χρόνια τίτλων, δόξας αλλά και ευρωπαϊκών απωθημένων.

Ο θρίαμβος του Ολυμπιακού

1994-1995: Στο ένα σουτ

Άλλη χάρη έχει η κατάκτηση του πρωταθλήματος μετά από μία άνετη νίκη και άλλη μετά από μία επικράτηση γεμάτη σασπένς και αγωνία. Οι φίλοι του Ολυμπιακού ουδόλως ενδιαφέρονταν για την ποιότητα του μπάσκετ που παίχθηκε στον τελευταίο τελικό του 1995, τους αρκούσε που η ομάδα τους πρόσθεσε και εκείνο το τρόπαιο στην τροπαιοθήκη της μετά το “φτωχό” αλλά υπερπολύτιμο 45-44. Αμέσως μετά το άστοχο σουτ του Οικονόμου, οι φίλοι των Πειραιωτών πλημμύρισαν το παρκέ και αποθέωσαν τον Εντι Τζόνσον στο τελευταίο, εν Ελλάδι, παιχνίδι του.

Θυμηθείτε εκείνο το ματς

2006-07: Η μεγάλη χαμένη ευκαιρία

Ο τρίτος τελικός του 2007 στο ΟΑΚΑ μπορεί κάλλιστα να χαρακτηριστεί επικός. Ο Ολυμπιακός του Πίνι Γκέρσον κοίταξε στα μάτια τον πρωταθλητή Ευρώπης Παναθηναϊκό και τον απείλησε με ήττα η οποία προφανώς θα αποδεικνυόταν καθοριστική για την έκβαση του πρωταθλήματος. Εκείνη η μεγάλη νίκη όμως δεν ήρθε ποτέ για τρεις βασικούς λόγους. Η τάπα του Διαμαντίδη πάνω στον Ακερ, η αδράνεια του Ολυμπιακού στο ριμπάουντ στην τελευταία επίθεση και το φάουλ που δεν δόθηκε ποτέ από το διαιτητή Πιλοϊδη πάνω στονΠεν ήταν οι κύριοι παράγοντες για τους οποίους οι “ερυθρόλευκοι” δεν κατάφεραν να κάνουν την υπέρβαση.

Οι “πράσινες” στιγμές

1998-99: Το τρίποντο του Ράτζα στο ΣΕΦ

Σημείο αναφοράς στον πέμπτο τελικό της περιόδου 1998-99, στο ΣΕΦ, αποτελεί -όχι άδικα- το τρίποντο του Νίκου Οικονόμου και οι έξαλλοι πανηγυρισμοί που ακολούθησαν. Ο 26χρονος τότε φόργουορντ σφράγισε το πιο… αντρίκιο διπλό του Παναθηναϊκού στο ΣΕΦ και μαζί την κατάκτηση του δεύτερου σερί πρωταθλήματος. Όλα όμως άρχισαν από το απίστευτο τρίποντο του Ντίνο Ράτζα από το κέντρο του γηπέδου στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου. Αν και όταν η μπάλα έφυγε από τα χέρια του Κροάτη σέντερ το χρονόμετρο είχε μηδενίσει, το καλάθι μέτρησε και ο Παναθηναϊκός πήγε στο ημίχρονο με τελείως διαφορετική ψυχολογία, αφού είχε ανατρέψει τη διψήφια διαφορά που είχαν εξασφαλίσει οι “ερυθρόλευκοι”.

Τα τελευταία λεπτά

2000-01: Τοκρεσέντο του Αλβέρτη

Με το τέλος της σεζόν ολοκληρώνεται και η πορεία του Φραγκίσκου Αλβέρτη στα παρκέ. Στη 19χρονη σχέση λατρείας που ανέπτυξε με τον Παναθηναϊκό βίωσε τα πάντα και θα έχει να εξιστορεί πολλά στα… εγγόνια του. Μην ξεχνάμε πως έχει ήδη κατακτήσει 24 τίτλους. Πώς όμως να μην έχει ξεχωριστεί θέση στην καρδιά του δεν το πρωτάθλημα της περιόδου 2000-01; Τότε που ο Παναθηναϊκός βρισκόταν με την πλάτη στον τοίχο, απειλούμενος να χάσει τον τίτλο μέσα στο ΟΑΚΑ από τον Ολυμπιακό του Ηλία Ζούρου. Οι “πράσινοι” ήταν πίσω στο σκορ, αλλά στην τελευταία περίοδο πέτυχαν ένα σερί 13-0, από το οποίο οι 9 πόντοι προήλθαν από το καυτό χέρι του αρχηγού. Ο ίδιος τέλειωσε το ματς με 23 και 5/7 τρίποντα. Ήταν το δικό του πρωτάθλημα.

2005-06: Το sweep

Στην Ελλάδα οι ανατροπές σπανίζουν και το πλεονέκτημα έδρας δίνει κατά… 90% πρωτάθλημα (μόνο δύο φορές έχει υπάρξει ανατροπή). Το ίδιο ίσχυσε και την περίοδο 2005-06, όταν ο Παναθηναϊκός προσέθεσε στη συλλογή του το τέταρτο σερί και όγδοο σε εννέα σεζόν. Μόνο που το πέτυχε με τον πλέον επιβλητικό τρόπο. Χωρίς να υποστεί ήττα στην τελική σειρά, κατόρθωμα πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα. Εμφανώς ανώτερος από τον φιναλίστ και… ανερχόμενο τότε Ολυμπιακό του Γιόνας Καζλάουσκας, οι “πράσινοι” χρειάστηκαν μόνο τρία παιχνίδια για να επιβεβαιώσουν τόσο τα προγνωστικά όσο και την κυριαρχία τους στις εν Ελλάδι διοργανώσεις. Μάλιστα στα δύο από τα τρία παιχνίδια (το ένα εξ αυτών στο ΣΕΦ) η υπέρ τους τελική διαφορά ήταν +10 πόντους.

2006-07: Το κόψιμο του Διαμαντίδη

Τρίτος τελικός της περιόδου 2006-07 στο κατάμεστο ΟΑΚΑ και ο Παναθηναϊκός παίζει με τη… φωτιά. Ο Ολυμπιακός έχει το προβάδισμα στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα και αγγίζει ένα τεράστιο διπλό, αρκεί ο Άλεξ Άκερ (μετά από κλέψιμο στον Σισκάουσκας) να αφήσει με λέι απ την μπάλα στο καλάθι. Ο Αμερικανός επιλέγει να καρφώσει, αλλά ο από μηχανής θεός Δημήτρης Διαμαντίδης εμφανίζεται από το… πουθενά (σαν άλλος Στόγιαν Βράνκοβιτς στον τελικό του Παρισιού το 1996), τον κόβει καθαρά και κρατά όρθιο τον Παναθηναϊκό. Το παιχνίδι πηγαίνει στην παράταση, οι “πράσινοι” νικούν (με νικητήριο καλάθι του Διαμαντίδη) και όταν επιστρέφουν στην έδρα τους δεν έχουν πρόβλημα να κατακτήσουν άλλον έναν τίτλο απέναντι στον αιώνιο αντίπαλο.

Ένα κόψιμο, μισό πρωτάθλημα

…και ο περσινός πέμπτος τελικός

2007-08: 90-76