Celtics-Lakers: οι παράγοντες που κρίνουν τον τίτλο
Πριν από τον πέμπτο τελικό του ΝΒΑ, τα ξημερώματα της Δευτέρας (ώρα Ελλάδας πάντα) τα σενάρια είναι δύο: είτε οι Celtics θα στεφθούν πρωταθλητές μετά από 21 χρόνια είτε οι Lakers θα πάρουν παράταση ζωής, διεκδικώντας τον τίτλο στη Βοστόνη σε δύο ματς.
Πέρα από το 3-1 στις νίκες και το πλεονέκτημα της έδρας, τα όσα είδαμε στις προηγούμενες τέσσερις αναμετρήσεις μας ωθούν
να χρίσουμε φαβορί την ομάδα του Doc Rivers. Οι λόγοι είναι συγκεκριμένοι και παρουσιάζονται ευθύς αμέσως…
1. Paul Pierce – Kobe Bryant
Ο αρχηγός των “Κελτών” δεν λύγισε από τον τραυματισμό που υπέστη κατά τη διάρκεια του πρώτου αγώνα. Επέστρεψε λίγο αργότεραστο παρκέ, πήρε… δύναμη από το χειροκρότημα τουκόσμου και καθόρισε το τελικό αποτέλεσμα. Το ίδιο συνέβη και δύο ημέρες μετά, στο δεύτερο τελικό, όταν με το σκορ στο 104-102δεν κρύφτηκε, πήρε την μπάλα, κέρδισε το φάουλ και με δύο εύστοχες βολές έκοψε τη… φόρα των Lakers. Το αντίπαλο δέος, ο τρεις φορές πρωταθλητής καιMVPτης εφετινής σεζόνKobe, απέτυχε να δώσει λύσεις τη στιγμή που η ομάδα του τον χρειαζόταν απελπισμένα. Η άμυνα του Pierce (άλλο ένα παράσημο) στον τέταρτο και καθοριστικό τελικό τον αποσυντόνισε, τον έθεσε εκτός κλίματος και οι μόλις 17 πόντοι του με 6/19 σουτ ήταν η χειρότερη επίδοσή του στη σειρά.
2. Η διαφορά που (δεν) χάθηκε
Στο δεύτερο τελικό οι Celtics βρέθηκαν οκτώ λεπτά πριν από τη λήξη στο +24 (95-71). Θεωρητικά μόνοέναθαύμα θα τους στερούσε το 2-0. Στην πράξη όμως; Οι Lakers έκαναν ένα απίστευτο ντεμαράζ και ένα λεπτό πριν από το φινάλε πλησίασαν στο -2 (104-102). Οι γηπεδούχοι όμως άντεξαν και δεν πλήρωσαν την ολιγωρία τους. Δύο ζευγάρια βολών και το χαμένο τρίποντο από τον Vujacic καθόρισαν τη μοίρα του αγώνα. Κάτι αντίστοιχο συνέβη στον τέταρτο τελικό, μόνο που αυτή τη φορά ήταν οι Lakers που προηγήθηκαν με 24 πόντους (45-21). Γέλασε όμως καλύτερα ο τελευταίος. Οι Celtics δεν πανικοβλήθηκαν, βελτιώθηκαν σε όλους τουςτομείς (ποσοστά, άμυνα, ριμπάουντ)επανήλθαν, πέρασαν για πρώτη φορά μπροστά στο 44′ και “άλωσαν” το Staples Center. Οι “λιμνάνθρωποι” είχαν χάσει τη μεγάλη ευκαιρία.
3. Η άνοδος του Allen, η πτώση του Odom
Δέχθηκε έντονη κριτική για τις “χαμηλές πτήσεις” του στους αγώνες των playoff. Μολονότι έπαιρνε προσπάθειες, έχοντας εμπιστοσύνη στα χέρια του,ήταν άστοχος και δεν βοήθησε όσο αναμενόταν. Ήρθε η ώρα όμως να πάρειτην… εκδίκησή του. Με 20 πόντους κατά μέσο όρο σε κάθε παιχνίδι με τους Lakers, ο Ray Allen είναι άλλος άνθρωπος. Ιδίως στο τέταρτο ματς ήταν αυτός που κουβάλησε τους “Κέλτες” όταν οι υπόλοιποι είχαν πνιγεί στην αμυντική θηλιά του Jackson. Στην αντίπερα όχθη,ο Lamar Odom έκανε μόνο ένα καλό ήμίχρονο και σε αυτό η προσπάθειά του πήγε στράφι, μια και δεν συνδυάστηκε με νίκη. Δεν ήταν το στήριγμα για τον Bryant, φορτωνόταν νωρίς με φάουλ, καθότανμοιραία στον πάγκο και ήταν ως εκτούτουαπών.
4. Οι παίκτες που ήρθαν από τον… πάγκο
Ο Doc Rivers έχτισε μια ομάδα γύρω από τους Big Three. Τρεις αστέρες της λίγκας που βρέθηκαν ταυτόχρονα στη Βοστόνη για να στηρίξουν την προσπάθεια για τη μεγάλη επιστροφή των Celtics. Μόνο που κοντά σε αυτούς ανδρώθηκαν κι άλλοι. Ο δεν γεμίζω το μάτι Rajon Rondo έκανε πολύ καλά τη δουλειά του ως πλέι μέικερ, οLeon Powe άφησε άφωνους άπαντεςστο δεύτερο τελικό, σκοράροντας 21 πόντους, ενώ ο James Posey ήταν πάντα εκεί για να δώσει λύσεις με το αξιόπιστο μακρινό σουτ του. Στο στρατόπεδο των Lakers ο Phil Jackson είχε δεμένα χέρια. Οι Walton και Farmar είναι μέτριοι για μια ομάδα που διεκδικεί πρωτάθλημα, ο Ariza είναι αναλώσιμος, ο Turiaf δεν είναι σέντερ, ενώ μόνο Vujacic ενέπνευσε (κατά διαστήματα) εμπιστοσύνη.
