Δαμιανίδης: “Έκανα λάθη από την αγάπη μου για τον Άρη”

Αρχικά ο έμπειρος παράγοντας υποστήριξε στη ραδιοφωνική συνέντευξή του στο Libero ότι ” πρέπει να στηριχθεί η νέα προσπάθεια γιατί είναι η τελευταία ευκαιρία του Άρη. Δεν θέλω να περάσει ο Λευτέρης Αρβανίτης τη μοναξιά και τα άδεια βελούδινα καθίσματα του Αλεξανδρείου, όπως πέρασα εγώ. Θεωρώ ότι αυτή η προσπάθεια είναι η απαρχή μιας νέας προσπάθειας για τον Αρη. Ο Άρης ανήκει στον λαό του, είναι ιδέα κι αυτή την ιδέα οφείλουμε να την υπηρετούμε όλοι“.

Ακολούθως έκανε τον απολογισμό και την αυτοκριτική: ” Ήμουν ένας απλός φίλαθλος του Άρη και ποτέ δεν πίστεψα ότι θα μπορούσα να γίνω πρόεδρος. Ήταν μια μεγάλη τιμή για μένα, παρόλα αυτά η συναισθηματική φόρτιση και η αγάπη μου για την ομάδα με οδήγησαν σε λάθη, πράγμα που βίωσα στα τόσα χρόνια. Όσο ασχολήθηκα, προσπάθησα να είναι η ομάδα στο καλύτερο επίπεδο και πιστεύω ότι κατάφερε πολλά. Πήρε δύο τίτλους, έπαιξε πέντε τελικούς, έναν τελικό στο ULEB CUP με εκπληκτική παρουσία στην Ευρώπη, πήρε δύο wild card έναντι άλλων ομάδων, πράγμα που ήταν σημαντικό.

Έδωσα τον καλύτερο εαυτό μου. Θεωρώ ότι είχα μια προσφορά και δεν μπορώ να δεχθώ ότι είχα μηδενική προσφορά, γιατί αυτό πάει να περάσει. Λένε ότι χρέωσα την ομάδα με 5,5 ευρώ και πως πρέπει να υποστώ τις συνέπειες. Όσοι ασχολήθηκαν με το μπάσκετ του Άρη, από απλό φίλαθλο ως διοικητικό παράγοντα, γνωρίζουν τον βαθμό που υπηρέτησα τον Άρη. Δεν λέω ότι δεν έκανα λάθη, έκανα αλλά πάντα επώνυμα, έβαζα υπογραφές και για αυτό έχω υποστεί μεγάλες συνέπειες που είναι σε εξέλιξη. Στον Άρη είμαι από 8 χρόνων κι ένας τέτοιος άνθρωπος μπορεί να ενοχλείται από την άποψη και του οποιουδήποτε φιλάθλου. Κι όσα λάθη έκανα, τα έκανα από την υπερβολική αγάπη για τον Άρη και μέσα από την επιδίωξή μας να μπούμε στην ελίτ της Ευρώπης.

Δεν απολογούμαι αλλά εκφράζω τα συναισθήματά μου. Και αισθάνομαι άσχημα για πράγματα που μου καταλογίζουν ενώ δεν έπρεπε. Αισθάνομαι άσχημα όταν εμφανίζουν ότι έχω μηδενική προσφορά. Με τον νυν πρόεδρο της ΚΑΕ, Λευτέρη Αρβανίτη γνωριζόμαστε από το 2001. Πιστεύω ότι έχουμε καλές σχέσεις και οι διαφωνίες που έχουμε αφορούν την ομάδα. Ήταν πρόωρες οι δηλώσεις του γιατί δεν είναι καλά ενημερωμένος. Δεν λέω πάντως ότι το έκανε από πρόθεση. Είναι θέληση όλων να γίνει ο έλεγχος για να δούμε επιτέλους πόσα χρέωσα την ομάδα. Ήταν αδικία εις βάρος μου να αναφερθούν τα 5,5 εκατ. δίχως να υπάρχει πλήρης έλεγχος, να μου καταλογίζεται δηλαδή ένα χρέος . Το λογιστικό χρέος δεν έχει σχέση με το πραγματικό. Σήμερα, δεν υπάρχει ομάδα μπάσκετ που να μπορεί να ορθοποδήσει με 5,5 εκατομμύρια χρέη.

Για τα πραγματικά χρέη, θα συμφωνήσω για τα χρέη στο Δημόσιο που είναι 2 εκατ. διακανονισμένα. Από το 2009 είναι δεσμευμένη η περιουσία μου. Να μας απασχολήσει γιατί υπάρχει αυτό το χρέος, αλλά δεν μπορώ να δεχθώ ότι όλα αυτά τα χρέη τα έκανε ο Δαμιανίδης. Οι λόγοι που δεν πληρώθηκαν είναι είτε η έλλειψη ρευστότητας είτε γιατί δίνεται βάση στο αγωνιστικό, είτε γιατί μπορεί να περιμένει μια ΚΑΕ μια νέα ρύθμιση. Εγώ λέω ότι κανένας δεν φταίει. Δεν γίνεται για όλα να φταίει ο Δαμιανίδης. Δεν λέω ότι η διοίκηση λέει ψέματα αλλά ως τέως πρόεδρος σας λέω ότι τα χρέη της ΚΑΕ δεν είναι 5,5 εκατ.

Το 2009 με την αποχώρηση του κυρίου Τζεβελέκη η ομάδα ήταν σε μεγάλο αγωνιστικό στραπάτσο. Ο κύριος Τζεβελέκης είχε βάλει πολλά χρήματα και ήταν ισχυρό το σοκ, ενώ είχε αρχίσει και η οικονομική κρίση που έπληξε τον σύλλογο. Έκανα λάθος τότε, σκεφτόμουν αν έπρεπε να φύγω ή να μείνω. Με δεδομένο ότι υπήρχε στα σκαριά η δημιουργία της ΣΑΡΙΣΑ, υπήρξε η παρότρυνση και από τον Τζεβελέκη για να μείνω, έπρεπε να αποφασίσω σε λίγο χρονικό διάστημα. Κάποια ηγετικά στελέχη της ΣΑΡΙΣΑ αποφάσισαν την άμεση ενεργοποίηση της εταιρίας. Τότε πήραμε και την wildcard της Ευρωλίγκα και στις 27 Ιουλίου έγινε η πρώτη συνάντηση της ΣΑΡΙΣΑ παρουσία του Θανάση Τζεβελέκη. Θέλαμε να κρατήσουμε την ταυτότητα της ομάδας και γι’ αυτό κατορθώσαμε και πήραμε τη wild card για την Ευρωλίγκα. Τώρα, εκ των υστέρων, λέω ότι έπρεπε να δηλώσω την αποχώρησή μου. Γιατί ούτε μεγαλοεπενδυτής υπήρξα ούτε πρόεδρος ήθελα να γίνω. Μετά το 2009 έγινα και μεγαλοεπενδυτής στον Άρη. Η ΣΑΡΙΣΑ δεν ήθελε να διοικήσει, απλά να βοηθήσει”

Ο Παπανικολάου δεν πουλήθηκε για να πάρουμε τον Ντικούδη, τον Χατζηβρέτα και τους άλλους πάικτες, όπως ακούγεται. Η ΣΑΡΙΣΑ προσπαθούσε να βοηθήσει και μάζεψε ένα σημαντικό ποσό, αλλά δεν είχε τα εκατομμύρια. Και να μην έπαιζε η ομάδα στην Ευρωλίγκα, δεν μπορούσε να λειτουργήσει αν δεν πουλιόταν ο Παπανικολάου. Ο Παπανικολάου πουλήθηκε σε ένα ποσό που δεν έχει πουληθεί άλλος παίκτης. 960.000 ευρώ πήρε η ομάδα ενώ η διαπραγμάτευση με τον Ολυμπιακό είχε αρχίσει στις 150.000. Δεν θα υπήρχε ο Άρης αν δεν παίρναμε αυτά τα λεφτά, δεν θα μπορούσε να ανοίξει τα γραφεία του, το είχα δηλώσει και τότε αυτό.

Όλοι λέγανε για μένα ότι ο Δαμιανίδης φέρνει και αλλάζει τους παίκτες. Κανείς δεν υπολογίζει το αν δεν έχεις να τους πληρώσεις. Τον Μάσεϊ κανείς δεν πίστευε, υπήρξαν δημοσιεύματα ότι είχε πρόβλημα τραυματισμού. Τον ξέραμε τον παίκτη, τον θέλαμε αλλά είχαμε εντοπίσει και τον Ουίλκινσον τότε και φέραμε αυτόν στον Άρη αρχικά αλλά κανονίσαμε με τον μάνατζερ του Μάσει να του βρει ομάδα στην Ελλάδα, όπως και έγινε και τελικά τον πήραμε την επόμενη χρονιά και είδατε το επίπεδο στο οποίο έφτασε ενώ αγάπησε τον Άρη. Τράβηξε πολλά μάτια επάνω του κι αυτό που είχαμε χρέος να κάνουμε, το κάναμε. Το μπάι άουτ του συμβολαίου του ήταν 500.000 ευρώ, βλέποντας όμως την πορεία του Μάσεϊ, συμφωνήσαμε με τους μάνατζερ του να φροντίσει να τον πουλήσει με μεγαλύτερο ποσό. Ο Άρης χρωστούσε μάλιστα στον παίκτη και τρεις δόσεις συμβολαίων. Η ομάδα πήρε 1εκ ευρώ από τη Ρεάλ Μαδρίτης. Ό,τι συμφωνία κάναμε, αυτή τη συμφωνία τηρήσαμε. Αυτά που βγήκαν για την προμήθεια του μάνατζερ του ήταν η συμφωνία να μην ισχύσει το buy out, αυτή ήταν η συμφωνία, αυτή τηρήθηκε.

Ο κ. Γεωργούλης μπορεί να χαρακτηριστεί και ευεργέτης του Αρη, είναι από τους μεγαλύτερους αρειανούς. Υπάρχει μια ιστορία που δημιουργήθηκε στον έναν χρόνο που διοικήσαμε μαζί, είναι λιγότερα θιγμένος από εμένα. Ήταν μεγάλη αδικία που ειπώθηκε ότι εγώ τορπίλισα τη συμφωνία με τον κύριο Γεωργούλη. Συμφώνησα και με το Πρωτοδικείο. Εγγράφως ο κύριος Γεωργούλης στον τότε πρόεδρο του SUPER 3 και της Λέσχης, εξιστόρησε όλη την ιστορία. Σε αυτές τις επιστολές αναφέρεται όλη η ιστορία, γιατί χάλασε η συμφωνία. Εγώ είχα πει ότι δεν ήταν σοβαρή η διαδικασία, γιατί θεωρώ ότι θα μπορούσε να τελειώσει πιο εύκολα, αν υπήρχε μεγαλύτερο δέσιμο. Αυτές οι υποθέσεις δεν λύνονται από αλληλογραφίες, αλλά κάθονται στο ίδιο τραπέζι. Σε αυτή την επιστολή δεν αναφέρει πουθενά ότι εγώ τορπίλισα αυτή την υπόθεση.

Το λογιστήριο της ΚΑΕ είναι εκεί, εγώ ουδέποτε ζήτησα τα χρήματα από την επαγγελματική ενασχόλησή μου με τον Άρη. Είναι ένα θέμα που θα το συζητήσουμε με τη μετέπειτα διοίκηση. Είχε συζητηθεί το θέμα των οφειλών, αλλά γράφτηκε ότι ο Δαμιανίδης είναι τροχοπέδη, πράγμα που δεν ισχύσει. Το ζητούμενο δεν ήταν ούτε είναι τα χρήματα που οφείλονται στον Δαμιανίδη. Ήμουν έμμισθος από την ημέρα που μπήκε η Γένεσις στην ομάδα. Τότε μου είχαν κάνει συγκεκριμένη πρόταση και την αποδέχθηκα.

Παράπονο από τον κόσμο δεν έχω. Πιστεύω όμως ότι τη δεύτερη χρονιά της παρουσίας στην Ευρωλίγκα, η ομάδα δεν στηρίχθηκε όσο θα έπρεπε. Εκείνη η σεζόν ήταν σημαδιακή. Θα μπορούσε τότε να είχε πάρει συμβόλαιο στην Ευρωλίγκα. Λέτε ότι είχα τη στήριξη του SUPER 3. Είναι το μεγαλύτερο συνδεσμικό κομμάτι του Άρη, ίσως και της Ελλάδας και ίσως να μην ήμουν αρεστός επειδή προερχόμουν από τον SUPER 3.

Το καλοκαίρι, η τότε διοίκηση έθεσε τα ονόματα τριών προπονητών. Πρώτη λύση ήταν ο Μπαρτζώκας, δεύτερη ο Αλεξανδρής και τρίτη ο Τακιανός. Αξιοκρατικά μίλησα πρώτα με τον κύριο Μπαρτζώκα και μας είπε ότι δεν μπορούσε να έρθει. Στη πραγματικότητα ξέραμε ότι δεν μπορούσε να έρθει. Μετά μίλησα με τον Αλεξανδρή και ήρθε. Δεν είναι ότι εγώ δεν ήθελα τον Αλεξανδρή. Οι σχέσεις μας ήταν οι καλύτερες και στην πρώτη θητεία του στον Άρη, μέχρι τον αγώνα με τον Ηλυσιακό. Ο Βαγγέλης Αλεξανδρής είχε φύγει το 2003 από την ομάδα μετά από απόφαση του συμβουλίου. Είχα πολύ καλή σχέση μαζί του από την αρχή.

Ο Ράιαν Στακ ήταν ο Αμερικανός που βοήθησε περισσότερο, στο ίδιο επίπεδο ήταν και ο Μάσεϊ ενώ και ο Καστλ είχε τεράστια προσφορά. Απογοητευτικός ήταν ο Ρέισον Τέρι. Το καλύτερο δίδυμο ήταν ο Μπάρτον με τον Παπαχατζή. Πήραν έναν τίτλο, τους αφαιρέθηκε ένας άλλος, ενώ αν έπαιρναν τον τίτλο στο Λίντο, η Γένεσις δεν θα έφευγε. Μετά ακολουθεί ο Αντρέα Ματσόν που έδωσε πολλά στην ομάδα“.