Δίκαιο είναι ο νόμος του θηρίου
Είναι κρίμα για το Μαρούσι και τον Πανελλήνιο, που έδωσαν ρεσιτάλ αξιοπρέπειας να μην μπορούμε να ασχοληθούμε μαζί τους. Έπαιξαν όσο καλύτερα μπορούσαν με δεδομένες τις αδυναμίες τους(ο Πανελλήνιος είναι αδύναμος στην ρακέτα και το Μαρούσι παρουσιάζει σοβαρό έλλειμμα στην περιφέρεια), όμως τα έδωσαν όλα. Αντίθετα το χειρότερο παιχνίδι του Παναθηναϊκού, στο β μέρος, εδώ και καιρό, και μία ακόμα κακή ομαδική εμφάνιση από τον Ολυμπιακό δεν έφταναν για να μας δώσουν ...πλέι οφ.
Το μόνο χρήσιμο από το 2-0 και των δύο αιωνίων αφορά στην επιβεβαίωση όσων γνωρίζαμε. Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα μεν, όταν δεν βάζει τα τρίποντα γίνεται τρωτός χάνοντας ακόμα και σημαντικές διαφορές. Δηλαδή ότι συνέβαινε στον «καταραμένο» Φεβρουάριο, αλλά και όλη την χρονιά. Δεν είναι βεβαίως τυχαίο, δηλαδή πέντε νοματαίοι πετάνε την μπάλα από τα 6.25 και αν μπουν πανηγυρίζουμε. Η φιλοσοφία του παιχνιδιού των πρασίνων είναι να κλείσει η άμυνα ώστε να βγουν ελεύθερα σουτ και αποτελεί φιλοσοφία διότι δεν μπορεί να έχει συνεχόμενο παιχνίδι στην ρακέτα αφού ο Πέκοβιτς κουράζεται γρήγορα.
Ο Ολυμπιακός δεν έδειξε τίποτα λιγότερο από ότι όλη την χρονιά με την σημαντικότατη απουσία του Τσίλντρες. Προσωπικότητες όπως ο Κλέιζα, ικανές να πάρουν μόνοι τους έναν αγώνα(όλους πλην της Μπαρτσελόνα για να είμαστε δίκαιοι διότι εκεί έχεις τύχη μόνο ως ομάδα). Αυτό συνέβη. Κακός επιθετικά ο Ολυμπιακός, στηρίχθηκε στην καλή άμυνα και την σωστή διαχείριση αμυντικά των παικτών του, εκεί δηλαδή όπου ο Γιαννάκης αισθάνεται πολύ άνετα. Πιθανώς να πήραμε μία γεύση για το πώς θα αγωνιστούν οι κυπελλούχοι κόντρα στον πρωταθλητή Παναθηναϊκό.
Βεβαίως επειδή οι ερυθρόλευκοι περισσότερο στηρίζονται στα πρόσωπα, η απουσία του Τσίλντρες μετρά όπως και το γεγονός ότι ένα ακόμα παιχνίδι που πήγε στον πόντο, το κατέκτησαν εμφανίζοντας πνεύμα νικητή. Δεν παρουσίασαν ούτε θα παρουσιάσουν στους εναπομείναντες αγώνες την άψογη ομάδα. Η δε πτώση στο σκοράρισμα δείχνει σαφέστατη στροφή σε ένα ιδιαίτερα αργό μπάσκετ με έφεση στην άμυνα και αξιοποίηση των πολλών παικτών.
Μία σημείωση για τον αγώνα στο Μαρούσι. Επειδή έχουμε κάνει στο παρελθόν αναφορά στα νεύρα του αρχηγού μετά το τέλος αγώνων(Βιτόρια, ημιτελικός με την Παρτιζάν) με ενέργειες που τον αδικούν, αυτό που έκανε στο Μαρούσι τον δικαιώνει. Δεν γίνεται ρε παιδιά ο οιοσδήποτε και μάλιστα σε απόσταση ενός μέτρου να σε βρίζει παρόκορφα, χυδαία και να το δέχεσαι. Βεβαίως επειδή τόσο γι αυτόν όσο και για τους παίκτες του Παναθηναϊκού θα γίνουν χειρότερα σε ΣΕΦ και ΟΑΚΑ, θα ήταν θετικό μία φορά να αντιδράσουν αθλητές στον οχετό της κοκκινοπράσινης εξέδρας ιδιαίτερα δε όταν θα είναι γηπεδούχοι.
Αυτό θα συμβεί κάποια…πρωταπριλιά οπότε μέχρι την 1η Απριλίου του 2088 θα αρκούμαστε να σχολιάζουμε θετικά ή αρνητικά την όποια αυτοδικία. Στην ζούγκλα που βρισκόμαστε δίκαιο είναι ο νόμος του …θηρίου.
