Δώστε στον κόσμο 100αρες

Ο καθένας ανάλογα από την οπτική γωνία που είδε την νίκη του Παναθηναϊκού ή την ήττα του Ολυμπιακού, θα έχει την άποψή του. Μία πρόταση: βγείτε από την οπαδική οντότητα και δείτε αποστασιοποιημένα ένα ντέρμπι που έκρινε το αβαντάζ έδρας στους τελικούς. Μόνο το 98-90 του ταμπλό τα λέει όλα.

Απίθανο μπάσκετ, μία συγκλονιστική ατομική εμφάνιση από τον Διαμαντίδη, 10 απίστευτα λεπτά από τον Τζος Τσίλντρες και μεγάλες βραδιές από τον Σχορτσανίτη, τον Σπανούλη και βεβαίως βεβαίως τον Νίκολας, είναι ό,τι ζητάει ένας φίλος του μπάσκετ. Επιτέλους ένα βράδυ για ήρωες και μοιραίους όπως μάθαμε το μπάσκετ. Να έχουμε κάτι να λέμε ένα μήνα μετά.



Επιτέλους ο Διαμαντίδης σταμάτησε να ψάχνει την πάσα και ξέσπασε ατομικά. Πριν πουν οι φίλοι του Παναθηναϊκού ότι αν έπαιζε έτσι με την Μπαρτσελόνα, οι πρωταθλητές θα νικούσαν, να υπενθυμίσουμε ότι ακριβώς έτσι ξεκίνησε την Πέμπτη, οι Καταλανοί όμως τον έκλεισαν πολύ γρήγορα.



Ο Παναθηναϊκός έκανε τέλειο παιχνίδι στην επίθεση, τα έβαλε όλα. Και γιατί να μην τα βάλει; Όλα τα σουτ, πλην δύο του Νίκολας κι ένα του Διαμαντίδη, ήταν εντελώς ελεύθερα. Ο Σπανούλης σκόραρε όταν έπρεπε και ο Ομπράντοβιτς άφησε την ομάδα του να αναλώσει περισσότερες δυνάμεις στην επίθεση. Το μόνο που ζήτησε ήταν η εξόντωση του Τεόντοσιτς και η ομαδική προσπάθεια στα ριμπάουντ.Γνωρίζοντας τις αδυναμίες αυτή την εποχή, πήγε σε πιο ελεύθερο στιλ και δικαιώθηκε. Η έδρα μέτρησε ώστε να μην κοπάσει ο ενθουσιασμός και στο τέλος όταν ο Ολυμπιακός μείωσε και απείλησε, εκεί ο χρόνος υπήρξε καλός σύμμαχος.



Ο Ολυμπιακός σε ένα κακό παιχνίδι, κρατάει σίγουρα το γεγονός ότι όχι μόνο δεν τα παράτησε, αλλά επέστρεψε και αν ο Μαυροκεφαλίδης στο επιθετικό ριμπάουντ που πήρε δύο λεπτά πριν το τέλος δεν σούταρε βεβιασμένα, τότε ίσως να υπήρχε πιο δραματικό φινάλε. Η διαφορά των κυπελλούχων με τον Παναθηναϊκό είναι ότι οι απουσίες μέτρησαν πολύ. Έλειψε ο Κλέιζα απίστευτα διότι η άμυνα των πρασίνων είχε την ευχέρεια να επικεντρωθεί στον Τεόντοσιτς, τον Τσίλντρες και τον Παπαλουκά. Έλειψε ο Μπουρούσης για την ταχύτητά του στην αντιμετώπιση των γκαρντ. Ο Παναθηναϊκός αφενός είναι πιο ώριμος ως ομάδα ώστε να καλύπτει τις απουσίες, ο Ολυμπιακός έχει την τεράστια δικαιολογία ότι οι τραυματισμοί τον κτύπησαν λίγες ώρες πριν το τζάμπολ, οπότε ήταν δύσκολο για το προπονητικό τιμ να καλύψει τις απουσίες. Εκείνο που οφείλει πάλι να δουν οι ερυθρόλευκοι αφορά στα γκαρντ τους που δεν βοήθησαν.



Εν κατακλείδι ούτε το άγχος, ούτε η πίεση, ούτε τα αγνώστου ταυτότητος ιπτάμενα αντικείμενα, δεν εμπόδισαν τους αιωνίους να προσφέρουν έναν αξέχαστο αγώνα. Μακάρι, αν υπήρχε κανείς που να ασχολείται με το ελληνικό μπάσκετ, να σκεφτόταν βλέποντας αυτόν τον αγώνα να ζητήσει την επέκταση των επικείμενων τελικών ώστε ο νικητής να αναδεικνύεται στις τέσσερις νίκες. Αν είναι να δούμε τόσα καλά παιχνίδια, να το απολαύσουμε.



Όσο για το μεγάλο ερώτημα που τέθηκε μετά τη νίκη του Ολυμπιακού στον τελικό του κυπέλλου, δικαιώθηκαν αρκετοί φίλοι που έλεγαν ότι η απάντηση δεν θα δοθεί την Κυριακή. Ο Παναθηναϊκός πάτησε πάλι γερά στα πόδια του, έδειξε χαρακτήρα κι έχει δύο μήνες καιρό να βελτιώσει σημαντικά την εικόνα του καλύπτοντας τις αδυναμίες στο ρόστερ.



Ο Ολυμπιακός απώλεσε μία ευκαιρία να κτυπήσει τον μεγάλο του αντίπαλο στο διάστημα της αδυναμίας του και να πάρει το πάνω χέρι. Από την άλλη εμφάνισε την ποιότητά του και λογικά δεν αισθάνεται πως οι τελικοί του πρωταθλήματος στο ΟΑΚΑ θα αποτελέσουν μία χαμένη υπόθεση.



Αυτοί οι αγώνες θα είναι η δική μας εκδίκηση και αφήστε τους υπολοίπους να ζητούν την άγρια ομορφιά του παραδοσιακού ξύλου των ελληνικών πλέι οφ. Δώστε μας 100αρες.




ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Στον Παναγιώτη Γιαννάκη δόθηκε η ευλογία του μπάσκετ και η κατάρα της απώλειας. Συλληπητήρια στον κόουτς και την οικογένειά του. Μακάρι αυτή να είναι η τελευταία φορά που ο θάνατος του κτυπά την πόρτα.