Εφτασε εκεί που έπρεπε

Ο τελικός προορισμός του φετινού ταξιδιού του Παναθηναϊκού στην Ευρωλίγκα έπρεπε να είναι η Αθήνα και το φάιναλ φορ. Επρεπε; Ναι, διότι η διοίκηση
σπατάλησε πολλά χρήματα για μεταγραφές, γιατί η συγκυρία ήταν κάτι παραπάνω από ευνοϊκή για να ένα ακόμη τρόπαιο, γιατί ο Παναθηναϊκός έχει πέντε
χρόνια να κατακτήσει την κορυφή της Ευρώπης.

Αν θέλαμε να βρούμε ένα και μόνο χαρακτηρισμό για τη φετινή προσπάθεια του Παναθηναϊκού στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, αυτός θα ήταν «συνεπής». Οι πράσινοι δεν έπαιξαν πολύ μεγάλο, θεαματικό μπάσκετ, αλλά διαχειρίστηκαν έξοχα τις καταστάσεις και έμαθαν από τα περσινά λάθη τους.

Προκρίθηκαν πολύ νωρίς στο Top-16, δεν δεινοπάθησαν, όπως πέρυσι, να φτάσουν στους 8, «καθάρισαν» εύκολα τη σειρά των προημιτελικών χωρίς να δώσουν στον αντίπαλο το δικαίωμα να πιστέψει σε ανατροπή των δεδομένων και των προβλέψεων.

Όλα αυτά έγιναν χωρίς η ομάδα να ενισχυθεί τρομερά στις μεταγραφές. Μιλάμε βέβαια για το τι έδειξαν τα μεταγραφικά αποκτήματα στο παρκέ χωρίς να εξετάζουμε το θόρυβο που προκάλεσαν το καλοκαίρι οι κινήσεις της διοίκησης. Ο Ντελκ χρυσοπληρώθηκε αλλά δεν κατάφερε να καταλάβει τον Ομπράντοβιτς και τον τρόπο παιχνιδιού. Ο Γιαφτόκας έδειξε ότι πρέπει να τραβήξει κουπί ακόμα για να κερδίσει την εμπιστοσύνη του προπονητή του ενώ ο Βούγιανιτς δεν έχει ξεπεράσει το σοκ του τραυματισμού του και ψάχνει ακόμα ρόλους και πατήματα.

Όμως η προσθήκη του ώριμου και πάντα ομαδικού Σισκάουσκας, η παρουσία του Μπετσίροβιτς, ο οποίος είχε μερικές λαμπρές βραδιές και ο τσαμπουκάς του Ντικούδη ήταν γεγονότα που βοήθησαν την ομάδα σε δύσκολες στιγμές. Κατά άλλους, άλλαξαν και τη φιλοσοφία της. Ο Παναθηναϊκός έπαψε να στηρίζεται στην περιφέρεια και προσπάθησε (συνήθως με επιτυχία) να απλώσει την επίθεση του και κοντά στο καλάθι αποκτώντας περισσότερες λύσεις. Ο Λάκοβιτς (περισσότερο) και ο Σπανούλης (λιγότερο) ξεχάστηκαν γρήγορα.

Ο Ομπράντοβιτς καυχιέται για το γεγονός ότι οι παίκτες του δεν έχασαν φέτος παιχνίδι στην Ευρωλίγκα στο οποίο ήθελαν όπως και να έχει τη νίκη. Εχει δίκιο.Οι τρεις ήττες στην πρώτη φάση ήρθαν όταν η πρόκριση είχε εξασφαλιστεί, το ίδιο και η ήττα από την Μπαρτσελόνα στο Top-16. Oλα τα υπόλοιπα παιχνίδια οι πράσινοι τα πήραν και μάλιστα με επαγγελματικό τρόπο. Σε μερικά δε, δεν ίδρωσαν σχεδόν καθόλου.

Στον ορίζοντα τώρα υπάρχει η Ταού. Είναι βέβαια νωρίς για προβλέψεις καθώς ουδείς γνωρίζει σε ποια κατάσταση θα παρουσιαστούν οι ομάδες σε ένα μήνα από τώρα. Ωστόσο, θα τολμήσουμε να πούμε ότι ο Παναθηναϊκός είναι πιο “γεμάτος”(ειδικά στους ψηλούς) και ότι έχει περισσότερες λύσεις από τους Βάσκους. Η άμυνα θα είναι και το σημείο-κλειδί του ημιτελικού. Αν οι πράσινοι βραχυκυκλώσουν την Ταού και δεν επιτρέψουν τις συνεργασίες ανάμεσα στους παίκτες της, τότε θα έχουν τον πρώτο λόγο. Μέχρι τότε όμως πολλά δεδομένα μπορεί και να έχουν αλλάξει.