Eμπρός για την μπασκετική εξυγίανση

Oτι ανταγωνισμός και ελληνικό πρωτάθλημα μπάσκετ είναι δύο έννοιες που δεν συμβιβάζονται. Ο πρώτος της κανονικής περιόδου Παναθηναϊκός κατέβηκε να παίξει παιχνίδι πλέι οφ αλλά τελικά ο αγώνας του με τον Πανιώνιο εξελίχθηκε σε προπόνηση….Αυτή είναι η πραγματικότητα όσο και αν αυτό θίγει έναν τεράστιο σύλλογο, όπως ο Πανιώνιος.

Ευλόγως κάποιος θα αναρωτηθεί βέβαια αν από ένα παιχνίδι μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα για την ανταγωνιστικότητα του ελληνικού πρωταθλήματος. Μα δεν περιμέναμε τα πλέι οφ για να το διαπιστώσουμε. Κάθε παιχνίδι του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού με τις ομάδες που βρίσκονται από την 6η θέση του πίνακα και κάτω εξελίσσεται με ρυθμό…χαλαρό. Για πιθανότητα έκπληξης, ούτε συζήτηση. Πιο εύκολα θα βγει ο ήλιος από τη δύση, παρά θα χάσουν αγώνα οι μεγάλοι της Α1.

Hρθε λοιπόν νομίζουμε η ώρα να παρθούν κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον της Α1 αν δεν θέλουμε να φτάσουμε σε επίπεδα ανταγωνιστικότητας της δεκαετίας του 80 όταν οι ήττες του μεγάλου Αρη γίνονταν πρωτοσέλιδα στις εφημερίδες. Πρώτα από όλα αυτό το χάος με τις ομάδες που παίρνουν μέρος στο πρωτάθλημα χωρίς να έχουν τα τυπικά…προσόντα να το κάνουν, πρέπει να σταματήσει. Το έχουμε πει πολλές φορές, δεν συμβαίνει όμως. Νόμοι, δόξα τη Θέμιδα, υπάρχουν, θεσμοί επίσης, οπότε τι περιμένουμε; Να εφαρμοστούν ΑΜΕΣΑ οι νόμοι και ομάδες που δεν θα μπορούν να εξασφαλίσουν πιστοποιητικό συμμετοχής, να μας αδειάζουν τη γωνιά. Και ας μείνουμε με 8 συλλόγους αρχικά.

Κατά δεύτερο λόγο, οι ομάδες (ή αλλιώς οι συνέταιροι του ΕΣΑΚΕ) οφείλουν να ασχοληθούν σοβαρά με το θέμα των τηλεοπτικών δικαιωμάτων του πρωταθλήματος. Η πολυδιάσπαση που παρατηρείται σήμερα στις μεταδόσεις ευνοεί αφενός τους ισχυρούς του πρωταθλήματος που έχουν τα δικά τους διαπραγματευτικά ατού και αφετέρου μπερδεύουν το κοινό το οποίο δεν ξέρει σε ποιο κανάλι να παρακολουθήσει τι. Η Superleague στο ποδόσφαιρο διαπραγματεύτηκε τα τηλεοπτικά δικαιμώματα συνολικά και πέτυχε μία πολύ καλή συμφωνία. Γιατί να μην μπορεί να κάνει το ίδιο και το μπάσκετ έτσι ώστε να ενισχύσει με αυτόν τον τρόπο και τις ομάδες με τις οικονομικές αδυναμίες; Ας το επιχειρήσει τουλάχιστον.

Μία τρίτη σκέψη θα μπορούσε να αφορά τον καθαρά οικονομικό τομέα και τα ποσά που επενδύουν ή “επενδύουν” οι ομάδες για το ρόστερ τους και όχι μόνο. Ο ΠΣΑΚ, παρά το γεγονός ότι έχει κατηγορηθεί για λογικές συντεχνίας, έχει καταθέσει ενδιαφέρουσες προτάσεις για αυτό το θέμα. Το ζητούμενο είναι ένα. Να μην μένουν οι αθλητές ξεκρέμαστοι μεσούσης της σεζόν περιμένοντας να πληρωθούν με…έναντι για να τακτοποιήσουν τις δικές τους υποχρεώσεις.

Για τις τεράστιες οικονομικές ανισότητες μεταξύ των ομάδων ας μην ανοίξουμε καλύτερα την κουβέντα γιατί δεν μας φτάνουν ούτε 2000 λέξεις για να αναλύσουμε το θέμα. Στο NBA πάντως ούτε βλάκες είναι, ούτε κουτόφραγκοι που έχουν θεσπίσει το σάλαρι καπ.

Συμπερασματικά; Ουδείς θα ασχοληθεί με τα αγωνιστικά αυτού του πρωταθλήματος πριν αρχίσουν οι τελικοί. Αν όμως ανοίξει τώρα (και στα σοβαρά) η συζήτηση για τις βελτιώσεις που πρέπει να γίνουν στο πρωτάθλημά μας για να αποκτήσει την παλιά του αίγλη, μόνο κέρδη θα έχουμε. Και ας αφήσουμε το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι σε δεύτερη και τρίτη μοίρα.