Ένα ξεφτισμένο ντέρμπι…

Αν αυτό που παρακολουθήσαμε ήταν ντέρμπι αιωνίων, τότε οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους. Υπερβολές; Θυμηθείτε μόνο τι μπάσκετ είχε παιχθεί στον ημιτελικό του φάιναλ φορ του Βερολίνου (στο πιο κρίσιμο ντέρμπι της τελευταίας δεκαετίας δηλαδή) και θα καταλάβετε. Η μέρα με την (πολύ βαθιά) νύχτα.

Η τελική διαφορά των τεσσάρων πόντων κολακεύει τον Ολυμπιακό, ταυτόχρονα όμως αποτελεί και μία μικρή νίκη για τους ερυθρόλευκους. Αν δεν υποστούν άλλες απώλειες στα υπόλοιπα παιχνίδια του πρωταθλήματος, θα μπορέσουν με μία νίκη τους επί των πρασίνων στο ΣΕΦ με πέντε πόντους και πάνω να πάρουν το απόλυτο πλεονέκτημα της έδρας στα πλέι οφ. Από μπάσκετ; Αφήστε το καλύτερα. Ο Σπανούλης βγήκε σχεδόν αγώνα από τη συνδυαστική άμυνα του Παναθηναϊκού και ένας άνθρωπος (πλην του Πρίντεζη) να δώσει μία χείρα βοηθείας στον Λαρισαίο δεν βρέθηκε. Στο μηδέν ο Πελεκάνος, μόλις δύο πόντους ο Γκετσεβίτσιους, επτά ο Λούκας, τελειώσαμε.

Είναι να απορεί κανείς πως ο Παναθηναϊκός δεν τελείωσε αυτόν τον αγώνα με διαφορά μεγαλύτερη των 10 (τουλάχιστον) πόντων. Αλλά, και πάλι, με μία πιο ψύχραιμη σκέψη γιατί να καταφέρουν οι πράσινοι; Εντός έδρας έπαιζαν και είχαν βάλει κόφτη στην ταχύτητα λες και περνούσε από το ΟΑΚΑ διμοιρία τροχονόμων για να μοιράσει πρόστιμα. Μέσα στο σπίτι του, ο πρωταθλητής Ευρώπης όχι μόνο δεν κυνήγησε τον αιφνιδιασμό αλλά επέμεινε σε ένα κοντρόλ μπάσκετ που στο τέλος τον παγίδευσε κιόλας.

Όλα αυτά κόντρα στα πιο αργά σέντερ του πρωταθλήματος (Γλυνιαδάκη, Παπαδόπουλο) και κόντρα σε μία ομάδα κοντή σε γενικές γραμμές. Ο Ομπράντοβιτς επέμεινε μόνο στο να σημαδέψει τις αδυναμίες του αντιπάλου (τον κοντό Χάινς, τον αργό Παπαδόπουλο και πάει λέγοντας) ξεχνώντας όμως να αναδείξει τα προτερήματα της δικής του ομάδας. Ο Παναθηναϊκός δεν είχε ατομική έμπνευση και από τη στιγμή που δεν έτρεξε ήταν να σαν να προκαλούσε τον Ολυμπιακό να μπει στο παιχνίδι.

Ο Ιβκοβιτς αποδέχθηκε ευχαρίστως αυτό το δώρο και το…άνοιξε προς το τέλος του ματς. Οι απρόσεκτοι πράσινοι έδωσαν σωρηδόν κατοχές στους ερυθρόλευκους και του 72-59 έγινε με συνοπτικές διαδικασίες 74-70, αποτέλεσμα, που όπως είπαμε, συνιστά επιτυχία για τον κατά τα άλλα κακό (κα χωρίς εξωτερικό σουτ) Ολυμπιακό.

Πλέον, μπορούμε να κοιμηθούμε με μία σκοτούρα λιγότερη. Οι “αιώνιοι” έβγαλαν την υποχρέωση, το αποτέλεσμα άφησε άπαντες ευχαριστημένους και ζήσαμε εμείς καλά και το ελληνικό μπάσκετ πολύ χειρότερα.

ΥΓ: Ο Παναθηναϊκός μπορεί να ελπίζει ότι μέσα από την άνοδο της απόδοσης συγκεκριμένων παικτών (Μπατίστ,Λόγκαν, Σμιθ) μπορεί να παίξει σαφώς καλύτερα. Ο Ιβκοβιτς πιστεύει πραγματικά ότι μπορεί να βγάλει τη σεζόν στεγνός μ’ αυτό το ρόστερ;