Ένας Άρης, δύο πρόσωπα

Ο κανονισμός (καλός ή κακός αποτελεί άλλο κεφάλαιο) που επιτρέπει στις ελληνικές ομάδες να έχουν μόνο δύο ξένους-μη κοινοτικούς στο ρόστερ τους έχει κοστίσει στον Άρη. Το σλοβάκικο διαβατήριο που -υποτίθεται πως- θα έπαιρνε ο Τζέρεμι Μάσεϊ συναντά συνεχώς γραφειοκρατικά εμπόδια και ο Γκόρντον Χέρμπερτ καλείται να προετοιμάζει για δύο παιχνίδια την εβδομάδα δύο διαφορετικές ομάδες.



Άλλος Άρης παρουσιάζεται στην Ευρωλίγκα, όπου το επίπεδο είναι υψηλό και έχει μόλις δύο ήττες, κι άλλος Άρης στο ελληνικό πρωτάθλημα, στο οποίο έχει ήδη υποστεί τρεις, οι δύο εξ αυτών στο Αλεξάνδρειο. Θυμηθείτε ματς όπως αυτό με τη Μάλαγα, τη Λιέτουβος (αν και έχασε) ή την Εφές Πίλσεν και συγκρίνετε τα με τα αντίστοιχα κόντρα στον Πανιώνιο, τo Μαρούσι ή την ΑΕΛ.

Μοιάζει βασανιστήριο για τον Καναδό τεχνικό να πρέπει να κάνει πρωταγωνιστές παίκτες που στα ευρωπαϊκά ματς δεν έχουν τόσο αυξημένους ρόλους, όταν ο Ρέισον Τέρι δεν είναι στη διάθεσή του. Το ρόστερ του Άρη δεν είναι τόσο πλούσιο που να επιτρέπει τέτοιες… παραχωρήσεις. Ε, δεν είναι και μάγος ο έμπειρος τεχνικός για να παρουσιάζει κάθε τρεις ημέρες ένα σύνολο ικανό να ανταποκριθεί στις υψηλές προσδοκίες. Ο αντίλογος αναφέρει πως προσελήφθη για να διαχειριστεί το συγκεκριμένο υλικό. Με τον Τέρι όμως μέσα.



Και εδώ είναι που στεκόμαστε… Ο Αμερικάνος φόργουορντ αποτελεί μεγάλο μπασκετικό κεφάλαιο και είναι ζημία για τον Άρη που δεν έχει ακόμα δικαίωμα συμμετοχής στο ελληνικό πρωτάθλημα. Δεν υπάρχει η πολυτέλεια για τους “κίτρινους” να τον στερούνται.



Μια ματιά στα στατιστικά του αρκεί για να αποδεχθεί το παραπάνω. Έχει αγωνιστεί και στα έξι ματς της Ευρωλίγκα, έχοντας κατά μέσο 10.7 πόντους, 4 ριμπάουντ και 1.7 κλεψίματα. Το αν παρουσιάζει σκαμπανεβάσματα στην απόδοσή του εξηγείται από το ότι αδυνατεί να βρει ρυθμό παίζοντας ένα ματς την εβδομάδα. Υπολογίστε τον Άρη με τον Τέρι στη σύνθεσή του. Άλλο επίπεδο, περισσότερες λύσεις, μεγαλύτερη ποιότητα. Το πότε θα συμβεί αυτό παραμένει μυστήριο. Η διοίκηση προσπαθεί και ο Χέρμπερ περιμένει…