Ένας κερδισμένος αλλά πολλοί νικητές

Και δεν κάνουμε κωλοτούμπα ή κρατάμε ισορροπίες. Ο κερδισμένος ήταν σίγουρα ο Παναθηναϊκός γιατί πήρε το μεγαλύτερο μάθημα της χρονιάς σε ένα σημείο που πονάει πολύ το Σάββατο το βράδυ, αλλά την Κυριακή θα είναι μία ήττα χωρίς περαιτέρω συνέπειες.

Ξέρετε τι είναι να χάνεις μέσα στην έδρα σου από τον Ολυμπιακό, να ηττάσαι κατά κράτος σε κάθε πεδίο και ουσιαστικά να μην χάνεις την πρώτη θέση της Α1;

Ο Ομπράντοβιτς κατάλαβε από νωρίς ότι αυτό είναι το μεγαλύτερο τεστ της χρονιάς, μία πρόβα για τον πιθανό ημιτελικό του φάιναλ φορ κι ένα τεστ για το μέταλλο κάποιων παικτών. Η πρόβα πήγε χάλια αλλά καλύτερα τώρα παρά τον Μαϊο.

Φάνηκε ότι ο Διαμαντίδης είναι πολύ μόνος στην οργάνωση του παιχνιδιού. Στα κρίσιμα έλειψε ο Ντελκ και ως αποτέλεσμα εκείνος που θα πάρει την μπάλα εκτός του σπουδαίου Σισκάουσκας. Φάνηκε η απουσία της πονηριάς του Τομάσεβιτς αλλά και η έλλειψη προσαρμογής του Γιαβτόκας.

Όλα αυτά δεν θα πληγώσουν μία τόσο καλή ομάδα παρά μόνο σε ένα τέτοιο παιχνίδι όπως του Σαββάτου: σε έναν τελικό με όλο τον κόσμο να απαιτεί την νίκη. Εκείνος που άρεσε στον γράφοντα και είχε καιρό να δει ήταν ένας
Ομπράντοβιτς να παλεύει τον αγώνα όπως παλιά. Με πάθος, με κινήσεις, με λάθη ναι όπως όλοι, αλλά με προσωπικό κοουτσάρισμα και πολλές ιδέες την ώρα που οι άλλοι παραλύουν.

Οι νικητές βρίσκονται από την πλευρά του Ολυμπιακού. Κυρίως γιατί έδειξαν χαρακτήρα πρωτόγνωρο. Και πέρυσι έφτασε κοντά σε νίκη η ομάδα του Πειραιά αλλά της έλειψε αυτό το κάτι: το πάθος, το καθαρό μυαλό στα δύσκολα και η πίστη ότι κάτι αλλάζει.

Μέχρι τώρα το έργο ήταν μονόπρακτο. Όσο καλός και αν ήταν ο Ολυμπιακός νομοτελειακά θα έχανε. Αυτό αλλάζει από τους παίκτες κυρίως. Ο Πεν, που δεν θα γίνει ποτέ Στόκτον, δεν έκανε τέλειο παιχνίδι, αλλά καιρό είχαμε να δούμε τέτοιο παλικάρι από τις ΗΠΑ. Ο Μπουρούσης με αυτή την άγνοια κινδύνου αλλάζει πολλά στην επίθεση. Βάλτε και την φάση που έκρινε τον αγώνα όταν έστειλε τον Μπατίστ στο παρκέ την ώρα που πήγαινε για το κάρφωμα κι έχετε την εξίσωση.

Δεν θα μιλήσουμε για τα βαριά χαρτιά, Βασιλόπουλο, Σχορτσιανίτη αυτοί είναι δεδομένοι σε ότι κάνουν. Ο Χαρίσης και τα 13 λεπτά του άλλαξαν την ροή του αγώνα. Κυρίως γιατί είναι πεινασμένος να αποδεικνύει πως όχι μόνο δεν φθίνει αλλά παραείναι ζωντανός.

Για τον Γκέρσον; Σας παραπέμπουμε σε ότι γράφαμε στην αρχή της χρονιάς και δεν παίρνουμε λέξη πίσω. Αν ήταν λιγότερο ξεροκέφαλος θα ήταν τέλειος. Κανείς δεν είναι.

Αν μείνει σε αυτή την επιτυχία ο Ολυμπιακός θα χάσει. Πάλι χρειάζεται νίκη στο Αλεξάνδρειο για να πάρει την δεύτερη θέση ή να διεκδικήσει τις πιθανότητες για την πρώτη. Έκανε όμως άλμα μπροστά.

Περισσότερο κερδίσαμε εμείς οι ουδέτεροι γιατί αυτό είναι το μπάσκετ. ΜΠΑΣΚΕΤΑΡΑ ΜΕ 173 ΠΟΝΤΟΥΣ. Είδαμε επιτέλους, μετά τον Μιχάλη Κακιούζη, έναν άνθρωπο να τα βάζει με την δική του εξέδρα. Αυτός είναι ο κανονικός Ομπράντοβιτς και ο Παναθηναϊκός όντως οφείλει να τον τιμά. Και ξέρει να δίνει οδηγίες μόνος του.