Φορέστε τα καλά σας τα γυαλιά
Λίγες ώρες μετά τον τρίτο αγώνα της τελικής σειράς της Α1 μπάσκετ μεταξύ Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού, που βρήκε νικητές τους "πράσινους" με 78-67, το Contra.gr φοράει τα... καλά γυαλιά του και σχολιάζει το παρόν και το άμεσο μέλλον των τελικών
Φοράμε γυαλιά και προχωράμε ξεκινώντας από τα πράσινα.
Ο Παναθηναϊκός έκανε άριστο παιχνίδι, πέτυχε να κρατήσει τον Ολυμπιακό χαμηλό στο σκορ και κυρίως να περιορίσει τους ψηλούς των ερυθρολεύκων. Η διαφορά παικτών όπως ο Διαμαντίδης και ο Σπανούλης ήταν τέτοια που έφερε εύκολα τη νίκη. Ο Ομπράντοβιτς νίκησε κατά κράτος τον Γιαννάκη διαβάζοντας με προσοχή ότι έκανε ο αντίπαλος σε δύο παιχνίδια και τα εξουδετέρωσε. Φοβερή η παρουσία του κόσμου που κρατήθηκε και δεν απάντησε στις προκλήσεις του Γιαννάκη ή του Σχορτσιανίτη. Επιτέλους ένας διαιτητής αποφάσισε να δώσει τεχνική ποινή στον προπονητή του Ολυμπιακού που συνεχίζει να εκτίθεται. Θα πρέπει να τιμωρηθεί ο Γουντς για τα επόμενα παιχνίδια.
Με τα κόκκινα γυαλιά τα πράγματα αλλάζουν πολύ…
Η τεχνική ποινή στον Γιαννάκη άλλαξε τον αγώνα με το 46-42. Από αυτό το σημείο οι διαιτητές προστάτευσαν το παιχνίδι του Παναθηναϊκού δίνοντας συνεχόμενες βολές στους κοντούς ιδιαίτερα στον Σπανούλη την ίδια στιγμή που φορτώθηκαν με φάουλ ευέλικτοι παίκτες όπως ο Βασιλόπουλος και ο Πρίντεζης. Δεν τιμωρήθηκε ο Γιασικεβίτσιους για την χειρονομία στον Τεόντοσιτς, το φύλλο αγώνα δεν κατέγραψε τα ρατσιστικά συνθήματα σε βάρος του Σχορτσιανίτη και οι διαιτητές εκτός από τα σφυρίγματά τους, με όσα δεν έγραψαν εξασφάλισαν την μη τιμωρία της έδρας του Παναθηναϊκού. Οι βολές ήταν 12-4 στην τρίτη περίοδο την στιγμή που οι γηπεδούχοι έπαιζαν με σουτ. Όσο για τις τεχνικές ποινές, υποτίθεται ότι προπονεί ένας και όχι δύο όπως συμβαίνει με τον Ιτούδη που συνήθως είναι στην πλάγια γραμμή.
Όποιας απόχρωσης και αν είναι τα γυαλιά, εμπεριέχουν αρκετές αλήθειες. Όχι όλες όμως. Με τα μυωπικά γυαλιά του γράφοντος συνέβησαν τα εξής.
Ο Ομπράντοβιτς δούλεψε υπερωρίες και βρήκε τον τρόπο για να μην εξαρτάται μόνο από τα τρίποντα. Βεβαίως αυτά έδωσαν την τελική διαφορά, όμως ο Σέρβος έδωσε ρεσιτάλ προσαρμογών, ηρεμίας προς την ομάδα του, αξιοποίησε ότι μπορούσε καταλαβαίνοντας ότι αυτό το σύνολο δεν μπορεί να παίξει καλύτερα φέτος.
Ο Διαμαντίδης ήταν σπουδαίος με έξυπνες κινήσεις και τρομερά χρήσιμος ο Τομάσεβιτς που διάβασε καλύτερα από όλους τη ζώνη. Ούτως ή άλλως η λογική των ερυθρόλευκων θα είναι να επιτρέπουν τα ακάλυπτα τρίποντα. Ο Ολυμπιακός έπαιξε εξαιρετικά για ένα ημίχρονο, φάνηκε όμως ότι κάποια στιγμή η αμυντική πίεση δεν επέτρεψε πάσες στη ρακέτα. Ο Γκριρ έμεινε αρκετή ώρα έξω ιδιαίτερα όταν η διαφορά κόλλησε στους 10 με 12 πόντους και ο Παναθηναϊκός θυμήθηκε τα τρίποντα. Οι ερυθρόλευκοι υπέπεσαν σε πολλά λάθη ορισμένα από αυτά χωρίς την απειλή των χεριών του Διαμαντίδη. Παράλληλα, και να μην το ξεχνάμε, ο Μπουρούσης αγωνίζεται λόγω τρέλας και όχι ιατρικής λογικής οπότε βρίσκεται κάτω από το 50%.
Αποδείχθηκε ότι όταν ο Παναθηναϊκός πλησιάζει τους 78 πόντους ο Ολυμπιακός δεν έχει τον πρώτο λόγο διότι αυτό δεν συμφωνεί με τη λογική του Γιαννάκη.
Για τον Παναγιώτη Γιαννάκη, τα πράγματα έγιναν πιο δύσκολα κυρίως γιατί θα έπρεπε να μεταδώσει την ψυχραιμία του στους παίκτες και όχι την διαμαρτυρία. Δεν υπάρχει διαφωνία για το πώς αντιδρά στον αγώνα διότι ο καθένας ζει μία αναμέτρηση όπως θέλει ιδιαίτερα όταν αυτός ο «καθένας» είναι η σημαία του ελληνικού μπάσκετ, έχοντας υπηρετήσει τόσο τον Παναθηναϊκό όσο και όλο το οικοδόμημα. Δεν αποδομείται όπως και αν αντιδρά.
Οι άπειροι από τέτοια παιχνίδια αθλητές του, όμως, έχουν ανάγκη από νουθεσία όχι τέντωμα των νεύρων.
Ο Παναθηναϊκός πάντως έδειχνε πιο φορτισμένος κάτι που φάνηκε ιδιαίτερα στην βλακεία του Τομάσεβιτς να πιάσει από τον λαιμό τον Γουντς ελπίζοντας σε τι; Αν ο Αμερικανός δεν αντιδρούσε, οι πρωταθλητές θα αγωνίζονταν μείον έναν παίκτη.
Ο κόσμος προσπάθησε να βοηθήσει, ένα μέρος όμως με πολύ λάθος τρόπο. ΝΤΡΟΠΗ το σύνθημα για τον Σχορτσιανίτη, μέγιστη βλακεία όταν ουσιαστικά απευθύνεται στον Μπατίστ και τον Ουίνστον. Δεν ταιριάζει σε ένα κοινό τέτοιας ομάδας ούτε σε Έλληνες φιλάθλους.
Οι διαιτητές απέδειξαν ένα απλό πράγμα: είναι πολύ κάτω από το παιχνίδι. Δεν λειτουργούν ως άρχοντες αλλά ως φτερά στον άνεμο. Πηγαίνουν όπου τους πάει ο αγώνας. Απαρατήρητοι στο α μέρος, στο δεύτερο ημίχρονο όμως; Η τεχνική ποινή στον Γιαννάκη θα ήταν δικαιολογημένη σε οποιοδήποτε άλλο σημείο του αγώνα, πλην του συγκεκριμένου διότι η οδηγία προς τους ρέφερι είναι να μην τιμωρούν μία ομάδα που έχει στην κατοχή τη μπάλα εκτός αν συμβεί κάτι τρομερό. Τόσο πριν όσο και μετά ο κόουτς του Ολυμπιακού την…κυνήγησε. Η στιγμή πάντως ήταν λάθος.
Επίσης έδωσαν το δικαίωμα στον Ολυμπιακό να διαμαρτυρηθεί διότι στο τελευταία λεπτά και με την διαφορά σε ικανή διαφορά, δεν του έδωσαν κανένα από τα αμφισβητούμενα σφυρίγματα. Δεν έκριναν τον αγώνα, δημιούργησαν όμως τεράστια ένταση για την συνέχεια. Καλοί διαιτητές είναι, αυστηροί, έπρεπε να «τελειώσουν» τον αγώνα από την αρχή και να δείξουν ποιος είναι το αφεντικό.
Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται πιο κοντά στον τίτλο όχι μόνο λόγω 2-1, και αυτό δεν αλλάζει. Οι τελικοί δεν είναι για τις ψευτομαγκιές του Τομάσεβιτς και του Γουντς. Αντίθετα οι κόντρες του Μπουρούση με τον Μπατίστ, του Μπλάκνεϊ με τον Γιασικεβίτσιους είναι στο κλίμα τέτοιον αγώνων χωρίς να είναι και απαραίτητες. Το νεύρο πάντως δεν βλάπτει ποτέ.
