Γιατί αρέσει η νέα Εθνική: Μετατρέπει το μειονέκτημα σε πλεονέκτημα!

Η αλήθεια είναι πως πάντα οι προσδοκίες είναι υψηλές από αυτή την ομάδα. Οι απουσίες βασικότατων παικτών έριξαν μια απέραντη παγωμάρα αρχικά, όσα είδαμε πάνω στο παρκέ όμως, μας ζέσταναν και πάλι. Ο Ζούρος το είπε πως είμαστε σε καλό δρόμο, τι εννοεί;

Αρχικά, το ζητούμενο για ένα σύνολο από το οποίο απουσιάζουν επιθετικά όπλα, είναι η άμυνα. Εκεί, οι διεθνείς έχουν καταλάβει πως απέναντι στον πιο άσημο ή στον πιο διάσημο αντίπαλο, θα σκυλιάσουν, απλά επειδή δεν έχουν να χάσουν τίποτα. Η μεγάλη μαγκιά είναι να μετατρέψεις το μειονέκτημα σε πλεονέκτημα κι αυτό κάνει η Εθνική: την ώρα που δεν σκοράρει εύκολα, καταφέρνει να στραγγαλίζει τον αντίπαλό της αμυντικά. Και, ξέρετε, οι τίτλοι με την άμυνα κερδίζονται. Α, και μη νομίζετε πως παίζουμε μπάσκετ Μάλκοβιτς και Λιμόζ, απλά κάνουμε όσο καλύτερα αυτό που μπορούμε, είναι μια εντελώς διαφορετική συνθήκη αυτή.

Δεύτερο, πολύ σημαντικό στοιχείο η έννοια “ομάδα”. Πώς κατάφερε ο Ζούρος να μπολιάσει σε όλους τη λογική των σωματοφυλάκων είναι απορίας άξιο. Μην παραγνωρίζετε όμως, πως ο Έλληνας κόουτς είναι πλέον περισσότερο ελεύθερος στη σκέψη και, κυρίως, καταξιωμένος στο ευρωπαϊκό στερέωμα, μετά την επιτυχία με τον Πανελλήνιο και την ανάληψη της Ζαλγκίρις, συνεπώς, το «ένας για όλους και όλοι για έναν» παίζει από την πλευρά του.

Και καλά στην άμυνα. Μπροστά τι γίνεται; Εκεί υπάρχει μεγάλο περιθώριο βελτίωσης, ήδη όμως, οι διαπιστώσεις είναι ενθαρρυντικές. Όλα ξεκινούν από τη συνύπαρξη με κλειστά μάτια των τριών παλιών. Φώτσης, Ζήσης, Μπουρούσης, λειτουργούν σαν τη μύγα μέσα στο γάλα στο σύνολο της Εθνικής, αυτοί συνιστούν τη σταθερά με την οποία πορευόμαστε. Κι αυτοί είναι που ακριβώς λειτουργούν ενωτικά προς τη σύνθεση μιας πραγματικής ομάδας. Την ίδια ώρα, και εν τη απουσία των φημισμένων διεθνών, δημιουργείται η τεράστια ευκαιρία σε άλλους παίκτες για να γίνουν πρωταγωνιστές. Να κι άλλο μειονέκτημα που μετατρέπεται σε πλεονέκτημα για την Εθνική: ο Κώστας Κουφός δείχνει ανίκητος κοντά στο καλάθι και σίγουρα πιο αθλητικός από τον Σχορτσανίτη. Η Εθνική μαζί του έχει σημείο αναφοράς στο 5 και, κυρίως, με αυτό τον τρόπο αποφορτίζεται το βάρος του Μπουρούση, ο οποίος μπορεί πλέον πιο ελεύθερος να κινείται όπως ακριβώς του αρέσει, μέσα αλλά κι έξω από το καλάθι.

Στην περιφέρεια, ο Ζούρος θα επιλέξει ανάμεσα σε Σλούκα και Ξανθόπουλο, μιας κι ο Μάντζαρης δεν δείχνει έτοιμος για να βοηθήσει σε αυτό το επίπεδο. Η έγκαιρη επιστροφή του Νικ Καλάθη χάρισε το πρώτο χαμόγελο στον ομοσπονδιακό προπονητή, η παρουσία του Μάικ, Μπράμος το δεύτερο. Δίχως σημείο κομπλεξαρίσματος, ο 24χρονος φόργουορντ δίνει λύσεις στο φτερό, την ώρα που το μεγάλο στοίχημα ακούει στο όνομα Κώστας Βασιλειάδης: είναι τόση η ζημιά που προκάλεσαν οι συνεχείς κλήσεις και τα κοψίματα της τελευταίας στιγμής στην αυτοπεποίθησή του, που θα χρειαστεί κι άλλο χρόνο για να αποδώσει όπως μπορεί. Ο Ζούρος του δείχνει εμπιστοσύνη, όμως, καθώς γνωρίζει καλύτερα απ’ όλους τι χρειάζεται ο Σαλονικιός σουτέρ, το χρόνο. Γι’ αυτό και περιμένει το φρούτο απλά να γινωθεί.

Το τελευταίο συμπέρασμα από τα φιλικά αφορά στην ισορροπία που εμφανίζει το παιχνίδι μας, είτε αγωνίζονται βασικοί είτε παίκτες που έρχονται από τον πάγκο. Αν δεν ποστάρει ο Κουφός, θα είναι ο Βουγιούκας, αν δεν τρέξει η ομάδα με τον Καλάθη θα παίξει σετ παιχνίδι ο Ζήσης, αν δεν πάρει το σουτ ο Βασιλειάδης θα το πράξει ο Μπράμος.

Η Εθνική αυτή αρέσει και, ήδη, έχει καταφέρει να τραβήξει τα μάτια του κόσμου. Για να κλέψει καρδιές, όμως, θα χρειαστεί να δείξει το ίδιο και ακόμη καλύτερο πρόσωπο, κυρίως επιθετικά, στο Ευρωμπάσκετ. Απλά το Ακρόπολις που ξεκινά την Τρίτη, είναι η ευκαιρία για το χειροκρότημα σ’ αυτά τα παιδιά που παίζουν για όλους μας πάνω απ’ όλα. Κι αυτή η νοοτροπία στις μέρες μας, λέει πολλά.