Η απίστευτη τύχη των τριών ομάδων μας
Το άστρο του ελληνικού μπάσκετ δεν φαίνεται να δύει ποτέ. Υπάρχει μία γερή εύνοια της τύχης η οποία μας ακολουθεί εδώ και δύο χρόνια. Τόσο σε επίπεδο εθνικής ομάδας όσο και σε επίπεδο συλλόγων. Πάρτε για παράδειγμα την κλήρωση της ευρωλίγκας. Η κάθε ομάδα πήρε ότι ακριβώς ζητούσε ή ήθελε να…ζητήσει αλλά δεν ήξερε πώς να το πει.
Ο Παναθηναϊκός ήταν πραγματικά τρομερά τυχερός διότι έπεσε στον πιο βατό, για τις δυνατότητές του, όμιλο.
Η περυσινή έτοιμη ομάδα θα βαριόταν την ζωή της απέναντι στη Μακάμπι, τη Μάλαγα, την Τσιμπόνα, την Ολύμπια, την Παρτιζάν, τη Ρόμα και την Μπανταλόνα. Η φετινή έκδοση των πρωταθλητών, καθώς από ότι φαίνεται ο Ομπράντοβιτς κτίζει από την αρχή την ομάδα, θέλει χρόνο μέχρι να βρει τον εαυτό της. Μην ξεχάσει κανείς ότι η πραγματική δουλειά ξεκίνησε
από τις 12 Σεπτεμβρίου με την επιστροφή όλων. Υπάρχει μεγάλη διαδρομή κι ένας όμιλος με ορισμένες αδύναμες ομάδες(Τσιμπόνα, Ολύμπια, Παρτιζάν) ενώ οι ισχυρές άλλαξαν σημαντικά, αποτελεί δώρο για δουλειά σε υψηλό επίπεδο. Το περυσινό τρένο μάλλον το ξεχνάμε και αυτό δεν είναι κακό διότι όλα δείχνουν πως οι νταμπλούχοι υποχρεωτικά θα
είναι πανέτοιμοι στην δεύτερη φάση και τα πλέι οφ.
Ο Ολυμπιακός μοιάζει πολύ τυχερός διότι ναι μεν κοντράρεται με ορισμένα μεγάλα ονόματα αλλά αυτό θέλει ο Γκέρσον. Η ομάδα άργησε να ξεκινήσει όμως χρειάζεται τις γερές κόντρες για να αποκτήσει από νωρίς το «μέταλλο» της νίκης. Με δεδομένο ότι δεν υπάρχουν μεγάλα περιθώρια για πειράματα, αλλαγή πλεύσης και λοιπά, η συνάντηση με την Ταού, την Εφές Πίλσεν, την Κλιμάμιο Μπολόνια, την Πρόκομ, τη Δινάμο Μόσχας, τη Λεμάν και την Κολωνία, του δίνει δύο σταθερές: στην χειρότερη κατάστασή του θα παίξει για την τέταρτη ή πέμπτη θέση . Κοινώς βρίσκεται ήδη στην επόμενη φάση.
Οι κόντρες με την Ταού, την Διναμό, την Μπολόνια και την Εφές δώσουν σε παίκτες και κόσμο μία σαφή εικόνα για το εγγύς μέλλον. Οι ερυθρόλευκοι είναι υποχρεωμένοι να ρισκάρουν με σημαντικές νίκες τόσο για να πείσουν το κοινό τους όσο και για να αποκτήσουν γρήγορα αυτό το ειδικό βάρος που θέλουν και αξίζουν σύμφωνα με τις επενδύσεις τους.
Ο Άρης έχει την τύχη στο πλευρό του από την ανάποδη όμως. Στον όμιλο του Παναθηναϊκού ή του Ολυμπιακού θα ήξερε ότι παίζει με ίσες πιθανότητες για μία θέση από το τέσσερα έως το οκτώ. Αντιμετωπίζοντας την ΤΣΣΚΑ, την Μπαρτσελόνα , την Μπένετον, την Ούλκερ, τη Ζαλγκίρις, την Ορτέζ και τη Νάπολι γνωρίζει ότι ουσιαστικά παλεύει μόνο για την πέμπτη θέση ελπίζοντας ότι οι άλλοι μεσαίοι (Ζαλγκίρις, Νάπολι, Ορτέζ) δεν θα βρίσκονται στην καλύτερη κατάσταση.
Ο Άρης όμως είναι ένα τεράστιο μέγεθος και παίζοντας με τα μεγαθήρια θα καταλάβει κάτι σημαντικό για το μέλλον του: πόσο πίσω βρίσκεται σε μπάτζετ. Η παρούσα διοίκηση αξίζει κάθε βοήθεια για να στήσει τον Άρη που αξίζει στον κόσμο του. Απέναντι στην παλιά γνώριμη Μπαρτσελόνα, την ΤΣΣΚΑ, την Μπενετόν θα φανεί κάτι πολύ θετικό και κάτι αρνητικό. Από την μία ότι η φανέλα του Άρη είναι ακόμα βαριά στην Ευρώπη. Από την άλλη ότι οι καιροί άλλαξαν και χρειάζεται οικονομική συσπείρωση για έναν αυτοκράτορα Άρη.
Η ομάδα της Θεσσαλονίκης θα προκριθεί αλλά ένας τέτοιος κολοσσός δεν θα πρέπει να παλεύει για μία τιμητική πρόκριση. Η διοίκηση και οι φίλαθλοι το κατανοούν. Να το μάθουν και οι υπόλοιποι.
