Η επαρχία παίζει μπάσκετ και παίζει καλά

Το ελληνικό μπάσκετ εγκλωβίστηκε αρκετά χρόνια στη διαμάχη Αθήνας-Θεσσαλονίκης μη δίνοντας περιθώρια στην επαρχία να δώσει βροντερό παρών και να καταλάβει τη δική της θέση στο οικοδόμημα της Α1. Την τελευταία πενταετία τα πράγματα έχουν αρχίσει να αλλάζουν. Ομάδες από τα μεγάλα αστικά κέντρα της επαρχίας βρήκαν τον τρόπο να μπουν σφήνα στο κατεστημένο, δημιούργησαν ανταγωνιστικές ομάδες, βρήκαν ανταπόκριση στις τοπικές επικοινωνίες και απέκτησαν τη δική τους δυναμική.

Στη σεζόν που αρχίζει το Σάββατο, τέσσερις επαρχιακές θα πάρουν θέση στην αφετηρία και θα εκκινήσουν μαζί με τις υπόλοιπες. Η Πάτρα, η Λάρισα, το Ρέθυμνο και η Ρόδος βροντοφωνάζουν δυναμικά «παρών» και δηλώνουν ότι μπασκετική Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη. Η αποκέντρωση έχει μόλις αρχίσει και το Contra.gr εξετάζει λίγο πιο προσεκτικά τα δεδομένα του επαρχιακού μπάσκετ.

Λάρισα

Αρχίζουμε την περιήγησή μας από την πρωτεύουσα Θεσσαλίας η οποία έχει δύο ομάδες στην Α1. Αφού οι άνθρωποι της Λάρισας δεν βρήκαν τον τρόπο πέρυσι να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να συγκροτήσουν έναν και μόνο ισχυρό σύλλογο, Ολύμπια και ΑΕΛ πορεύονται σε δρόμους χωριστούς, αλλά δημιουργικούς. Ισως να είναι και καλύτερα έτσι καθώς η κάθε ομάδα περιφρουρεί την ιδιαιτερότητά της. Αλλωστε, η Λάρισα δεν στερείται κοινού για να στηρίξει δύο ομάδες.

Η Ολύμπια τείνει να καθιερωθεί ως μεσαία δύναμη στο χώρο του ελληνικού μπάσκετ. Με μία διοίκηση που έχει όραμα, με νέο και φιλόδοξο προπονητή (Γιώργο Μπαρτζώκα) και με εξελίξιμους παίκτες στο ρόστερ οι «πορτοκαλί» επιχειρούν να αρχίσουν τη χρονιά από εκεί που τη σταμάτησαν. Η θέση στην πρώτη εξάδα του πρωταθλήματος είναι ένας στόχος απόλυτα εφικτός γι’ αυτήν την ομάδα.

Η ΑΕΛ, ένα χρόνο μετά τη συγχώνευση Γυμναστικού και ΑΕΛ, θέλει να κάνει ένα βήμα παραπάνω. Η παρουσία του Κώστα Πιλαφίδη στον πάγκο αποτελεί το καλύτερο εχέγγυο για την ομάδα που φιλοδοξεί να σώσει νωρίς την κατηγορία και να κοιτάξει ακόμα ψηλότερα, απαλλαγμένη από το άγχος.

Πάτρα

Mιλάμε για μπασκετομάνα. Για την πόλη που χάρισε στο ελληνικό μπάσκετ τον δικό της «Νουρέγιεφ», τον Κώστα Πετρόπουλο. Ο υποβιβασμός του Απόλλωνα πέρυσι «πόνεσε» ένα μεγάλο κομμάτι αυτής της πόλης. Η Ολυμπιάδα όμως παρέμεινε και σηκώνει ψηλά τη σημαία του πατρινού μπάσκετ.

Μιλώντας ο γράφων με παίκτη της Ολυμπιάδας (το όνομά του δεν έχει καμία σημασία) άκουσε το εξής: « Μην το φοβάστε τον Μπογονικολό. Είναι χαρισματικός και έχει όραμα για το μπάσκετ». Η αλήθεια είναι ότι ο πρόεδρος της Ολυμπιάδας έχει χαρακτηριστεί αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Όμως ακόμα και οι εχθροί του αναγνωρίζουν ότι επί των ημερών του η ομάδα απέκτησε οντότητα και στίγμα. Με Πατρινό κόουτς στο τιμόνι (Γιάννης Χριστόπουλος) οι Πελλοπονήσιοι θα εκκινήσουν με αρχικό στόχο να παραμείνουν στα μεγάλα σαλόνια.

Ρόδος

Στο πανέμορφο αυτό νησί χτίζεται πετραδάκι-πετραδάκι μία ομάδα με δυναμική. Το πρώτο πέρασμα του Κολοσσού από τη μεγάλη κατηγορία αποδείχθηκε τραυματική εμπειρία. Ωστόσο, αυτού του είδους οι εμπειρίες αποδεικνύονται πολύ χρήσιμες. Ετσι και αλλιώς, ότι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό.

Οι Ρόδιοι δούλεψαν αποδοτικά στην Α2, είδαν τα λάθη τους και επέστρεψαν στην κατηγορία των μεγάλων. Εμπιστεύτηκαν την τεχνική ηγεσία τους στο πιο έμπειρο Ελληνα προπονητή ( Βαγγέλης Αλεξανδρής), κινήθηκαν καλά στην αγορά και αναμένουν τα αποτελέσματα της προσπάθειάς τους. Με τι θα είναι ευτυχισμένοι; Με το να βρίσκονται και του χρόνου στην κλήρωση της Α1. Βήμα-βήμα έρχεται η καταξίωση.

Ρέθυμνο

Χωράει μία μαντινάδα στη φετινή Α1; Γιατί όχι. Οι Ρεθυμνιώτες προετοιμάζονταν καιρό γι’ αυτή τη στιγμή και να που το όνειρό τους γίνεται πραγματικότητα, έστω και δια της πλαγίας οδού. Αν και αγωνιζόταν στην Α2, ο ΑΓΟΡ, κατά γενική ομολογία, λειτουργούσε με κριτήρια Α1. Στο μπάτζετ, στη σχέση με τον κόσμο, στους στόχους.

Η αδυναμία του Σπόρτιγκ να συμμετάσχει στο πρωτάθλημα άνοιξε το δρόμο στον Κώστα Κουφό και τους παίκτες του. Οι Κρητικοί επιδόθηκαν σε αγώνα δρόμου, έστησαν μέσα σε ένα μικρό χρονικό διάστημα ομάδα, πήραν ξένους και έκαναν το Ρέθυμνο να ονειρεύεται. Μετά την παρουσία στον περσινό τελικό του Κυπέλλου, ο ΑΓΟΡ ρίχνεται στη μάχη της Α1. Μην έχετε αμφιβολίες. Ηρθε για να μείνει στα μεγάλα σαλόνια. Και να βρείτε κάποια στιγμή χρόνο, κατεβείτε στο Ρέθυμνο. Μετά τα παιχνίδια κερνάνε και τσικουδιά.