Η λογική του ώριμου φρούτου που ακολουθεί ο Ολυμπιακός απέναντι στην Πρόκομ
Είναι πολύ καλύτερη ομάδα ο Ολυμπιακός και θα προκριθεί στο Final Four διότι το αξίζει. Ακόμα κι αν χρειαστεί πέμπτη αναμέτρηση. Πιθανώς δε, και το πιο λογικό είναι, να μην χρειαστεί άλλη κόντρα πέραν αυτής της Μ. Πέμπτης. Ο Τάσος Μαγουλάς απαντά στο πώς.
είχε απόλυτο δίκιο. Αν ο Ολυμπιακός στο πρώτο ημίχρονο έβγαζε λίγο παραπάνω ενέργεια, το παιχνίδι θα ήταν δικό του. Μόνο που δεν έβγαλε ενέργεια, δεν πήρε ριμπάουντ, δεν έπαιξε άμυνα, δεν γύρισε την μπάλα στην επίθεση. Πάλι δεν πήραν επιθέσεις οι ψηλοί, πάλι ο ρυθμός ελέγχθηκε από τα πλέι μέικερ του Πατσέσας.
Κάνοντας μία σύνοψη των τριών αγώνων, θα δούμε ότι ο Ολυμπιακός ουσιαστικά έχει κυριαρχήσει απόλυτα σε πέντε από τα δώδεκα 10λεπτα. Οι “ερυθρόλευκοι” επιβεβαίωσαν την κυριαρχία τους μόνο στην τρίτη περίοδο της πρώτης αναμέτρησης, στην πρώτη, την δεύτερη και την τέταρτη περίοδο του δευτέρου αγώνα και στην τρίτη περίοδο της κόντρας στην Πολωνία.
Το σημαντικότερο, οι κυπελλούχοι δεν κάνουν τίποτα ρηξικέλευθο από το πρώτο τζάμπολ από το να επιβεβαιώνουν την πληθώρα επιλογών τους. Σαν να ακολουθούν την λογική του ώριμου φρούτου: που θα πάει κάποια στιγμή δεν θα έχει άλλες λύσεις η Πρόκομ και θα λυγίσει.
Μετά από δύο αγώνες περιμέναμε ότι στο παρκέ της Γκντίνια θα βλέπαμε κάτι διαφορετικό. Ο γράφων, κάποιοι φίλοι που διαβάζουν το contra.gr καιρό το γνωρίζουν, αντιπαθεί την άμυνα. Η αντιπάθεια έρχεται στη λογική όταν η άμυνα, το ξύλο, προτάσσεται του μπάσκετ. Όταν οι ομάδες επιλέγουν την εύκολη λύση να πλακώσουν τον αντίπαλο αναλώνοντας όλη την ενέργειά τους ανασταλτικά, αντί να βάλουν κάτω τα μυαλά τους να στήσουν τρία, τέσσερα συστήματα επιθετικά για ελεύθερα σουτ.
Υπάρχουν όμως εκείνες οι στιγμές όπου μία ομάδα οφείλει να καλύψει την κακή βραδιά της επιθετικά, σταματώντας τον αντίπαλο. Να προσαρμοστεί στη βραδιά. Αυτό δεν το έκανε ο Ολυμπιακός την Μεγάλη Τρίτη και το πλήρωσε. Για την ακρίβεια δεν το έπραξε σε κανένα από τα τρία παιχνίδια. Ο Κλέιζα ήταν κακός, δεν του πήγαν τα σουτ, εκνευρίστηκε. Μπορεί να συμβεί. Πλην του γεγονότος ότι απαγορεύεται μία ομάδα με τόσες λύσεις να προβληματίζεται στο σκοράρισμα όταν το καλύτερό της όπλο δεν λειτουργεί, δεν έγινε κάποια αλλαγή στο αμυντικό πλάνο.
Ίσως να μην χρειαζόταν, αν οι παίκτες έβγαζαν περισσότερη ενέργεια, αλλά γι’ αυτό ο Παναγιώτης Γιαννάκης διαθέτει τόσες πολλές επιλογές ώστε να βρει την ορθότερη. Ο προπονητής είναι ένας από τους λόγους για τη σταθερότητα έως τώρα του συνόλου, για την πολύ επιτυχημένη παρουσία του.
Ας μην ξεχνάμε πως ήδη κατακτήθηκε ο πρώτος στόχος και οσονούπω έρχεται ένα ακόμα φάιναλ φορ. Κάτι όμως που είδαμε στον τελικό κόντρα στον Παναθηναϊκό, και δεν παρακολουθήσαμε τώρα, ήταν αυτή η προσαρμογή. Τότε πάλι σε κακό επιθετικά βράδυ, ο Ολυμπιακός νίκησε και με χαμηλό σκορ. Περισσότερο ανησυχητικό είναι για το εγγύς μέλλον, διότι θα έρθει ο ημιτελικός είτε κόντρα στην Παρτιζάν είτε κόντρα στην Μακάμπι κι εκεί σε 40 λεπτά, όποιος και αν είναι ο αντίπαλος, οι Πειραιώτες οφείλουν να είναι έτοιμοι για όλα.
Η Πρόκομ δεν είναι μεγάλη ομάδα. Είναι καλή ομάδα. Δουλεμένη να αξιοποιεί τα λίγα δυνατά της σημεία (ατομικό ταλέντο, αθλητικά προσόντα) και να κρύβει, σε σχέση με τον Ολυμπιακό, τις πολλές της αδυναμίες (απουσία ικανών ψηλών, πολλά λάθη, αδυναμία στο πέντε εναντίον πέντε).
Το λάθος ήταν ότι κόλλησε όλη η ομάδα μόλις ο Κλέιζα έχασε τα ελεύθερα σουτ. Κόλλησε διότι, το λέμε συνέχεια, παρά τις μαγικές ασίστ (η πάσα πίσω από την πλάτη πέφτοντας κάτω από την μπασκέτα για να καρφώσει ο Μπουρούσης αποτελεί μία από τις ομορφότερες φάσεις της χρονιάς) ο Τεόντοσιτς δεν μπορεί ακόμα να κρατήσει το ρυθμό, να οργανώσει την πεντάδα αξιοποιώντας πέραν της τελικής πάσας.
Ο Παπαλουκάς δεν είναι σε καλή κατάσταση και η κλειστή άμυνα τον δυσκολεύει, αφού δεν υπάρχει χώρος για ντράιβ, ο Πεν παίζει λίγο, ο Μπέβερλι καθόλου.
Ο Ολυμπιακός έκανε πολλά δώρα στην Πρόκομ, ας κάνει ένα και στον εαυτό του. Να ετοιμαστεί για κάθε πιθανό σενάριο: είτε να βρει περισσότερες λύσεις στην επίθεση, μέρες που είναι και θαύματα γίνονται όπως να ευστοχήσει σε σουτ ο Χαλπερίν, είτε να παίξει δυνατή άμυνα και να βγάλει από το παιχνίδι τις τρεις απειλές τον Γουντς, τον Λόγκαν και τον Γιούιν.
Μία πέμπτη αναμέτρηση δεν θα είναι καταστροφή, αλλά θα αποτελέσει κτύπημα στην αισιοδοξία και την εμπιστοσύνη του κόσμου. Ουσιαστικά θα αδικεί τους ίδιους τους παίκτες και τον προπονητή για την διαδρομή τους μέχρι τώρα.
