Η παρακάμερα του πέμπτου τελικού (videos)

Ο ήλιος λάμπει κάτω από τον ουρανό του Φαλήρου, το αυτοκίνητο μπαίνει στην παραλιακή λεωφόρο και κάπου εκεί αρχίζει ο πέμπτος τελικός της Α1. Ο χώρος στον οποίο στεγαζόταν ο ιππόδρομος…αστακός. Αστυνομικοί στη γέφυρα, αστυνομικά οχήματα στα δεξιά του δρόμου, δυνάμεις των ΜΑΤ, τι έγινε ρε παιδιά, διαδήλωση περιμένετε. Οχι, απλώς σε λίγα λεπτά θα περάσει από το σημείο η αποστολή του Παναθηναϊκού. Και στην αθλητική Ελλάδα του 2012 αυτό είναι κάτι σαν casus belli.

Mέσα στο γήπεδο η ώρα είναι 17:30 και τα κεντρικά φώτα δεν έχουν ανάψει καν. Μέσα στο ημίφως μία γνώριμη φιγούρα με άσπρο πουκάμισο και άσπρα μαλλιά κάνει την εμφάνισή της. Μπα; ο Σάββας Θεοδωρίδης βλέπει μπάσκετ; Μωρέ βλέπει και παραβλέπει. Και προσέρχεται στο γήπεδο 90 λεπτά πριν από το τζάμπολ. Από κοντά και ο Ηλίας Υφαντής. Το παλιό Καραϊσκάκη στο νέο ΣΕΦ.

Ενα πανό στα αριστερά του γηπέδου αποτυπώνει τα συναισθήματα πολλών οπαδών του Ολυμπιακού, “73-38 δεν ξεχνώ”. Το 1996 όμως δεν έχει σχέση με το 2012. Αλλες οι εποχές, άλλοι οι άνθρωποι, άλλες οι περιστάσεις. Οι παιδικές αρρώστιες που ταλαιπωρούν τους οργανισμούς όλων των μεγάλων ελληνικών ομάδων αρχίζουν και κάνουν την εμφάνισή τους. Οπαδοί μέσα στα δημοσιογραφικά θεωρεία… γονιμοποιούν λεκτικά τον ΠΑΟ και τη Λεωφόρο καμιά δεκαριά φορές. Και εσύ να προσπαθείς να κάνεις τη δουλειά σου.

Οι τελευταίοι επίσημοι κάνουν την εμφάνισή τους, ο Φασούλας χαιρετά χαμογελαστός τους αδελφούς Αγγελόπουλους και οι διαιτητές κάνουν την εμφάνισή τους μέσα σε αποδοκιμασίες. Ο Σχινάς στοχοποιείται και κάνει το λάθος να απαντήσει σε κάποιον θερμόαιμο. Ευτυχώς δεν υπάρχει συνέχεια. Καλού-κακού οι ρέφερι καλούν σε μίνι σύσκεψη τα προπονητικά τιμ και συστήνουν αυτοσυγκράτηση.

Το παιχνίδι αρχίζει, αλλά ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος δεν μπορεί να απολαύσει το ματς. Τον προβληματίζει ιδιαίτερα ο…θερμόαιμος της προηγούμενης παραγράφου που εξακολουθεί να βρίζει. Με συνοπτικές διαδικασίες και κατόπιν προεδρικής εντολής ο εν λόγω απομακρύνεται από το σημείο και η ηρεμία επανέρχεται στο μυαλό του Αγγελόπουλου.

Ο Ομπράντοβιτς στον πάγκο δεν μπορεί να πιστέψει ότι η ομάδα του κάνει πολλά και φθηνά λάθη και μετά από μία…κουταμάρα του Γιασικεβίτσιους δεν αντέχει και σταυροκοπιέται στον πάγκο. Ο Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος κάνει την εμφάνισή του στο ΣΕΦ, ο Ολυμπιακός νικά αλλά λόγω της αντεπίθεσης του Παναθηναϊκού αρχίζει να ζορίζεται. Οι πράσινοι στοχεύουν στον Λάζαρο Παπαδόπουλο για τις βολές. Ο Λάζος ευστοχεί στην πρώτη και η…επιτυχία του πανηγυρίζεται σαν γκολ από τον Παναγιώτη Αγγελόπουλο.

Το τρίποντο του Περπέρογλου κάνει το 80-76 και ακριβώς από πίσω μας τα…θεία περνούν δύσκολες στιγμές. Εν τέλει ο Ολυμπιακός φτάνει στη νίκη και στην κατάκτηση του πρωταθλήματος και εκεί η… λογική γνωρίζει διαδοχικές ήττες.

Ο κόσμος παρασύρεται από τον ενθουσιασμό του και πλημμυρίζει το παρκέ ενώ κάποιοι…βαρύμαγκες ξεσπούν την οργή τους (την ποιά;) στις δυνάμεις των ΜΑΤ οι οποίες πάντως αποχωρούν. Στήνεται η εξέδρα της απονομής αλλά παρά τις συνεχείς εκκλήσεις δια μικροφώνου να αδειάσει το παρκέ αυτό δεν γίνεται.

Δύο φανατικοί έχουν σκαρφαλώσει στην μπάσκετα για να εξασφαλίσουν καλύτερα πλάνα για την ερασιτεχνική κάμερά τους αλλά δεν αντιλαμβάνονται ότι βάζουν τους εαυτούς τους και τους άλλους σε μεγάλο κίνδυνο. Τους καλούν να κατέβουν….τίποτα. Τελικά τη λύση τη δίνει μία αυστηρή φωνή που παίρνει το μικρόφωνο και λέει: “13.000 κόσμος σας περιμένει να κατεβείτε για να γίνει απονομή. Τι θα γίνει;”

Η κούπα υψώνεται στον ουρανό του ΣΕΦ (μετά από αρκετή ώρα αναμονής είναι η αλήθεια) και το λάβαρο του τίτλου παίρνει τη θέση του δίπλα στα άλλα. Προνοητικοί οι άνθρωποι του Ολυμπιακού. Το γλέντι μεταφέρεται στα αποδυτήρια όπου οι παίκτες έφτασαν μετά από μεγάλο κόπο (δεν ήταν και εύκολο με το συγκεντρωμένο πλήθος).

Οι παίκτες του Ολυμπιακού βρίσκονται σε κατάσταση…ψυχολογικής μέθης. Κερνούν, έστω και…άγαρμπα, τους πάντες σαμπάνια την ώρα που ο Βασίλης Σπανούλης με τον Παναγιώτη Αγγελόπουλο κανονίζουν τις τελευταίες λεπτομέρειες για τα μπουζούκια. Κάποιος όμως λείπει από το κάδρο των πανηγυρισμών. Που είναι ο Ντόρσεϊ; Ο αθεόφοβος είχε καθίσει στη γωνιά του και είχε αφιερώσει όλο το είναι στο κινητό τηλέφωνο. Βόμβες έπεφταν γύρω του, χαμπάρι ο Τζόι.

Τα φώτα αρχίζουν και σβήνουν, η αποστολή του Παναθηναϊκού αποχωρεί υπό τη διακριτική παρουσία της αστυνομίας και οι παίκτες των πρωταθλητών κατευθύνονται σιγά-σιγά στ’ αυτοκίνητά τους. Ο Πρίντεζης δίνει έναν πραγματικό αγώνα για να φτάσει στο smart του. Σταματά άνα δύο μέτρα για φωτογραφίες, αυτόγραφα, αγκαλιές και φιλιά. Δεν αρνείται σε κανέναν. Μα σε ΚΑΝΕΝΑΝ! Ακόμα και την πόρτα του smart οπαδοί την κλείνουν.

Τελευταία εικόνα και πάλι ο Τζόι Ντόρσεϊ. Με το…καταπληκτικό κοστούμι του και τα ακουστικά που μοιάζουν μάλλον παράτερα σ’ ένα τόσο επίσημο στιλ. Ο Αμερικανός πάντως δεν μασάει. Αποφεύγει την πρόταση για μίνι συνέντευξη με ένα μεγάλο χαμόγελο και χάνεται στο σκοτάδι. Ραντεβού αργότερα στον Βέρτη.