Η Ρώμη δείχνει το δρόμο στον Ολυμπιακό (vid)

Δεν είναι τετριμμένο, αλλά δικαιώνεται η λογική ότι αγώνα με τον αγώνα αυτό το σύνολο θα είναι καλύτερο για τον απλούστατο λόγο tου ξεκαθαρίσματος στους ρόλους. Απ’ όλες τις πλευρές. Ο Ίβκοβιτς αποκρυσταλλώνει την άποψή του για το πού πηγαίνει κάθε κομμάτι και κυρίως για πόσο χρόνο θα βρίσκεται στη… θέση του. Οι παίκτες
αντιλαμβάνονται καλύτερα την αποστολή τους και βγάζουν περισσότερα πράγματα στο παρκέ.

Είναι σαφές πως όσο εύρυθμη κι αν είναι η λειτουργία της ομάδας, ο Σπανούλης με τον Τεόντοσιτς θέλουν ακόμα πιο πολύ χρόνο για να μάθουν να εναλλάσσονται στο “ένα” και το “δύο”. Ο “Ντούντα”, προπονητής υψηλής ευφυίας, επιλέγει σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα να ρίχνει δίπλα στον έναν ή στον άλλο τον… ακίνδυνο Γκόρντον ώστε να κάνουν το παιχνίδι τους.

Να… παίξουν τα παιδιά που ειλικρινά το χρειάζονται. Ο Αμερικανός θα παίξει άμυνα, θα βγάλει κάποιες επιθέσεις με πάσα γενικώς θα… περιφέρεται στο γήπεδο για τις λεπτομέρειες χωρίς να μπλέκεται στις ορέξεις του Λαρισαίου και του Σέρβου.

Η επιστροφή του Παπαλουκά θα βοηθήσει πολύ σε αυτό τον τομέα διότι ναι μεν οι πιο νέοι θα έχουν το ελεύθερο για μία αποκοτιά παραπάνω, από την άλλη με την τεράστια διαφορά ποιότητας σε σχέση με τον Γκόρντον, θα μειώνει τα κενά διαστήματα στο παιχνίδι.

Ένα ζητούμενο του Ολυμπιακού είναι ο ρυθμός τον οποίο έχει πια σε ένα 60% του αγώνα του και το ερώτημα είναι πόσο γρήγορα θα τον φτάσει στο 100%. Η απάντηση θα δοθεί μόνο μέσα από τις νίκες ή τις ήττες.

Στη ρακέτα δένουν τα δίδυμα Νεστέροβιτς-Νίλσεν (δύναμη, τελειώματα μέσα στη ρακέτα), Μπουρούσης-Μαυροκεφαλίδης (ριμπάουντ, ταχύτητα, σκοράρισμα από κάθε σημείο) αφήνοντας ένα ερωτηματικό: για πρώτη φορά είδαμε τους “ερυθρόλευκους” να χρησιμοποιούν σχήμα με πλέι μέικερ, δυάρι (Χαλπερίν) και τριάρι (Κέσελ). Έστω για λίγο, ήταν το μοναδικό διάστημα όπου βγήκε αυτό που λένε όσοι γνωρίζουν εκ του σύνεγγυς τη δουλειά στην προπόνηση: επιθέσεις στα 7-10 δευτερόλεπτα κι ελεύθερα σουτ ακόμα και στον αιφνιδιασμό. Από τη στιγμή όμως που ο Ισραηλινός βγαίνει εκτός πλάνων, μένει η άνοδος του Σέρβου ώστε να υπάρξει αυτή η απαιτούμενη ταχύτητα.

Θεωρητικά ο Χαλπερίν βοηθάει πολύ περισσότερο από τον Γκόρντον, αφού προσφέρει μεγαλύτερη διάσταση στο επιθετικό παιχνίδι (υπάρχει ένας σουτέρ τον οποίο η άμυνα θα ακολουθήσει για να δημιουργηθούν διάδρομοι), ο Ίβκοβιτς όμως πιστεύει ότι οι άμυνες του Αμερικανού και παράλληλα το γεγονός ότι δεν θα ζητήσει επιθέσεις για να είναι χρήσιμος, βοηθούν πιο πολύ. Σε βάθος χρόνου θα φανεί αν η ουσιαστική απουσία σούτιγκ γκαρντ θα διαδραματίσει ρόλο ή όχι.