Η τεχνική ανάλυση του Βαγγέλη Αλεξανδρή για το δεύτερο τελικό
O προπονητής του Αμαρουσίου, Βαγγέλης Αλεξανδρής, αρθρογραφεί στο Contra.gr για το δεύτερο τελικό της Α1 και τη νέανίκη του Παναθηναϊκού επί του Ολυμπιακού.
Τέτοια παιχνίδια κρίνονται, όσο κι αν ακούγεται κοινότοπο, στις λεπτομέρειες, ιδίως από τη στιγμή που οι δύο ομάδες έχουν αναμετρηθεί τόσες φορές μεταξύ τους και γνωρίζουν η μία την άλλη απ’ έξω κι ανακατωτά.
Ο Ολυμπιακός είναι αλήθεια ότιεντυπωσίασε στο πρώτο ημίχρονο με το μυαλωμένο παιχνίδι του. Εκμεταλλεύτηκε άριστα την αδύνατη πλευρά (weak side)και τις βοήθειες που έδινε ο Φώτσης στο πικ εν ρολ με αποτέλεσμα να μένει μόνος και να εκτελεί ο Μαυροκεφαλίδης. Είχαν εξαιρετική περιστροφή της μπάλας οι “ερυθρόλευκοι” και με λίγο προσοχή παραπάνω θα μπορούσαν να είχαν μεγαλύτερη διαφορά.
Όταν όμως ο Παναθηναϊκός ανέβασε την πίεσή του, οι παίκτες του Ολυμπιακού αποσυντονίστηκαν αναίτια και έχασαν εντελώςτην αυτοκυριαρχία τους. Ο Τεόντοσιτς ήταν ούτως ή άλλως κακός, ενώ ο Σπανούλης κουράστηκε. Μια ομάδα όπως ο Παναθηναϊκός, με συγκεκριμένες αρχές και φιλοσοφία στο παιχνίδι της, πού ξέρει τι θέλει και πώς να το παίρνει, δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη. Εκμεταλλεύτηκε όσα του έδωσε η αντίπαλη άμυνα, έβαλε τα περισσότερα από τα ελεύθερα σουτ και έφτιαξε διαφορά, την οποία διαχειρίστηκε σωστά.
Προσωπικά για μένα η διαιτησία δεν πρέπει να αποτελεί δικαιολογία ούτε μου αρέσει να κρίνω αποφάσεις. Όμως μοιάζει οξύμωρος ο τρόπος που σφύριζαν οι διαιτητές. Δεν κρίνω αν ήταν ή όχι φάουλ όσα δόθηκαν, άλλοι είναι υπεύθυνοι γι’ αυτά. Όμως σε ένα περιβάλλον ισονομίας, τα σφυρίγματα καλό θα είναι να είναιπιο κοντρολαρισμένα για να μην επηρεάζετε η απόδοση της μιας ή της άλλης ομάδας. Κυρίως αμυντικά.
Όπως και να ‘χει ο Παναθηναϊκός έχει σαφέστατο προβάδισμα, αφού η ιστορία μας έχει διδάξει πως από το 2-0 ανατροπές δεν γίνονται- μοναδική εξαίρεση το πρωτάθλημα της ΑΕΚ. Αναμένουμε με ενδιαφέρον ακόμη ένα μεγάλο τελικό την Τετάρτη.
Ο Ολυμπιακός είναι αλήθεια ότιεντυπωσίασε στο πρώτο ημίχρονο με το μυαλωμένο παιχνίδι του. Εκμεταλλεύτηκε άριστα την αδύνατη πλευρά (weak side)και τις βοήθειες που έδινε ο Φώτσης στο πικ εν ρολ με αποτέλεσμα να μένει μόνος και να εκτελεί ο Μαυροκεφαλίδης. Είχαν εξαιρετική περιστροφή της μπάλας οι “ερυθρόλευκοι” και με λίγο προσοχή παραπάνω θα μπορούσαν να είχαν μεγαλύτερη διαφορά.
Όταν όμως ο Παναθηναϊκός ανέβασε την πίεσή του, οι παίκτες του Ολυμπιακού αποσυντονίστηκαν αναίτια και έχασαν εντελώςτην αυτοκυριαρχία τους. Ο Τεόντοσιτς ήταν ούτως ή άλλως κακός, ενώ ο Σπανούλης κουράστηκε. Μια ομάδα όπως ο Παναθηναϊκός, με συγκεκριμένες αρχές και φιλοσοφία στο παιχνίδι της, πού ξέρει τι θέλει και πώς να το παίρνει, δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη. Εκμεταλλεύτηκε όσα του έδωσε η αντίπαλη άμυνα, έβαλε τα περισσότερα από τα ελεύθερα σουτ και έφτιαξε διαφορά, την οποία διαχειρίστηκε σωστά.
Προσωπικά για μένα η διαιτησία δεν πρέπει να αποτελεί δικαιολογία ούτε μου αρέσει να κρίνω αποφάσεις. Όμως μοιάζει οξύμωρος ο τρόπος που σφύριζαν οι διαιτητές. Δεν κρίνω αν ήταν ή όχι φάουλ όσα δόθηκαν, άλλοι είναι υπεύθυνοι γι’ αυτά. Όμως σε ένα περιβάλλον ισονομίας, τα σφυρίγματα καλό θα είναι να είναιπιο κοντρολαρισμένα για να μην επηρεάζετε η απόδοση της μιας ή της άλλης ομάδας. Κυρίως αμυντικά.
Όπως και να ‘χει ο Παναθηναϊκός έχει σαφέστατο προβάδισμα, αφού η ιστορία μας έχει διδάξει πως από το 2-0 ανατροπές δεν γίνονται- μοναδική εξαίρεση το πρωτάθλημα της ΑΕΚ. Αναμένουμε με ενδιαφέρον ακόμη ένα μεγάλο τελικό την Τετάρτη.
