Καρδιά πρωταθλητή ή πείνα διεκδικητή
Δεν ρισκάρεις, δεν νικάς
Απολογισμός σε αυτούς τους ημιτελικούς δεν γίνεται να υπάρξει. Ο Άρης, μάλλον ο κόσμος του, κατάλαβε καλύτερα από τον καθένα ότι αυτή η σειρά έπρεπε να έχει τελειώσει από νωρίς. Ο Ολυμπιακός, χωρίς να παίζει μπάσκετ από άλλο πλανήτη, μάλλον από κάποια φτωχογειτονιά, θα μπορούσε να καθαρίσει την σειρά από νωρίς. Το αθλητικό πάθος, η φανέλα και τα τρικ του Ματσόν έστειλαν την σειρά σε πέμπτο παιχνίδι. Η αδυναμία των παικτών του Γκέρσον και του ίδιου του προπονητή τους, να αποφασίσουν να δουλέψουν ως ένα μας έδωσε τρία συγκλονιστικά παιχνίδια, όλα στα Αλεξάνδρειο.
Ας με συγχωρήσουν οι φίλοι του Ολυμπιακού, όμως το χειροκρότημα αξίζει για τον Άρη που πάντως την πάτησε όχι στον πέμπτο αγώνα, αλλά το καλοκαίρι όταν δεν… ρίσκαρε με κάποιους παίκτες Έλληνες και ξένους.
Είδαμε ωραίο μπάσκετ και από τους δύο, καλές διαιτησίες
Οι “κόκκινοι” δεν έκαναν τίποτε παραπάνω από όσα υπαγόρευε το ρόστερ τους. Με αυτό προκρίθηκαν γιατί κατέστη αδύνατο να λειτουργήσουν μπασκετικά ως ομάδα. Υπάρχει όμως και κάποιος κερδισμένος. Ο Γκέρσον κέρδισε τρεις έως πέντε αγώνες, όσο κρατήσει ο τελικός, τουλάχιστον τον ήσσονα σεβασμό των παικτών του. Ήταν προφανές ότι όλοι οι ερυθρόλευκοι, ήξεραν πως σε κάθε… στραβή ο Ισραηλινός θα συγκέντρωνε τα πυρά. Παίρνει κι έναν πόντο η διοίκηση που άφησε να εννοηθεί ότι στηρίζει τον προπονητή της.
Η παράδοση ευνοεί τον Ολυμπιακό. Μόνο που δεν βάζει καλάθια
Βέβαια όλα αυτά δεν ισχύουν για τους τελικούς. Αποδείχθηκε και στο πρωτάθλημα ότι το κίνητρο του Μπουρούση, του Παπαμακάριου, του Χαρίση, του Ζίζιτς και πλέον του Ματσιγιάουσκας είναι μεγάλο για να κοντραριστούν με τον πρωταθλητή Ευρώπης. Αν πιστέψουμε στην παράδοση, το 1996 και το 2002, χρονιές όπου οι πράσινοι σάρωσαν στην Ευρώπη, γνώρισαν επώδυνες ήττες-αποκλεισμούς από τον αιώνιο αντίπαλο. Γι’ αυτό ακριβώς τον λόγο δεν παίζει μπάσκετ η παράδοση.
Αυτός ο Παναθηναϊκός δεν έχει να αντιμετωπίσει προκαταλήψεις αλλά την μοναδική ομάδα που τον νίκησε στο σπίτι του. Αυτός ο Παναθηναϊκός λειτουργεί με χειρουργική ακρίβεια κάτι που πετυχαίνει για πρώτη φορά στην ιστορία του και το ίδιο θα κάνει με τον Ολυμπιακό. Δεν χρειάζεται έξτρα κίνητρο. Του φτάνει η στόφα του πρωταθλητή.
Φαβορί; Μα οι πρωταθλητές Ευρώπης. Αουτσάιντερ; Το δυνατότερο της αγοράς, ο πεινασμένος ο Ολυμπιακός.
Θα δούμε την καλύτερη σειρά τελικών στα σύγχρονα πλέι οφ. Είτε 3-0, είτε 0-3, είτε οτιδήποτε άλλο, θα παραδοθούν μαθήματα μπάσκετ και καλό θα ήταν όλοι να τους γράψουμε σε βίντεο. Οι τέσσερις αγώνες, αν χρειαστούν, θα είναι το καλύτερο ορεκτικό για την νέα χρονιά. Θα είναι η καλύτερη πρόσκληση στους Έλληνες παίκτες να γυρίσουν και να ρισκάρουν, όπως νομίζουν, την συμμετοχή στο πολύ πιεστικό μας πρωτάθλημα.
Ο πέμπτος τελικός; Ευτυχώς ο γράφων θα βρίσκεται εκτός Ελλάδας. Ακόμα κι εκεί βεβαίως δεν θα πρέπει να αισθάνεται κάποιος ασφαλής. Αλλά μεταξύ μας, το μπάσκετ από τέτοιους αγώνες επιστρέφει.
Έχουμε να διαλέξουμε: Την καρδιά του πρωταθλητή ή την πείνα του διεκδικητή; Κι ένα πολύ καλό, δοκιμασμένο κράνος αν υπάρξει πέμπτος τελικός.
Για τους μικρούς τελικούς, αυτή θα είναι μία απόλαυση. Εκείνο όμως που οφείλει να κάνει ο Πανιώνιος, κυρίως, είναι αν θέλει πραγματικά να παίξει στην Ευρωλίγκα. Αν είναι έτοιμος να υπετριπλασιάσει το μπάτζετ του και να πείσει τον απαιτητικό του κόσμο. Ο Άρης ξέρει την δουλειά και ξέρει τι χρειάζεται. Οι ηρωισμοί και τα τρικ τέλος. Αυτός ο μπασκετικός κολοσσός αξίζει να κοιτάει στα ίσια τους άλλους δύο μεγάλους. Δεν γίνεται αλλιώς είναι αναπόφευκτο.
