Κοσμά: “Αξέχαστες στιγμές στον Παναθηναϊκό”
Η Αφροδίτη Κοσμά παραχώρησε συνέντευξη στα "Πράσινα Νέα" και μίλησε για τη χρονιά που πέρασε στον Παναθηναϊκό, ενώ σχολίασε με χιουμοριστική διάθεση τις συμπαίκτριές της...
Δίχως αμφιβολία ήταν από τις παίκτριες κλειδιά του φετινού Παναθηναϊκού.
Το περασμένο καλοκαίρι ήρθε στο Τριφύλλι και απέδειξε μέσα στον αγωνιστικό χώρο την δεδομένη αξία της. Με βασικό της χαρακτηριστικό το πάθος πρόσφερε πολλά σε άμυνα και επίθεση.
Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές δεν είχε ξεκαθαρίσει ακόμα το τι θα γίνει με την υπόθεσή της, πάντως επιθυμία όλων να συνεχίσει να φορά την πράσινη φανέλα.
Πολλά όμως γράψαμε εμείς… Ας δούμε όλα όσα είπε η Αφροδίτη Κοσμά στα “Πράσινα Νέα”:
Αφροδίτη ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ήσασταν μια καινούρια ομάδα που ξεκίνησε δυναμικά το πρωτάθλημα, όμως κάνατε γρήγορα μια “κοιλιά”.
“Η ομάδα φτιάχτηκε από το μηδέν. Το περασμένο καλοκαίρι φτιάχτηκε μια καινούρια ομάδα με δέκα νέες παίκτριες ανάμεσά τους υπήρχαν και έμπειρες παίκτριες και μικρές οι οποίες είναι ταλαντούχες.
Ξεκινήσαμε την προετοιμασία μας και λίγο πριν από τα παιχνίδια ήρθε και η ξένη η οποία μας βοήθησε πάρα πολύ. Η Ντέλβα ταίριαξε απόλυτα με την ομάδα. Όταν αρχίζεις την προετοιμασία και μπαίνεις στα επίσημα παιχνίδια κάποια στιγμή έχεις μια κορύφωση στην απόδοσή σου. Το μπάσκετ είναι ένα άθλημα στο οποίο δεν μπορείς να παίζεις συνέχεια στους ίδιους ρυθμούς.
Κάποια στιγμή λοιπόν θα ερχόταν αυτή η κοιλιά. Έτσι, όπως εξελίχτηκε η χρονιά θεωρώ ότι εμείς την κοιλιά μας την κάναμε στο καλύτερο σημείο. Διότι, δεν μας στοίχισε η ήττα από τον ΔΑΣΑΛ και στη συνέχεια είχαμε κάποια δύσκολα παιχνίδια.
Βλέποντας ότι η ομάδα έχει ξεκινήσει καλά βάλαμε ως στόχο την τετράδα. Σε εκείνο το σημείο πέσαμε στην πέμπτη θέση ωστόσο δεν απομακρυνθήκαμε από τον στόχο μας που ήταν η είσοδος στα πλέι οφ.
Από εκεί και πέρα δουλέψαμε πάρα πολύ και φτάσαμε να παίζουμε ωραίο μπάσκετ. Το ταμείο στο τέλος έγραψε δεύτερη θέση και τρίτη στο Κύπελλο που αν δεν παίζαμε με τον Αθηναϊκό πιστεύω ότι θα είχαμε παίξει στον τελικό.
Πιστεύω ότι το αξίζαμε, το χάρηκε και ο κόσμος και μας το έδειξε στην φιέστα”.
Στην αρχή δείχνατε να έχετε ένα άγχος όταν παίζατε στη Λεωφόρο. Πως το ξεπεράσατε αυτό;
“Ήταν πραγματικά ένα πρωτόγνωρο συναίσθημα για εμάς. Περιμέναμε να δούμε κόσμο, αλλά δεν ξέραμε τι θα περιμέναμε. Οι μάνατζερ της ομάδας μας έλεγαν ότι θα έχει κόσμο αλλά ήταν κάτι που δεν έχουμε ζήσει.
Αυτό που έχει ο Παναθηναϊκός στο γυναικείο μπάσκετ και γενικά σε όλα τα αθλήματα δεν το έχουν άλλες ομάδες. Εμείς περιμέναμε να το ζήσουμε αυτό. Στο πρώτο ματς ενθουσιαστήκαμε, αλλά μετά μας άγχωσε λίγο γιατί νιώθαμε πίεση.
Μετά όμως καταφέραμε και το γυρίσαμε μπούμερανγκ. Μιλήσαμε αρκετά μεταξύ μας στα αποδυτήρια και καταφέραμε αυτή τη δύναμη που μας έδινε ο κόσμος να την αποβάλουμε από πάνω μας και να την μεταφέρουμε στις αντιπάλους μας.
Κάπως έτσι τα καταφέραμε και η Λεωφόρος έγινε το κάστρο μας”.
Στο δεύτερο γύρο κάνατε πορεία πρωταθλητισμού. Ποιοι πιστεύεις ότι ήταν οι λόγοι;
“Ήμασταν πραγματικά ΟΜΑΔΑ. Το προπονητικό τιμ δούλευε πάρα πολύ. Εμείς ήμασταν συγκεντρωμένες και βγάλαμε μια νοοτροπία πρωταθλητισμού.
Στο γυναικείο μπάσκετ λείπουν οι συνθήκες για πρωταθλητισμό. Το κλίμα στην ομάδα ήταν εξαιρετικό και όταν παίζαμε βάζαμε το εγώ μας κάτω από την ομάδα. Όταν η μία θυσιάζεται για την άλλη τότε μπορείς να πετύχεις ως ομάδα σπουδαία πράγματα”.
Βλέποντας κανείς το ρόστερ μπορούσε κανείς να διαπιστώσει ορισμένες αδυναμίες. Αυτές όμως δεν τις δείξατε στον αγωνιστικό χώρο.
“Η προπόνηση έπαιξε καθοριστικό ρόλο σε αυτό. Σε κάθε προπόνηση ήμασταν δώδεκα παίκτριες και καμιά φορά δεκατρεις με μια μικρή.
Φαινόταν απέξω ότι είχαμε αδυναμίες, αλλά αυτό δεν έβγαινε μέσα στο γήπεδο. Η ενέργεια και το πάθος που βγάζαμε κάλυπταν όλα τα μειονεκτήματά μας, ενώ ταυτόχρονα μας βοηθούσαν να βγάλουμε τα πλεονεκτήματα που είχαμε ως ομάδα”.
Κατά τη διάρκεια της χρονιάς σε πολλούς αγώνες βγάζατε άσους από το μανίκι και παίκτριες που στον προηγούμενο αγώνα είχαν λίγους πόντους στον επόμενο μπορεί να ήταν στην κορυφή των σκόρερ.
“Όλες οι παίκτριες χρειάζονται σε μια ομάδα. Πριν είπα ότι η μία κάλυπτε την άλλη αυτό εννοούσα. Σίγουρα το μεγάλο μας όπλο επιθετικά ήταν η Ντέλβα, όμως έκανε και άλλες δουλειές μέσα στο γήπεδο. Δεν σκόραρε μόνο, αλλά προσπαθούσε να βρει και τις ξεμαρκάριστες συμπαίκτριές της.
Όταν βάζεις το εγώ σου κάτω από την ομάδα δεν αγχώνεσαι στην επίθεση. Όταν κάποια στιγμή μέσα σε έναν αγώνα σου έρθει η μπάλα θα την βάλεις. Στο μπάσκετ όταν κυνηγάς να σκοράρεις δεν σου βγαίνει. Για αυτό όποια ήταν σε καλύτερη ημέρα έπαιρνε περισσότερες προσπάθειες.
Υπήρχαν 2-3 παίκτριες οι οποίες βάζαμε τον μέσο όρο, αλλά όταν κάποια στιγμή χρειαζόμασταν κάτι έξτρα το παίρναμε από άλλες παίκτριες. Αυτά για την επίθεση. Στην άμυνα κάναμε εξαιρετική δουλειά και αυτό μας έδινε μεγάλη ενέργεια στην επίθεση”.
