Κωστάκη στο contra.gr: “Αισθάνομαι 22 χρονών και περιμένω την επόμενη πρόκληση” (vid)
Eχοντας παίξει μπάσκετ στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα (ΗΠΑ, Ρωσία, Σλοβακία, Ιταλία, Γαλλία) η Αναστασία Κωστάκη μπορεί να αισθάνεται πλέον μπασκετικά σοφή. Μετά από περίεργη σεζόν που την έφερε αρχικά στο Κόζιτσε και στη συνέχεια στη Βενέτσια, η 32χρονη Ελληνίδα πλέι μέικερ μιλάει στο Contra.gr για το μέλλον, την εμπειρία στις ΗΠΑ, την Εθνική ομάδα και το χαμηλό επίπεδο του ελληνικού πρωταθλήματος.
Στην Κόζιτσε φέτος ξεκίνησες καλά αλλά τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως θα ήθελες….
“Είχα κάνει μία περίεργη συμφωνία με την ομάδα. Επαιζα μόνο στην Ευρωλίγκα και υπήρχε μία οψιόν για διακοπή συμβολαίου. Τον Δεκέμβριο την ενεργοποιήσαμε, ήταν κοινή επιθυμία των δύο πλευρών. Περισσότερο με ήθελε ο πρόεδρος, παρά ο προπονητής όπως αποδείχθηκε. Είχε πολλά προβλήματα η ομάδα, αλλάζαμε συνέχεια παίκτριες, δεν είναι δυνατόν να παίξεις μπάσκετ κάτω από αυτές τις συνθήκες. Ο προπονητής δεν είχε καταλάβει και πολλά από το παιχνίδι μου”.
Ακολούθως, τους τελευταίους τρεις μήνες, ήρθε η Βενέτσια στην Ιταλία…
“Πήγαμε πολύ καλά με την ομάδα και αν δεν τραυματιζόταν η Αμερικανίδα μας θεωρώ ότι θα μπορούσαμε να πάρουμε και το πρωτάθλημα. Το Κύπελλο επίσης το χάσαμε στον πόντο. Μας έλειψε ένας τίτλος και αυτό είναι που θέλω τη νέα σεζόν”.
Είσαι ελεύθερη να επιλέξεις τον επόμενο σταθμό της καριέρας σου. Τι προτιμάς; Εξωτερικό ή Ελλάδα;
“Προς το παρόν δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο, αλλά θα προτιμούσα να συνεχίσω στην Ιταλία. Είναι πολύ καλό το επίπεδο του πρωταθλήματος ενώ και η ζωή δεν συγκρίνεται με αυτή που είχα στη Σλοβακία. Θέλω να αγωνιστώ στο εξωτερικό αλλά σε χώρα κοντά στην Ελλάδα που θα έχει και ήλιο (γέλια). Είμαι πάντως μια χαρά, νιώθω 22 χρονών, γυμνάζομαι καθημερινά και περιμένω την επόμενη πρόκληση”.
Αρα, τον επαναπατρισμό δεν τον σκέφτεσαι….
“Μα το έκανα πρόσφατα, πριν δυο χρόνια για τον Παναθηναϊκό. Και όπως αποδείχθηκε, δεν ήμουν έτοιμη για κάτι τέτοιο. Απογοητεύτηκα γιατί δεν υπήρχε επαγγελματισμός. Είχα μεγάλη διάθεση όταν επέστρεψα αλλά οι προσδοκίες μου διαψεύστηκαν. Εγώ βέβαια τα χρήματά μου τα πήρα αλλά ένιωσα ότι δεν πήγα μπροστά. Εφυγαν και οι ξένες στους δύο πρώτους μήνες”.
Tην κατάκτηση του EuroCup από τον Αθηναϊκό την περίμενες;
“Το είχα πει από την αρχή της χρονιάς ότι ο Αθηναϊκός θα πάρει το Κύπελλο. Δεν υπήρχε ομάδα για να τον ανταγωνιστεί. Αξίζουν ένα μεγάλο μπράβο τα κορίτσια και ο προπονητής. Είχε πραγματικά αξιόλογες παίκτριες ο Αθηναϊκός”.
To επίπεδο του ελληνικού πρωταθλήματος πάντως παραμένει χαμηλό…
“Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα στην Ελλάδα. Κανείς δεν ασχολείται ακόμα και αν έρχονται επιτυχίες. Στο ελληνικό πρωτάθλημα δεν υπάρχουν πλέι οφ. Αν είναι δυνατόν…Μπασκετικό πρωτάθλημα χωρίς πλέι οφ. Στον Παναθηναϊκό χάσαμε τα δύο πρώτα παιχνίδια της σεζόν και μείναμε χωρίς στόχο από τον Οκτώβριο. Μόνο το Κύπελλο μας είχε απομείνει. Και η ώρα διεξαγωγής των αγώνων, 12 το πρωί Κυριακής, είναι απαράδεκτη”.
Δεν συμμετέχεις στην Εθνική αλλά η αλήθεια είναι ότι υπάρχει η πρόκληση του Παγκοσμίου πρωταθλήματος μπροστά μας. Θα το ξανασκεφτόσουν;
“Πήρα πέρυσι την απόφαση να μην παίξω ξανά στην Εθνική και δεν έχει νόημα να την αλλάξω τώρα. Οι παίκτριες που έφεραν την ομάδα μέχρι εδώ αξίζουν να συνεχίσουν. Εγώ ότι είχα να δώσω στην Εθνικές ομάδες, το έδωσαν, άλλωστε αγωνίστηκα σ’ αυτές από 14 χρονών. Από εκεί και πέρα το παγκόσμιο πρωτάθλημα φυσικά και είναι πρόκληση για την Εθνική. Δεν έχουμε συμμετάσχει ξανά σ’ αυτό του τουρνουά”.
Η εμπειρία του WNBA τι σου άφησε τελικά;
“Μπορεί να ακούγεται περίεργο αλλά εγώ ήμουν σίγουρη από μικρή ότι μια μέρα θα παίξω στην Αμερική. Είναι άλλο το επίπεδο, το επαγγελματικό, το οργανωτικό, όλα. Το WNBA δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από το ΝΒΑ. Το μπάσκετ εκεί είναι τελείως διαφορετικό, στηρίζεται στα φυσικά προσόντα και όχι τόσο στο μυαλό. Πρέπει να είσαι απολύτως έτοιμη σωματικά για να παίξει εκεί. Εγώ, θυμάμαι, ότι είχα κάνει 2 μήνες προετοιμασία για να πάω έτοιμη στο Χιούστον. Εφυγα από εκεί γιατί το ήθελα. Είχα και άλλο χρόνο συμβόλαιο αλλά δεν ήθελα να παραμείνω. Αν μου δινόταν η ευκαιρία θα το ξανάκανα χωρίς αυτό να σημαίνει ότι με τρελαίνει η ιδέα”.