Μάρκοβιτς: “Προσοχή στο Μαρούσι”
Για την επικινδυνότητα του Αμαρουσίου ενόψει του 5ου ματς μίλησε ο Νέναντ Μάρκοβιτς, ενώ ο Σούλης Μαρκόπουλος αναγνώρισε την ανωτερότητα του αντιπάλου.
Νέναντ Μάρκοβιτς: « Τελευταία φορά που ήρθα εδώ το σκορ ήταν 2-0 υπέρ του Αμαρουσίου. Πριν ξεκινήσει η σειρά όλοι πίστευαν ότι θεωρητικά το φαβορί ήμασταν εμείς και αυτό μας γέμισε άγχος. Αυτός ήταν ο μεγαλύτερός μας εχθρός. Μετά το 2-0 στην πρώτη προπόνηση που κάναμε στο Ελληνικό είδα στα μάτια των παικτών μου ότι ήταν αποφασισμένοι να ανατρέψουν την κατάσταση και ότι η σειρά δεν είχε τελειώσει. Σήμερα που η πίεση ήταν στον αντίπαλό μας, την ίδια στιγμή που εμείς ήμασταν πιο συγκεντρωμένοι από οποιοδήποτε άλλο παιχνίδι. Το Μαρούσι είναι πολύ επικίνδυνη ομάδα. Διαθέτει έμπειρους παίκτες, που δεν σε αφήνουν να ηρεμίσεις δευτερόλεπτο».
Σούλης Μαρκόπουλος: « Ο Πανιώνιος ήταν καλύτερος καθόλη την διάρκεια, είχε ρυθμό και έφτασε δίκαια στη νίκη. Ήταν πολύ εύστοχος από την γραμμή του τριπόντου. Για την ακρίβεια, ήταν μια τελείως διαφορετική ομάδα σε σύγκριση με τα προηγούμενα μας. Η διαφορετικότητα του αντιπάλου μας, μας προβλημάτισε. Επιπλέον, υπήρχε άγχος γιατί φτάσαμε σε μια μεγάλη επιτυχία και θέλαμε να την ολοκληρώσουμε μέσα στην έδρα μας. Δεν τα καταφέραμε, όμως. Τώρα θα πάμε στο Ελληνικό να διεκδικήσουμε ότι έχουμε πετύχει ως τώρα».
Ιβάν Ζορόσκι: « Μείναμε ζωντανοί, επειδή δείξαμε χαρακτήρα. Στα πρώτα παιχνίδια ήμασταν πολύ στρεσαρισμένοι και αυτό ήταν το μεγάλο μας πρόβλημα. Σήμερα παίξαμε χωρίς άγχος. Το Μαρούσι είναι μεγάλη ομάδα και ιδιαίτερα επικίνδυνη. Αν παίξουμε, όμως, με καρδιά και χαρακτήρα θα τα καταφέρουμε».
Νίκος Μπουντούρης: «Έγινε το 2-2. Τα πράγματα ήρθαν ανάποδα… Σπάσαμε την έδρα του Πανιωνίου, κάτι που ήταν εξαιρετικά δύσκολο και τώρα έσπασε την δική μας ο αντίπαλός μας. Σήμερα ήμασταν πολύ κακοί στην άμυνα και αυτό φάνηκε και απότο τελικό σκορ. Εμείς παίξαμε μόνο με σώμα, χωρίς μυαλό. Το σώμα είναι το 20% και το μυαλό το 80%. Συνεπώς το πρόβλημα ήταν ότι μας έλειπε το 80%. Δεν θέλω να χρησιμοποιώ την λέξη κούραση, γιατί όταν κάνεις πρωταθλητισμό δεν υπάρχει. Ο αθλητισμός είναι μια ευθεία γραμμή. Δεν είναι ούτε λύπη, ούτε χαρά. Θα δούμε τι θα γίνει στο πέπτο ματς».
