Μήπως ο Σπανούλης είναι πλέι μέικερ;

Ο τελευταίος μεγάλος κοντός του παγκοσμίου μπάσκετ, ο
Allen Iverson, σε ένα διαφημιστικό σποτ του ΝΒΑ προσπάθησε να…συγχύσει λίγο παραπάνω τα πράγματα αναφορικά με τον πλέι μέικερ και τον σούτιγκ γκαρντ:
«point or shooting?», ήταν το ερώτημα και κατέληγε ότι δεν έχει σημασία αρκεί να νικάς.



Μόνο που αυτός ήταν, και μακάρι να είναι ακόμα να τον χαρούμε στην Ευρώπη, ο Iverson, ένα θαύμα της φύσης και της καρδιάς, δυστυχώς όμως όχι του μυαλού εκτός παρκέ. Η εξαίρεση που απλά επιβεβαιώνει τον κανόνα ότι στο μπάσκετ, ιδιαίτερα στην περιφέρεια είναι πολύ διαφορετική η δουλειά του πλέι μέικερ με αυτή του σούτιγκ γκαρντ.
Πολύ εύκολα ένα πλέι μέικερ που σκοράρει τον βαπτίζουμε δυάρι, ενώ τον σούτιγκ γκαρντ που πασάρει, πλέι μέικερ.



Ο Βασίλης Σπανούλης τα τελευταία τρία χρόνια παρουσιάζεται ως δυάρι, ακριβώς επειδή σκοράρει. Από την άλλη πλευρά μάθαμε να μιλάμε για πλέι μέικερ (Παπαλουκάς, Διαμαντίδης) μετρώντας τις ασίστ. Για να μην πάμε στα δικά μας παιδιά, ο Πάμπλο Πριτζιόνι αναγνωρίζεται από όλους μεγάλος πόιντ γκαρντ αλλά δεν μοιράζει 10 ασίστ στον αγώνα. Ο πραγματικός πλέι μέικερ φροντίζει πρωτίστως την εύρυθμη λειτουργία της επίθεσης ακόμα και αν δεν δώσει ούτε μία τελική πάσα αφού θα έχει καθοδηγήσει τους υπολοίπους σωστά.

Ο Σπανούλης λειτουργούσε στο, γεμάτο ακρίβεια, επιθετικό παιχνίδι του Παναθηναϊκού αξιοποιώντας την ευχέρειά του στο ένας εναντίον ενός, έπαιρνε τις κρίσιμες επιθέσεις ενώ δούλευε πολύ στο πικ εν ρολ. Μοιραία η λογική του οργανωτή πέρασε σε δεύτερη μοίρα. Επειδή όμως σκόραρε δεν σήμαινε ότι είναι δυάρι. Δεν είναι ο παίκτης που θα κινηθεί χωρίς την μπάλα, θα βγει από τα σκριν για να σουτάρει, θα ποστάρει κάποιον ισοϋψή αντίπαλο. Κυρίως δε, δεν έχει την λογική να φύγει…οφσάιντ στον αιφνιδιασμό.

Ο Σπανούλης στην Λάρισα, όσοι τον είχαμε δει, είχε την λογική του δυαριού αφού ήταν τεράστια η διαφορά με τους αντιπάλους του σε αθλητικά προσόντα και ταλέντο. Στην Α1 όμως μαθαίνοντας δίπλα στον Γιαννάκη, τον μεγαλύτερο πλέι μέικερ του ελληνικού μπάσκετ, και παίζοντας στον Παναθηναϊκό κατανόησε την πραγματική του θέση.


Αυτή που παίζει στον Ολυμπιακό. Οι ασίστ μιλούν για την πολύ καλή του οργάνωση(6,3) και τα λάθη για τα…κατάλοιπα μίας άλλης εποχής (3,5). Ο Τζεφ Βαν Γκάντι είχε ονομάσει τον Έλληνα πλέι μέικερ μηχανή λαθών και βεβαίως στην Ελλάδα τον… καθαρίσαμε. Ο καραφλός, κομπλεξικός, που μιλάει για το… παιδί μας. Όμως ο Βαν Γκάντι μιλούσε για έναν πλέι μέικερ που έπρεπε να μάθει πάλι να είναι πλέι μέικερ.


Αυτό ακριβώς κάνει τώρα ο Ίβκοβιτς. Ανασύρει από τον Σπανούλη τις αρετές του οργανωτή και προσπαθεί να περιορίσει τις βιασύνες του εκτελεστή. Γνωρίζει ότι από τους τρεις πλέι μέικερ που διαθέτει, και τον ένα…Γκόρντον, ο μοναδικός που ποτέ δεν μπορεί να παίξει ως δυάρι είναι ο Σπανούλης, είναι δε αυτός που συνδυάζει όλα τα στοιχεία για τον ηγέτη αυτής της ομάδας.

Είναι ωραίο που σιγά σιγά λύνονται οι όποιες μπασκετικές παρεξηγήσεις και γυρνάμε σε φυσιολογικούς ρυθμούς. Για όσους δε θέλουν να μιλήσουμε με αριθμούς, ο Παπαλουκάς στην καλύτερή του σεζόν με την ΤΣΣΚΑ, το 2006-2007 είχε 5,6 ασίστ ανά αγώνα και 2.6 λάθη. Την ίδια χρονιά ο Διαμαντίδης παίζει για πρώτη φορά ως μοναδικός οργανωτής στον Παναθηναϊκό(χωρίς Λάκοβιτς, Σπανούλη ή Γιασικεβίτσιους) κι έχει 3,9 ασίστ και 2,3 λάθη. Βεβαίως είχε την παράμετρο του Σισκάουσκας με αποτέλεσμα ουσιαστικά φέτος να έχει αποκλειστικά το βάρος της οργάνωσης με σπουδαίους αριθμούς (6,3 ασίστ, 2,1 λάθη).

Σημειώστε στα υπέρ του Σπανούλη ότι δεν έχει στο πλευρό του μεγάλους σούτιγκ γκαρντ που με την κίνησή τους διευκολύνουν τα πράγματα(Λάνγκντον, Νίκολας) άρα και …άκοπες ασίστ οπότε οι πάσες του πάνε σε ψηλούς ή στον Τεόντοσιτς.

Όλα αυτά δεν είναι τίποτε παραπάνω από θεωρίες, μην βρίζετε όσοι κάνατε τον κόπο να διαβάσετε όλο το κείμενο, διότι στο τέλος της ημέρας μετράει αυτό που είπε ο Iverson: «δεν με απασχολεί αν είμαι «1» ή «2», με νοιάζει μόνο η νίκη». Σίγουρα ο Σπανούλης είναι πλέι μέικερ αλλά το ζητούμενο για τον Ολυμπιακό είναι φέρει στην ομάδα του νίκες και τίτλους.


ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Θα ήταν μία καλή ημέρα για …αποθέωση του Νεστέροβιτς αλλά μάλλον στο Contra.gr το προλάβαμε. Το γράφαμε όταν ήρθε πως παίκτης που μέχρι και πέρυσι κερδίζει θέση βασικού στο ΝΒΑ, διαθέτει τεράστια ποιότητα, ασχέτως ηλικίας, ασχέτως αν πηγαίνει προς το λυκόφως μίας σημαντικής καριέρας. Θα το δούμε πόσο καθοριστικός είναι για τον Ολυμπιακό σε δυσκολότερα παιχνίδια από αυτό της Τετάρτης. Κρατήστε μόνο την φάση του δευτέρου ημιχρόνου που κάνει δυνατό φάουλ(πάνω στην φάση όχι βρώμικο) στον αντίπαλο ψηλό και τον στέλνει στο παρκέ για κανένα πεντάλεπτο. Μικροπράγματα, που καμιά φορά δίνουν πρωταθλήματα και δεν τα διέθετε ο Ολυμπιακός.