Ο Γουέιντ Μπόλντγουιν έφυγε απ' τον Ολυμπιακό και άλλαξε (σ)την Μπάγερν

Η Μπάγερν έβαλε πλώρη για την τετράδα της Ευρωλίγκας, δεν το πιστεύει ούτε η ίδια και δυο μεγάλα κερδισμένα στοιχήματα από τον Αντρέα Τρινκιέρι, διαπρέπουν. Ο Τζανέλ Ρέινολντς και -κυρίως- ο πρώην "ερυθρόλευκος" Γουέιντ Μπόλντγουιν είναι τα μυστικά της επιτυχίας.

Ο Γουέιντ Μπόλντγουιν, ηγέτης της φετινής Μπάγερν
Ο Γουέιντ Μπόλντγουιν, ηγέτης της φετινής Μπάγερν EUROKINISSI SPORTS

Ο Παναθηναϊκός ΟΠΑΠ δεν απέφυγε την ήττα στο Μόναχο, καθώς η αγριεμένη Μπάγερν συνέχισε την πορεία της προς την τετράδα (!) της Ευρωλίγκας, με τους παίκτες του Αντρέα Τρινκιέρι να κλέβουν 13 φορές την μπάλα, προκαλώντας ημικρανίες σε όλους τους περιφερειακούς ή όσους "πράσινους" προσπάθησαν να κάνουν τον πλέι-μέικερ. Η γερμανική ομάδα έφτασε τις 18 νίκες, όσες και η ΤΣΣΚΑ. Μόνο η Μπαρτσελόνα έχει περισσότερες (19) και είναι στην κορυφή.

Ε, δεν το βλέπεις και συχνά κάτι τέτοιο. Ούτε το ίδιο το γερμανικό κλαμπ δεν το πιστεύει, αν λάβουμε σοβαρά υπόψη το τουίτερ του:

Η δυναμική της Μπάγερν εκτοξεύτηκε στα ύψη, χάρη στο μεθοδικό χτίσιμο που έγινε από το μάνατζμεντ αλλά και τις σωστές επιλογές του κόουτς Τρινκιέρι, συν τις συγκυρίες, απαραίτητες να σου βγουν σε μια περίεργη Ευρωλίγκα όπως η φετινή, όπου ουσιαστικά δεν υπάρχουν έδρες και υπάρχει κορονοϊός. Αν δεν κάνουμε λάθος, η Μπάγερν και η Μπασκόνια είναι οι μοναδικές ομάδες από τις 18 που δεν έχουν χτυπηθεί από κρούσμα Covid-19! Πολύ σημαντικό, αν σκεφτεί κανείς ότι ένας θετικός στον κορονοϊό παίκτης μπαίνει σε καραντίνα 15 ημερών, συνήθως κολλάει συμπαίκτες του και ουσιαστικά η ομάδα αποδεκατίζεται.

Ο Τρινκιέρι ανακάτεψε την κατσαρόλα του αρκετές φορές μέσα στη σεζόν, όχι για να φτιάξει τις ωραίες σάλτσες για τις αγαπημένες σπαγγέτι του, αλλά για να βρει χημεία, σε μια ομάδα η οποία εντυπωσιάζει από την αρχή. Από τα 28 παιχνίδια που έχει δώσει, τα 19 ήταν ντέρμπι (κρίθηκαν σε διαφορές κάτω των 10 πόντων). Και τα 12 τα πήρε η Μπάγερν, ένα συγκρότημα που δεν το βάζει ποτέ κάτω, εκφράζοντας την αυθεντική γερμανική αντιμετώπιση των σπορ, έστω κι αν οι Γερμανοί του ρόστερ παίζουν ελάχιστα, με εξαίρεση τον Πολ Ζίπσερ.

Δυο μεγάλα κερδισμένα στοιχήματα είναι εκείνα που θα μπορούσε κανείς να τα χαρακτηρίσει ως μυστικά αυτής της σπουδαίας πορείας, που φέρνει την Μπάγερν σίγουρα στα πλέι-οφ, ενδεχομένως με αβαντάζ έδρας και με σοβαρές πιθανότητες να τη δούμε ακόμη και στο Final Four, που θα διεξαχθεί, ως γνωστόν, επί γερμανικού εδάφους (Κολωνία)! Δυο παίκτες που τους προσπέρασαν οι περισσότεροι από τους μεγάλους της διοργάνωσης, πήραν από τον Τρινκιέρι το χρίσμα του βασικού στο "1" και στο "5" και τον δικαίωσαν στο 100%. Ο ένας είναι ο Γουέιντ Μπόλντγουιν, που μάλιστα τον είχαμε στα... πόδια μας και ο άλλος ο Τζανέλ Ρέινολντς, που πέρσι έπαιξε στο 2ο μισό της σεζόν στη Μακάμπι του Γιάννη Σφαιρόπουλου. Δείτε πρώτα την εντυπωσιακή αλλαγή τους, που αποτυπώνεται εντυπωσιακά και στους αριθμούς τους:

ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΤΗΣ ΜΠΑΓΕΡΝ







Γουέιντ Μπόλντγουιν ΑΓ ΧΡ Π Ρ ΑΣ ΚΛ Κ Λ
Ολυμπιακός 2019-2020 24 16:47 5.5 1.8 1.8 0.5 - 1.5
Μπάγερν 2020-2021 28 27:24 15.4 2.6 4 1.3 0.2 2.8
Τζανέλ Ρέινολντς ΑΓ ΧΡ Π Ρ ΑΣ ΚΛ Κ Λ
Μακάμπι 2019-2020 12 13:57 5.7 3.7 0.8 0.5 0.3 1.4
Μπάγερν 2020-2021 28 21:36 14.3 5.9 0.9 1.2 0.5 1.8

Για τον Ρέινολντς, υποτίθεται ότι ο προβληματικός χαρακτήρας του δεν θα μπορούσε να συμβαδίσει με ομάδα υψηλών προδιαγραφών. Εντάξει, δεν είναι λίγες οι φορές που ο Αμερικανός έχει εκραγεί στον πάγκο, συνήθως ξεσπώντας σε διάφορα αντικείμενα που βρίσκει μπροστά του, αλλά η χρονιά που κάνει τον κατατάσσει, χωρίς αμφιβολία, μέσα στους κορυφαίους ψηλούς της σεζόν.

Ο Ρέινολντς σουτάρει με 61% δίποντα (έχει ευστοχήσει και σε 3 τρίποντα) είναι ασυναγώνιστος με πλάτη στο καλάθι, ενώ και με πρόσωπο ευστοχεί συνήθως από μέση απόσταση, παίρνει ριμπάουντ, αλλά και κλέβει μπάλες, ένα... συνήθειο όλης της Μπάγερν (στην κορυφή της σχετικής κατηγορίας μαζί με την Μπασκόνια) και διοχετεύει όλη την εκρηκτικότητά του πάνω στο παρκέ με εντυπωσιακό τρόπο. Από τα 28 ματς που έχει αγωνιστεί, μόλις σε 3 σημείωσε μονοψήφιο αριθμό πόντων και σε σχέση με τον παίκτη που βλέπαμε στη Μακάμπι, η διαφορά είναι τεράστια.

Να έμενε ο Μπόλντγουιν στον Πειραιά;

Ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η μεταμόρφωση του Μπόλντγουιν. Ο Αμερικανός γκαρντ, μετά το ρεσιτάλ που έδωσε εναντίον του Ερυθρού Αστέρα, έκανε τα ίδια και με τον Παναθηναϊκό ΟΠΑΠ: 27 πόντοι εναντίον των Σέρβων, άλλοι τόσοι κόντρα στους "πράσινους" να μη μείνουν παραπονεμένοι. Δεν ξέρουμε ποιοι έτριβαν περισσότερο τα μάτια τους βλέποντας τον αγώνα. Οι οπαδοί του Παναθηναϊκού ΟΠΑΠ ή εκείνοι του Ολυμπιακού, που είχαν τον Μπόλντγουιν μέσα στα πόδια τους, αλλά τον βλέπουν να διαπρέπει με την κόκκινη φανέλα, όμως όχι της ομάδας τους.

Η αλήθεια είναι ότι ο απόφοιτος του Βάντερμπιλτ είναι ένας άλλος παίκτης σε σχέση με αυτόν που είδαμε πέρσι στον Πειραιά. Έχουμε ξαναγράψει, βέβαια, ότι για έναν παίκτη που έρχεται πρώτη φορά στην Ευρώπη, πολύ μεγάλο ρόλο παίζει και το περιβάλλον. Ο 24χρονος Μπόλντγουιν βρέθηκε πέρσι σε μια ομάδα η οποία ουσιαστικά δεν ήξερε τι ζητούσε απ' αυτόν, τον ταλαιπώρησε, σκέφτηκε ακόμη και να τον περιθωριοποιήσει τελείως, άσχετα αν στο τέλος (όταν επέστρεψε ο Γιώργος Μπαρτζώκας) μπόρεσε να μας δείξει ορισμένα από τα έτσι κι αλλιώς αδιαμφισβήτητα προσόντα του. Καρφώματα σαν αυτό που έκανε εναντίον του Παναθηναϊκού ΟΠΑΠ, είχε επιχειρήσει και με τη φανέλα του Ολυμπιακού:

Είναι αλήθεια ότι στον Ολυμπιακό υπήρξε σκέψη παραμονής του Αμερικανού, η οποία δεν κράτησε πολύ. Μέτρησε περισσότερο η θεωρητική αδυναμία του να "διαβάζει" το παιχνίδι, το εύκολο λάθος, η προτίμησή του στο να παίζει περισσότερο με το ένστικτο και συνολικά η όχι και τόσο καλή αποτίμησή του, σε μια χρονιά ωστόσο που δεν ήταν δυνατό να αποτελέσει κριτήριο για τον οποιονδήποτε.

Πολλοί λίγοι πάντως θα έδιναν ψήφο εμπιστοσύνης στον Μπόλντγουιν, με βάση τη συνολικότερη εμφάνιση και ανταπόκρισή του στα ζητούμενα της Ευρωλίγκας. Όχι μόνο προπονητές, αλλά και οπαδοί και φυσικά εμείς οι δημοσιογράφοι θεωρούσαμε λογικότερο το διαζύγιο, από την παραμονή του 24χρονου άσου στο ΣΕΦ. Είναι ένα λάθος που κάνουμε συχνά στην Ελλάδα. Αξιολογούμε τους παίκτες χωρίς δεύτερη ευκαιρία. Και μάλλον ο Μπόλντγουιν άξιζε κάτι τέτοιο και με το παραπάνω. Προφανώς, αν έμενε στον Ολυμπιακό θα εναλλασσόταν στη θέση "1" με τον Κώστα Σλούκα, άρα θα ήταν και διαφορετικό το ροτέισον μέσα στην ομάδα, άλλος ο ρόλος του Βασίλη Σπανούλη κλπ. Δεν το είδαμε ποτέ, οπότε δεν μπορούμε να έχουμε και γνώμη.

Ο Τρινκιέρι, πάντως, δεν είχε τέτοιου είδους προβλήματα. Του έδωσε την μπαγκέτα της Μπάγερν και δεν το μετάνιωσε. Ο Μπόλντγουιν έχει την μπάλα στα χέρια του και συνήθως είναι αυτός που αποφασίζει για κάθε κίνηση της ομάδας του. Ναι μεν έχει πρόβλημα απέναντι στις άμυνες με βοήθειες ή παγίδες, όπως συνέβη τόσο στο ΟΑΚΑ όσο και στο ΣΕΦ στις επισκέψεις του με την Μπάγερν (από 7 λάθη και στα δύο γήπεδα με συνολικά κακές αποφάσεις) ωστόσο είναι ασυναγώνιστος απέναντι στις αλλαγές, σκοράρει ακατάπαυστα ειδικά από μέση απόσταση, δεν είναι κακός σουτέρ 3 πόντων, έχει φονικά ντράιβ αλλά και εξαιρετικές πάσες.

Προφανώς παίζει περισσότερο απ' ό,τι στον Ολυμπιακό (11 λεπτά πιο πολύ), ενώ από τους 28 αγώνες που πήρε μέρος, στους 22 έχει διψήφιο αριθμό πόντων. Σε 5 ματς πέτυχε πάνω από 20, με ρεκόρ τους 29 που έβαλε εναντίον της Μπαρτσελόνα, όταν συγκέντρωσε και 41 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης. Η αυτοπεποίθησή του έχει ανέβει στα ύψη, καθώς είναι ικανός με το χρόνο να μετράει αντίστροφα και την ομάδα του να είναι 3 πόντους πίσω, να πετυχαίνει... τετράποντο και στην εκπνοή του ημιχρόνου να τη βάζει μπροστά στο +1.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ