Νίκη-τελικό ψάχνει η Ελλάδα κόντρα στη Γαλλία

Μία νίκη μακριά από το μετάλλιο βρίσκεται η Εθνική Ελλάδας, η οποία αντιμετωπίζει στο "Μπεογκράτσκι Αρένα" (19:00) τη Γαλλία, γνωστή από τη φάση των ομίλων και το άνετο 64-50 του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος. Το ηθικό ακμαίο για τους παίκτες του Παναγιώτη Γιαννάκη, οι οποίοι είναι αποφασισμένοι να ακολουθήσουν τη συνταγή της επιτυχίας που τους έφερε στα ημιτελικά

Νίκη-τελικό ψάχνει η Ελλάδα κόντρα στη Γαλλία
Όταν άρχιζε η περιπέτεια στο Βελιγράδι, η Εθνική Ελλάδας είχε καταπλήξει τον κόσμο του μπάσκετ με την άνετη νίκη της επί της Γαλλίας στον πρώτο αγώνα του τρίτου ομίλου. Το 64-50 και ο τρόπος που επιτεύχθηκε ανάγκαζε τον πάσα έναν, τουλάχιστον, να προσέξει την ομάδα εκείνη που από το 1989 δεν έχει πανηγυρίσει κάποιο μετάλλιο σε διεθνή διοργάνωση, ενώ η παρουσία της στα προηγούμενα Ευρωμπάσκετ δεν συνδυάστηκε με την επιτυχία.

Τρεις… φάσεις αργότερα, στον πρώτο ημιτελικό, οι δύο ομάδες συγκρούονται και πάλι στο "Μπεογκράτσκι Αρένα" (19:00, ΝΕΤ), αλλά εμπειρότερες κατά πέντε αγώνες έκαστη και φυσικά με τον στόχο του μεταλλίου πιο κοντά από ποτέ. Αν, βέβαια, μιλάμε για χρυσό, τότε δεν μπορούμε -ακόμα- να υπολογίζουμε τον Παναγιώτη Γιαννάκη. Ο "δράκος" δεν θέλει να αναφέρεται ακόμα στην πρώτη θέση, όσο άτοποκαι αν είναιγια μία ομάδα που βρίσκεται σε ημιτελική φάση διοργάνωσης, να μην στοχεύει στην πρωτιά.

Ο πρωταθλητής Ευρώπης του 1987 προετοιμάζει δώδεκα παίκτες να νιώσουν την ίδια χαρά και ικανοποίηση που αισθάνθηκε ο ίδιος πριν 18 χρόνια. Η πορεία της Ελλάδας μέχρι τον ημιτελικό του Βελιγραδίου είχε όλα τα στοιχεία εκείνα που μπορούν να αποδειχθούν μάθημα. Καλό παιχνίδι (Γαλλία), κακό παιχνίδι (Σλοβενία), σχεδόν αδιάφορο παιχνίδι (Βοσνία-Ερζεγοβίνη), παιχνίδι-υποχρέωση (Ισραήλ) και παιχνίδι ανατροπής (Ρωσία).

Πελάτες μου…

Οσο… προκλητικό και να ακούγεται, η Ελλάδα διατηρεί "πελατειακές" σχέσεις με την προσεχή της αντίπαλο. Το παιχνίδι του ομίλου ήταν ένα απλό δείγμα, αφού ανάλογη ήταν η εικόνα στις προηγούμενες πέντε αναμετρήσεις σε διοργάνωση Ευρωμπάσκετ. Συνολικά, οι δύο ομάδες έχουν συναντηθεί σε αυτό το πλαίσιο 14 φορές, με την Ελλάδα να μετράει εννέα ροζ φύλλα αγώνα και τη Γαλλία πέντε.

Οι συγκρούσεις των δύο ομάδων σε κάθε διοργάνωση ή φιλικό παιχνίδι έχει βρει νικήτρια την Ελλάδα 27 φορές, σε αντίθεση με τις 15 της Γαλλίας.

Οσο για τη μεγαλύτερη νίκη, αυτή αφορά το Κύπελλο Εθνών Ευρώπης στην Τρουά (1974)με τον δείκτη του σκορ να ανέρχεται στο 96-73. Η μεγαλύτερη ήττα της "γαλανόλευκης", έγινε το 1980, σε τουρνουά της Γκιορ, με το σκορ να φτάνει στο 94-85.

Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα βελτιώνεται συνεχώς, στο πλαίσιο πάντα τη κατάστασης που επικρατεί στο φετινό Ευρωμπάσκετ. Όταν οι ομάδες που έχουν ξεπεράσει τους 70 πόντους μετρούνται στα δάχτυλα, είναι φυσιολογικό το πρώτο όπλο του Παναγιώτη Γιαννάκη να είναι η άμυνα. Με 58 πόντους παθητικό ανά παιχνίδι, γίνεται φανερό ότι τα πλάνα του τεχνικού της Ελλάδας έχουν σαφείς προσανατολισμούς.

Οσο για την επίθεση, η Ελλάδα των "δώδεκα ηγετών" κατά Μιχάλη Κακιούζη, θα βρει τη λύση. Εξάλλου, πότε αυτή έρχεται από τον Διαμαντίδη, πότε από τον Ζήση, πότε από τον Παπαλουκά και κατά συνέπεια, μόνο επί της Σλοβενίας η Εθνική υστέρησε σε αυτόν τον τομέα, σε σχέση με τις απαιτήσεις του αγώνα.

"Το επόμενο παιχνίδι είναι πολύ διαφορετικό", τονίζει ο Γιαννάκης, ο οποίος δεν προτρέχει με βάση την προηγούμενη αναμέτρηση των δύο αντιπάλων. "Θεωρώ την Γαλλία πιο δύσκολο αντίπαλο από την Λιθουανία, γιατί έχει εξτρά κίνητρο", προσέθεσε ο τεχνικός της Εθνικής, αναφερόμενος στη ρεβάνς που θα προσπαθήσουν να πάρουν οι Γάλλοι.

Θέλει εκδίκηση

Δια του λόγου το αληθές, δεν έχει κανείς παρά να παρακολουθήσει τις δηλώσεις των Γάλλων πριν τον ημιτελικό. Η ήττα στον πρώτο αγώνα της διοργάνωσης είναι φανερό ότι τους στοίχησε από θέμα γοήτρου, έστω και αν, εν συνεχεία, τους βοήθησε να αφήσουν κατά μέρους την όποια υπεροψία των NBAερς και να "στρωθούν" στη δουλειά.

Τα επιτεύγματά τους άκρως αξιόλογα, καθώς τα δύο μεγαλύτερα φαβορί για την κατάληψη της πρώτης θέσης (όχι πάντως ακλόνητα), η Σερβία/ Μαυροβούνιο και η Λιθουανία, αποχαιρέτησαν τη διοργάνωση δια χειρός Τόνι Πάρκερ και της παρέας του. Η αγωνιστική άνοδος των "τρικολόρ" είναι φανερή και οφείλεται κυρίως στην αναδιάρθρωση των ρόλων, ανάμεσα σε Πάρκερ, Ντιό και τους ψηλούς της ομάδας.

Η εύρυθμη λειτουργία έχει αποφέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα και το γεγονός ότι ακολουθεί… ελληνικές στατιστικές, όσον αφορά την επίθεση και την άμυνα, αναδεικνύει το παιχνίδι του "Μπεογκράτσκι Αρένα" σε μία άκρως αμφίρροπη μάχη.