Ο Γιώργος Mπαρτζώκας στο Contra.gr: “Εύκολα ξαναγίνομαι ασίσταντ”

Όταν ανέλαβε την Ολύμπια το προηγούμενο καλοκαίρι πολλοί έσπευσαν να μιλήσουν για ρίσκο. Όταν διαπίστωσαν ότι ο ένας από τους δύο ξένους της ομάδας είναι ρολίστας (Μπέλσερ) κάποιοι προεξόφλησαν την αποτυχία. Φτάσαμε στον Μάρτιο και ο Γιώργος Μπαρτζώκας θεωρείται
ως ένας από τους πιο πετυχημένους προπονητές φέτος. Επί των ημερών του η Ολύμπια έφτασε τις 11 νίκες, επιβλήθηκε του Αρη και του Πανιωνίου, προκάλεσε το θαυμασμό των ανθρώπων
που αγαπούν το καλό μπάσκετ. Ο άνθρωπος που έστησε αυτήν την ομάδα το καλοκαίρι εξηγεί τη φιλοσοφία του στους αναγνώστες του
Contra.gr και μιλάει για όλα. Για τον Ουόλς, τον Μπέλσερ, τον Παναγιώτη Γιαννάκη, τη (κακή) σχέση του με το χρήμα αλλά και το μέλλον του.

Kόουτς, δώστε μας ένα στίγμα της μέχρι στιγμής πορεία σας.

«Πάνε πολύ καλά τα πράγματα εδώ, τουλάχιστον από επαγγελματική άποψη. Είμαστε σε μία χρονιά προπαρασκευής. Συμφωνήσαμε με τη διοίκηση ότι θα ήταν μία χρονιά κατά την οποία θα άρχιζε να τρέχει ένα καινούργιο πρόγραμμα. Θα δείχνανε όλοι οι άνθρωποι που δουλεύουν στην ομάδα αν θα μπορούν να ανταπεξέλθουν σε αυτό το πρόγραμμα. Δεν μιλάω μόνο για τους παίκτες. Μιλάω για το stuff, για τους πάντες».

Μέχρι στιγμής τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά, δεν νομίζετε;

«Eίναι ενθαρρυντικά αλλά πάντα υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης».

Σίγουρα, αλλά πιστεύατε στην αρχή της χρονιάς ότι θα φτάνατε στις 11 νίκες;


«Δεν μπήκαμε ποτέ σε αυτή τη διαδικασία της …αριθμολαγνείας. Αν σκεφτείς πόσες νίκες θα κάνεις βλέποντας το πρόγραμμα πάντα διαψεύδεσαι. Σαν να σε τιμωρεί κάποιος. Λες, ας πούμε, “α, την επόμενη αγωνιστική θα κερδίσεις αυτόν” κτλ. Το είχα κάνει και εγώ μία φορά με το Αιγάλεω. Ελεγα ότι έχει πολύ δύσκολο πρόγραμμα και κατευθείαν, με το που το λέω αυτό, νικάει την ΑΕΚ. Αυτές οι συλλογιστικές δείχνουν μικρή ομάδα. Πρέπει να ασχολείσαι μόνο με το ματς που έχεις την επόμενη εβδομάδα».

Αυτή είναι δηλαδή η γενικότερη φιλοσοφία της ομάδας;

«Μα το είπε και ο Παπαλουκάς. Οι ομάδεςέτσι πρέπει νασκέφτονται».

Αν όμως φέτος κάνετε αυτήν την πορεία, του χρόνου δεν θα ζητηθεί κάτι καλύτερο;

«Ποτέ δεν ζητήθηκε από την ομάδα να κάνουμε ένα συγκεκριμένο αριθμό νικών. Το θέμα ήταν να παίξουμε ελκυστικό μπάσκετ για να έχουμε απήχηση στην τοπική κοινωνία και να μπορέσουμε να προωθήσουμε νέους Ελληνες παίκτες. Είναι κάποιοι που προέρχονται από τις υποδομές της ομάδας και μπαίνουν σιγά-σιγά στο πρόγραμμα και κάποιοι άλλοι που έμειναν από πέρυσι. Πήραμε λοιπόν ξένους για να βοηθήσουν αυτά τα παιδιά. Το πνεύμα για να πάρει ξένους αυτό πρέπει να είναι. Πολλοί μου λένε γιατί πήραμε τον Μπέλσερ ο οποίος είναι ένας παίκτης που δεν σκοράρει πολύ. Η συλλογιστική ήταν αυτή. Να βοηθήσει τους άλλους. Είτε αγωνιστικά, μέσα στο παρκέ, είτε με τη νοοτροπία του να αποτελεί παράδειγμα για τους νεότερους».

Αυτό το πρότζεκτ προχωρά καλά;

«Σε αυτόν τον τομέα προχώρησε ιδανικά. Ολοι όσοι ήρθαν εδώ, δεν ήρθαν για να κοροϊδέψουν. Αυτό το ξεκαθαρίσαμε το καλοκαίρι. Ψάξαμε δηλαδή αν ο άλλος είναι παίκτης προπόνησης κτλ».

Αυτό χρειάζεται αρκετό ψάξιμο…

«Αν αφιερώσεις χρόνο, όλα γίνονται. Να ρωτήσεις για κάθε παίκτη που παίρνεις δέκα διαφορετικά άτομα που έχουν συνεργαστεί στο παρελθόν μαζί του. Να ξέρεις τουλάχιστον ότι έχει κάποιες τεχνικές αδυναμίες αλλά κάνει καλή προπόνηση και είναι καλός χαρακτήρας. Αυτοί που κάνουν εκπτώσεις στο θέμα του χαρακτήρα, το βρίσκουν μπροστά τους μετά. Λένε δεν πειράζει αν είναι πολύ καλός παίκτης και δεν είναι καλός χαρακτήρας και κάποια στιγμή βγαίνει το πρόβλημα. Και μπορεί να αποδειχθεί βόμβα για μία ομάδα».

Η κρίση με τον Μπάκμαν και η αλλαγή του Ουόλς

Mε τον Μπάκμαν τι ακριβώς έγινε;

«Ο Μπάκμαν έφυγε σε ένα οριακό σημείο για την ομάδα. Επαιξε πολύ καλά στην προετοιμασία αλλά μάθαμε τα κακά νέα την ώρα που φεύγαμε για την Αθήνα για το πρώτο παιχνίδι. Ηταν πολύ καλός παίκτης, παίκτης ομάδας. Μετά τη φυγή του αλλάξαμε τη χημεία».

Κάποιοι είπαν ότι καλύτερα που πιάστηκε ντοπέ ο Μπάκμαν και ήρθε ο Ουόλς…

«Ποτέ δεν μπορείς να το πεις με ασφάλεια αυτό. Εγώ πιστεύω ότι ήμασταν καλή ομάδα και με το προηγούμενο σχήμα, το είχαμε δείξει στα φιλικά παιχνίδια αυτό. Όταν όμως έφυγε ο Μπάκμαν, στην αγορά δεν υπήρχε ψηλός, Αμερικάνος ή κοινοτικός. Είναι δυσεύρετοι γενικά οι ψηλοί. Οπότε έπρεπε να βρούμε έναν παίκτη για αυτό το ρόλο όπως τον Αριγκμπάμπου που μας έχει βοηθήσει πάρα πολύ και εν συνεχεία αναζητήσαμε περιφερειακό με ηγετικά στοιχεία. Με άλλα χαρακτηριστικά από αυτά που είχε ο Βουκαντίνοφ που, αν και είναι μεγάλο ταλέντο, δεν μπορούσε να ανταποκριθεί σε πράγματα που ζητήσαμε. Προέκυψε και το ότι ο Ουόλς έμεινε ελεύθερος από το Νιου Τζέρσεϊ και έτσι έγινε η αλλαγή».

Θέλατε παίκτη πιο έτοιμο;

«Ο Ουόλς έχει την ίδια ηλικία με τον Βουκαντίνοφ. Ούτε πιο μπαρουτοκαπνισμένος είναι. Στην ουσία παίζει για πρώτη φορά στη ζωή του επαγγελματικό μπάσκετ. Στην Αμερική, αν και ήταν μεγάλο όνομα στο κολλεγιακό, δεν είχε βρει δουλειά ουσιαστική. Αρα δεν είναι θέμα εμπειρίας η απόκτησή του».

Η Ολύμπια του Μπάκμαν με την Ολύμπια του Ουόλς τι διαφορά έχουν;

«Δεν ξέρω. Αρχικά μπορώ να πω αυτό. Ποτέ δεν ήμασταν η Ολύμπια του Ουόλς ή του Μπάκμαν. Πάντως θέλω να επαναλάβω ότι ο Μπάκμαν ήταν πολύ καλός παίκτης και πολύ καλός χαρακτήρας. Πιστεύω ότι θα μπορούσε να κάνει μεγάλη καριέρα στην Ευρώπη. Ο Μπάκμαν ήταν παιδί από οικογένεια ευκατάστατη, και με μόρφωση ποιότητας. Στο επαγγελματικό αθλητισμό όμως πρέπει πάντα να χειρίζεσαι το απρόοπτο. Και αυτό καλείσαι, σαν προπονητής, να κάνεις. Να ανταποκριθείς στα απρόοπτα. Ετσι και τώρα με τον τραυματισμό του Ουόλς. Αυτή η ομάδα πρέπει να δείξει ότι μπορεί να τα καταφέρει. Eγώ πιστεύω ότι θα το κάνει».

Ισως βγει και περισσότερη ομαδικότητα χωρίς αυτόν;


«Ναι, μπορεί. Απλώς ο Ουόλς είναι μία προσωπικότητα που επιβάλλεται με τον τρόπο που παίζει. Αλλά η ομάδα πρέπει να τρέξει και αυτό το σενάριο που έχει μπροστά της».

Τίθεται θέμα αντικατάστασής του;

«Φυσικά όχι. Οι πολλές αλλαγές δείχνουν ότι δεν υπάρχει σοβαρότητα χωρίς να θέλω να κρίνω τους υπόλοιπους, εκτός και αν μιλάμε για πολύ σοβαρούς τραυματισμούς. Υπάρχουν ομάδες που έχουν το πιστόλι στον κρόταφο για μία νίκη ή ήττα παραπάνω. Μας έχει βοηθήσει βέβαια το γεγονός ότι έχουμε κάνει αρκετές νίκες. Η πρόταση της Ολύμπιας για το επαγγελματικό μπάσκετ δεν έχει σχέση με δύο νίκες ή δύο ήττες παραπάνω. Αυτή είναι φιλοσοφία της διοίκησης με την οποία συμφωνώ απόλυτα. Δεν θεωρώ ότι αν η Ολύμπια τερματίσει 6η, 7η ή 8η θα αλλάξει κάτι θεαματικά”.

“Την επόμενη μέρα θα το έχουν ξεχάσει όλοι. Το ζητούμενο για την ομάδα είναι πόσο ελκυστική είναι για την τοπική κοινωνία, πόσες χορηγίες μπορεί να πάρει, πόσοι παίκτες θέλουν να έρθουν στην Ολύμπια. Βλέπουν, ας πούμε, οι παίκτες ότι η ομάδα έχει δυναμική, υγεία στα οικονομικά της, 70 χορηγούς και 2000 κόσμο στο γήπεδο, πολιτισμένο κόσμο και όχι κάφρους. Βλέπουν ότι μέσα από την ομάδα μπορούν να ανεβάσουν τις μετοχές τους».

Tι γνώμη έχετε για αυτές τις συνεχόμενες αλλαγές των ξένων;

«Βάσει των χρημάτων που επενδύονται στο ελληνικό μπάσκετ και βάσει της προσφοράς και της ζήτησης σε ξένους και καλούς παίκτες, τα τελευταία χρόνια βλέπουμε ξένους όχι μεγάλης ποιότητας. Είτε γιατί η ρωσική αγορά έχει ανοίξει και απορροφά πολύ κόσμο, είτε γιατί υπάρχουν λίγκες σαν τη γερμανική ή τη γαλλική που είναι στο ίδιο οικονομικό επίπεδο με την ελληνική. Αρα οι διαθέσιμοι, για τη δική μας λίγκα, παίκτες δεν μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Δηλαδή πρόκειται για παίκτες για τους οποίους πρέπει να κοιτάξεις πολλές παραμέτρους. Εγω θαυμάζω αυτούς που κάνουν τις πολλές τις αλλαγές. Θεωρώ ότι είναι πολύ δύσκολο να βάλεις ένα καινούργιο άτομο στην ομάδα. Εμείς, όταν ήρθε ο Ουόλς και ο Αριγκμπάμπου κάναμε τέσσερις συνεχόμενες ήττες, όχι μόνο λόγω προγράμματος. Μέχρι να μπουν στη φιλοσοφία οι δύο νέοι αργήσαμε.

Πρέπει να παίζεις πολύ ευκαιριακά για να είναι εύκολη η ένταξη δύο νέων παικτών στην ομάδα σου. Στο εξωτερικό οι σοβαρές ομάδες μόνο λόγω τραυματισμού αλλάζουν παίκτες. Η και ο Παναθηναϊκός εδώ. Σπανίως κάνει αλλαγές. Τέλος πάντων, όλο αυτό το κομμάτι είναι η κακή πλευρά του επαγγελματικού μπάσκετ. Παλιά, δεν μπορούσες να φύγεις ποτέ από την ομάδα σου, τώρα έχουν πάει στο άλλο άκρο τα πράγματα. Κάθε φορά, αν δεν παίξεις καλά, είσαι έτοιμος να φύγεις και να έρθει άλλος στη θέση σου. Όλο αυτό το πράγμα, οδηγεί στην ατομικότητα. Αρχίζει ο άλλος και παίζει για τη στατιστική του».

Από δεύτερος, πρώτος προπονητής

Εσείς, είχατε στόχο να γίνεται χεντ κόουτς ή σαν ήρθε η πρόταση και είπατε «ας δοκιμάσουμε»;

«Ημουν χεντ κόουτς σε χαμηλότερο επίπεδο (ΕΣΚΑ, κτλ). Μετά αποφάσισα να γίνω ασίσταντ αλλά σε ένα πολύ σοβαρό πρόγραμμα, όπως ήταν αυτό του Αμαρουσίου. Μου το είχαν προτείνει από την ομάδα και πιο πριν, με άλλους προπονητές, αλλά δεν ήθελα. Στο πρόγραμμα Γιαννάκη-Αγγέλου, ήθελα. Πίστευα ότι θα έκανα μία επένδυση σε γνώση. Δικαιώθηκα. Τρία χρόνια η ομάδα έκανε πρωταθλητισμό. Κάθε χρόνο πήγαινε παντού για να κερδίσει. Αυτός ο όγκος δουλειάς με βοήθησε πάρα πολύ. Εχω περάσει από όλες τις βαθμίδες, προ-μίνι, μίνι, παιδικά, εφηβικά, αρά θεωρώ ότι δεν ήταν ξαφνική για μένα η πρόσληψή μου από την Ολύμπια. Δεν είχα κανένα άγχος για το αν θα καταφέρω να χτίσω μία ομάδα, ή το πώς θα διαχειριστώ τις κρίσεις. Δεν σου κρύβω ότι σκεφτόμουν 20 μέρες την πρόταση όταν μου έγινε. Ηθελα να μείνω σαν ασίσταντ στο Μαρούσι, παρά να έρθω εδώ. Επειδή όμως έχω φιλική σχέση με τον πρόεδρο, με πίεσε συναισθηματικά, γι’ αυτό και ήρθα. Η πρώτη μου επιλογή ήταν το Μαρούσι. Αν το πεις σε κάποιον θα νομίσει ότι είμαι τρελός.

Επαγγελματικά, θεωρώ ότι ήταν πολύ καλή κίνηση γιατί ήρθα να δουλέψω σε μία ομάδα που είναιπολύ σοβαρή. Υπάρχει μία δυναμική. Αυτό που έλειπε ήταν να αναδείξει τη δουλειά που γίνεται στο αγωνιστικό κομμάτι. Όταν μία ομάδα δεν πάει καλά, δεν φαίνεται τίποτα γι’ αυτή. Τώρα όμως βλέπουν όλοι ότι το αγωνιστικό κομμάτι είναι μία συνέχεια των όσων γίνονται στους άλλους τομείς. Υπάρχουν κάτω από εμάς ομάδες με υπερδιπλάσιο μπάτζετ, ας πούμε ο Πανελλήνιος, ή το Μαρούσι».

Ποια ήταν η μεγαλύτερη κρίση που διαχειριστήκατε στην ομάδα φέτος;

«Μεγάλη κρίση ήταν η αλλαγή του Μπάκμαν. Επρεπε να λύσουμε το συμβόλαιο του Βουκαντίνοφ που δεν είχε δώσει κανένα δικαίωμα. Συναισθηματικά με πείραξε. Επρεπε να «κόψω» ένα παιδί και δεν ήθελα να το κάνω. Αλλά έπρεπε γιατί είδα ότι είχε διαταραχθεί η χημεία της ομάδας. Όταν έρχεται ένας παίκτης με τόσο έντονη προσωπικότητα σαν τον Ουόλς πρέπει να πείσεις όλους τους άλλους ότι αυτός ήρθε για καλό της ομάδας. Στην αρχή δεν ήταν εύκολο να το αποδεχθούν. Μετά το αποδέχθηκαν όμως».

Δηλαδή όταν πρωτοήρθε ο Ουόλς υπήρξαν προβλήματα;

«Κάποιος που έχει συνηθίσει να παίζει με 15 μπάλες, να παίρνει 15 αποφάσεις, αν παίρνει 8-9 δυσανασχετεί. Αν δει έναν παίκτη με τόσο προσωπικότητα όπως είναι ο Ουόλς πρέπει να αλλάξει ο ρόλος του. Και εσύ καλείσαι, ως προπονητής, να τον πείσεις. ΄Εμείς πήραμε πολλούς καινούργιους παίκτες και έπρεπε μεταξύ τους να γίνουν φίλοι. Πρέπει γενικά να πείσεις ότι η πρόταση που κάνεις είναι η σωστή. Εκεί βοηθάνε και τα αποτελέσματα. Με νίκη στον επαγγελματικό αθλητισμό είσαι βασιλιάς, με ήττα αμφισβητείσαι για τα πάντα. Ηθελα παράλληλα να περάσω ότι το εμείς είναι πιο σημαντικό από το εγώ. Ακούω καμιά φορά τη φράση «η ομάδα του Μπαρτζώκα» μου ακούγεται γελοία. Ατομικές διακρίσεις στα ομαδικά σπορ δεν υπάρχουν. Στο βίντεο, ας πούμε, στην ανάλυση που κάνουμε δεν λέμε το λάθος που έκανε αυτός ή εκείνος λέμε το λάθος που κάναμε”.

Τι διαφορά έχει να χειρίζεστε 12-14 χαρακτήρες από τη θέση του ασίσταντ με το να τους χειρίζεστε ως χεντ κόουτς;

«Υπάρχουν μεγάλες διαφορές. Για το πώς θα χειριστείς τις κρίσεις στην ομάδα έχεις μεγαλύτερη πίεση ως χεντ κόουτς. Ως ασίσταντ, έχεις περισσότερη δουλειά αλλά κοιμάσαι πολύ πιο εύκολα το βράδυ. Όταν είσαι πρώτος προπονητής, ξυπνάς το βράδυ τρεις φορές! Την πίεση, πολλές φορές, μπορεί να μη στη βάλει η διοίκηση αλλά το φιλότιμό σου. Η μπορεί να τη βάλει η τοπική κοινωνία. Εδώ υπάρχουν 3 τηλεοπτικοί σταθμοί, 5 εφημερίδες, 7-8 ραδιοφωνικοί σταθμοί που ασχολούνται πάρα πολύ με τον αθλητισμό. Εδώ επίσης υπάρχει μία αθλητική προϊστορία με την ποδοσφαιρική ομάδα της ΑΕΛ που έχει δημιουργήσει απαιτητικούς φιλάθλους. Υπάρχει μία ψυχοσύνθεση ότι η ομάδα από τη Λάρισα πρέπει να κερδίζει».

Είναι πιεστικό αυτό; Βγαίνει και στους παίκτες;

«Όχι, όχι. Ευτυχώς δεν βγαίνει κάποια πίεση».

Στην Ολύμπια λογικά θα πρέπει να έχετε μεγαλύτερη πίεση από ότι στο Μαρούσι;

«Όχι δεν είναι ετσι. Την πίεση τη βάζει ο πρώτος προπονητής. Και ο Γιαννάκης στο Μαρούσι ασκούσε τεράστια πίεση, έτρεχε ένα πρόγραμμα φοβερά πιεστικό. Είχε μεγάλες απαιτήσεις και δικαίως τις είχε».

Εσείς βάζετε τέτοια πίεση εδώ;

«Όχι στο βαθμό αυτό. Εγώ κρίνω ότι σαν πρώτη μεταβατική χρονιά δεν πρέπει να πάω από το 0 στο 100. Επρεπε να πάω στο 40 και του χρόνου στο 60. Μόνο κάτω από πίεση μπορείς να γίνεσαι καλύτερος. Αν δεν έχεις πίεση, πόσες ώρες μπορείς να φας στο γήπεδο βλέποντας παίκτες; Το πώς βελτιώνεται ένας προπονητής έχει σχέση με τη γενική θεώρηση που έχει για το μπάσκετ.

Στην Ευρωλίκα έχει 5 παιχνίδια την εβδομάδα. Πρέπει να βλέπεις και τα 5. Και όχι σαν διασκέδαση. Να κάθεσαι να βλέπεις παίκτες, τακτικές, φιλοσοφίες. Να βλέπεις και να μελετάς. Εγώ στη Λάρισα ήρθα χωρίς τη γυναίκα μου και αφιέρωσα τον εαυτό μου στο μπάσκετ. Αυτό μου έχει κάνει καλό. Στην επαρχία κερδίζεις χρόνο, δεν έχεις προβλήματα με τις μετακινήσεις. Στην αρχή βέβαια είχα τεράστιο προσωπικό πρόβλημα. Δεν παραπονιέμαι όμως. Υπάρχει κόσμος που πεινάει. Πρέπει κανείς να είναι ευχαριστημένος με ότι έχει».

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζετε εδώ ποιο είναι; Υπάρχει κάτι που χρειάζεται άμεσα λύση;

«Αμεσα όχι. Η Ολύμπια τα προηγούμενα χρόνια ήταν αρχικά στην Α2 και στη συνέχεια στην Α1 με στόχο να σωθεί. Εγώ πιστεύω ότι κάθε θέση παραπάνω που παίρνεις απαιτεί πολλαπλασιασμό του επαγγελματισμού σου. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που είχα εδώ ήταν ότι όλοι ήταν part-timers. Στη λογική εντάξειέχουμε και κάτι άλλο, έχουμε και την ομάδα. Μία επαγγελματική ομάδα Α1 απαιτεί πλήρη απασχόληση. Σε ότι αφορά και την ενέργεια την πνευματική που δίνεις. Δεν μπορείς να κάνεις άλλα τρία πράγματα. Εγώ καλούμαι να το επιβάλλω στο αγωνιστικό κομμάτι, η διοίκηση το κάνει στο οργανωτικό. Τα πράγματα είναι απλά. Αν κάποιος δεν ανταποκριθεί και είμαστε υγιείς και είμαι και εγώ στην ομάδα του χρόνου, δεν θα συνεχίσει».

Το μέλλον: “Ο Μπέλσερ ο πρώτος που η ομάδα ήθελε να του ανανέωσει το συμβόλαιο”

Η Ολύμπια του 2007-08 πόσες παίκτες θα έχει από τους φετινούς;

«Θα προσπαθήσουμε να έχει, αν όχι όλους, πάνω από το 80% του φετινού ρόστερ. Θα πρέπει όμως να δούμε αν και οι παίκτες θέλουν να μείνουν στην ομάδα. Επειδή βέβαια θα έχει τελειώσει μία επιτυχημένη χρονιά ίσως θα πρέπει να γίνει μία αύξηση του μπάτζετ της. Πρόθεσή μας είναι να διατηρηθεί ο βασικός κορμός. Φέτος είχαμε 1-2 παιδιά από την προηγούμενη χρονιά. Πιστεύω ότι οι παίκτες που είναι τώρα στην ομάδα έχουν περιθώρια βελτίωσης. Δεν έχουν φτάσει στο ταβάνι τους».

Οι αλλαγές που θα χρειαστούν;

«Αυτό δεν μπορώ να το ξέρω από τώρα. Μπορεί να υπάρξουν παιδιά που να μην θέλουν να μείνουν ή άλλα που θα θελήσουν να εξαργυρώσουν τη φετινή χρονιά με ένα καλύτερο συμβόλαιο κάπου άλλου. Δεν θα κρατήσουμε κανέναν χωρίς να το θέλει. Πιστεύουμε ότι μπορούμε να φτάσουμε την ομάδα μας εκείώστε να γίνει ελκυστική για ταλαντούχους παίκτες. Μπορούν εδώ Ελληνες παίκτες να φανούν περισσότερο, να παίξουν καλύτερο μπάσκετ και να έχουν επιτυχίες».

Ευρώπη θα παίξετε του χρόνου;

«Αν το κερδίσουμε από τη βαθμολογία, ναι. Αν δεν το κερδίσουμε, όχι. Δεν θέλουμε να αναπληρώσουμε δηλαδή κάποιον άλλο. Για μένα δεν υπάρχει Euro cup challenge, δεν έχει κανένα νόημα. Το να παίζεις στο ULEB CUP ή στο Εuro Cup είναι μεγάλη εμπειρία. Το να παίξει στην Ευρώπη η ομάδα βέβαια πρέπει να το θέλει και η διοίκηση, δεν φτάνει να το θέλω εγώ. Γιατί τότε χρειάζονται παραπάνω πράγματα, ίσως και παραπάνω παίκτες. Μην ξεχνάμε ότι εμείς έχουμε μία μετακίνηση 4 ωρών σε κάθε εκτός έδρας αναμέτρησης».

Δεν ξέρω αν το έχετε συζητήσει αυτό με τον πρόεδρο…

«Όχι. Δεν πιστεύω σε όλα αυτά που λένε για τον προγραμματισμό για του χρόνου. Είναι σαν να μην θέλεις να δουλέψεις τώρα. Εδώ υπήρξε ομάδα που χτίστηκε σε δύο μέρες και βγήκε τρίτη. Μιλάω για τον Ηρακλή».

O Oυόλς θα μείνει; Υπάρχουν σειρήνες γι’αυτόν…

«Είναι πολύ λογικό ένας παίκτης που είναι πολύ καλός να αποτελεί στόχο ομάδων. Ο παίκτης αυτός βέβαια έχει πάντα στόχο το ΝΒΑ. Αλλά εγώ πιστεύω ότι η Ολύμπια έχει σοβαρό ενδεχόμενο να τον κρατήσει γιατί ο ίδιος έχει εκτιμήσει την ομάδα στην οποία δουλεύει ενώ ταυτόχρονα είναι πολύ καλός φίλος με όλους τους νέους παίκτες μας.Στις προθέσεις μας είναι να τον κρατήσουμε φυσικά».

Το ίδιο ισχύει και για τον Μπέλσερ;

«Φυσικά. Ο Μπέλσερ εκφράζει το team-spirit της ομάδας, είναι παίκτης που παίζει πάντα για την ομάδα. Ο πρώτος που η ομάδα ήθελε να του ανανεώσει το συμβόλαιο ήταν αυτός. Όταν τον αμφισβητούσαν και πρότειναν διάφορους παίκτες στη θέση του, εγώ γελούσα. Θεωρεί ότι έχει μεγάλα περιθώρια βελτίωσης. Και στο κάτω-κάτω είναι μέλος μίας ομάδας που κερδίζει. Αυτός βοηθά στο να κερδίζει η ομάδα».

Συμβιβάζεται με το ρόλο του;

«Απόλυτα».

Με τη δημοσιότητα πως τα πάτε;

“Πιστεύω ότι αν μιλάς με όλους τους δημοσιογράφους δεν έχεις χρόνο να δουλέψεις. Για να είμαι ειλικρινής, έτσι είναι. Είναι απλά τα πράγματα. Όταν έχεις να πεις κάτι, πρέπει να το λες, όταν πάλι όχι δεν πρέπει να λες τίποτα. Η υπερέκθεση σε κάνει και ευάλωτο. Γίνεσαι αντιπαθής”.