Ο Κ.Φλεβαράκης σχολιάζει στο contra.gr
Ήταν ένα κλασικό παιχνίδι πρεμιέρας, με τις δυσκολίες που αυτό συνεπάγεται. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως η μία ομάδα, η δική μας, προερχόταν από φιλικά παιχνίδια, ενώ η άλλη, το Ισραήλ, είχε παίξει προηγούμενως οκτώ επίσημα ματς, χαρακτηρίζεται από τη μαχητικότητά της και συν τοις άλλοις δεν είχε τίποτα απολύτως να χάσει.
Για τρία δεκάλεπτα η Εθνική δεν είχε ρυθμό στην επίθεση, αντιμετωπίζοντας πρόβλημα στο σουτ από την περιφέρεια. Γι’ αυτό και η νίκη εξασφαλίστηκε από την άμυνα. Παρότι οι Χαλπερίν και Γκριν δημιούργησαν κάποια προβλήματα, η γενικότερη αμυντική εικόνα της ομάδας ήταν ενθαρρυντική. Ειδικά στην τελευταία περίοδο, ανέβασε την πίεσή της, έκλεψε μπάλας και έτρεξε στο ανοικτό γήπεδο, παίρνοντας τα ηνία. Δεν θα πρέπει να υπάρχουν παράπονα όταν ο αντίπαλος βάζει 66 πόντους. Αυτό έδωσε στην ομάδατη δυνατότητα να αποκτήσει κάποιο ρυθμό.
Η απώλεια του Φώτση φάνηκε λίγο στο μακρινό σουτ, ωστόσο η ομάδα διαθέτει το υλικό να καλύψει οποιοδήποτε κενό. Οι παίκτες έχουν την προσωπικότητα να μην φανεί η απουσία ενός τόσο σπουδαίου μέλους. Είμαι σίγουρος μάλιστα πως στη συνέχεια του τουρνουά η ομάδα θα παρουσιαστεί ακόμη καλύτερη και πιο δεμένη.
Το άγχος της πρεμιέρας έφυγε και το κίνητρο θα είναι μεγαλύτερο. Τα επόμενα ματς του ομίλου εξαρτώνται αποκλειστικά από τα παιδιά. Αναμφίβολα Ρωσία και Σερβία διαθέτουν περισσότερη ποιότητα από το Ισραήλ και δεν αποτελούν αμελητέες ποσότητες, αλλά η καλή Εθνική δεν θα αντιμετωπίσει πολλά προβλήματα παραμένοντας προσγειωμένη και αφοσιωμένη στο στόχο της“.
