Ο Νίκος, η συγχώρεση και ο Άιβερσον

Τεράστια η έκπληξη του κόσμου για την εμφάνιση του Νίκου (διότι ως γνωστόν Νικ είναι μόνο ένας) Καλάθη. Η ηγετική του παρουσία, ο τρόπος με τον οποίο πήρε τον Παναθηναϊκό από το χέρι και τον οδήγησε στην καλύτερη εμφάνιση της σεζόν, αποτέλεσε ουσιαστικά την ανανέωση των συστάσεων με τον ομογενή πλέι μέικερ.

Στην ερώτηση αν είναι τόσο καλός ο Καλάθης, η απάντησή ήταν πάντα “ναι”. Παιδί με τεράστιο ταλέντο, τον γνωρίσαμε να ηγείται ενός σημαντικού κολεγιακού προγράμματος. Ωστόσο η ρούκι χρονιά του στον Παναθηναϊκό κατέδειξε την αδυναμία του, αφού ο 22χρονος δεν μπορεί να αποδώσει το ίδιο ως αναπληρωματικός.

Στην Αμερική υπάρχει ο περίφημος “τοίχος των ρούκις” για να περιγραφεί η πρώτη χρονιά. Στην Ελλάδα, ο τοίχος είχε τρία ονόματα: Διαμαντίδης, Γιασικεβίτσιους, Σπανούλης. Δεν ήταν δυνατόν να παίξει πέρυσι ο Καλάθης.

Φέτος ο Παναθηναϊκός πολύ σωστά αποφάσισε να επενδύσει πάνω του. Ακόμα και ο Ομπράντοβιτς δείχνει να βάζει νερό στο κρασί του, αντιλαμβανόμενος ότι από τον πιτσιρικά θα πάρει μόνο με έναν τρόπο, κάνοντάς τον να αισθανθεί βασικός. Είναι προφανές ότι ο Καλάθης έχοντας περάσει την μέχρι τώρα μπασκετική του ζωή ως βασικός και αναντικατάστατος, αδυνατεί να λειτουργήσει με πεντάλεπτα.

Η απουσία του Νίκολας έδωσε αυτή την ευκαιρία στο διεθνή γκαρντ, αλλά το θέμα είναι αν στους επόμενους αγώνες θα υπάρξει ο ίδιος διαθέσιμος χρόνος.

Στον αγώνα της Πέμπτης υπήρχε και η συγκυρία του κακού Διαμαντίδη κάτι που δεν συμβαίνει συχνά, έως σπάνια. Ο Καλάθης μπορεί να επαναλαμβάνει τις ίδιες εμφανίσεις, μόνο με +20 λεπτά συμμετοχής ανά αγώνα κι εδώ υπάρχει το κρίσιμο σταυροδρόμι για τους πρωταθλητές. Μπορούν να του τα δώσουν; Σίγουρα είναι πολύ πιο ικανός οργανωτικά από τον Τέπιτς, δεν υπάρχει καμία σύγκριση, οπότε θα αποτελέσει τη Νο1 επιλογή, το ζητούμενο όμως είναι ο χρόνος.

Το έτερο θετικό για τον Παναθηναϊκό είναι ο τρόπος με τον οποίο στα τελευταία λεπτά έγινε προσπάθεια να ανέβει το ηθικό του Μπατίστ. Ο Αμερικανός έδειξε σαφέστατα επηρεασμένος από το συμβάν της Λουμπλιάνας και γι’ αυτό ανέλαβε η ομάδα να τον… ταΐσει με καρφώματα για να βρει κάπως τον εαυτό του. Το αν πέτυχε θα το δούμε, μετράει όμως πως μία ομάδα λειτουργεί για να ενισχύσει ένα μέλος της με πρόβλημα.

Πάμε και στα αρνητικά. Ο Μπατίστ και πριν από αυτόν ο Ομπράντοβιτς, κατάλαβαν πως δεν ήταν ένα απλό αγωνιστικό σφάλμα στην Λουμπλιάνα. Φευ η τιμωρία δεν ήρθε ποτέ. Όπως στην περίπτωση των διεθνών ζητούσαμε από την ομοσπονδία να τιμωρήσει τους εμπλεκόμενους, το ίδιο γίνεται και στην συγκεκριμένη αναφορά. Πολλοί φίλοι των πρωταθλητών με μηνύματά τους στο contra.gr τόνισαν το προφανές: αποδέχονται τη συγγνώμη, όπως όλοι μας, του Μπατίστ περιμένουν όμως να τιμωρηθεί. Δεν συνέβη, καταδεικνύοντας μία σοβαρή αδυναμία κατ’ αρχήν της διοργανώτριας αλλά και των συλλόγων, εν προκειμένω του Παναθηναϊκού να αξιοποιήσουν αυτό που διαθέτουν, αλλά δεν το κατανοούν: το μεγαλείο.

Για παράδειγμα η άγνωστη σε εμάς Οκλαχόμα Σίτι του ΝΒΑ ζήτησε και πήρε το βίντεο του αγώνα Ελλάδα-Σερβία προκειμένου να τιμωρήσει τον Κρίστιτς για την καρέκλα που έριξε στον Μπουρούση. Χρειάστηκε να απολογηθεί ο Σέρβος και να πληρώσει με την κακή του φήμη πια ό,τι συνέβη. Το ΝΒΑ καταλαβαίνει τη σημασία που έχουν αυτοί οι αθλητές για το μπάσκετ και πως ένα λάθος τους δεν τους σβήνει από τον χάρτη, αλλά πρέπει να τιμωρείται. Ο Παναθηναϊκός δεν το έπραξε χάνοντας μία τεράστια ευκαιρία να προσθέσει από τώρα το… έκτο αστέρι στην φανέλα του, εξίσου σημαντικό με τα άλλα.

Ο Μπατίστ δεν είναι κανένας αλήτης, ούτε έπρεπε να… φύγει από τη χώρα. Ίσως να κερδίσει από την ιστορία μαθαίνοντας πόσο σημαντική είναι η αποδοχή, που δικαίως έχει, της συγγνώμης. Είναι βέβαιο πως ούτε την βλακεία της Λουμπλιάνας θα ξαναδούμε, ούτε θα ξανακούσουμε σχόλια, όπως σε προσωπικό του μπλογκ το καλοκαίρι, που έριχναν λάδι στην φωτιά μετά τον τσακωμό διεθνών συμπαικτών του με τον Τεόντοσιτς. Μεγάλο πράγμα η συγχώρεση Μάικ.

Αποθεώσαμε τον Ομπράντοβιτς πριν μία εβδομάδα, αλλά φάνηκε πάλι ότι βάζει ψηλά τον πήχη, χωρίς πάντα να είναι έτοιμος να τον περάσει χάνοντας τελικά από το περιβάλλον του πρωταθλήματος μας. Ο γράφων περίμενε να ζητήσει ο Ζοτς την τιμωρία του παίκτη ολοκληρώνοντας την σπουδαία κίνησή του στην Λουμπλιάνα. Δεν το έκανε αποδεχόμενος και αυτός ότι ζούμε σε ένα περιβάλλον πλήρους ατιμωρησίας. Όπως τότε που είχε υποσχεθεί ότι θα φύγει από εντός έδρας αγώνα αν πέσουν αντικείμενα, πολλές φορές οι προθέσεις του, οι σκέψεις του, βρίσκονται πολύ πιο μπροστά από αυτό που τελικά μπορεί να πράξει.

Μην νομίζετε ότι του ζητάμε πολλά. Πιστεύουμε στην προσωπικότητά του γι’ αυτό και… απαιτούμε.

Το δεύτερο φάουλ είναι η περίπτωση του Άιβερσον. Το ότι ο Σέρβος αντιπαθεί το ΝΒΑ είναι σαφές χρόνια τώρα και δεν θα αλλάξει. Το να ειρωνεύεται δύο φορές (“θα πάρουμε τον Άιβερσον για 3 on 3”, “ζητήσαμε τον Άιβερσον αλλά πήγε στην Τουρκία”) έναν τεράστιο παίκτη, που έφερε εκατομμύρια φίλους στα γήπεδα, αποτελεί προσβολή κυρίως για την ίδια την προσωπικότητά του.

Του αρέσει δεν του αρέσει, ο Αμερικανός υπήρξε για όλο τον μπασκετικό πλανήτη ο αγωνιστική έμπνευση, κυρίως δε, ανανέωσε το ενδιαφέρον του κόσμου. Άσχετα με τον χαρακτήρα του εκτός παρκέ, αυτή η μισοριξιά του 1,81 κατάφερε να συγκλονίσει όλους μας και τώρα ερχόμενος στην Ευρώπη, σηκώνει μία χώρα στο πόδι. Αν δεν θέλει να το θυμάται ο Ζοτς, το μπάσκετ το αγαπήσαμε για τους μεγάλους παίκτες όχι για τους μεγάλους προπονητές. Όπως ο ίδιος θα θυμάται, το δικό του μεγαλείο καταδείχθηκε στην Ευρώπη γιατί κατάφερε να διαχειριστεί σούπερ σταρ αποδεχόμενος τις ιδιαιτερότητές τους για το καλό της ομάδας.

Ο Άιβερσον πιθανώς να μην περάσει το… σωματικό έλεγχο στο αεροδρόμιο της Πόλης για το πρώτο εκτός έδρας αγώνα, αλλά το γεγονός ότι όλη η Ευρώπη συζητάει την έλευσή του καταδεικνύει αυτό που όλοι ζητάμε: αστέρια όπως ήταν ο Ντομινίκ.

Στο φινάλε αυτός ο κοντός με τα τατουάζ και τα κουμπούρια, ουδέποτε θα έλεγε: “να πάρουμε προπονητή τον Ομπράντοβιτς να… κοκκινίζει όταν κάνουμε λάθη”, διότι γνωρίζει τον σεβασμό ακόμα και σε εκείνον που δεν συμπαθείς. Για έναν άνθρωπο σαν τον Ζοτς, που σέβεται ακόμα και τον φροντιστή του αντιπάλου, η ειρωνεία ή η συνεχιζόμενη πλάκα απέναντι στον Άιβερσον δεν του δίνει πόντους, του αφαιρεί. Όσο κι αν το μικρό ακροατήριο θα του κάνει την χάρη να γελάσει.

Η συνέντευξη Τύπου μετά το ματς Παναθηναϊκός-Εφές