Ο Ντούσαν Σάκοτα στο Contra.gr

Σε παρακολουθούσαμε από μακριά αλλά είχαμε την αίσθηση ότι αυτή ήταν η καλύτερη σεζόν στην καριέρα σου. Ισχύει;

Θα πρέπει να συμφωνήσω και εγώ, τουλάχιστον σε προσωπικό επίπεδο. Ηταν μία πολύ παραγωγική και επιτυχημένη χρονιά, ειδικά αφού με βοήθησε να επιστρέψω σ’ ένα σεβαστό επίπεδο στο οποίο βρισκόμουν ως παίκτης του Παναθηναϊκού και του Πανιωνίου πριν τον τραυματισμό μου. Εξίσου καλά τα πήγαμε και ομαδικά αφού η Βαρέζε κατάφερε να έχει πολύ πολύ καλά αποτελέσματα και να επιστρέψει στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις μετά από 14 χρόνια.

Θα μας πεις τι συνέβη και τελικά αποκλειστήκατε σ’ αυτή την καταπληκτική σειρά με τη Σιένα;

Συνέβησαν πάρα πολλά πράγματα στη σειρά αυτή, καλά και άσχημα για κάθε πλευρά, που σίγουρα εγώ τουλάχιστον θα τα θυμάμαι για πάντα. Σε μία σειρά που τελειώνει στο έβδομο παιχνίδι δυστυχώς παίζει πολύ μεγάλο ρόλο και η τύχη την οποία δεν είχαμε στο πλευρό μας στο τελευταίο παιχνίδι και ειδικά λόγω του τραυματισμού του Ντάνστον ο οποίος ήταν ο καλύτερος παίκτης μας σε όλη τη σεζόν. Παλέψαμε με όλες τις δυνάμεις μας, δεν αντέξαμε στο τέλος και χάσαμε τη σειρά.

Είχατε πάντως την πιο σταθερή ομάδα στην κανονική περίοδο. Ποια ήταν τα πλεονεκτήματά σας;

Οντως η ομάδα καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς έδειξε μία απίστευτη σταθερότητα στο παιχνίδι της ειδικά αν λάβουμε υπόψη μας πως η Βαρέζε τον Αύγουστο άρχισε ουσιαστικά από το μηδέν έχοντας 11 νέους παίκτες και νέο προπονητή. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημά μας κατά την άποψή μου ήταν η ατμόσφαιρα που είχαμε μέσα και έξω από το γήπεδο από την πρώτη κιόλας μέρα και η αγωνιστικότητα που βγάζαμε στις προπονήσεις καθημερινά. Αυτά τα δύο πράγματα έδωσαν μεγάλη ώθηση στην ομάδα ώστε να πετύχει το σπουδαίο ρεκόρ των 23 νικών σε 30 παιχνίδια.

Εχεις παίξει μπάσκετ σε Ελλάδα, Ιταλία και Βέλγιο. Που ήταν καλύτερα και γιατί;

Ουσιαστικά αισθάνομαι πως έπαιξα μπάσκετ μόνο στην Ελλάδα και την Ιταλία. Το Βέλγιο ήταν μία μεταβατική περίοδος για μένα μετά τον τραυματισμό μου που με βοήθησε να ξανασταθώ στα πόδια μου αλλά πραγματικά δεν ένιωσα ποτέ πως έπαιξα πραγματικό μπάσκετ εκεί. Γενικά, θα έλεγα πως στην Ελλάδα έμαθα τι εστί επαγγελματίας και να παίζεις εναντίον πραγματικών πρωταθλητών. Εμαθα να παίζω με πάθος και καρδιά για την ομάδα μου και διακρίθηκα σε ομαδικό επίπεδο συλλέγοντας πολύτιμες εμπειρίες. Στην Ιταλία χρησιμοποίησα όλα αυτά που έμαθα στην Ελλάδα ώστε να διακριθώ περισσότερο σε ατομικό επίπεδο αλλά και να βοηθώ την ομάδα μου. Εν τούτοις δεν μπορώ να πω ειλικρινά ποια ήταν τα καλύτερα χρόνια, κάθε περίοδος έχει τα δικά της θετικά και αρνητικά. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα άλλαζα με τίποτα.

Αλήθεια είχες εκείνη τη φοβερή περιπέτεια με την υγεία σου το 2010. Πως κατάφερες να το ξεπεράσεις; Πέρασε από το μυαλό σου σκέψη ότι δεν θα ξαναμπείς στα γήπεδα;

Η εμπειρία αυτή ήταν πραγματικά μία πάρα πολύ περίεργη περίπτωση και ιστορία την οποία δύσκολα την πιστεύει κανείς. Δυστυχώς συνέβη. Και ευτυχώς την ξεπέρασα (γέλια). Λέω δυστυχώς επειδή παραλίγο να μου κοστίσει τη ζωή αλλά και ευτυχώς επειδή με έκανε πιο δυνατό και ώριμο ως προσωπικότητα. Σίγουρα η σκέψη εκείνη περνούσε από το μυαλό μου εκείνες τις δύσκολες στιγμές αλλά είχα προτεραιότητα να επιζήσω οπότε δεν το πολυσκεφτόμουν. Μέτα καθώς βελτιωνόταν η κατάσταση ήμουν ολοένα και πιο σίγουρος ότι θα ξαναπατούσα παρκέ.

Θεωρείς ότι το ταλέντο σου αδικήθηκε στην Ελλάδα και ειδικότερα στον Παναθηναϊκό (στο λέω από την άποψη ότι μόνο στον Πανιώνιο βρήκε πολύ χρόνο συμμετοχής).

Ειλικρινά δεν τον νομίζω καθόλου αυτό. Οπως σου είπα και πριν στην Ελλάδα, και περισσότερο στον Παναθηναϊκό, έμαθα τι εστί πραγματικός πρωταθλητισμός. Τα πέντε χρόνια που πέρασαν στην ομάδα μου έδωσαν εμπειρίες και όπλα που με βοήθησαν σε μεγάλο βαθμό στη συνέχεια της καριέρας μου.

Ησουν μέλος των Εθνικών ομάδων αλλά στην Ανδρών δεν έχεις παίξεις. Θεωρείς ότι με προπονητή τον Τρινκέρι που σε ξέρει από τη θητεία σου στην Ιταλία, θα έχεις την ευκαιρία; Εσύ θα το ήθελες;

Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής δεν πιστεύω ότι αλλάζει κάτι για μένα αν ο προπονητής είναι Ιταλός ή όχι. Πιστεύω ότι η Εθνική Ελλάδα είναι μία ομάδα στην οποία πραγματικά είναι πολύ δύσκολο να μπεις, ειδικά στη θέση που αγωνίζομαι εγώ. Αν λάβεις κανείς υπόψη τους παικταράδες που αγωνίζονται και πρωταγωνιστούν σε συλλογικό και σε εθνικό επίπεδο κάθε χρόνο αλλά και τα νέα ταλέντα που αναδεικνύονται κάθε χρόνο. Αυτή τη στιγμή δεν το πολυσκέφτομαι, ειλικρινά, βάζω σε προτεραιότητα την ξεκούρασή μου γιατί πρώτον είχα μία πάρα πολύ δύσκολη και μεγάλη σε διάρκεια σεζόν. Ειδικά με τον τραυματισμό που είχα η καλοκαιρινή ξεκούραση παίζει μεγάλο ρόλο στην αποκατάστασή μου σωματικά.

Θα παραμείνεις στη Βαρέζε την επόμενη σεζόν ή σκέφτεσαι να επιστρέψεις στην Ελλάδα;

Θα ήθελα πολύ να μείνω στη Βαρέζε, έχω οψιόν για άλλον ένα χρόνο και τώρα περιμένω την τελική απόφαση από την πλευρά της ομάδας.

Αν επέστρεφες στην Ελλάδα για ποιο λόγο θα το έκανες και για ποια ομάδα;

Σίγουρα θα ήθελα μια μέρα να επιστρέψω εκεί που ξεκίνησα την καριέρα μου και αν είχα την τύχη και την τιμή της επιλογής εννοείται πως θα γυρνούσα στο πρώτο μπασκετικό σπίτι, στον Παναθηναϊκό.

Πόσο επηρέασε τον τρόπο που παίζεις και τις επιλογές σου ο πατέρας σου που ήταν ένα μεγάλο κόουτς;

Ο Ντράγκαν ήταν πάντα στο πλευρό το δικό μου και του αδελφού μου δίνοντας πάντα συμβουλές πρώτα σαν πατέρας και μετά σαν ειδικός του μπάσκετ. Αυτό έπαιξε πολύ μεγάλο ρόλο στην καριέρα μου. Ο κάθε πατέρας θέλει πάντα το καλύτερο για τα παιδιά του και προσπαθεί να τα βοηθήσει όπως το δρόμο του. Από εκεί και πέρα έρχεται πάντα η ώρα που κάθε άντρας πρέπει να χαράζει το δικό του δρόμο. Και εγώ το ίδιο θα συμβούλευα το γιο μου.