Ο πρώτος “τίτλος” στο Λονδίνο
Ασυνήθιστο, όμως ο Ολυμπιακός , από την στιγμή που πάτησε το πόδι του στοαεροδρόμιο του Heathrow έχει "κατακτήσει" ήδη τον πρώτο τίτλο του φετινού φάιναλ φορ.
“Είναι μακράν η πιο χαμογελαστή αποστολή από τις τέσσερις που έχω υποδεχθεί” αποφάνθηκε με βεβαιότητα ο απεσταλμένος του επίσημου site της Ευρωλίγας. Ο ίδιος είχε καλωσορίσει την Τρίτη την ΤΣΣΚΑ, που έφτασε μια μέρα νωρίτερα από όλες και χθες την Μπαρτσελόνα και την Ρεαλ. Έτσι είχε μέτρο σύγκρισης.
Την διαπίστωσή του ενίσχυσαν και οι πιο έμπειροι δημοσιογράφοι που καλύπτουν το ρεπορτάζ των “ερυθρολεύκων, ήταν μέσα στο τσάρτερ και μπορούσαν να συγκρίνουν με τις προηγούμενες επτά αντίστοιχες επιχειρήσεις από το Τελ Αβίβ του 1994, μέχρι την Κωνσταντινούπολη του 2012. Ούτε ψυχαναγκασμοί, ούτε πειθαναγκασμοί, την ώρα της πτήσης. Οικογενειακή ατμόσφαιρα και καλή διάθεση στο φουλ.
Στη “μάχη” χωρίς άγχος…
Η αλήθεια είναι πως ο Ολυμπιακός φαίνεται να είναι η ομάδα που θα μπει στη μάχη του φάιναλ φορ με την λιγότερη πίεση κι από τις τέσσερις. Ίσως αυτό να είναι φυσιολογικό, γιατί ήδη έχει πετύχει πολλά.
Νίκησε την στατιστική που αποφαίνεται ότι είναι πολύ δύσκολο ο κάτοχος του τίτλου στην αμέσως επόμενη διοργάνωση. Την αντίστοιχη προηγούμενη δική του φορά (1997) , υπό τις οδηγίες μάλιστα του τροπαιούχου Ντούσαν Ιβκοβιτς ούτε με κιάλια κατάφερε να δει το φάιναλ φορ της Βαρκελώνης το 1998. Τα κατάφερε φέτος με τιμονιέρη τον θεωρητικά άπειρο και πρωτάρη σε φάιναλ φορ (όχι όμως στην Ευρωλίγκα) Γιώργο Μπαρτζώκα.
Έχει μόνο να κερδίσει…
Από τη φετινή παρουσία του, τέταρτη την τελευταία πενταετία, ο Ολυμπιακός έχει μόνο να κερδίσει και τίποτα να χάσει. Κατ’ αρχήν, διατηρείται σε κορυφαίο επίπεδο και επιβεβαιώνει ότι έχει οργάνωση, αρχές και προσανατολισμό. Είναι ήδη πετυχημένος και κανείς δεν θα του παραπονεθεί αν δεν καταφέρει να κάνει το repeat. Μόνο η Μακάμπι του Γκέρσον (2004-2005) και η Γιουγκοπλάστικα (1989,1990, 1991) το έχουν κατορθώσει στα 26 χρόνια που ο τίτλος του πρωταθλητή Ευρώπης κρίνεται με αυτό το μοντέλο.
Να λοιπόν γιατί τα ίδια πρόσωπα, τα οποία στο διάστημα των επτά μηνών ή 29 αγώνων που κράτησε η φετινή μαραθώνια διαδρομή, έδειχναν κουρασμένα και παραμορφωμένα από το άγχος να υποστηρίξουν το περσινό κατόρθωμα, εμφανίζονται πια γαληνεμένα αλλά και γεμάτα σπιρτάδα.
Η κατάσταση δεν είναι ακριβώς έτσι για τους άλλους τρεις ημιφιναλίστ.
Οι τρεις μονομάχοι…
Η ΤΣΣΚΑ, μπορεί να έχει στο τιμόνι της τον πολύπειρο Μεσίνα, αλλά το περσυνό χουνέρι της Πόλης την κρατάει στην τσίτα.
Η Μπαρτσελόνα, πέρασε έναν εφιάλτη μέχρι να αποκλείσει τον Παναθηναϊκό κι έναν δεύτερο βλέποντας βασικά στελέχη της να βγαίνουν νοκ άουτ. Πρώτα ο Μάϊκλ, μετά ο Ουάλας, τώρα ο Τζαβάϊ(;).
Η Ρεαλ Μαδρίτης κάθε χρόνο θέλει, αλλά δεν μπορεί. Πάνε 18 χρόνια από την τελευταία φορά που κατέκτησε τον τίτλο, το 1995 στην Σαραγόσα με αντίπαλο τον Ολυμπιακό του Ιωαννίδη. Επιτομή της αυτοπεποίθησης δεν τη λες…
Απομένει να δούμε αν και το απόγευμα της Παρασκευής θα είναι για τον Ολυμπιακό άλλο ένα “γελαστό απόγευμα”.
Διαβάστε ακόμη:
Η παρακάμερα του ταξιδιού στο Λονδίνο
Το γιόρτασε η ΤΣΣΚΑ για τα γενέθλια του Παπαλουκά
